II SA/Kr 1163/07
WyrokWSA w Krakowie2008-09-03
Skład orzekający: Aldona Gąsecka-Duda, Krystyna Daniel, Ewa Rynczak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ nadzoru budowlanego prawidłowo nakazał rozbiórkę wiaty gospodarczej o powierzchni zabudowy [...] m2, która nie spełniała warunków określonych w art. 29 ust. 1 pkt 1 lit. a Prawa budowlanego, a inwestor nie przedłożył wymaganych dokumentów w wyznaczonym terminie?Ratio decidendi
Sąd uznał, że organy administracyjne prawidłowo zakwalifikowały budowę wiaty gospodarczej o powierzchni zabudowy [...] m2 jako samowolę budowlaną, wymagającą pozwolenia na budowę, które nie zostało uzyskane. Ponieważ skarżący nie spełnili obowiązku przedłożenia dokumentów legalizacyjnych w wyznaczonym terminie, organ miał obowiązek orzec rozbiórkę obiektu na podstawie art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego. Skarga została oddalona jako nieuzasadniona.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła nakazu rozbiórki wiaty gospodarczej wybudowanej przez B. i S. W. bez wymaganego pozwolenia na budowę. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. nakazał rozbiórkę, ponieważ inwestorzy nie przedłożyli wymaganych dokumentów do legalizacji samowoli budowlanej w wyznaczonym terminie. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał decyzję w mocy. Skarżący zarzucili naruszenie przepisów Prawa budowlanego i k.p.a., twierdząc m.in., że wiata spełniała warunki zwolnienia z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda Sędziowie WSA Krystyna Daniel WSA Ewa Rynczak (spr.) po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 września 2008 r. sprawy ze skargi B. W. i S. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki skargę oddala
Decyzją z dnia [...]., znak: [...], na podstawie art. art. 48 ust. 1, w związku z art. 48 ust. 4, art. 80 ust. 2 pkt 1, art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane (t.j.: Dz.u. z 2003 r. nr 207 poz. zm.) oraz art. 104 k.p.a. Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w L. nakazał B. i S.W. rozbiórkę, na własny koszt samowolnie wybudowanej wiaty gospodarczej o wymiarach rzutu poziomego [...] x [...] m, zlokalizowanej na działce ewidencyjnej numer [...], położonej w M.
Postępowanie organu l instancji zostało wszczęte w związku z wnioskiem T.D. i Z.S. z dnia [...].08.2001 r. o zbadanie legalności wybudowanej na sąsiedniej działce nr ew. [...] stajni drewnianej oraz wiaty gospodarczej na maszyny i płody rolnicze.
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że postanowieniem z dnia [...]roku PINB w L. , celem umożliwienia legalizacji samowolnie wybudowanego w/w obiektu budowlanego - wiaty gospodarczej, nałożył na B. i S. W. obowiązek przedłożenia w terminie do dnia [...] grudnia 2004 roku dokumentów i opracowań, o których mowa w art. 48 ust. 3 ustawy Prawo budowlane.
Nałożony obowiązek wynikał z ustalenia przez organ przystąpienia przez inwestora do robót budowlanych polegających na budowie w/w obiektu w sposób określony w art. 48 ust. 1, bez wymaganego w tym zakresie przepisami - art. 28 - pozwolenia wydanego przez organ administracji architektoniczne - budowlanej.
Zgodnie z art. 48 ust. 4 ustawy Prawo budowlane - sankcja określona w ust. 1 w/w artykułu znajduje zastosowanie w przypadku nie spełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków, o których mowa w ust. 3 to jest nie przedłożenia określonych w postanowieniu wydanym w trybie art. 48 ust. 3 dokumentów i opracowań. W wyniku uchybienia terminu przedstawienia dokumentów wymienionych w art. 48 ust. 3 strona traci przyznane jej prawo do legalizacji samowoli budowlanej i w efekcie sprawa zostaje załatwiona w trybie zwykłym, tj. przez wydanie decyzji o nakazie rozbiórki. W związku z bezskutecznym upływem terminu określonego w postanowieniu z dnia [...] roku i nie przedłożeniu, do dnia [...] grudnia 2004 roku, żądanych
dokumentów i opracowań, w przedmiotowej sprawie, w celu usunięcia powstałego naruszenia obowiązku prawnego w budownictwie, należało orzec rozbiórkę.
Od powyższej decyzji odwołanie wnieśli B. i S W. podnosząc, że posiadają potwierdzone przez Urząd Gminy w L. zgłoszenie wydane w dniu [...]1997 r. na budynek gospodarczy do[...] m.kw. Przedmiotowa wiata jest nie połączonym trwale z gruntem obiektem tymczasowym, którego wymiary spełniają warunki zgłoszenia.
Decyzją z dnia [...]., znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. i art. 104 k.p.a. oraz art. 80 ust. 2 i w zw. 83 ust 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.- Prawo budowlane (Dz. U. 2006 Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Należy przy tym zwrócić uwagę, że Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia [...]. znak: [...]sprostował oczywistą omyłkę pisarską w zaskarżonej decyzji z dnia [...]. w ten sposób, że w miejsce znaku: [...] powinien być znak: [...].
W uzasadnieniu organ wskazał, że PINB w L. przeprowadził prawidłowo postępowanie w sprawie legalności dwóch obiektów gospodarczych, zakończone decyzją z dnia [...] znak: [...] nakazującą na podstawie art. 51 pkt 1 ustawy Prawo budowlane inwestorowi S.W. rozbiórkę budynku o wym. [...] x [...]m, pełniącego funkcję stajni oraz doprowadzenie wybudowanej wiaty o wymiarach [...] x [...] m do stanu zgodnego z przyjętym zgłoszeniem z dnia [...].11.1997r. (k-[...] akt l instancji). Decyzja ta została uchylona w całości przez WINB w dniu [...] decyzją znak [...] PINB ponownie przeprowadził postępowanie wyjaśniające w sprawie budynku gospodarczego - wiaty na maszyny i płody rolnicze. Po przeprowadzeniu kontroli na obiekcie w dniu [...] marca 2004r. PINB w L. ustalił, że na wybudowanie przedmiotowej wiaty o konstrukcji drewnianej z trzema ścianami z blachy ocynkowanej o pow. zabudowy większej niż [...] m2, wymagane było pozwolenie na budowę, którego inwestor nie uzyskał, a znajdujące się w aktach sprawy zgłoszenie dokonane w Urzędzie Gminy w L. z dnia [...].1997r.
dotyczy innego budynku gospodarczego zrealizowanego w ramach istniejącej zagrody rolniczej na działce [...] w M. Wg organu odwoławczego PINB w L. prawidłowo uznał, że zrealizowany przez Inwestora obiekt o powierzchni zabudowy [...]m2, znajdujący się w innym miejscu niż wskazuje dołączony do zgłoszenia szkic sytuacyjny, nie jest objęty reglamentacją art. 29 i 30 ustawy Prawo budowlane, zawierającą enumeratywnie wymienione obiekty, na których budowę nie jest wymagane pozwolenie na budowę i w związku z tym w trybie art. 48 w/w ustawy wdrożył postępowanie legalizacyjne.
Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy Prawo budowlane pozwolenia na budowę nie wymaga budowa: obiektów gospodarczych związanych z produkcją rolną i uzupełniających zabudową zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej:
a) parterowych budynków gospodarczych o powierzchni zabudowy do 35 m, przy rozpiętości konstrukcji nie większej niż 4,80 m.
W niniejszej sprawie poza sporem pozostaje ustalenie organu l instancji, że budowa wiaty gospodarczej, o konstrukcji drewnianej ze ścianami z blachy falistej i dachem z płyt eternitowych, o powierzchni zabudowy [...]m2 wymagała uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, której Inwestorzy nie uzyskali. Przedmiotem postępowania prowadzonego przez PINB w L. jest likwidacja skutków samowoli budowlanej w postaci zrealizowanej po 1997r wiaty gospodarczej, użytkowanej jako garaż na maszyny rolnicze i magazyn płodów rolnych.
W ocenie organu odwoławczego dokonana przez organ l instancji kwalifikacja przedmiotowego budynku jest trafna. Nadmienia się, że art. 29 Prawa budowlanego zawiera enumeratywnie wyliczone obiekty, których budowa nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę i wiata o powierzchni [...] m2 nie będąca budynkiem w rozumieniu art. 3 pkt 1a ustawy Prawo budowlane do nich nie należy. Powyższe potwierdza wyrok NSA w Warszawie IV SA 1020/98 z dnia 22.08.2000r. (LEX nr 77637).
Skargę w terminie od powyższej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie złożyli B. i S.W. zarzucając naruszenie prawa, w szczególności art. 48 ust. 1 ustawy z 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane oraz art. 6 k.p.a. oraz art. 7 Konstytucji RP.
W związku z przedstawionymi zarzutami skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji.
Uzasadniając powyższe podniesiono, że zrealizowany obiekt o pow. [...] m2 znajduje się w innym miejscu niż wskazuje dołączony do zgłoszenia szkic sytuacyjny. Organ II instancji nie zwrócił uwagi, iż wybudowana wiata znajdowała się na działce pod zabudowę zagrodową, na której istniejący plan zagospodarowania obowiązywał do 2002 r. wobec czego skarżący mieli trudności z wybudowaniem obiektów służących na cele rolnicze i uzyskaniem warunków zabudowy. Błędnie zdaniem skarżących uznał organ, że przedmiotowy obiekt znajduje się w innym miejscu niż wskazuje dołączony do zgłoszenia szkic. Obiekt został wybudowany na tym samym miejscu, na którym zostało dokonane zgłoszenie, a na działce [...] nie istnieje, jak również nie został wybudowany inny obiekt. Zdaniem skarżących działania organów nadzoru na podstawie art. 48, 51 ustawy Prawo budowlane muszą być proporcjonalne i adekwatne do stwierdzonego naruszenia prawa. Decyzja administracyjna wbrew tej zasadzie spełnia przesłanki z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Zgodnie z konstytucyjną zasadą legalizmu organy administracji publicznej działają na podstawie i w granicach prawa (art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej - orzeczenie NSA z dnia 17.04.2000. sygnatura akt IV SA 394/98. Przedmiotowa wiata ma wymiary [...]x [...]m. Z trzech stron jest obita blachą. Wiata ma zadaszenie, które znajduje się na drewnianych słupach. Słupy te są wkopane do ziemi. Wymiary zadaszenia powodują że zdaniem organu l i II instancji obiekt ma powierzchnię, która przekracza 35 m2. W przypadku zmniejszenia zadaszenia obiekt będzie posiadał powierzchnię 35 m2, co oznacza, że został wybudowany zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane. Działka ewidencyjna nr [...] na której został wybudowany obiekt jest działką siedliskową (zagrodową). Działką siedliskową (zagrodową) jest nieruchomość, jeżeli jest lub może być użytkowana na cele produkcji rolnej (uchwała Sądu Najwyższego- Izba Cywilna z dnia 14 czerwca 1988r sygnatura III CZP 36/88).
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko, wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
Orzekanie, w myśl art. 135 p.p.s.a., następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Przepisy ustawy przewidując jedynie uprawnienia kontrolne sądów administracyjnych nie dają im kompetencji do zastępowania organów administracji publicznej w wykonywaniu ich zadań orzeczniczych. Wady postępowania administracyjnego, skutkujące koniecznością: uchylenia decyzji, stwierdzenia jej nieważności bądź wydania decyzji z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Natomiast w wypadku nieuwzględnienia skargi, sąd w myśl art. 151 p.p.s.a. skargę oddala.
Skarga jest nieuzasadniona, gdyż zaskarżona decyzja, jak też decyzja organu l instancji nie naruszają prawa. Organy obu instancji w sposób prawidłowy zebrały i rozpatrzyły cały materiał dowodowy sprawy , dokonując przy tym prawidłowej jego oceny a także wykładni prawa oraz wskazując na zastosowanie właściwych przepisów prawa, obowiązujących w dacie wydawania zaskarżonej decyzji.
Sprawa dotyczy nakazu rozbiórki wiaty gospodarczej o wymiarach rzutu poziomego [...]x [...] m, zlokalizowanej na działce ewidencyjnej numer [...], położonej w M.
Organy administracyjne obu instancji prawidłowo uznały, że budowa powyższego obiektu wymaga uzyskania pozwolenia na budowę. Ustawodawca bowiem w art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane wymienia obiekty gospodarcze związane z produkcją rolną i uzupełniające zabudowę zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej, co do których nie jest wymagane pozwolenie na budowę . Stosownie do przepisu art. 29ust.1 pkt 1 lit. a pozwolenia na budowę nie wymaga budowa obiektów gospodarczych związanych z produkcją rolną i uzupełniających zabudowę zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej : parterowych budynków
gospodarczych o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy rozpiętości konstrukcji nie większej niż 4,80 m. Obiekt wzniesiony przez skarżących - wiata gospodarcza, o konstrukcji drewnianej ze ścianami z blachy falistej i dachem z płyt eternitowych jest o powierzchni zabudowy [...] m2 i nie mieści się w tej kategorii. Pogląd taki jest ukształtowany w orzecznictwie- (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 sierpnia 2000 r. sygn. IV SA 1020/98 LEX nr 77637, w którym wskazano, że "wiata o wymiarach 6 x 6 m nie może być uznana ani za obiekt małej architektury, ani też tymczasowy obiekt budowlany. W związku z tym budowa wiaty wymaga uzyskania stosownego pozwolenia na budowę.
W związku z powyższym, organy nadzoru budowlanego w ocenie Sądu podjęły prawidłowe działania celem likwidacji skutków samowoli budowlanej. W związku z tym postanowieniem z dnia [...] PINB w L. znak: [...] nałożono na B. i S.W. obowiązek przedłożenia w terminie do dnia [...] grudnia 2004 roku dokumentów i opracowań, o których mowa w art. 48 ust. 3 ustawy Prawo budowlane. Skarżący nie wykonali tego obowiązku. Wobec tego organ w celu usunięcia powstałego naruszenia prawa miał obowiązek obligatoryjnego orzeczenia rozbiórki przedmiotowej wiaty w oparciu o przepis art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7.07.1994r. - Prawo budowlane. Stosownie do tego przepisu, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, właściwy organ nakazuje z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie lub wybudowie bez wymaganego pozwolenia na budowę.
Odnosząc się do zarzutów podniesionych przez skarżących należy wskazać, że są one niezasadne. Z akt administracyjnych organu l instancji wynika, że przedmiotowy obiekt ma powierzchnię około [...] m2, a skarżący odwołują się do zgłoszenia dotyczącego obiektu o powierzchni około 35 m2. Skarżący istotnie zgłosili zamiar wykonania budynku gospodarczego w dniu [...]1997r., ale o wymiarach [...] x [...]m ( k.[...] akt adm. l instancji). Ponadto skarżący sami przyznają , że od 1999 r. bezskutecznie starają się o warunki zabudowy w zakresie planowanego budynku gospodarczego i w związku z tym przedmiotowy obiekt ma tylko charakter tymczasowy. Niezgodność zgłoszenia na które powołują się skarżący z obiektem faktycznie wzniesionym czyni zasadnymi działania podejmowane przez organy nadzoru budowlanego, które nie miały charakteru represyjnego lecz restytucyjny, a więc przywrócenia do stanu zgodnego z prawem.
Pozostałe zarzuty dotyczące naruszenia art. 6 k.p.a. oraz art. 7 Konstytucji RP nie mogą zostać uwzględnione ponieważ są lakoniczne i nie wskazują w jaki konkretnie sposób organy naruszyły powyższe przepisy prawne , które przepisy naruszono i na czym to naruszenie prawa miałoby polegać. Skarżący wskazując na siedliskowy charakter przedmiotowej działki nie wskazują na podstawie jakich przepisów mają prawo do zabudowy przedmiotowej wiaty. Skarga nie zawiera w tym względzie żadnych argumentów merytorycznych i prawnych , w związku z tym brak jest podstaw do wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. W ocenie Sądu nie zachodzi żadna okoliczność wskazana w przepisie art. 145 ustawy p.p.s.a. do uchylenia zaskarżonej decyzji.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), w myśl którego w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło