II SA/Kr 116/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia NSA Andrzej Niecikowski po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Burmistrza Gminy T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2004 r. znak : [...] w przedmiocie uzgodnienia lokalizacji inwestycji postanawia: odrzucić skargę Postanowieniem z dnia [...].10.2004 r. Burmistrz Gminy T., działając na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 21.03.1985 r. o drogach publicznych (tj. Dz.U. z 2004 r. nr 204 poz. 2086 z późn. zm.) oraz art. 53 ust. 4 pkt. 9 ustawy z dnia 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. nr 80 poz. 717 z późn. zm.) jako zarządca drogi negatywnie ustosunkował się do planowanej inwestycji budowy wytwórni mas bitumicznych wraz z zapleczem socjalnym na dz. ewid. "1", "2" położonych w T. Na skutek zażalenia S.J., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] listopada 2004 r. (znak: [...]) uchyliło zaskarżone postanowienie i umorzyło postępowanie organu I instancji. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie złożył Burmistrz Gminy T. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie podnosząc, że skargę wnosi organ orzekający w I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 - zwaną dalej p.o.p.s.a.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. W sprawie niniejszej skargę na postanowienie Kolegium składa organ I instancji, bez bliższego uzasadnienia swojej legitymacji do jej wniesienia. Stroną postępowania nie może być organ, który z mocy prawa powołany jest do wydawania decyzji administracyjnej w sprawie. Art. 50 p.o.p.s.a (podobnie jak art. 33 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, obowiązującej do dnia 1.01.2004 r.), ukształtował postępowanie przed sądem administracyjnym jako spór dwóch podmiotów: skarżącego oraz organu administracji, którego działanie lub zaniechanie było przyczyną wniesienia skargi. Taka struktura postępowania, określa krąg podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi. Nie może nim być organ administracji wydający w sprawie rozstrzygnięcie. Dotyczy to również organu gminy wykonującego zarówno zadania własne, jak i funkcje zlecone. Dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał w sprawie rozstrzygnięcie, nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia: uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia i uprawnienia strony, która kwestionuje poprzez skargę takie rozstrzygnięcie. Stroną postępowania jest jedynie ten podmiot, który w danym stosunku administracyjnoprawnym występuje w charakterze administrowanego. Nie ma natomiast podstaw, aby pojęcie strony odnosić do podmiotu, który w tym stosunku występuje w charakterze organu administrującego. W tym stanie rzeczy skoro skarga nie pochodzi od uprawnionego podmiotu, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 p.o.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.