II SA/Kr 1160/18
WyrokWSA w Krakowie2018-12-12
Skład orzekający: Anna Szkodzińska, Magda Froncisz, Agnieszka Nawara-Dubiel
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ architektoniczno-budowlany, zatwierdzając projekt budowlany i udzielając pozwolenia na budowę, może kwestionować decyzję o warunkach zabudowy lub decyzję ją zmieniającą?Ratio decidendi
Organ architektoniczno-budowlany jest związany decyzją o ustaleniu warunków zabudowy i nie może jej kwestionować, podobnie jak decyzji ją zmieniającej. Weryfikacja tych decyzji wykracza poza jego kompetencje. W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, organ musi uwzględnić ustalenia decyzji o warunkach zabudowy, w tym dotyczące lokalizacji zabudowy.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Starosty o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Skarżąca podnosiła zarzuty dotyczące niezgodności usytuowania budynku z przepisami, kwestii zacienienia i zalewania sąsiedniej nieruchomości, a także zarzuty dotyczące wadliwej interpretacji przepisów, błędnych wymiarów w dokumentacji oraz braku udziału wszystkich stron w postępowaniu. Sąd oddalił skargę, uznając decyzje organów za zgodne z prawem.Rozstrzygnięcie
Skargę oddala.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska (spr.) Sędziowie: WSA Magda Froncisz WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Protokolant: specjalista Anna Chwalibóg po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi I. Ć. na decyzję Wojewody z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala.
Decyzją z dnia 12 lutego 2018 r. (BA.6740.1.1545.2017.PM), na podstawie art. 28, 33 ust. 1, 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r., poz. 1332 ze zm.) Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił A. Ć. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce ewid. nr [...] położonej w miejscowości K. gmina K. powiat [...] woj. [...] (obręb [...]
Jednocześnie organ podał, że obiekt o kategorii I, kubaturze 536,06 m3, powierzchni zabudowy 143,20 m3, powierzchni użytkowej 132,86 m 3 należy realizować zgodnie z art. 36 ust. 1 i art. 42 ust. 2 i 3 Prawa budowlanego. Projekt budowlany został opracowany przez osoby uprawnione. Obszar oddziaływania obiektu obejmuje nieruchomości – działki ewid. nr [...], [...], [...] położone w miejscowości K. gmina K. , powiat [...], woj. [...] (obręb [...]
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że przedmiotowe postępowanie zostało wszczęte na wniosek A. Ć.. W trakcie postępowania jego strony wniosły następujące uwagi: I. Ć. podniosła niegodność z przepisami odległości od granic projektowanego budynku oraz szerokości działek (odpowiedzi udzielono pismem z dnia 5 i 16 stycznia 2018 r.); A. S. wskazała, że usytuowanie budynku względem granicy z sąsiednią działką budowlaną jest niezgodne z Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie(Dz. U. z 2015 r., poz. 1422). Nadto podniosła kwestie nieregularności działki i jej szerokości w miejscu zabudowy; możliwość zaprojektowania węższego budynku, tak aby spełniał wszelkie warunki z uwzględnieniem sąsiedztwa i jego przyszłej zabudowy; kwestie zacienienia sąsiedniej nieruchomości przez planowany budynek oraz kwestie zalewania jej nieruchomości wodami opadowymi z uwagi na zaprojektowanie przedmiotowego budynku powyżej poziomu gruntu będącego jej własnością (odpowiedzi udzielono w piśmie z dnia 19 stycznia 2018 r. i 12 lutego 2018 r.).
Organ wyjaśnił, że przedmiotową inwestycję zaprojektowano na podstawie decyzji o warunkach zabudowy wydanej przez Wójta Gminy K. znak: [...] z dnia 23 lutego 2017 r., zmienionej w dniu 5 kwietnia 2017 r., przeniesionej w dniu 18 lipca 2017 r., która określa nieprzekraczalną linię zabudowy w odległości 50 m od ul. [...] oraz obowiązującą linię zabudowy 24 m od granicy działki od strony drogi - w dokumentacji znajduje się pismo Urzędu Gminy [...] znak: [...] z dnia 28 grudnia 2017 r. wyjaśniające określenie obowiązującej linii zabudowy. Zgodnie z w/w decyzją budynek można lokalizować w pasie pomiędzy 24 m i 50 m od granicy działki z drogą. Zgodnie z § 12 ust. 3 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r, poz. 1422) "Odległość od granicy z sąsiednią działką budowlaną w zabudowie jednorodzinnej, uwzględniając przepisy odrębne oraz zawarte w § 13, 60 i 271-273, dopuszcza się: sytuowanie budynku ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną lub w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 pkt 2, lecz nie mniejszej niż 1,5 m, na działce budowlanej o szerokości mniejszej niż 16 m". Mając na uwadze, że pas na długości 26 m działki ewid. Nr [...] (tj. pas 24 – go metra do 50-go metra od strony drogi) stanowi działkę budowlaną i w tym miejscu szerokość działki budowlanej nie przekracza 16 m, zasadnym jest uwzględnienie §12 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r.
Zamierzenie inwestycyjne nie leży w granicach obszaru chronionego "Natura 2000", ani w bezpośrednim jego sąsiedztwie, dlatego odstąpiono od stosowania procedur w tym zakresie; przedmiotowa inwestycja jest zgodna z decyzją o warunkach zabudowy z dnia 23 lutego 2017 r. (ZP.6730.28.16), zmienioną decyzją z dnia 5 kwietnia 2017 r. i przeniesiona decyzja z dnia 18 lipca 2017 r.; projekt budowlany spełnia wymagania określone w art. 34 ust. 1, 2, 3 prawa budowlanego; inwestor dysponuje nieruchomością na cele budowlane i uzyskał wymagane przepisami szczególnymi uzgodnienia, pozwolenia lub opinie innych organów.
Według organu inwestycja spełnia wymagania określone w art. 35 ust.1 oraz art. 35 ust. 1 i 4 prawa budowlanego, w związku z czym należało udzielić pozwolenia na budowę.
Od powyższej decyzji odwołanie złożyła A. S. podnosząc, że organ dokonał niedopuszczalnej interpretacji obowiązującego prawa, wydzielając z działki budowlanej część gruntu na potrzeby swojego uzasadnienia. Dodała, że zgodzi się na przedmiotową zabudowę, ale w odległości co najmniej 3 m (bez otworów okiennych i drzwiowych) lub 4 m z otworami.
Decyzją z dnia 4 lipca 2018 r. ([...]) na podstawie art. 138 §1 pkt 1 kpa i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r., poz. 1202) Wojewoda utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Organ odwoławczy podał, co następuje:
Analiza akt sprawy wykazała, że organ I instancji określił obszar oddziaływania inwestycji jako teren nieruchomości dz. ewid. nr [...], [...], [...], położonych w miejscowości K. gmina K. powiat n. , woj. [...] jedn. ewid. 1. Z uwagi na załączoną do projektu budowlanego analizę zacieniania (karta 96) obszar oddziaływania winien ponadto obejmować działki o nr ewid. [...] (której południowa granica zlokalizowana jest w odległości ok. 7, 5 m od ściany projektowanego budynku) oraz nr, [...] (której zachodnia granica zlokalizowana jest w odległości ok. 28,5 m od ściany projektowanego budynku). Analiza ww. opracowania wykazała, że planowana inwestycja zacienia działkę nr [...] w godzinach od 7.00 - 9.00 (i w minimalnym stopniu w godzinach od 9.00 - 11.00), oraz o godzinie 17.00 rzuca cień na działkę nr [...]. Jednocześnie, z materiału dowodowego (uzupełnionego na etapie postępowania odwoławczego o wypis z rejestru gruntów dla działki nr [...]) wynika, że właścicielami ww. działek nr [...] i nr [...] są osoby, którym został przyznany status strony w postępowaniu przed organem I instancji.
Kwestia zaprojektowania budynku w odległości mniejszej niż 3 m od granicy działki nr ewid. [...] została podniesiona oraz przeanalizowana na etapie postępowania przed organem I instancji. Podzielić należy stanowisko Starosty [...], dotyczące prawidłowego zaprojektowania przedmiotowego budynku w odległości 2,3 m od granicy sąsiedniej działki nr ewid. [...]. Na terenie objętym inwestycją brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W związku z powyższym, do wniosku o pozwolenie na budowę Inwestor dołączył decyzję Wójta Gminy [...] z 23 lutego 2017 r., o ustaleniu warunków zabudowy, zmienionej decyzją [...] w. z 5 kwietnia 2017 r., przeniesionej decyzją z dnia 18 lipca 2017 r. Treść ww. decyzji została wyjaśniona postanowieniem Wójta Gminy [...] z 7 czerwca 2018 r.
Przedmiotem inwestycji jest budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...] w K. n. . Działka inwestycyjna położona jest częściowo w otulinie [...] Parku Narodowego, co znalazło odzwierciedlenie w ustalonej ww. decyzją nieprzekraczalnej linii zabudowy w odległości 50 m od granicy działki drogowej (por. postanowienie w sprawie wyjaśnienia treści decyzji wz). Z projektu zagospodarowania terenu wynika, że szerokość działki inwestycyjnej nr [...] wynosi od 14,5 m (przy wschodniej granicy) do 17,5 m (przy zachodniej granicy). Wschodnia część ww. działki, na której realizacja zabudowy nie jest ograniczona wyznaczoną nieprzekraczalną linią zabudowy wynikającą z warunków [...] Parku Narodowego, ma szerokość nieprzekraczającą 16 m.
Działka nr [...] jest niezabudowana, zatem nie mają zastosowania przepisy zawarte w § 13 oraz § 60 warunków technicznych, które nie odnoszą się do nasłonecznienia terenu działki, lecz zawierają unormowania wyłącznie w zakresie nasłonecznienia pokoi mieszkalnych i zapewnienia światła naturalnego w pomieszczeniach przeznaczonych na pobyt ludzi. W zakresie spełnienia przepisów § 271-273 warunków technicznych (dotyczących usytuowania budynków z uwagi na bezpieczeństwo pożarowe) należ wskazać, że projektowany budynek usytuowany jest ścianą oddzielenia przeciwpożarowego (bez otworów okiennych lub drzwiowych) w odległości 2,3 m od granicy sąsiedniej niezabudowanej działki nr [...], co jest zgodne z § 272 ust. 1 warunków technicznych (dotyczącym odległości, w jakiej należy sytuować budynek od granicy sąsiedniej, niezabudowanej działki budowlane).
Zaprojektowanie budynku w odległości 2,3 m od granicy działki nr [...], z uwagi na wynikające z warunków [...] Parku Narodowego ograniczenia w zagospodarowaniu działki objętej przedmiotowa decyzją, spełnia wymagania przepisu § 12 ust. 3 pkt 1 warunków technicznych. Ponadto projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; §14 ust. 1 dotyczącego zapewnienia dojścia i dojazdu do działki budowlanej – dojazd do działki zapewniono poprzez istniejący zjazd z drogi gminnej (ul. [...]); § 13 ust. 1 dotyczącego przesłaniania – analiza akt sprawy nie wykazała przesłaniania dla istniejącej zabudowy (tj. najbliższego budynku mieszkalnego zlokalizowanego na dz. [...], [...], [...] w odległości ok. 16 m od projektowanego budynku; §12 ust. 5 pkt 1 dotyczącego minimalnej odległości okapu od granicy z sąsiednią działka budowlana - która w odniesieniu do granicy działki nr [...] wynosi minimum 1,5 m.
Analiza akt sprawy wykazała nadto zgodność projektu budowlanego z pozostałymi warunkami decyzji wz, w tym z zapisami dotyczącymi: wskaźnika powierzchni zabudowy (projektowany 19,8%, przy maksymalnej dopuszczalnej wartości na poziomie 23%) oraz wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej (projektowany 80,02%, przy minimalnej dopuszczalnej wartości na poziomie 60%); szerokości elewacji frontowej, która wynosi 8,55 m (dopuszczalna wartość: 7,3 m - 10,9 m); wysokości kalenicy, którą zgodnie z ustaleniami decyzji wz nie powinna przekraczać 10,8 m (projektowana wysokość: 8,37 m); geometrii dachu.
Stwierdzono również zgodność przedmiotowej inwestycji z warunkiem decyzji wz dotyczącym linii zabudowy. Zgodnie z pkt 2a decyzji wz ustalona została obowiązująca linia zabudowy - 24 m od granicy działki od strony drogi (decyzją z 5 kwietnia 2017 r., z uwagi na zgodny wniosek stron postępowania linia zabudowy "od granicy działki od strony drogi" została zmieniona z 12 m na 24 m). W toku postępowania odwoławczego uzupełniono akta sprawy o postanowienie Wójta Gminy [...] z 7 czerwca 2018 r., wyjaśniające treść decyzji wz: "Użycie określenia "obowiązująca linia zabudowy" w decyzji o warunkach zabudowy z dnia 12 września 2016 r. znak: ZP. 6730. 11. 16 wynika z zapisów Rozporządzenia Ministra Infrastruktury (...) w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (...). Wyznaczenie obowiązującej linii zabudowy od strony drogi publicznej oznacza, że obiekt objęty wnioskiem nie może przekroczyć tej linii, natomiast lokalizacja zabudowy może nastąpić poza tą linią - w głąb działki".
Mając na uwadze powyższe oraz rodzaj zmian wprowadzonych w decyzji wz, załącznik graficzny do decyzji wz zasadne jest stwierdzenie zgodności lokalizacji projektowanego budynku mieszkalnego na działce nr [...] z warunkami decyzji wz.
Projekt budowlany zawiera niezbędne opinie, jest kompletny; opracowany został w czytelnej grafice, oprawiony w okładkę przystosowaną do formatu A4, tom projektu został trwale zszyty, posiada numerację zgodną ze spisem zawartości projektu. Załączona została informacja dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. W projekcie określona została pierwsza kategoria geotechniczna przy prostych warunkach gruntowych (opinia geologiczna, karty 91-93). Przedmiotowa inwestycja nie należy do inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dlatego też nie jest wymagane przeprowadzenie postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. Projekt zagospodarowania terenu, stanowiący część projektu budowlanego, wykonany został na aktualnej kopii mapy dla celów projektowych. Projekt budowlany został sporządzony, przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnym na dzień opracowania projektu wpisem do izby samorządu zawodowego, potwierdzonym zaświadczeniami, o których mowa w art. 12 ust. 7 Pb. Inwestor złożył wniosek o pozwolenie na budowę oraz oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, które nie zostało podważone.
W niniejszej sprawie spełnione zostały wiec wymogi określone art. 35 ust. 1 i art. 32 ust. 4 Pb.
Na powyższą decyzję I. Ć. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie podnosząc, że w decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę podane są inne wymiary, odległości i szerokości działek niż w projekcie zagospodarowania terenu. Dodała, że jej syn Z. Ć. rozpoczął budowę zachowując wymiary i a od granic zgodnie z zatwierdzonym projektem i prawomocną decyzją nr [...] z dnia 11 kwietnia 2012 r. znak [...]
Na rozprawie I. Ć. podniosła nadto, że w postępowaniu administracyjnym nie brały udziału wszystkie osoby zainteresowane, a nadto, że z jej inicjatywy zostało wszczęte postępowanie rozgraniczeniowe, na dowód czego przedłożyła datowane na dzień 5 grudnia 2018 r. zawiadomienie Starosty [...] w N. S. o wszczęciu postepowania "w sprawie aktualizacji informacji zawartych w zmodernizowanej ewidencji gruntów... w zakresie przebiegu granicy działki [...] z działką [...]".
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:
Kompetencje sądów administracyjnych określają przede wszystkim przepisy art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz art. 3 – 5, art. 134 i 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z przepisów tych wynika, że sądowa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, zadaniem więc sądu administracyjnego rozpoznającego skargę na akt administracyjny jest ocena zgodności z prawem tego aktu. Dokonując tej oceny sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, ani powołaną podstawą prawną. Granice sądowej kontroli ograniczają tylko granice sprawy i zakaz orzekania na niekorzyść skarżącego przy braku przesłanek do stwierdzenia nieważności aktu.
W wyniku przeprowadzonej według wyżej określonych reguł kontroli zaskarżonej decyzji, skargę uznano za nieuzasadnioną.
Decyzja o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę ma charakter związany. Oznacza to, że wniosek inwestora nie może być nieuwzględniony z powodów innych, niż wyraźnie wskazanych w przepisach. Organ administracji nie dokonuje oceny wniosku w granicach własnego uznania, lecz tylko w granicach określonych konkretnymi normami. Zasada ta została sformułowana w art. 35 ust. 4 w zw. z ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, stosownie do którego organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, jeśli zostały spełnione następujące wymagania:
- projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach;
- projekt zagospodarowania działki lub terenu jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;
- projekt budowlany jest kompletny i posiada wymagane opinie, uzgodnienie, pozwolenia i sprawdzenia itp.;
- dokonano sprawdzenia projektu w przypadku istnienia takiego obowiązku;
- inwestor złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Projekt budowlany składa się z dwóch części: projektu zagospodarowania działki lub terenu i projektu architektoniczno-budowlanego. Ustawodawca zróżnicował zakres badania przez organ każdej z tych części projektu. Co do zasady organy w sprawie o zatwierdzenie projektu budowlanego i wydanie pozwolenia na budowę nie kontrolują rozwiązań projektowych zawartych w projekcie budowlanym, a jedynie kontrolują projekt zagospodarowania terenu, co wyraźnie wynika z treści art. 35 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane. Kontrola projektu budowlanego może dotyczyć tylko obszaru wyznaczonego treścią art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, tj. zgodności z ustaleniami miejscowego planu albo z decyzją o warunkach zabudowy.
Przepis art. 35 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego należy interpretować systemowo, przy uwzględnieniu nie tylko unormowań techniczno-budowlanych, ale też pozostałych przepisów ustawy, w tym art. 34 ust. 3 pkt 1, który stanowi, że projekt budowlany powinien zawierać projekt zagospodarowania działki obejmujący określenie na aktualnej mapie granic działki oraz usytuowanie, obrys i układ istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia, układu komunikacyjnego i układu zieleni, ze wskazaniem m.in. wzajemnych odległości pomiędzy planowanym przez inwestora przedsięwzięciem budowlanym, a ewentualnie projektowaną zabudową na nieruchomości sąsiedniej. To oznacza, że w tym zakresie organ architektoniczno-budowlany musi zbadać przyjęte rozwiązania projektowe.
Organy zgodnie z rzeczywistością potwierdziły zgodność przedłożonego projektu budowlanego z wymaganiami decyzji ustalającej warunki zabudowy. Podkreślić przy tym trzeba, że organ architektoniczno- budowlany pozostaje związany decyzją o ustaleniu warunków zabudowy i nie może jej kwestionować. Poza jego kompetencjami pozostaje także weryfikacja decyzji zmieniającej decyzję o warunkach zabudowy. W rozpoznawanej sprawie zatem, organy musiały uwzględnić, że lokalizacja zabudowy jest możliwa tylko na tej części działki nr [...], która mieści się pomiędzy liniami nakreślonymi na załączniku do decyzji Wójta Gminy [...] z dnia 5 kwietnia 2017 r. o zmianie decyzji wz.
W rozpoznawanej sprawie projekt zagospodarowania terenu zawiera wszystkie konieczne elementy. W szczególności w projekcie tym oraz w towarzyszącym mu opisie potwierdzono, że odległość ściany projektowanego budynku (bez okien) znajdzie się w odległości 2,3 m od granicy z działką sąsiednią nr [...]. Z miar zaś wynika, że szerokość terenu inwestycji w miejscu wskazanym decyzją wz do zabudowy nie przekracza 16m. Oczywiste przy tym jest, że organ architektoniczno- budowlany musiał poddać badaniu, pod względem zgodności z prawem przyjętych w projekcie odległości, właśnie ten, przeznaczony do zabudowy, fragment działki nr [...].
Zasadą jest, że budynek na działce budowlanej należy sytuować w odległości nie mniejszej niż 4 m w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy oraz 3 m w przypadku budynku zwróconego ścianą bez okien i drzwi w stronę tej granicy. Przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (DZ.U.2015.1422 t.j.) przewidują jednak szereg wyjątków od tej reguły, w tym dopuszczają, w zabudowie jednorodzinnej i zagrodowej, budowę budynku ścianą bez okien i drzwi bezpośrednio przy granicy działki budowlanej lub w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 pkt 2, lecz nie mniejszej niż 1,5 m, na działce budowlanej o szerokości 16 m lub mniejszej (§12 ust. 4 pkt 1) . Taki wyjątek zachodzi w rozpoznawanej sprawie.
Sprecyzowany na rozprawie zarzut dotyczący przebiegu granicy pomiędzy działkami [...] i [...] nie mógł być powodem zawieszenia postępowania w sprawie o zatwierdzenie projektu i pozwolenie pozwolenia na budowę i to nie tylko dlatego, że wówczas jeszcze żadne inne postępowanie w sprawie owej "granicy" się nie toczyło. Zawieszenie postępowania administracyjnego winno nastąpić jedynie wówczas, gdy bez rozstrzygnięcia tego zagadnienia wydanie decyzji nie byłoby możliwe. Niemożności wydania decyzji administracyjnej, a więc rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej nie można utożsamiać z jakimkolwiek związkiem, czy wpływem innego rozstrzygnięcia na losy rozpoznawanej sprawy administracyjnej. O tym, czy dane zagadnienie ma rzeczywiście, w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 kpa znaczenie prejudycjalne decydują i okoliczności konkretnej sprawy, i ustawowe przesłanki rozstrzygnięcia. Zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę ustawodawca uzależnia między innymi od przedłożenia przez inwestora projektu zagospodarowania terenu na mapie o określonych właściwościach i taki projekt, w poddanej osądowi sprawie, został przedłożony. To, że mapa, na której opracowano projekt, przedstawia przebieg granicy zgodny z danymi z ewidencji, potwierdza treść zawiadomienia o wszczęciu postępowania z dnia 5 grudnia 2018 r.: Starosta podkreślił w nim, że "aktualny przebieg granic pomiędzy działkami [...] i [...], wykazany w zmodernizowanym operacie ewidencyjnym jest prawidłowy". To właśnie aktualne dane ewidencyjne, w tym przebieg granicy /art. 20 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne/, stanowią dla organu administracji punkt odniesienia w ocenie zgodności projektu z warunkami techniczno-budowlanymi, w tym co do odległości projektowanego obiektu od granicy. Ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniach administracyjnych. Sam więc fakt toczącego się postępowania rozgraniczeniowego czy postępowania o wprowadzenie zmian w ewidencji gruntów i budynków nie czyni niemożliwym wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę.
Podniesiony przez skarżąca zarzut niewłaściwego kręgu stron postępowania nie może przynieść oczekiwanego przez skarżąca skutku. Od dawna w orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony został pogląd, zgodnie z którym, skoro wznowienie postępowania administracyjnego następuje na żądanie strony, która bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu zakończonym decyzją ostateczną, to tym samym uchylenie zaskarżonej decyzji przez wojewódzki sąd administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a. z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 p.p.s.a. jest możliwe jedynie wówczas, gdy na zarzut taki powołuje się ta strona, która bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym. Sąd administracyjny nie jest natomiast władny uchylić decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a., jeśli na naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego z przyczyny, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., powołuje się strona, która brała udział w tym postępowaniu.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 151 ppsa skargę należało oddalić.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło