II SA/Kr 1160/01

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 kwietnia 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Niecikowski Sędziowie NSA Anna Szkodzińska WSA Renata Czeluśniak (spr) Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2005r. sprawy ze skargi A. G. na decyzję Wojewody M. z dnia [...] 2001 r, Nr: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, III. zasądza od Wojewody M. na rzecz skarżącej A. G. kwotę 10 zł (dziesięć złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania. A.G. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] marca 2001 r. utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta Z. z dnia [...]grudnia 2000 r. w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia M.C,. pozwolenia na budowę dachu dwuspadowego nad istniejącym budynkiem mieszkalnym z wykorzystaniem poddasza na cele mieszkalne na działce o nr ewid. [...] obr.[...], w Z. przy ul. [...]. W dniu 17 grudnia 1999 r. M.C. wystąpiła z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę. W dniu [...] maja 2000r. Burmistrz Miasta Z. wydał decyzję, którą zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę, zgodnie z wnioskiem. Decyzja ta została w trybie odwoławczym uchylona przez Wojewodę , który wskazał na nieprawidłowości decyzji organu l instancji. Po ponownym rozpoznaniu sprawy decyzją z dnia [...] grudnia 2000 r. Burmistrz Miasta Z. zatwierdził projekt budowlany i udzielił M.C. pozwolenia na budowę dachu dwuspadowego nad istniejącym budynkiem mieszkalnym z wykorzystaniem poddasza na cele mieszkalne. W uzasadnieniu stwierdził, iż projekt zagospodarowania działki jest zgodny z ustaleniami miejscowego ogólnego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta Z. , z wymaganiami ochrony środowiska oraz wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z 5 maja 1998r. oraz przepisami, w tym techniczno - budowlanymi. Inwestor wykazał się prawem do dysponowania terenem na cele budowlane, a projekt budowlany jest kompletny i spełnia wymagania określone w art.34 ust.1,2,3 Prawa budowlanego. Organ stwierdził również spełnienie wymogów wynikających z art.35 ust.1 i 2 oraz z art.32 ust.1 Prawa budowlanego. Po rozpoznaniu odwołania od powyższej decyzji Wojewoda decyzją z dnia [...] marca 2001 r. utrzymał ją w mocy stwierdzając, iż spełnione zostały wszystkie warunki określone Prawem budowlanym. Odnosząc się do zarzutów odwołania, podniósł, iż najwyższy zacieniający punkt tj. kalenica projektowanego dachu znajduje się, jak wynika z opracowania wykonanego przez autora projektu, w odległości 14,85 m, a wysokość kalenicy liczona od poziomu parapetów okien budynku sąsiedniego wynosi 14,61 m. Wysokość ta jest mniejsza od odległości między obiektami, zatem warunek zapewnienia naturalnego oświetlenia jest zachowany. W skardze na powyższą decyzję A.G. wniosła o jej uchylenie. Podniosła, że organy l i II instancji błędnie przyjęły i uznały za prawidłowe obliczenia projektanta dotyczące spełnienia warunku naturalnego oświetlenia. Opracowanie to natomiast posiada dwa podstawowe i zasadnicze błędy polegające na tym, iż na rysunku przedstawiającym usytuowanie budynków: 1. nie ma podanej odległości pomiędzy nimi, 2. nie podano wielkości projektowanego okapu. Nie zostały zatem zachowane warunki określone w rozporządzeniu Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie określone w § 13 ust.1 pkt 1 i § 12 ust.5. W uzupełnieniu skargi z dnia 18 kwietnia 2001 r. skarżąca podniosła, że dokonany przez nią pomiar odległości pomiędzy budynkami wskazuje, iż "sumaryczna odległość obliczeniowa do sprawdzenia warunku zacieniania " wynosi 14,55 m, a nie jak przyjął projektant - 14,85 m. Obliczona więc przez projektanta wysokość kalenicy - 14,61 m jest większa, a nie mniejsza niż odległość pomiędzy ścianą jej budynku, a kalenicą projektowanego dachu. Odpowiadając na zarzuty zawarte w skardze Wojewoda stwierdził, iż okoliczności mające istotne znaczenie dla oceny zachowania warunków technicznych regulujących dostęp światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi zostały wyjaśnione. Sporny obiekt usytuowany został zgodnie z §§ 12,13,57 i 60 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 10, poz.46 z 1995 r. z późn. zm.), gdyż spełniony został warunek zachowania pomiędzy obiektami odległości nie mniejszej niż wysokość obiektu przesłaniającego. Podniósł, iż organ nie może kwestionować obliczeń osoby uprawnionej. Wobec tego Wojewoda wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Sąd Administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego, nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi (art. 3 § 1 i art. 134 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnej - naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Odnosząc się - w pierwszej kolejności - do treści skargi podnieść należy, Z. nie ustosunkował się w żadnej mierze do podnoszonych w trakcie zarzutów uczestników (pisma z dnia 7.02.2000 r., 9.06.2000 r. ,. 4.12.2000 r.) dotyczących niezachowania właściwych odległości pomiędzy budynkami, a przez to pozbawienia naturalnego oświetlenia ich budynku mieszkalnego przez budowę projektowanego dachu. W zaskarżonej decyzji natomiast oparto się jedynie, mimo powyższych zarzutów, na "opinii" projektanta. Nie ustosunkowano się do wielkości okapu projektowanego dachu i jego wpływu na zmniejszenie odległości budynku do granicy działki. Nie podano również odległości budynku przesłaniającego i przesłanianego od/do granicy działki. Zatwierdzając projekt budowlany i udzielając pozwolenia na budowę Burmistrz Miasta Z. nie postanowił, iż opieczętowany projekt budowlany stanowi załącznik do wydanej decyzji. Nie został więc jednoznacznie określony projekt, który uległ zatwierdzeniu, a mimo to Wojewoda utrzymał w mocy przedmiotową decyzję. Podkreślenia wymaga szczególnie, iż mimo przedłożenia przez inwestora w dniu [...] października 2000 r. uzupełnionej mapy zasadniczej do celów projektowych (na której opracowano projekt zagospodarowania działki) jako załącznika do złożonego wcześniej projektu budowlanego (z listopada 1999 r.) w zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią decyzji organu l instancji brak odniesienia, czy ten dokument jest częścią zatwierdzonego projektu. Jednocześnie w projekcie budowlanym, znajdującym się w przesłanych do Sądu aktach administracyjnych, pod poz.21, istnieje jedyny dokument z pieczęcią "zatwierdzam projekt budowlany ... " tj. projekt zagospodarowania działki, ale odnosi się on do uchylonej decyzji z dnia [...] maja 2000 r. Zgodnie z art.34 ust.1 Prawa budowlanego projekt budowlany powinien spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a art.35 ust.1 pkt 1 b i pkt 2 Prawa budowlanego stanowi, iż przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki m.in. z wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz kompletność projektu budowlanego. W zaskarżonej decyzji stwierdzono, że projektowana inwestycja jest zgodna z .wytycznymi decyzji z dnia [...].1998 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu" mimo. iż nie zostało spełnione polecenie opisane w punkcie 5 tej decyzji, zgodnie z którym projektowany obiekt powinien zachować warunki określone w przepisach szczegółowych, a zwłaszcza warunki zawarte w § 13 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1984 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 10, poz.46 z 1995 r. z póżn. zm.), a "powyższe należy jednoznacznie udokumentować w projekcie budowlanym odpowiednimi rysunkami i opisem technicznym". Załączony do wniosku z dnia 17 grudnia 1999 r. projekt budowlany nie zawiera takiej dokumentacji. Nie jest nią na pewno "wyliczenie" dokonane w dniu 8 kwietnia 2000 r. przez mgr inż. arch. W.K. , dołączone do akt administracyjnych. Wszystkie powyższe braki, których uzupełnienie jest konieczne przy ponownym rozpoznaniu sprawy, świadczą o naruszeniu również zasad postępowania administracyjnego wyrażonych szczególnie w art. 6,7,8 i 77 kpa. Organy administracyjne przestrzegając powyższych zasad są zobowiązane do dokładnego i szczegółowego wykonania obowiązków, o których mowa w przepisach art.32 - 35 Prawa budowlanego (Dz.U. Nr 89, poz.414 ze zm.) oraz wyrażenia swojego rozstrzygnięcia i jego uzasadnienia w sposób zgodny z wymogami określonymi w art. 107 kpa. Przypomnieć też należy, ze względu na charakter zarzutów skargi (podnoszonych też w toku postępowania), o możliwości wynikającej z art.35 § 2 Prawa budowlanego. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153 poz. 1271 ze zm.). O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.200 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.