II SA/Kr 1165/07
PostanowienieWSA w Krakowie2008-04-25
Skład orzekający: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawczyni, która została już zwolniona z kosztów sądowych, spełnia przesłanki do ustanowienia radcy prawnego z urzędu w postępowaniu sądowoadministracyjnym, biorąc pod uwagę jej sytuację materialną i dochody?Ratio decidendi
Wnioskodawczyni, która została już zwolniona z kosztów sądowych, spełnia przesłanki do ustanowienia radcy prawnego z urzędu, jeśli wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w rozumieniu art. 246 § 1 pkt 1 ppsa. Niewielki dochód, brak majątku poza domem zaspokajającym potrzeby mieszkaniowe, konieczność utrzymania bezrobotnego syna oraz wysokie koszty leczenia przemawiają za przyznaniem pełnomocnika z urzędu, nawet jeśli udział pełnomocnika w postępowaniu przed sądem I instancji nie jest obowiązkowy.Stan faktyczny
H. G. złożyła wniosek o ustanowienie radcy prawnego z urzędu w sprawie skargi na decyzję Wojewody odmawiającą wznowienia postępowania. Wnioskodawczyni przedstawiła swoją trudną sytuację materialną, wskazując na niski dochód, posiadanie domu, utrzymanie bezrobotnego syna oraz wysokie koszty leczenia. Referendarz sądowy oddalił wniosek, uznając, że dochody i majątek pozwalają na poniesienie kosztów. Wnioskodawczyni wniosła sprzeciw od tego postanowienia.Rozstrzygnięcie
Ustanowiono dla skarżącej radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w K.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi H. G. na decyzję Wojewody z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: ustanowić dla skarżącej radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w K.
H. G. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek o ustanowienie radcy prawnego w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania.
Wnioskodawczyni oświadczyła, że jest właścicielką domu o powierzchni około 90m2 oraz nieruchomości o powierzchni 0,38 ha. Nie posiada oszczędności ani przedmiotów majątkowych. We wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z synem w wieku 27 lat, który jest osobą bezrobotną. Podała, że miesięcznie otrzymuje dochód w wysokości 1308 zł tytułem wynagrodzenia za pracę. Wskazała, że z uwagi na stan zdrowia pozostaje pod ciągłą kontrolą lekarza kardiologa i ponosi wysokie koszty leczenia. Dom wymaga kompleksowego remontu, jego ogrzanie w zimie wiąże się z dużymi wydatkami.
Postanowieniem z dnia 20 marca 2008 r. referendarz sądowy oddalił wniosek o ustanowienie radcy prawnego z urzędu. W uzasadnieniu podniósł, że stały dochód uzyskiwany przez skarżącą oraz posiadany majątek, który może posłużyć jako zabezpieczenie ewentualnej pożyczki pozwalają jej na poniesienie kosztów ustanowienia radcy prawnego. Nadto podał, że z uwagi na treść art. 134 § 1 i 140 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270) obawy strony, że bez udziału profesjonalnego pełnomocnika nie będzie w stanie prawidłowo bronić swojego interesu w toczącym się przed sądem administracyjnym są nieuzasadnione.
Od postanowienia w wymaganym terminie H. G. wniosła sprzeciw w którym podniosła, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej, a osiągany dochód pochłania bieżące utrzymanie jej i syna oraz wysokie koszty leczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ppsa) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku.
Zgodnie zaś z art. 245 § 1 - 3 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2).
W przedmiotowej sprawie H. G. została już zwolniona z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych na mocy postanowienia tut. Sądu z dnia 30 stycznia 2008 r. Dlatego też konieczne było wykazanie przez nią, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w rozumieniu art. 246 § 1 ppkt 1 ppsa, albowiem ustanowienie radcy prawnego sprawia, że będzie ona korzystała z pomocy prawnej przewidzianej przez ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zakresie całkowitym. W ocenie Sądu sytuacja majątkowa wnioskodawczyni przemawia za przyznaniem jej pełnomocnika z urzędu. Niewielki dochód, brak – poza domem, który zaspokaja potrzeby mieszkaniowe rodziny – majątku i oszczędności, potrzeba utrzymania bezrobotnego syna oraz konieczność ponoszenia wysokich kosztów leczenia nie pozwalają na uznanie, że wnioskodawczyni byłaby w stanie wygenerować dodatkowe środki finansowe na opłacenie profesjonalnego pełnomocnika w sprawie. Należy przy tym podkreślić, że kryterium majątkowe jest jedynym kryterium branym pod uwagę przez Sąd przy rozpoznawaniu wniosku o udzielenie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika. Oznacza to, że okoliczności takie jak nieobowiązkowy udział pełnomocnika przed sądem I instancji oraz zakres rozpoznawania sprawy przez wojewódzkie sądy administracyjne określony w art. 134 § 1 ppsa nie mogą w żaden sposób wpływać na decyzję Sądu w tym przedmiocie (por. też postanowienie NSA W-wa z 18 lutego 2005 r., OZ 1516/04).
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ppsa orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło