II SA/Kr 1163/01

PostanowienieWSA w Krakowie2004-08-20

Skład orzekający: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska, NSA Anna Szkodzińska, AWSA Wojciech Jakimowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego o wyznaczeniu terminu załatwienia sprawy, wydane na podstawie art. 37 § 2 k.p.a., może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego o wyznaczeniu terminu załatwienia sprawy, wydane na podstawie art. 37 § 2 k.p.a. Postanowienie to nie należy do kategorii postanowień, na które służy zażalenie, nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty, ani nie dotyczy postępowania egzekucyjnego lub zabezpieczającego. W związku z tym skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Stan faktyczny
Skarżący A.C. złożył pismo nazwane "odwołaniem" od pisma Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej (MOPS) z dnia 5 lutego 2001 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze (SKO) uznało to pismo za zażalenie na bezczynność MOPS i postanowieniem z dnia [...] marca 2001 r. wyznaczyło Dyrektorowi MOPS termin załatwienia sprawy. Skarżący wniósł skargę do sądu administracyjnego, zarzucając błędną kwalifikację pisma MOPS jako niebędącego decyzją i jego odwołania jako zażalenia na bezczynność.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący : Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie : NSA Anna Szkodzińska (spr) AWSA Wojciech Jakimowicz Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 sierpnia 2004r sprawy ze skargi A. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2001r, Nr [...] w przedmiocie zażalenia na niezałatwienie sprawy postanawia skargę odrzucić II S.A./ Kr 1163/ 01 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia [...] marca 2001 r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze , na podstawie art 37 § 2 kpa, wyznaczyło Dyrektorowi Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. termin załatwienia sprawy A.C. z dnia 31 stycznia 2001 r. o przyznanie pomocy dla jego dzieci. W uzasadnieniu postanowienia Kolegium podało, że w dniu 16 lutego 2001 r. A.C. złożył w Kolegium pismo nazwane "odwołaniem", w którym zaskarżył pismo MOPS z dnia 5 lutego 2001 r. Kolegium uznało, że pismo z 16 lutego 2001 r. nie jest odwołaniem, lecz zażaleniem na bezczynność organu. Nie można bowiem uznać, aby pismo z dnia 5 lutego 2001 r. miało charakter decyzji. Pismem tym MOPS poinformował wnioskującego, iż z wnioskiem o udzielenie pomocy dla dzieci winna wystąpić jego żona, bowiem dzieci pozostają na jej utrzymaniu. W postanowieniu zawarto pouczenie o przysługującej do NSA skardze. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzucił, że od początku uważał, iż pismo MOPS z dnia 5 lutego 2001 r. jest decyzją administracyjną, którą orzeczono merytorycznie co do jego wniosku o przyznanie pomocy dla dzieci. To, że decyzja ta nie spełniała wszystkich wymogów z kpa nie zmienia jej istoty. Wniesione od tej decyzji odwołanie niesłusznie zostało potraktowane jak zażalenie na bezczynność. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi podtrzymując swe stanowisko . Podkreśliło, że skoro pisma MOPS nie można uznać za decyzję administracyjną, to i wniesionego przez skarżącego pisma z 16 lutego 2001 r. nie można było uznać za odwołanie. W związku z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2004 r. ustaw : z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych i z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez wojewódzki sąd administracyjny, na podstawie przepisów ustawy ostatnio wymienionej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył; A.C. domaga się przeprowadzenia sądowej kontroli postanowienia SKO z dnia [...] 2001 r., wydanego w oparciu o przepis art. 37 § 2 kpa. Wbrew pouczeniu zawartemu w tym postanowieniu, nie było i obecnie nie jest dopuszczalne jego zaskarżenie do sądu administracyjnego . Zarówno wg. przepisów ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /art. 16 ust. 1 pkt 2 i 3/, jak i obecnie obowiązującej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /art. 3 § 2 pkt 2 i 3/ skarga przysługuje tylko na takie postanowienia, na które służy zażalenie, na postanowienia które kończą postępowanie lub rozstrzygają sprawę co do istoty, a także na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie. Postanowienie organu wyższego stopnia uwzględniające zażalenie na bezczynność organu, do żadnej z w/w kategorii nie należy. Niezależnie zatem od rzeczywistego charakteru pisma MOPR z dnia 5 lutego 2001 r. i rzeczywistego charakteru pisma skarżącego z dnia 9 lutego 2001 r., skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu. Przedmiotem skargi bowiem uczyniono akt, na który skarga nie przysługuje. Brak kompetencji sądu do rozpoznania tak określonej sprawy uniemożliwia także dokonywanie w tej sprawie ocen co do prawidłowości zakwalifikowania w/w pism przez SKO. Realizacji swych oczekiwań /rozpatrzenia odwołania/, opartych na przekonaniu, że pismo z dnia 5 lutego 2001 r. jest decyzją administracyjną, skarżący może domagać się w innej drodze. Orzeczenie oparte zostało na przepisie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło