II SA/Kr 1161/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda Sędziowie: WSA Kazimierz Bandarzewski WSA Mariusz Kotulski (spr.) Protokolant: specjalista Anna Balicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi H.S. i T.S. na decyzję Wojewody z dnia 7 lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala. Prezydent Miasta decyzją nr [...] z dnia 2 stycznia 2015r. (znak: [...]) zatwierdził projekt budowlany i udzielił M. M. pozwolenia na budowę zamierzenia budowlanego p.n. budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego z garażem, wewnętrznymi instalacjami (wod.-kań., c.o., gaz, energii elektrycznej), wewnętrznymi liniami zasilającymi od zestawów pomiarowych do budynku (gaz, energia elektryczna), instalacją kanalizacji sanitarnej od budynku do studzienki, instalacją kanalizacji opadowej ze zbiornikami szczelnymi oraz terenem utwardzonym na dz. nr [...] obr. [...] przy ul. B. w K.. Odwołując się od powyższej decyzji strony wskazały, że są właścicielami działki nr [...] obręb [...], która położona jest w obszarze oddziaływania obiektu i w bezpośrednim sąsiedztwie (od strony północno-wschodniej) działki nr [...] obręb [...]. Podniosły, że projektowany budynek usytuowany jest od granicy z działką odwołujących się w odległości 4,3 m (wysokość kalenicy od tej strony - 8,2 m) i oddalony od istniejącego budynku - 8,7 m (projektowany wysięg dachu 1,15 m co daje 7,55 m jego odległości od ściany budynku istniejącego). Nie wyrażając zgody na realizację przedmiotowego projektu odwołujący się wskazali na braki formalne i duże nieścisłości w projekcie budowlanym. Podnieśli brak opinii o warunkach ochrony przeciwpożarowej (bliskość dachu projektowanego budynku względem istniejącego dachu ich domu - ok. 6 m) oraz zakwestionowali aktualność mapy wysokościowej do projektowania (różnice z rzędnymi na mapie do opinii geologicznej) i dokładność odległości podanych w projekcie (mapa sytuacyjno-wysokościowa nie zgadza się z mapą operatu wykonaną w 2010 r. w wyniku inwentaryzacji powykonawczej przyłącza kanalizacji na osiedlu K.). Kolejny zarzut stron dotyczył linijki światła wykonanej bez wstępnej analizy zacienienia przez sosnę, brzozy i modrzewie (wysokość od 15 m, 25 m i wyższe), jak również przez dom na działce położonej od wschodu (działka nr [...]) oraz zacienienia własnego domu stron. Wskazano także na brak w warunkach wodnych załączonych do projektu uwzględnienia potoku [...], biegnącego wzdłuż ulicy D. w odległości ok.70 m od projektowanego domu, a który to potok ma duże znaczenie na warunki wodne - z uwagi na częste podtopienia pobliskich domów. Nadto poddano pod wątpliwość prawidłowość decyzji o warunkach zabudowy, analizy urbanistycznej wykonanej do tej decyzji oraz zarzucono brak uwzględnienia przez tę decyzję, położenia inwestycji w obszarze chronionym Bielańsko-Tynieckiego Parku Krajobrazowego, w którym wysokość domu, zdaniem odwołujących się, może dochodzić do 1/2 kondygnacji. Strony nie wyraziły także zgody na przeznaczenie części poddasza od strony granicy z działką nr [...] na cele usługowe, na co, ich zdaniem, wskazują schody zewnętrzne prowadzące w stronę ul. B.. Na zakończenie odwołujący się wnieśli o obniżenie wysokości projektowanego domu i przesunięcie jego posadowienia w głąb własnej działki nr [...]. W uzupełnieniu ww. odwołania, strony podniosły kolejne zarzuty w pismach z dnia 5.03.2015r., 23.04.2015r., 19.05.2015r., 13.06.2015r. oraz z dnia 16.06.2015r. wskazując m.in. na brak opinii przeciwpożarowej ze względu na bliskość położenia projektowanego domu i częste pożary w tym terenie oraz występującą różnicę ciśnień związaną z ukształtowaniem terenu i bliskością [...]. Wojewoda [...] decyzją z dnia 7 lipca 2015r., nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2013 poz. 267 ze zmianami) - zwanej dalej kpa, oraz na podstawie art. 81 ust. 1 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U.2013 poz. 1409 ze zmianami) utrzymał zaskarżone rozstrzygnięcie w mocy. W uzasadnieniu stwierdzono, że w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 32 ust. 4 ustawy prawo budowlane, uprawniające organ do wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu i udzieleniu pozwolenia na budowę ww. inwestycji. Odnosząc się do podnoszonych w odwołaniu zarzutów organ odwoławczy wyjaśnił, co następuje: - brak jest przepisów, które by narzucały obowiązek uzgodnienia projektu budynku jednorodzinnego pod względem ochrony przeciwpożarowej. Warunki techniczne w zakresie bezpieczeństwa pożarowego zostały zachowane (ściany budynku projektowanego są odległe od ścian budynku skarżących o ponad 8 m, brak jest natomiast przepisów określających odległości pomiędzy dachami budynków). Fakt, że w okolicy zdarzają się pożary nie ma żadnego znaczenia prawnego w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę; - nie ma podstaw do podważania aktualności mapy do celów projektowych, która została przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego (pismo [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z 23.04.2015 r. znak: [...]); - bez wpływu na sprawę pozostają zarzuty kierowane pod adresem poprawności decyzji o warunkach zabudowy, która jest ostateczna i w stosunku do której SKO w [...] stwierdziło brak podstaw do stwierdzenia jej nieważności (decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z 10.10.2013 r. znak: [...]); - przeprowadzone badania geologiczne zostały przeprowadzone przez osobę uprawnioną podobnie jak projekt (łącznie z "linijką światła" i projektem odwodnienia), brak jest podstaw do ich podważania; - projekt lokalizacji, wysokości i przeznaczenia budynku zależy jedynie od decyzji inwestora i w przypadku zachowania przepisów budowlanych przez planowaną inwestycję, nie ma możliwości ingerencji urzędu w autonomiczne zamiary inwestora. Podsumowując, Wojewoda [...] stwierdził, że: - wniosek o wydanie pozwolenia na budowę dotyczy terenu, na którym nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego (wniosek ten został złożony na podstawie i w terminie ważności decyzji nr [...] Prezydenta Miasta z 10.07.2012 r. znak: [...], o warunkach zabudowy, którą przeniesiono na obecnego inwestora decyzją nr [...] z 09.07.2014 r. znak: [...]); - projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami tej decyzji a także wymaganiami ochrony środowiska. W zakresie objętym przedmiotową decyzją inwestor złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane; - projekt zagospodarowania działki jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Projekt budowlany jest kompletny i posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Uprawniony projektant dołączył do projektu budowlanego oświadczenie o sporządzeniu go zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Zatem, zdaniem Wojewody [...], w realiach przedmiotowej sprawy organ I instancji był uprawniony do wydania decyzji pozytywnej dla inwestora. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie wnieśli H. S. i T. S. (dalej: skarżący), podtrzymując stanowisko zawarte w odwołaniu i uzupełniających go pismach procesowych. Skarżący wnieśli o : - uchylenie zaskarżonej decyzji w całości jako naruszającej przepisy postępowania administracyjnego, w szczególności na podstawie art. 7, art. 8, art. 10 § 1, art. 77 §1, art. 145 § 1 pkt 1 i 5 oraz art. 136 K.p.a., co miało istotny wpływ na wydanie decyzji. Wojewoda [...] powinien w toku postępowania w sposób wyczerpujący podjąć wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy oraz rozpatrzyć cały materiał dowodowy mając na względzie interes strony, obywateli społeczny oraz przeprowadzić dowód na wniosek strony i z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. W ramach kontroli działalności administracji publicznej przewidzianej w art. 3 P.p.s.a. sąd uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołana podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.), zaś jednym ograniczeniem w tym zakresie jest zakaz przewidziany w art. 134 § 2 P.p.s.a. Orzekanie w granicach sprawy (art. 135 P.p.s.a.) oznacza sprawę będącą przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność, jako pochodną określonego stosunku administracyjnoprawnego i odbywa się z uwzględnieniem ówcześnie obowiązujących przepisów prawa. Sąd administracyjny ocenia jedynie legalność działania administracji co oznacza, że jest zobowiązany zbadać, czy w czasie podejmowania danego aktu administracyjnego, organ administracji nie naruszył prawa w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji. Zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Dokonana w powyższym zakresie kontrola zaskarżonej decyzji pod kątem tak określonych kryteriów prowadzi do wniosku, że zarzuty skargi nie mogły odnieść skutku, a skarga podlegała oddaleniu. Przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego była decyzja Wojewody [...] wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta zatwierdzającą na podstawie art. 28 i następne Prawa budowlanego projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę zamierzenia budowlanego polegającego na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego z garażem, wewnętrznymi instalacjami (wod.-kan., c.o., gaz, energii elektrycznej), wewnętrznymi liniami zasilającymi od zestawów pomiarowych do budynku (gaz, energia elektryczna), instalacją kanalizacji sanitarnej od budynku do studzienki, instalacją kanalizacji opadowej ze zbiornikami szczelnymi oraz terenem utwardzonym na dz. nr [...] obr. [...] przy ul. B. w K.. Zgodnie z art. 32 ust. 4 P.b. pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu kto: 1) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu terenu; 2) złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Natomiast zgodnie z art. 34 ust. 3 P.b. projekt budowlany powinien zawierać m.in.: 1) projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący: określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich; 2) projekt architektoniczno-budowlany, określający funkcję, formę i konstrukcję obiektu budowlanego, jego charakterystykę energetyczną i ekologiczną, proponowane niezbędne rozwiązania techniczne, a także materiałowe, ukazujące zasady nawiązania do otoczenia, a w stosunku do obiektów budowlanych, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 – również opis dostępności dla osób niepełnosprawnych. Projekt budowlany podlega zatwierdzeniu w decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 34 ust. 4 P.b.). Zgodnie z art. 35 ust. 1 P.b., w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, o której mowa w ustawie z 27.04. 2001 r. Prawo ochrony środowiska; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że organ I instancji przed wydaniem decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę wykonał prawidłowo wszystkie obowiązki nałożone na niego ww. przepisami. Przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany został wykonany przez osoby posiadające wymagane uprawnienia. Wniosek o wydanie pozwolenia na budowę został złożony w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy z dnia 10.07.2012r., przeniesionej na obecnego inwestora decyzją z dnia 9 lipca 2014r. Inwestor ma prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Projekt posiada wymagane opinie i uzgodnienia, nie narusza przepisów techniczno-budowlanych rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy, a także wymaganiami ochrony środowiska. Projekt zagospodarowania działki jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Projekt w części architektonicznej został sporządzony i sprawdzony przez uprawnionego projektanta, wpisanego na listę właściwej izby architektów. Organ odwoławczy słusznie zaaprobował powyższe, utrzymując w mocy decyzję organu I instancji, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. Ustosunkowując się do podnoszonych w skardze zarzutów stron, wskazać należy, że zarówno organ administracyjny, jak i pełnomocnik inwestora odpowiadali na nie w toku postępowania. Rozwiązania przedstawione w projekcie budowlanym korespondują z zalegającą w aktach sprawy opinią geotechniczną sporządzoną przez geologa mgr. inż. M. F. (k.50-60 projektu budowlanego), której prawidłowości nie można zakwestionować. Skarżący w toku postępowania administracyjnego nie przedstawili żadnej merytorycznej argumentacji na uzasadnienie swoich zarzutów wysuwanych pod adresem prawidłowości wykonanych badań geologicznych poprzez np. przedłożenie stosowanych ekspertyz czy opracowań wykonanych przez osoby posiadające ku temu stosowne uprawnienia. Wszelkie nieprawidłowości w tym zakresie obciążają inwestora oraz osoby, który na jego zlecenie przygotowywały projekt budowlany i projekt zagospodarowania działki. Przyszły budynek musi być bezwzględnie zrealizowany zgodnie z zatwierdzonym przez organ projektem i mapą zagospodarowania działki oraz wedle wskazanych tam rzędnych wysokości terenu. Wszelkie odstępstwa w tym zakresie będą kwalifikowane jako istotne odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego i udzielonego pozwolenia na budowę, a tym samym mogą narazić inwestora na konsekwencje w odrębnych postępowaniach przed organami nadzoru budowlanemu. Przestrzeganiu tych warunków służy zarówno wytyczenie geodezyjne budynku w terenie przed rozpoczęciem budowy oraz geodezyjna inwentaryzacja powykonawcza – po zakończeniu budowy. Podzielając stanowisko organu odwoławczego należy wskazać, że mapa do celów projektowych jest prawidłowa, została przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego (pismo [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z 23.04.2015 r. znak: [...]) i brak jest podstaw do podważania jej waloru dowodowego. Za gołosłowne uznać również należało zarzuty skarżących kwestionujące prawidłowość zawartych w projekcie rozstrzygnięć w zakresie ochrony przeciwpożarowej oraz wskazujących na błędne sporządzenie tzw. "linijki światła" w analizie wpływu inwestycji na nasłoneczniani i przesłanianie budynków na dz. nr [...] i [...]. Jak wynika z zatwierdzonego projektu budowlanego (k.67) projektant zakwalifikował projektowany budynek do kategorii ZL IV, o klasie odporności "D". Oświadczył, że usytuowanie budynku jest zgodne z przepisami § 271-273 rozporządzenia. Nadto z projektu budowlanego oraz z wyjaśnień złożonych przez pełnomocnika inwestora w piśmie z dnia 17.12.2014r. wynika, iż od strony północno-wschodniej zaprojektowano stalowe schody zewnętrzne, a nie klatkę schodową, a ich odległość od granicy działki (nie ogrodzenia), jak wynika z rysunku projektu zagospodarowania terenu wynosi 3,3 m i jest zgodna z zapisami §12 ust.5 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Sąd nie znalazł także podstaw do zakwestionowania obliczeń zawartych w analizie wpływu inwestycji na nasłonecznianie i przesłanianie budynków na dz. nr [...] i [...] (k.68-73 projektu budowlanego). Z ww. dokumentu, a zwłaszcza jego załącznika nr 3 znajdującego się na str. 73 wynika, w dniach równonocy tj. 21 marca i 21 września pomieszczenia znajdujące się w budynku zlokalizowanym na dz. nr [...] mają zapewniony czas nasłonecznienia między godziną 7:00 a godz. 12:00 tj. przez 5 godzin (przy wymaganych 3 godzinach) co jest zgodne z wymogami § 60 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki usytuowanie. Podkreślić należy, że w tym kontekście zarzut skargi, iż planowana zabudowa przesłoni część ogrodu i przestrzeni ogólnodostępnej jest nie skuteczny, gdyż są to kwestie cywilnoprawne, którymi nie zajmują się organy administracyjnej w toku postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę. Kwestia administracyjno-prawną jest tylko przesłanianie pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi – o czym była mowa wyżej. W ocenie projektanta, zarówno okap, jak i wyżej położona kalenica projektowanego budynku spełnia wymagania § 60 ww. rozporządzenia dla okien do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi zarówno w położonej wzdłuż granicy z działką nr [...] ścianie budynku istniejącego na działce nr [...] jak i dla budynku budowanego na dz. nr [...] i [...] (k. 70 projektu budowlanego). Kontrolując zaskarżoną decyzję Sąd zbadał, czy przez jej wydanie nie zostały naruszone uzasadnione interesy osób trzecich w rozumieniu art. 5 ust. 9 Prawa budowlanego. W świetle tego przepisu usytuowanie budynku na działce budowlanej, z poszanowaniem interesu prawnego właścicieli działek sąsiednich, oznacza nie tylko uwzględnienie norm, o których mowa w § 12 cyt. rozporządzenia, ale także wyważenia interesów inwestora i właścicieli działek sąsiednich. Wyważenie tych interesów prawnych oznacza uwzględnienie istniejącej zabudowy oraz możliwości zabudowy działek w przyszłości. Równocześnie jednak zasada ochrony interesów osób trzecich podlega ograniczeniom wynikającym z ustaw, w tym m.in. z przepisów ustawy - Prawo budowlane. Nie można bowiem dopuścić do sytuacji, w której uprawnienia właściciela nieruchomości sąsiedniej całkowicie ograniczają uprawnienia inwestora. Ochrona uzasadnionych interesów osób trzecich w Prawie budowlanym nie może oznaczać w praktyce konieczności wyrażenia zgody na budowę przez właścicieli sąsiednich działek. Zasady postępowania administracyjnego nakazują równe traktowanie stron. Wiąże się to z możliwością prawidłowego korzystania z nieruchomości zarówno przez inwestorów, jak i właścicieli sąsiednich nieruchomości. W razie konfliktu interesów właścicieli nieruchomości, a więc inwestora i właściciela nieruchomości sąsiedniej, optymalne korzystanie z ich praw wiąże się z reguły z wprowadzeniem ograniczeń w korzystaniu z jednej z tych nieruchomości lub obu. Rozpoznając wniosek inwestora o wydanie pozwolenia na budowę obiektu budowlanego przy granicy z sąsiednią nieruchomością lub w zbliżeniu do tej granicy, organ administracji publicznej powinien uwzględniać konstytucyjny obowiązek równego traktowania stron i ochrony własności (art. 32 i 64 Konstytucji RP), jak również przepis art. 144 k.c. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 2004 roku, OSK 786/04, ONSA i WSA 2005/4/86; z dnia 28 kwietnia 2006 r., sygn. akt II OSK 794/05; z dnia 14 września 2006r., sygn. akt II OSK 1090/05; z dnia 3 marca 2008r., sygn. akt II OSK 436/07 – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Zadaniem organu jest zatem takie wyważenie interesów stron, aby inwestycja realizowana była w sposób nie naruszający uzasadnionych interesów właściciela działki sąsiedniej, ale z zachowaniem uprawnień inwestora. Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja wydana została z poszanowaniem art. 5 ust. 9 Prawa budowlanego, na co wskazuje cały zebrany w sprawie materiał dowodowy. Zgodnie z art. 35 ust. 4 P.b. w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania pozwolenia na budowę. Podsumowując, zdaniem Sądu, organy prawidłowo stwierdziły, że zatwierdzony projekt budowlany spełnia wymogi prawa, a jego zatwierdzenie i wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę zostało poprzedzone prawidłowo przeprowadzonym postępowaniem administracyjnym. Organy należycie zgromadziły materiał dowodowy i dokonały jego właściwej, rzetelnej i zupełnej oceny zgodnie z zasadami postępowania administracyjnego. W konsekwencji nie mogły przynieść skutku zarzuty naruszenia art. 7, 8, 10 §1 oraz 77 § 1 K.p.a. Sąd na koniec wskazuje, że zdecydowana większość zarzutów skargi była podnoszona przez skarżących już na etapie postępowania przed organem I instancji, a wszystkie znalazły się w odwołaniu. Organy prawidłowo odniosły się do wszystkich tych zarzutów w uzasadnieniach swoich decyzji. Brak było także podstaw do zawieszenia postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie – ze względu na toczące się równolegle postępowania przed SKO w [...] odnośnie decyzji ustalającej warunki zabudowy dla tej inwestycji. Takie toczące się przed Kolegium postępowania prowadzone w trybach nadzwyczajnych (wznowienia postępowania i stwierdzenia nieważności, które się jeszcze nie zakończyły) nie stanowią kwestii prejudycjalnej dla postępowania w przedmiotowej sprawie tj. wydania pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego. Istotna przesłanka jest wyłącznie legitymowanie się przez inwestora decyzją ustalająca warunki zabudowy, a ta nadal (a zwłaszcza w momencie wydania zaskarżonej decyzji) pozostawała w obrocie prawnym. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd oddalił bezzasadną skargę, o czym orzekł na podstawie art. 151 P.p.s.a.