II SA/Kr 1165/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 25 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 6 czerwca 2014 r. Nr: [...] w przedmiocie odmowy nakazania przesunięcia rowka p o s t a n a w i a zwolnić M. K. od kosztów sądowych W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 sierpnia 2014 roku o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 300 zł od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 6 czerwca 2014 roku w przedmiocie odmowy nakazania przesunięcia rowka skarżąca M. K. złożyła wniosek o zwolnienie jej od tych kosztów. Strona podała, iż otrzymuje 760 zł emerytury i kwota ta ledwo jej wystarcza na opłaty, życie, zakup leków i opału na zimę. W związku z tym, że wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony bez zachowania przewidzianej prawem formy, skarżącej został przesłany formularz "PPF" celem jego wypełnienia oraz odesłania do tut. sądu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W zakreślonym terminie skarżąca uzupełniła brak. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach zawartego w formularzu "PPF" wynika, że M. K. prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z synem L. K. ur. 1983 r. Ich miesięczny dochód brutto wynosi 2.587,14 zł i stanowi go emerytura skarżącej w wysokości 884,14 zł i renta rodzinna jej syna w wysokości 1.703 zł. W skład majątku wnioskodawczyni wchodzi dom o powierzchni 60 m² nadający się do rozbiórki oraz udział ¾ we własności działki wielkości 26 arów. W ¼ części działka ta należy do syna wnioskodawczyni. L. K. jest właścicielem domu o powierzchni 86 m² i działki wielkości 28 arów, na której stoi dom. Skarżąca nie posiada oszczędności, ani cennych przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy M. K. podniosła, iż obecnie mieszka u syna L., ponieważ jej dom nie nadaje się do zamieszkania. Syn skarżącej jest osobą niepełnosprawną, wymagającą opieki osób drugich. Środki, jakie strona uzyskuje z emerytury (760 zł) nie wystarczają na pokrycie kosztów jej utrzymania. Wszystkie opłaty, zakup leków i wyżywienie strona pokrywa wspólnie z synem, natomiast zakup opału na zimę finansuje syn. M. K. podała, iż obydwoje z synem chorują i pozostają w stałym leczeniu w poradni alergologicznej, neurologicznej i ogólnej. Skarżąca cierpi ponadto na nadciśnienie tętnicze, musi stosować dietę cukrzycową, dlatego znaczną kwotę zmuszona jest przeznaczać na leki. Syn musi raz w roku dojeżdżać na rehabilitację. Skarżąca nie może z rehabilitacji skorzystać, bowiem nie wystarcza jej środków na ten cel. Z tych względów prosi o zwolnienie jej z kosztów sądowych. Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje: Zwolnienie od kosztów sądowych stanowi odstępstwo od generalnej zasady wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zatem instytucja prawa pomocy winna być stosowana jedynie w przypadkach wyjątkowych, gdy wnioskodawca nie posiada żadnych lub wystarczających możliwości sfinansowania kosztów postępowania. Zgodnie z art. 246 § 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym, którego przyznania domaga się skarżąca, obejmuje m. in. zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest formą dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. W ocenie orzekającego M. K. uwiarygodniła, że nie posiada dostatecznych środków na pokrycie kosztów sądowych w zainicjowanym postępowaniu. Jedynym źródłem utrzymania skarżącej jest świadczenie emerytalne w wysokości 884,14 zł brutto (760 zł netto). Środki finansowe w takiej wysokości wystarczają jedynie na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych i leczenie skarżącej. Dom, którego jest właścicielką jest w złym stanie technicznym, nadaje się jedynie do rozbiórki. Z tych względów skarżąca zamieszkuje u syna, który jest osobą niepełnosprawną, wymagającą opieki osób drugich. Środki finansowe, które syn otrzymuje w miesiącu z renty rodzinnej przeznaczane są w całości na pokrycie kosztów utrzymania, konieczne leczenie i rehabilitację. Wnioskodawczyni, ani jej syn, nie dysponują żadnymi oszczędnościami, ani przedmiotami wartościowymi, które mogłyby zostać spieniężone W takiej sytuacji wygospodarowanie przez stronę nawet niewielkich kwot na pokrycie kosztów sądowych może być bardzo utrudnione. Przedstawiona sytuacja materialna pozwala na stwierdzenie, że skarżąca spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.