II SA/Kr 1163/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Sędziowie: Sędzia WSA Piotr Fronc Sędzia WSA Monika Niedźwiedź (spr.) Protokolant: sekretarz sądowy Katarzyna Cyganik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi R. Sp. z o.o. z siedzibą we W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 15 lipca 2025 r., znak SKO.ZP/415/118/2025 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za umieszczenie urządzenia reklamowego skargę oddala. Decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 15 lipca 2025 r. znak SKO.ZP/415/118/2025 orzeczono o utrzymaniu w mocy decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 3 marca 2025 r. nr PKK.610.5.10.2022.LB nakładającej na R. Sp. z o. o. z siedzibą we W. karę pieniężnej w wysokości 76 449,00 zł za umieszczenie od dnia 10 września 2022 r. do dnia 4 sierpnia 2023 r. urządzenia reklamowego przy ul.. - od ul. N. do al. M. a (dz. nr [...], obr. [...] jedn. ew. K. o łącznej powierzchni służącej ekspozycji reklamy wynoszącej 10,33 m˛ niezgodnie z uchwałą krajobrazową. Decyzja ta zapadłą w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych. Podczas kontroli ul. Czarnowiejskiej w K. w dniu 27 lipca 2022 r. w zakresie zgodności usytuowania reklam z zasadami i warunkami określonymi w uchwale krajobrazowej, stwierdzono umieszczenie słupa plakatowo-reklamowego typu "okrąglak" przy ul. C. (dz. nr [...], obr. [...], jedn. ew. K. ), o treści zmiennej o wymiarach: średnica 1,10 m, wysokość 2,99 m o całkowitej powierzchni służącej ekspozycji reklamy 10,33 m˛. Na okoliczności przeprowadzonej kontroli sporządzono protokół wraz z dokumentacją fotograficzną potwierdzającą umieszczenie słupa plakatowo-reklamowego typu "okrąglak". Podano, że wymiary przedmiotowego urządzenia reklamowego ustalone zostały na podstawie przeprowadzonego pomiaru przy pomocy urządzenia mierniczego - dalmierza laserowego Leica Disto D810 Touch. Działka nr [...], obr. [...], jedn. Ew. K. w operacie ewidencji grutów posiada użytek "dr", w całości zlokalizowana jest w pasie drogi publicznej - ul. C. , posiadającej w chwili obecnej na odcinku od al. A. M. do ul. N. kategorię drogi powiatowej. Przedmiotowa działka zagospodarowana jest chodnikiem, który stanowi integralny element pasa drogowego ul. C. . Graficzne zobrazowanie pasa drogowego w/w drogi zlokalizowanej w rejonie przedmiotowej działki wygenerowane zostało z systemu ewidencji dróg i obiektów mostowych EDIOM, który jest cyfrowym rozwinięciem książki drogi, zgodnej z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 16 lutego 2005 r. w sprawie sposobu numeracji i ewidencji dróg publicznych, obiektów mostowych, tuneli, przepustów i promów oraz rejestru numerów nadanych drogom, obiektom mostowym i tunelom (Dz .U. z 2005 r. nr 67 poz. 582). Graficzne zobrazowanie pasa drogowego ul. C. zostało uzupełnione o treść mapy sytuacyjno- wysokościowej oraz mapy ewidencji gruntów. Na skutek ustaleń inspekcyjno-kontrolnych podejmowanych bez udziału Strony, w dniu 27.07.2022 r. wszczęte zostało postępowanie administracyjne w sprawie umieszczenia słupa plakatowo-reklamowego niezgodnego z zapisami uchwały krajobrazowej, o czym Strona została poinformowana pismem nr PKK.610.5.10.2022 z dnia 27.07.2022 r. (doręczone Stronie w dniu 05.08.2022 r.), a w trakcie którego Strona miała możliwość wniesienia ewentualnych wyjaśnień, wniosków i żądań. Podano, że w dniach 01.08.2022 r., 08.08.2022 r., 11.08.2022 r. oraz 17.08.2022 r. zostały przeprowadzone kolejne kontrole zgodności usytuowania nośnika reklamowego z zasadami i warunkami określonymi w uchwale krajobrazowej, które wykazały umieszczenie słupa plakatowo-reklamowego typu "okrąglak" przy ul. C. j niezgodnego z zasadami określonymi ww. uchwale. W dniu 17 sierpnia 2022 r. z uwagi na nieobecność przedstawiciela Strony, oględziny przedmiotowego nośnika reklamowego, zlokalizowanego na ul. C. (działka nr [...], Obr. [...] jedn. ewid. K. ) przeprowadzili: Kierownik Sekcji oraz inspektorzy Zarządu Dróg Miasta K.. W trakcie oględzin potwierdzono, że nośnik reklamowy nadal jest niezgodny z uchwałą krajobrazową ponieważ znajduje się w odległości 8,34 od innego stupa plakatowo reklamowego typu "okrąglak" oraz w odległości 12,85 m od wiaty przystankowej komunikacji miejskiej przez co nie spełnia warunków opisanych w § 13 pkt 2 lit. a oraz lit. b uchwały krajobrazowej, tj. minimalna odległość od innego słupa plakatowo- reklamowego typu "okrąglak" wynosi 15 m oraz minimalna odległość od wiaty przystankowej komunikacji miejskiej wynosi 15 m. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika również, że urządzenie reklamowe również jest niezgodne z § 13 pkt 3 lit. b uchwały krajobrazowej ze względu na jego zwieńczenie, zgodnie z uchwałą krajobrazową słupy plakatowo-reklamowe typu "okrąglak" zlokalizowane w I strefie muszą posiadać zwieńczenie w formie walca o średnicy do 1,6 m i wysokości 0,5 m. Do protokołu oględzin załączono zdjęcie potwierdzające ustalenia poczynione w trakcie oględzin. Powyższe zostało potwierdzone kolejnymi kontrolami w dniach 23.08.2022 r oraz 02.09.2022 r. Następnie wskazano, że w dniu 06.09.2022 r., została przeprowadzona kolejna kontrola zgodności usytuowania nośnika reklamowego z zasadami i warunkami określonymi w uchwale krajobrazowej, która wykazała dalsze umieszczenie słupa plakatowo- reklamowego typu "okrąglak" przy ul. C. , niezgodnego z zasadami określonymi ww. uchwale, tj. w odległości 8,34 m od innego słupa plakatowo- reklamowego typu "okrąglak". Ponadto w trakcie kontroli stwierdzono, iż ze słupa zostało usunięte zwieńczenie, przez co urządzenie reklamowe nadal jest niezgodne z uchwałą krajobrazową, ponieważ zgodnie z § 13 pkt 3 lit. b słupy plakatowo-reklamowe typu "okrąglak" wg. uchwały krajobrazowej muszą posiadać zwieńczenie w formie walca o średnicy do 1,6 m i wysokości 0,5 m. Powyższe ustalenia zostały potwierdzone kolejną kontrolą w dniu 08.09.2022 r. Organ powołał się na decyzję administracyjną nr 7/P/PK/UK5U/AD/22/ZDMK doręczoną Stronie w dniu 23.09.2022 r.) nakładającą administracyjną karę pieniężną za udokumentowany okres umieszczenia nośnika reklamowego niezgodnego z uchwałą krajobrazową wraz z obowiązkiem usunięcia nośnika reklamowego z ul. C. . W przedmiotowej decyzji Strona została poinformowana o konsekwencjach wynikających z dalszego pozostawienia słupa plakatowo-reklamowego niezgodnego z uchwałą krajobrazową. Strona została poinformowana o możliwości złożenia odwołania od przedmiotowej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz o możliwości wglądu do zebranego materiału dowodowego. W trakcie postępowania Strona nie skorzystała z możliwości odwołania się od przedmiotowej decyzji. Po wydaniu decyzji administracyjnej nakładającej karę pieniężną za udokumentowany okres umieszczenia nośnika reklamowego niezgodnego z uchwałą krajobrazową wraz z obowiązkiem usunięcia przedmiotowego nośnika reklamowego, Organ przeprowadził kolejne kontrole w dniach 10.09.2022 r., 14.09.2022 r., 20.09.2022 r., 29.09.2022 r., 06.10.2022 r., 10.10.2022 r., 17.10.2022 r., 21.10.2022 r., 2.11.2022 r., 07.11.2022 r., 16.11.2022 r., 21.11.2022 r., 01.12.2022 r.,09.12.2022 r., 20.12.2022 r., 28.12.2022 r., 02.01.2023 r., 09.01.2023 r., 13.01.2023 r., 27.01.2023 r., 01.02.2023 r., 09.02.2023 r. oraz 13.02.2023 r. Kontrole te wykazały umieszczenie słupa plakatowo-reklamowego typu "okrąglak" przy ul. C. niezgodnego z zasadami określonymi ww. uchwale. W trakcie kontroli przedmiotowego nośnika reklamowego przeprowadzonej w dniu 21.02.2023 r. stwierdzono, iż słup plakatowo-reklamowy typu "okrąglak" posiada zwieńczenie zgodne z zapisami uchwały krajobrazowej, niemniej jednak nadal znajduje się w odległości 8,34 m od innego słupa plakatowo-reklamowego typu "okrąglak" oraz w odległości 12,85 m od wiaty przystankowej komunikacji miejskiej. Powyższe ustalenia zostały potwierdzone kolejnymi kontrolami przeprowadzonymi w okresie od 2.03.2023 r. do dnia 04.08.2023 r. Dopiero podczas kontroli w dniu 21.08.2023 r. stwierdzono, iż przedmiotowy słup plakatowo-reklamowy typu "okrąglak" jest zgodny z zapisami uchwały krajobrazowej. W trakcie przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego ustalono, że podmiotem odpowiedzialnym za umieszczenie przedmiotowego słupa plakatowo-reklamowego typu "okrąglak", niezgodnego z uchwałą krajobrazową jest spółka R. Sp. z o.o. z siedzibą we W. , czego potwierdzeniem są ustalenia dokonane podczas czynności kontrolnych. Przedmiotowy nośnik reklamowy posiadał oznakowanie w postaci naklejki z oznaczeniem spółki R. sp. z o.o. oraz nr [...] (protokół z oględzin, dodatkowa notatka wraz z dokumentacją fotograficzną znajduje się w aktach sprawy). Ponadto spółka R. Sp. z o.o. skorzystała z możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym w przedmiotowej sprawie. W piśmie z dnia 11.08.2022 r. Pan J. R. członek zarządu Spółki R. sp. z o.o. wniósł za pośrednictwem skrzynki podawczej ePUAP o przekazanie w formie elektronicznej wszelkich zebranych dowodów oraz materiałów w postępowaniu. Dodatkowo potwierdzeniem faktu, że dysponentem słupa plakatowo-reklamowego o numerze [...] jest R. Sp. z o.o. są informacje przekazane przez podmioty publiczne, których plakaty widniały na przedmiotowym nośniku reklamowym. Jedną z informacji przekazało Muzeum Inżynierii i Techniki w Krakowie (plakaty widniały na słupie w dniach 19.05.2023 r. oraz 29.05.2023 r.). Do powyższej informacji załączono wykaz nośników reklamowych na terenie K. znajdujących się w dyspozycji Wykonawcy. Kolejną informację przekazało Muzeum KL Płaszów, którego plakaty widniały na przedmiotowym słupie (m.in. protokół z dnia 31.07.2023 r. oraz 04.08.2023 r.). Do informacji również załączono wykaz nośników reklamowych spółki R. Sp. z o.o., w którym znajduje się słup reklamowy o numerze 0792. W aktach przedmiotowej sprawy znajduje się materiał dowodowy w postaci zabezpieczonego materiału ze strony internetowej [...], z którego wynika, iż spółka R. Sp. z o.o. wykupiła aktywa spółki Agencja [...] Sp. z o.o. w formie słupów ogłoszeniowych. Do materiału dowodowego załączono również wniosek z dnia 11.07.2023 r. w sprawie zajęcia pasa drogowego ul. C. na działce nr [...], Obr. [...] j. ewid. K. złożony przez spółkę R. Sp. z o.o. Na wniosku znajduje się numer słupa [...] oraz mapa z zaznaczoną lokalizacją nośnika reklamowego, która odpowiada lokalizacji nośnika reklamowego, który jest przedmiotem niniejszego postępowania. W oparciu o zgromadzony materiał dowodowy organ I instancji stwierdził, że przedmiotowy słup plakatowo-reklamowy typu "okrąglak" jest niezgodny z § 13 pkt 2 lit. a oraz § 13 pkt 2 lit. b uchwały krajobrazowej poprzez umieszczenie go w odległości 8,34 m od innego słupa plakatowo-reklamowego oraz w odległości 12,85 m od wiaty przystankowej komunikacji miejskiej oznaczonej jako "[...]", wobec minimalnej odległości 15 m wymaganej przez uchwałę oraz jest niezgodny z § 13 pkt 3 lit. b uchwały poprzez zastosowanie niewłaściwego kształtu zwieńczenia słupa. Słup posiadał zwieńczenie w kształcie kopuły o podstawie sześciokąta, zakończonej iglicą z kulą, następnie zostało ono usunięte. W III strefie, podobszar 3, w której umieszczony jest przedmiotowy nośnik reklamowy, dopuszcza się sytuowanie słupa plakatowo- reklamowego posiadającego zwieńczenie w formie walca o średnicy do 1,6 m i wysokości 0,5 m. Opisane powyżej niezgodności urządzenia reklamowego z uchwałą krajobrazową stanowiły oczywistą podstawę do wszczęcia przedmiotowego postępowania administracyjnego. Organ wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie kumulują się trzy niezgodności urządzenia reklamowego z uchwałą krajobrazową, tj. zastosowanie niezgodnego z uchwałą zwieńczenia słupa plakatowo-reklamowego, umieszczenie go w odległości mniejszej niż 15 metrów od wiaty przystankowej komunikacji miejskiej oraz innego słupa plakatowo- reklamowego typu "okrąglak", w związku z czym Organ zobligowany był do określenia obowiązku jaki Strona powinna wykonać zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 37d ust. 5 pkt 2 u.p.z.p. Pomimo tego, iż niezgodność urządzenia reklamowego z uchwałą krajobrazową polegająca na zastosowaniu niewłaściwego zwieńczenia kwalifikuje się do nałożenia obowiązku dostosowania tegoż urządzenia do przepisów uchwały krajobrazowej, to Organ nałożył na Stronę obowiązek usunięcia słupa plakatowo-reklamowego, ponieważ znajduje się on w odległości mniejszej niż 15 m od innego słupa plakatowo-reklamowego oraz odległości mniejszej niż 15 m od wiaty przystankowej komunikacji miejskiej, co stanowi niezgodność z § 13 pkt 2 lit. a oraz lit. b uchwały krajobrazowej, która kwalifikuje się do usunięcia nośnika reklamowego z obszarów, które w linii prostej stanowią odległość 15 metrów od innego słupa plakatowo-reklamowego oraz wiaty przystankowej komunikacji miejskiej. Zaznaczono, iż zgodnie z brzmieniem art. 37d ust. 6 u.p.z.p. decyzja nakładana na Stronę w trybie art. 37d ust. 5 u.p.z.p. podlega natychmiastowemu wykonaniu w części dotyczącej obowiązku dostosowania tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego do przepisów uchwały krajobrazowej albo usunięcia tablicy lub urządzenia. W związku z wykonaniem obowiązku usunięcia przedmiotowego słupa plakatowo-reklamowego, nałożonego na Stronę w decyzji administracyjnej nr 7/P/PK/UK5U/AD/22/ZDMKZ dnia 09.09.2022 r.. Zarząd Dróg Miasta Krakowa zastosował się do obowiązku wynikającego z art. 37d ust. 7 u.p.z.p. w myśl którego po wykonaniu obowiązku, o którym mowa w ust. 5 pkt 2, organ określa, w drodze decyzji, wysokość kary pieniężnej za okres od dnia wydania decyzji, o której mowa w ust. 5, odpowiednio do dnia dostosowania tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego do przepisów, o których mowa w ust. 1, albo usunięcia tablicy lub urządzenia. W niniejszym przypadku zdarzeniem tym było wydanie decyzji administracyjnej nr 7/P/PK/UK5U/AD/22/ZDMK w dniu 09.09.2022 r., która nakładała karę za okres od dnia 27.07.2022 r. do dnia 09.09.2022 r., w związku z tym, tut. Organ wymierza niniejszą karę pieniężną za okres od dnia 10.09.2022 r., tj. od dnia następnego po dniu wydania ww. decyzji, do ostatniego udokumentowanego dnia, w którym przedmiotowy słup plakatowo-reklamowy był niezgodny z przepisami uchwały krajobrazowej, tj. do dnia 04.08.2023 r. Wyjaśniono, że w przypadku przedmiotowego urządzenia reklamowego, jego całkowita powierzchnia reklamowa została obliczona w następujący sposób: pole powierzchni reklamy = 2 x 3,14 x (d/2) x h = 2 x 3,14 x (1,10 m /2) x 2,99 m = 10, 33 mkw, gdzie: h - stanowi wysokość, d -średnicę części służącej ekspozycji reklamy. Organ wskazał, że karę pieniężną w sprawie ustalono następująco: powierzchnia służąca ekspozycji reklamy: 10,33 mkw, stawka części stałej opłaty (do 31.12.2022 r.): 2,80 zł/dzień, stawka części stałej opłaty (od 01.01.2023 r.): 3,14 zł/dzień, stawka części zmiennej opłaty (do 31.12.2022 r.): 0,25 zł/mkw./dzień, stawka części zmiennej opłaty (od 01.01.2023 r.): 0,28 zt/mkw./dzień ilość dni umieszczenia słupa plakatowo-reklamowego: 329 dni. Wysokość kary pieniężnej za okres od 10.09.2022 r, do 31.12.2022 r. [(10,33 mkw. x 0,25 zł/mkw./dzień x 40) + (2,80 zł / dzień x 40)) x 113 dni = 24 328,90 zł Wysokość kary pieniężnej za okres od 01.01.2023 r. do 04.08,2023 r. [(10,33 mkw. X 0,28 zł/mkw./dzień x 40) + (3,14 zł / dzień x 40)] x 216 dni = 52 119,94 zł. W trakcie postępowania prowadzonego w niniejszej sprawie organ zbadał możliwość zastosowania art. 189f kodeksu postępowania administracyjnego i nie znalazł podstaw do odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej. Podano, że spółka R. która jest sprawcą deliktu administracyjnego, świadczy na szeroką skalę usługi reklamowe. Jako podmiot zajmujący się profesjonalnie w/w działalnością i działający w branży od wielu lat. Spółka powinna mieć świadomość, iż zajmowanie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi wiąże się z powinnością obciążających ją konsekwencjach na podstawie ustawy o drogach publicznych. W związku z powyższym, w ocenie organu nie zaszły przesłanki do zastosowania art. 189f k.p.a. z uwagi na brak znikomej wagi naruszenia prawa. Zdaniem organu pierwszej instancji o braku charakteru naruszenia świadczył fakt, iż naruszenie nie miało charakteru jednorazowej czynności, lecz było to działanie o charakterze ciągłym trwającym od 27 lipca 2022 r. do 4 sierpnia 2023 r. Rozpatrując odwołanie od decyzji organu I instancji, organ II instancji co do zasady podzielił ustalenia organu I instancji oraz szczegółowo odniósł się do zarzutów odwołania. W opinii organu odwoławczego w aktach sprawy udokumentowano w sposób prawidłowy okoliczności dotyczące umieszczenia słupa typu "okrąglak" niezgodnie z uchwałą krajobrazową, okresu, w którym to nastąpiło (w zakresie objętym zaskarżoną decyzją) oraz podmiotu, który dokonał umieszczenia słupa. Okoliczności te nie budzą wątpliwości w świetle całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy. W uzasadnieniu decyzji organu II instancji wskazano, że z akt zgromadzonych w sprawie bezspornie wynika, że słup będący przedmiotem postępowania był umieszczony w odległości 8,34 m od innego słupa plakatowo-reklamowego oraz w odległości 12,85 m od wiaty przystankowej komunikacji miejskiej oznaczonej jako "[...]", wobec minimalnej odległości 15 m wymaganej przez uchwałę oraz jest niezgodny z § 13 pkt 3 lit. b uchwały poprzez zastosowanie niewłaściwego kształtu zwieńczenia słupa. Kontrola przeprowadzona w dniu 21.02.2023 r. wykazała częściowe dostosowanie słupa plakatowo-reklamowego do zapisów uchwały krajobrazowej. Zmiana zwieńczenia słupa plakatowo-reklamowego spowodowała, że spełnia zapis 13 pkt 3 lit b w/w uchwały pod względem zwieńczenia, jednakże do dnia 4 sierpnia 2023 r. pozostały opisane wyżej dwie niegodności słupa z uchwałą. Odnosząc się do zarzutów odwołania Kolegium zwróciło uwagę, że w aktach sprawy znajdują się protokoły z przeprowadzonych przedmiotowych kontroli. Protokoły te zawierają fotografie obrazujące miejsce, rodzaj zajęcia oraz wygląd słupa w konkretnych dniach. Organ I instancji szczegółowo wyjaśnił sposób obliczenia kary pieniężnej, stosując jednocześnie prawidłową wysokość stawki części zmiennej opłaty oraz stawki części stałej opłaty. Zgodnie z zasadą przyjętą w art. 37d ust. 8 u.p.z.p. wysokość kary pieniężnej ustala się jako iloczyn pola powierzchni tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego służącej ekspozycji reklamy, wyrażonej w metrach kwadratowych oraz 40-krotności uchwalonej przez radę gminy stawki części zmiennej opłaty reklamowej, o której mowa w art. 17a ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 70), powiększony o 40-krotność uchwalonej przez radę gminy stawki części stałej tej opłaty, za każdy dzień niezgodności tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego z przepisami, o których mowa w ust. 1. Jeżeli rada gminy nie określiła wysokości stawek opłaty reklamowej, o których mowa w ust. 1 (a tak było w przypadku Rady Miasta Krakowa), wysokość kary pieniężnej, zgodnie z art. 37d ust. 9 u.p.z.p., ustala się jako iloczyn pola powierzchni tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego służącej ekspozycji reklamy, wyrażonej w metrach kwadratowych oraz 40-krotności maksymalnej stawki części zmiennej opłaty reklamowej, o której mowa w art. 19 pkt 1 lit. h ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, powiększony o 40-krotność maksymalnej stawki części stałej opłaty reklamowej, o której mowa w art. 19 pkt 1 lit. g tej ustawy, za każdy dzień niezgodności tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego z przepisami, o których mowa w ust. 1. Zgodnie z obwieszczeniem Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 22 lipca 2021 r. w sprawie górnych granic stawek kwotowych podatków i opłat lokalnych na rok 2022 (M.P.z 2021 r. Poz. 724), maksymalna stawka części zmiennej wynosi 0,25 zł/mkw., natomiast maksymalna stawka części stałej wynosi 2,80 zł/mkw (na rok 2022). Zgodnie z obwieszczeniem Ministra Finansów z dnia 28 lipca 2022 r. w sprawie górnych granic stawek kwotowych podatków i opłat lokalnych na rok 2023 (M. P. z 2022 r. poz. 731), maksymalna stawka części zmiennej wynosi 0,28 zł/mkw./dzień, natomiast maksymalna stawka części stałej wynosi 3,14 zł/dzień (na rok 2023). Nie ulega także w opinii Kolegium wątpliwości, jaki podmiot jest odpowiedzialny za umieszczenie słupa, a zatem kto jest stroną niniejszego postępowania. Ze zgromadzonych dowodów jednoznacznie wynika, że to R. sp. z o.o. jest dysponentem przedmiotowego słupa plakatowo-reklamowego, umieszczając na nim nazwę swojej firmy oraz zawierając umowy na ekspozycję treści reklamowych zamawiających. Tym samym to Odwołująca czerpie korzyści finansowe z dysponowania ww. urządzeniem reklamowym i na niej spoczywa odpowiedzialność wynikająca z wyżej powołanych przepisów. W opinii Kolegium nie zostały spełnione przesłanki określone w art. 189f § 1 pkt 1 i 2. Dodatkowo nie można mówić w rozpatrywanej sprawie, iż mamy co czynienia ze znikomą wagą naruszenia prawa. Zwrócić uwagę należy, iż podmiot, który dokonał zajęcia pasa drogowego, jest przedsiębiorcą. Spółka R. , która jest sprawcą deliktu administracyjnego, świadczy na szeroką skalę usługi reklamowe. Jest zatem oczywiste, iż w takim przypadku mamy do czynienia z większą wagą naruszenia prawa, ze względu na to, iż dokonuje go podmiot profesjonalnie wykonujący działalność gospodarczą (a zatem można uznać, iż osoby zarządzające tym podmiotem miały świadomość dokonanego naruszenia prawa, a w każdym razie można od nich wymagać takiej organizacji przedsiębiorstwa, aby nie dochodziło do tego typu sytuacji). Podkreślono, że pas drogowy podlega szczególnej ochronie prawnej. Przepisy prawa umożliwiają korzystanie z powierzchni pasa drogowego pod warunkiem uiszczenia opłaty z tego tytułu. Przewidując zatem opłatę z tego tytułu i określając jej beneficjentów, ustawodawca miał zatem na uwadze ochronę pasa drogowego. Podkreślić należy, iż drogi publiczne służą wszystkim, więc w interesie społecznym (ogółu) leży dbanie o ich powierzchnię. Zaakcentowano, iż pas drogowy podlega szczególnej ochronie prawnej. Przepisy prawa umożliwiają korzystanie z powierzchni pasa drogowego pod warunkiem uiszczenia opłaty z tego tytułu. Przewidując zatem opłatę z tego tytułu i określając jej beneficjentów, ustawodawca miał zatem na uwadze ochronę pasa drogowego. Podkreślić należy, iż drogi publiczne służą wszystkim, więc w interesie społecznym (ogółu) leży dbanie o ich powierzchnię. W konsekwencji organ odwoławczy utrzymał decyzję organu I instancji w mocy. Z tą decyzją nie zgodziła się Spółka R. Spółka z o.o. z siedzibą we W. i wywiodła skargę do tut. Sądu. W skardze zarzucono zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1) naruszenie art. 7 KPA poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej oraz zasady uwzględniania interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, a tym samym pozbawienie Skarżącego możliwości dokładnego wyjaśnienia okoliczności i stanu faktycznego istotnych dla prawidłowego załatwienia niniejszej sprawy, całkowicie pomijając interes Skarżącego, podczas gdy wszelkie okoliczności faktyczne i prawne znane Skarżącemu przesądzają o tym, że Organ II instancji błędnie ustalił stan faktyczny i błędnie uznał że to Skarżąca Jest podmiotem który umieścił słup w przedmiotowej lokalizacji, co skutkowało wydaniem błędnej Decyzji w przedmiotowej sprawie; 2) naruszenie art. 77 KPA poprzez naruszenie zasad postępowania dowodowego, a tym samym błędne uznanie przez Organ II instancji, że "nie budzi wątpliwości jaki podmiot jest odpowiedzialny za umieszczenie słupa będącego przedmiotem postępowania", podczas gdy okoliczności i stan faktyczny znany Skarżącemu przesądzają, że Organ II instancji błędnie uznał że podmiotem odpowiedzialnym za umieszczenie słupa w przedmiotowej lokalizacji jest Skarżąca (z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy nie wynika, że to skarżąca Jest podmiotem który zainstalował urządzenie we wskazanej lokalizacji), co skutkowało wydaniem błędnej Decyzji w przedmiotowym postępowaniu; 3) naruszenie art. 7 KPA, art. 77 §1 KPA, art. 80 KPA poprzez brak wszechstronnego rozważenia wszystkich okoliczności sprawy, polegający na dowolnej ocenie materiału dowodowego, co skutkowało błędnym uznaniem przez Organ, że to Skarżąca jest podmiotem odpowiedzialnym za umieszczenie słupa w przedmiotowej lokalizacji, podczas gdy z materiału dowodowego załączonego do akt sprawy przez Organ I instancji nie wynika że Słup umieszczony w przedmiotowej lokalizacji został umieszczony przez Skarżącą (wbrew twierdzeniom zawartym w uzasadnieniu Decyzji Organu Ił instancji - z żadnego z przedłożonych dokumentów nie wynika że to Skarżąca umieściła przedmiotowy nośnik we wskazanej lokalizacji), co skutkowało wydaniem błędnej decyzji w przedmiotowym postępowaniu; 4) naruszenie art. 7 KPA, art. 77 § 1 KPA, art. 80 KPA oraz art. 107 § 3 KPA poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i dokonanie pobieżnego, a nie wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, niezgodnie z zasadą prawdy materialnej, niepodjęcie istotnych czynności dowodowych oraz dokonania dowolnej oceny zebranych dowodów, jak również braki uzasadnienia Decyzji uniemożliwiające jej weryfikację przez niewyjaśnienie istotnych przesłanek wydania Decyzji, a w szczególności: - błędne uznanie przez Organ, że to Skarżąca jest podmiotem odpowiedzialnym za umieszczenie przedmiotowego słupa we wskazanej lokalizacji, podczas gdy według najlepszej wiedzy Skarżącej przedmiotowy nośnik umieszczony Jest w tej lokalizacji od około kilkudziesięciu lat, a Organ I instancji nie dołączył żadnych dowodów świadczących o tym Jakoby to Skarżąca była podmiotem, który umieścił nośnik we wskazanej lokalizacji, - błędne uznanie przez Organ, że" nie budzi wątpliwości jaki podmiot jest odpowiedzialny za umieszczenie słupa", podczas gdy wszelkie rzekome dowody i twierdzenia Organu II instancji nie są wystarczające do nałożenia na Skarżącą kary, bowiem nie wynika z nich, że to Skarżąca umieściła nośnik reklamowy w przedmiotowej lokalizacji, - błędne ustalenie stanu faktycznego, poprzez uznanie za wiarygodny i rzetelny materiał dowodowy zebrany przez Organ I instancji m.in. naklejki z napisem R. , numer słupa czy umowy z podmiotami publicznymi, podczas gdy z żadnego z powołanych przez Organ I instancji dowodów nie wynika Jakoby to Skarżąca była podmiotem odpowiedzialnym za umieszczenie słupa w przedmiotowej lokalizacji, a zatem cały materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie opiera się wyłącznie na przypuszczeniach Organu I i II instancji, co samo w sobie powinno być podstawą do uchylenia Decyzji Organu I instancji, - skonstruowanie uzasadnienia Decyzji w sposób uniemożliwiający jej weryfikację, bowiem zawiera ogóle stwierdzenia Organu II instancji, mogące być wykorzystane w dowolnym postępowaniu, co skutkowało wydaniem błędnej Decyzji w przedmiotowym postępowaniu, 5) naruszenie art. 77 KPA poprzez naruszenie zasad postępowania dowodowego, a tym samym błędne uznanie, że Organ li instancji że Organ I instancji w sposób prawidłowy rozpatrzył cały materiał dowodowy, podczas gdy okoliczności i stan faktyczny znany Skarżącej przesądzają, że Organ U instancji błędnie uznał że materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie przesądza o tym że to Skarżąca Jest podmiotem odpowiedzialnym za umieszczenie nośnika we wskazanej lokalizacji, a w szczególności: - organ lI całkowicie pominął fakt iż z żadnego dowodu przedłożonego przez Organ I instancji nie wynika że to Skarżąca umieściła słup w przedmiotowej lokalizacji; - dokumenty i informacje pozyskane przez Organ I instancji nie stanowią wystarczającego dowodu w przedmiotowej sprawie, podczas gdy informacja w postaci "[...]", kopie umów czy numer telefonu nie stanowią dowodu, na podstawie którego istnieje możliwość nałożenia kary i z którego wynika że to Skarżąca jest podmiotem odpowiedzialnym za umieszczenie słupa w przedmiotowej lokalizacji, 6) naruszenie art. 107 §3 KPA poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i błędne uznanie, że Organ II instancji udowodnił wystarczająco motywy, którymi kierował się przy rozstrzyganiu niniejszej sprawy, podczas gdy z materiału dowodowego bezsprzecznie wynika, że Organ I nie zgromadził całego materiału dowodowego w sprawie, a Organ II instancji błędnie uznał że nie budzi wątpliwości Jaki podmiot Jest odpowiedzialny za umieszczenie słupa w przedmiotowej lokalizacji (nie przedkładając na tę okoliczność żadnego dowodu). W skardze zarzucono także naruszenie przepisów prawa materialnego, a to naruszenie art. 37d ust. 1 Ustawy o planowaniu zagospodarowaniu przestrzennym poprzez jego błędne zastosowanie i błędne uznanie, że to Skarżąca jest podmiotem, który umieścił urządzenie reklamowe niezgodne z zapisami uchwały krajobrazowej we wskazanej przez Organ I i II instancji lokalizacji, podczas gdy Organ I instancji nie przedłożył na tę okoliczność żadnego dowodu, a Organ II instancji błędnie uznał że nie budzi wątpliwości, jaki podmiot jest odpowiedzialny za umieszczenie słupa w przedmiotowej lokalizacji pomimo braku dowodów świadczących o słuszności swoich twierdzeń, co skutkowało wydaniem błędnej decyzji w niniejszym postępowaniu. Wobec powyższego Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). W myśl art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi Sąd oddala skargę w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Wskazać również należy, że zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, iż sąd przy ocenie legalności decyzji bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia (por. uzasadnienie do wyroku NSA z 9 lipca 2008 r., sygn. II OSK 795/07). Zgodnie z art. 37 ust. 1 i ust. 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2024 roku, poz. 572 ze zm.) – dalej jako "uPlan", rada gminy może ustalić w formie uchwały zasady i warunki sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń, ich gabaryty, standardy jakościowe oraz rodzaje materiałów budowlanych, z jakich mogą być wykonane. Uchwała ta jest aktem prawa miejscowego. Stosownie do przytoczonych zapisów podjęta została uchwała Nr XXXVI/908/20 Rady Miasta Krakowa z dnia 26 lutego 2020 r. w sprawie ustalenia "Zasad i warunków sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń" (opubl. w Dz. Urz. Woj. Małop. z dnia 9 marca 2020 roku, poz. 1984) – dalej też jako "uchwała krajobrazowa", "uchwała". Uchwała ta ustaliła zasady i warunki sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń, ich gabarytów, standardów jakościowych oraz rodzajów materiałów budowlanych, z jakich mogą być wykonane (por. § 3 pkt. 1 uchwały). Wedle zapisów § 27 uchwały weszła ona w życie po ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego z dniem 1 lipca 2020 r. W myśl § 25 ust. 1 uchwały zawarte w niej zakazy, zasady i warunki znajdują zastosowanie do obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń sytuowanych, budowanych, remontowanych lub przebudowywanych od dnia wejścia w życie uchwały. Stosowne do § 25 ust. 2 uchwały tablice reklamowe i urządzenia reklamowe istniejące w dniu wejścia w życie uchwały, należy dostosować do zawartych w uchwale zakazów, zasad i warunków w terminie 24 miesięcy od dnia wejścia w życie uchwały. Zgodnie z art. 37d ust. 1 – 2 uPlan, podmiot, który umieścił tablicę reklamową lub urządzenie reklamowe niezgodne z przepisami uchwały, o której mowa w art. 37a ust. 1, podlega karze pieniężnej (ust. 1). Jeżeli nie jest możliwe ustalenie podmiotu, o którym mowa w ust. 1, karę pieniężną wymierza się odpowiednio właścicielowi, użytkownikowi wieczystemu lub posiadaczowi samoistnemu nieruchomości lub obiektu budowlanego, na których umieszczono tablicę reklamową lub urządzenie reklamowe (ust. 2). Stosownie do treści art. 2 pkt 16 lit. b i c uPlan pod pojęciem "tablicy reklamowej" należy rozumieć przedmiot materialny przeznaczony lub służący ekspozycji reklamy wraz z jego elementami konstrukcyjnymi i zamocowaniami, o płaskiej powierzchni służącej ekspozycji reklamy, w szczególności baner reklamowy, reklamę naklejaną na okna budynków i reklamy umieszczane na rusztowaniu, ogrodzeniu lub wyposażeniu placu budowy, z wyłączeniem drobnych przedmiotów codziennego użytku wykorzystywanych zgodnie z ich przeznaczeniem, zaś "urządzeniem reklamowym" jest przedmiot materialny przeznaczony lub służący ekspozycji reklamy wraz z jego elementami konstrukcyjnymi i zamocowaniami, inny niż tablica reklamowa, z wyłączeniem drobnych przedmiotów codziennego użytku wykorzystywanych zgodnie z ich przeznaczeniem. Według art. 37d ust. 4 uPlan, karę pieniężną wymierza się od dnia, w którym organ wszczął postępowanie w sprawie, do dnia dostosowania tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego do przepisów, o których mowa w ust. 1, albo usunięcia tablicy lub urządzenia. Zgodnie z art. 37d ust. 5 uPlan, w przypadku, gdy w dniu wydania decyzji, o której mowa w ust. 3, tablica reklamowa lub urządzenie reklamowe nie są zgodne z przepisami, o których mowa w ust. 1, w decyzji tej określa się: 1) wysokość kary pieniężnej za okres od dnia wszczęcia postępowania w sprawie do dnia wydania decyzji, oraz 2) obowiązek dostosowania tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego do przepisów, o których mowa w ust. 1, albo usunięcia tablicy lub urządzenia. Z kolei w myśl art. 37 d ust. 6 uPlan decyzja, o której mowa w ust. 5, podlega natychmiastowemu wykonaniu w części dotyczącej obowiązku, o którym mowa w ust. 5 pkt 2. W myśl art. 37 d ust. 7 uPlan po wykonaniu obowiązku, o którym mowa w ust. 5 pkt 2, organ określa, w drodze decyzji, wysokość kary pieniężnej za okres od dnia wydania decyzji, o której mowa w ust. 5, odpowiednio do dnia dostosowania tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego do przepisów, o których mowa w ust. 1, albo usunięcia tablicy lub urządzenia. Jak stanowi art. 37d ust. 8 uPlan wysokość kary pieniężnej ustala się jako iloczyn pola powierzchni tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego służącej ekspozycji reklamy, wyrażonej w metrach kwadratowych oraz 40-krotności uchwalonej przez radę gminy stawki części zmiennej opłaty reklamowej, o której mowa w art. 17a ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 70, 1313 i 2291), powiększony o 40-krotność uchwalonej przez radę gminy stawki części stałej tej opłaty, za każdy dzień niezgodności tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego z przepisami, o których mowa w ust. 1. Natomiast według art. 37d ust. 9 uPlan, jeżeli rada gminy nie określiła wysokości stawek opłaty reklamowej, o których mowa w ust. 1, wysokość kary pieniężnej ustala się jako iloczyn pola powierzchni tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego służącej ekspozycji reklamy, wyrażonej w metrach kwadratowych oraz 40-krotności maksymalnej stawki części zmiennej opłaty reklamowej, o której mowa w art. 19 pkt 1 lit. h ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, powiększony o 40-krotność maksymalnej stawki części stałej opłaty reklamowej, o której mowa w art. 19 pkt 1 lit. g tej ustawy, za każdy dzień niezgodności tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego z przepisami, o których mowa w ust. 1. Zgodnie z treścią § 9 ust. 1 pkt 5 w/w uchwały słup plakatowo-reklamowy ("okrąglak") może być wykonany z drewna, metalu, tworzywa sztucznego lub szkła o wymiarach: wysokość do 4,2 m, średnica walca do 1,4 m ze zwieńczeniem określonym w 13 pkt 3 , z tym, że w Podobszarze 1 III Strefy okrąglak może mieć maksymalną wysokość do 3,95 m. Paragraf 13 pkt 3 stanowi, że dopuszcza się sytuowanie słupa plakatowo-reklamowego ("okrąglak") posiadającego zwieńczenie: a) w obszarze objętym wpisem na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Naturalnego UNESCO oraz w strefie buforowej tego obszaru, wskazanym na załączniku graficznym, o którym mowa w § 2 ust. 2 pkt 1 - w kształcie kopuły o podstawie sześciokąta, opisaną na geometrycznie wyznaczonej półkuli o średnicy do 1,4 m, zakończonej iglicą z kulą; u podstawy kopuła zakończona jest poziomym ozdobnym gzymsem wysuniętym przed lico powierzchni słupa - zgodnie z załącznikiem nr 3, o którym mowa w § 2 ust. 2 pkt 3; b) dla pozostałego obszaru miasta - w formie walca o średnicy do 1,6 m i wysokości 0,5 m. Zgodnie z §13 uchwały dopuszcza się sytuowanie słupa plakatowo-reklamowego typu "okrąglak": 1) w Podobszarze 1 III Strefy — zgodnie z miejscami lokalizacji, wskazanymi na załączniku nr 2, o którym mowa w § 2 ust. 2 pkt 2; 2) na całym obszarze miasta, z wyłączeniem Podobszaru 1 III Strefy, w odległości nie mniejszej niż: a) 15 m od innego słupa plakatowo-reklamowego; b) 15 m od wiaty przystankowej komunikacji miejskiej 3) posiadającego zwieńczenie: a) w obszarze objętym wpisem na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Naturalnego UNESCO oraz w strefie buforowej tego obszaru, wskazanym na załączniku graficznym, o którym mowa w § 2 ust. 2 pkt 1 — w kształcie kopuły o podstawie sześciokąta, opisaną na geometrycznie wyznaczonej półkuli o średnicy do 1,4 m, zakończonej iglicą z kulą; u podstawy kopuła zakończona jest poziomym ozdobnym gzymsem wysuniętym przed lico powierzchni słupa — zgodnie z załącznikiem nr 3, o którym mowa w 2 ust. 2 pkt 3; b) dla pozostałego obszaru miasta — w formie walca o średnicy do 1,6 m i wysokości 0,5 m. Przenosząc powyższe ustalenia na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa, zaś zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie. W pierwszej kolejności odnosząc się do zarzutów naruszenia prawa procesowego opisanych w pkt 1-6 skargi stwierdzić należy, iż nie zasługują na uwzględnienie. Z akt sprawy wynika bowiem, że organy obu instancji zgromadziły materiał dowodowy i prawidłowo ustaliły wszystkie istotne dla sprawy okoliczności, w szczególności miejsce lokalizacji urządzenia plakatowo-reklamowego, podmiot, który umieścił przedmiotowy słup na terenie pasa drogowego oraz czas zajęcia pasa drogowego. W aktach sprawy znajdują się protokoły z przeprowadzonych kontroli. Protokoły te zawierają fotografie obrazujące miejsce, rodzaj zajęcia oraz wygląd słupa w konkretnych dniach (k. 1-91 akt administracyjnych organu I instancji). Z powyższego materiału dowodowego bezsprzecznie wynika, że przedmiotowy słup plakatowo-reklamowy typu "okrąglak" znajdował się na chodniku na ul. C. w K. działka nr [...] obr[...] jedn. ewid. K. (k. 4-7 a.a. organu I instancji). Jest to podobszar 3 Strefy III zgodnie z w/w uchwałą. Na podstawie protokołów z kontroli prawidłowo ustalono, że słup był umieszczony w odległości 8,34 m od innego słupa plakatowo-reklamowego oraz w odległości 12,85 m od wiaty przystankowej komunikacji miejskiej oznaczonej jako "[...] wobec minimalnej odległości 15 m wymaganej przez uchwałę oraz początkowo był niezgodny z § 13 pkt 3 lit. b uchwały poprzez zastosowanie niewłaściwego kształtu zwieńczenia słupa. Z akt sprawy wynika, że w trakcie kontroli przedmiotowego nośnika reklamowego przeprowadzonej w dniu 21.02.2023 r. stwierdzono, iż słup plakatowo-reklamowy typu "okrąglak" posiada zwieńczenie zgodne z zapisami uchwały krajobrazowej, niemniej jednak nadal znajdował się w odległości 8,34 m od innego słupa plakatowo-reklamowego typu "okrąglak" oraz w odległości 12,85 m od wiaty przystankowej komunikacji miejskiej. Kontrola przeprowadzona w dniu 21.02.2023 r. (k. 60 a.a. organu I instancji) wykazała częściowe dostosowanie słupa plakatowo-reklamowego do zapisów uchwały krajobrazowej. Zmiana zwieńczenia słupa plakatowo-reklamowego spowodowała, że spełnia zapis 13 pkt 3 lit b w/w uchwały pod względem zwieńczenia, jednakże do dnia 4 sierpnia 2023 r. pozostały opisane wyżej dwie niegodności słupa z uchwałą (zob. k. 85 i 86 a.a. organu I instancji). Odnosząc się do zarzutów, że Skarżąca nie jest podmiotem, który umieścił przedmiotowy słup na terenie pasa drogowego, a w aktach sprawy nie ma dowodów potwierdzających czas umieszczenia słupa w pasie drogowym i podmiotu odpowiedzialnego za jego posadowienie i brak możliwości jednoznacznego stwierdzenia, że to Odwołująca jest podmiotem dokonującym naruszenia, to w tym zakresie Sąd w pełni podziela stanowisko organów, że co prawda z akt sprawy nie wynika, w jakiej konkretnie dacie przedmiotowy słup został umieszczony w przedmiotowej lokalizacji i niewątpliwie w dacie pierwszej czynności kontrolnej stwierdzającej niezgodność słupa z uchwałą krajobrazową i wszczęcia postępowania w tej sprawie, podmiotem odpowiedzialnym za ten nośnik i wyłącznie nim dysponującym była i jest Skarżąca. Podkreślenia wymaga, że organy dodatkowo w celu ustalenia podmiotu odpowiedzialnego za umieszczenie słupa w pasie drogowym wskazały na zamocowane do zwieńczenia słupa charakterystyczne tabliczki informacyjne z nazwą spółki tj. R. oraz numer słupa 0792. W aktach sprawy znajduje się protokół z kontroli z dnia 27 lipca 2022 r. zawierający wykonane w trakcie tej kontroli zdjęcie, z którego jasno wynika, że urządzenie reklamowe zawierało informację w postaci naklejki umieszczonej na słupie plakatowo - reklamowym z napisem R. oraz numerem słupa 0792 (k-9 oraz notatka z dnia 17 grudnia 2024 r.). Dodatkowo potwierdzeniem faktu, że dysponentem słupa plakatowo-reklamowego o numerze [...] jest R. Sp. z o.o. są informacje przekazane przez podmioty publiczne, których plakaty widniały na przedmiotowym nośniku reklamowym. Jedną z informacji przekazało Muzeum Inżynierii i Techniki w Krakowie (k. 87-88 plakaty widniały na słupie m.in. w dniach 19.05.2023 r. oraz 29.05.2023 r.). Do powyższej informacji załączono wykaz nośników reklamowych na terenie K. znajdujących się w dyspozycji Wykonawcy. Kolejną informację przekazało Muzeum KL Plaszow, którego plakaty widniały na przedmiotowym słupie (m.in. protokół z dnia 31.07.2023 r. oraz 04.08.2023 r.). Do informacji również załączono wykaz nośników reklamowych spółki R. Sp. z o.o., w którym znajduje się słup reklamowy o numerze [...]. Do materiału dowodowego załączono również wniosek z dnia 11.07.2023 r. w sprawie zajęcia pasa drogowego ul. C. na działce nr [...], obr[...] j. ewid. K. złożony przez spółkę R. Sp. z o.o. Na wniosku znajduje się numer słupa RPL792 oraz mapa z zaznaczoną lokalizacją nośnika reklamowego, która odpowiada lokalizacji nośnika reklamowego, który jest przedmiotem niniejszego postępowania. Zatem z powołanych dowodów jednoznacznie wynika, że to R. sp. z o.o. jest dysponentem przedmiotowego słupa plakatowo-reklamowego, umieszczając na nim nazwę swojej firmy oraz zawierając umowy na ekspozycję treści reklamowych zamawiających. W ocenie Sądu organ prawidłowo ustalił również inne istotne dla sprawy okoliczności t.j. powierzchnię oraz dni, za które należało ustalić opłatę. W szczególności pomiarów dokonano za pomocą urządzenia mierniczego - dalmierza laserowego Leica Disto DSlOTouch, o czym znajduje się wzmianka w sporządzonych protokołach. Jest to profesjonalny sprzęt którego użycie daje gwarancje poprawności pomiarów. Jak widać ze sporządzonych zdjęć pomiary wykonano z bliskiej odległości. Wobec powyższego nie zasługiwał na uwzględnienie wniosek dowodowy Skarżącej o przeprowadzenie dowodu z instrukcji obsługi dalmierza na okoliczność wykazania prawidłowości pomiarów. Prawidłowo także organ I instancji wyliczył wysokość opłaty, jak i w sposób jasny wskazał powody, dla których nie było możliwe zastosowanie w tej sprawie art. 189f k.p.a. Ustalenia organu I instancji zostały z kolei zweryfikowane przez organ odwoławczy, który zasadnie uznał je za prawidłowe. Nie jest także trafny zarzut naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. W uzasadnieniu faktycznym organ administracji publicznej powinien zatem dokładnie wskazać podstawę faktyczną rozstrzygnięcia. Organ musi zająć stanowisko wobec całego materiału procesowego oraz uzasadnić jasno i należycie swoje zdanie, a w szczególności uzasadnić, na jakiej podstawie uznał pewne fakty za prawdziwe. Uzasadnienie prawne decyzji polega na wyjaśnieniu podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. Analiza treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji prowadzi do wniosku, że zawiera ono wszystkie konieczne elementy. Nie budzą wątpliwości ustalenia organu, dotyczące okoliczności faktycznych (uzasadnienie faktyczne). Są one jasne i przejrzyste. Podobnie uzasadnienie prawne, zawiera wyjaśnienia podstawy prawnej decyzji wraz z przytoczeniem przepisów prawa. Uzasadnienie do zaskarżonej decyzji nie narusza wskazanej normy. Wyjaśnienia organu w tym zakresie są wystarczające i adekwatne. Organ wskazał przy tym, jakie są powody wydania określonej decyzji i jakie okoliczności determinowały określony kierunek rozstrzygnięcia. Uzasadnienie jest przy tym spójne i logiczne, a z jego treści w sposób niebudzący wątpliwości wynikają okoliczności które stanowiły podstawę do wymierzenia Skarżącej kary pieniężnej. W prawidłowo ustalonym stanie faktycznym organy prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego. Innymi słowy ziściły się przesłanki, o których mowa w art. 37d ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, uzasadniające wymierzenie administracyjnej kary pieniężnej. Sąd nie dostrzegł jakichkolwiek innych podstaw, które uzasadniałyby uchylenie zaskarżonej decyzji. Ze względu na powyższe Sąd na zasadzie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił