II SA/Kr 1165/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na postanowienie nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 25 lipca 2017 r., znak: [...] w przedmiocie uznania zarzutu w sprawie prowadzonej egzekucji za nieuzasadniony postanawia: oddalić wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Skarżący J. G. reprezentowany przez radcę prawnego R. K., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego z 25 lipca 2017 r., znak: [...] utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. z 20 stycznia 2017 r. w sprawie uznania zarzutu w sprawie prowadzonej egzekucji za nieuzasadniony. W treści skargi został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia "do czasu rozstrzygnięcia postępowania ze względu na nieodwracalny sutek jej wykonania oraz do czasu rozpatrzenia wniosku z dnia 9 stycznia 2017 r. w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego decyzją podlegającą egzekucji". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd - na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem - w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 P.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym. Z konstrukcji art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że wstrzymanie wykonania może dotyczyć tylko takiego aktu administracyjnego, który nadaje się do wykonania i podlega wykonaniu. Nie każdy bowiem akt lub czynność może podlegać wstrzymaniu wykonania (zob. T. Woś w: T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wydanie 4, Warszawa 2011, str. 424). Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy przy tym rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy zaistnienia takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 31 stycznia 2006 r., sygn. akt II FZ 882/05, niepubl.). Postanowienie o oddaleniu zarzutów zgłoszonych przez skarżącego w postępowaniu egzekucyjnym nie może wywołać skutków o jakich mowa w art. 61 § 1 P.p.s.a., gdyż postanowienie takie nie nadaje się do wykonania. Zaś przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej uregulowanej w art. 61 § 3 P.p.s.a. mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Postanowienie oddalające zarzuty zgłoszone przez skarżącego w postępowaniu egzekucyjnym, nie posiada przymiotu wykonalności, bowiem nie nakłada na adresata żadnych obowiązków bądź uprawnień, których wykonanie mogłoby nastąpić dobrowolnie, bądź w sposób przymusowy. W tym stanie rzeczy - na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. - należało orzec jak w sentencji postanowienia.