II SA/Kr 1167/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel (spr.) Sędziowie : WSA Mirosław Bator WSA Beata Łomnicka Protokolant : starszy sekretarz sądowy Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2016 r. sprawy ze skargi B.W. na decyzję Wojewody z dnia 22 lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego B.W. kwotę 997 zł ( słownie: dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia 27 stycznia 2016r. nr [...] znak: [...] Starosta i działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz art. 104 K.p.a. po rozpatrzeniu wniosku inwestora [...] Spółka z o.o. z siedzibą w K. z dnia 23 czerwca 29015r. o pozwolenie na budowę - zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę budynku pensjonatowego wraz z niezbędną infrastrukturą: zjazd z drogi publicznej, komunikacja wewnętrzna piesza i samochodowa, skarpy ziemne, mury oporowe, miejsce do gromadzenia odpadów starych, kanalizacja deszczowa, przyłącz kanalizacji sanitarnej, przebudowa sieci kanalizacji sanitarnej, przebudowa przyłącza wodociągowego, przyłącz geotermalny, zbiornik przeciwpożarowy z hydrantem zewnętrznym, przebudowa przyłącza energetycznego, instalacje wewnętrzne (energetyczna, wodno-kanalizacyjna, teletechniczna i cieplna) po rozebraniu istniejącego budynku. Kat obiektu XIV., adres zamierzenia budowalnego: działki nr ewid. [...] i [..] obręb [...] położone w Z. przy ul. [...] - z zachowaniem warunków wskazanych w treści decyzji zgodnie z art. 36 ust. 1 i 42 ust. 2 i 3 ustawy Prawo budowlane. Obszar oddziaływania obejmuje nieruchomości nr. ewid. [...], [...], [...] obręb [...] jednostka ewidencyjna Z. W uzasadnieniu Starosta podał, że analizując obszar oddziaływania inwestycji wzięto pod uwagę lokalizację projektowanego budynku na działce inwestycyjnej nr ewid. [...] i tak: * budynek na działce usytuowany został w odległości ponad 4 m. od granic sąsiednich działek budowlanych nr ewid. [...] (5,56 m.), [...] (7,9 m.), [...] (ponad 10,0 m.), [...] (11,1 m.), [...] (ponad 17,0 m), [...] (ponad 29,0 m.), [...] (ponad 19,0 m.) obręb [...] oraz od granic działek nr ewid. [...] (7,9 m.), [...] (4,2 m.), [...] (4,2 m.) obręb [...] stanowiących dojazdy do terenów zabudowanych. Działki powyższe, zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego "[...]" uchwalonego Uchwałą Rady Miasta Nr [....] z dnia 27 lutego 2014 r. -dalej mpzp, położone są w terenach budowlanych; * odległość okapów i balkonów projektowanego budynku od granic sąsiednich działek budowlanych wynosi ponad 1,5 m; * odległość między zewnętrznymi murowanymi ścianami budynku projektowanego o pokryciu dachu blachodachówką i ścianami budynków istniejących wynosi: - ponad 30 m. od budynku nr [...] zlokalizowanego na działce nr ewid. [...] obręb [...] oraz ponad 21 m. od budynku gospodarczego zlokalizowanego na tej działce; - 15,48 m. od budynku murowanego krytego blachą zlokalizowanego na działce na działce nr ewid. [...] obręb [...] oraz 14,51 m. od budynku garażowanego dobudowanego do tego budynku; - 16,98 m. od budynku murowanego krytego blachą zlokalizowanego na działce nr ewid. [..] obręb [...]; - 16,49 m od budynku murowanego krytego blachą zlokalizowanego na działce nr ewid. [...] obręb [...] oraz 13,56 m. od części budynku przykrytej tarasem; - 8,19 m. od budynków murowanych krytych blachą zlokalizowanych na działce nr ewid. [...] obręb [...]. • odległość projektowanego budynku od granicy ewidencyjnej lasu oraz od linii rozgraniczającej tereny leśne wynosi 12,0 m. (działki nr ewid. [...], [...] i [...] obręb [...]). Część podziemna projektowanego budynku zlokalizowana zostanie 1,5 m. od granicy z działkami nr ewid. [...] i [...] obręb [...]. Zgodnie jednak z § 12 ust. 7 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2012 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną do podziemnej części budynku znajdujących się całkowicie poniżej poziomu otaczającego terenu, nie ustala się. Organ I instancji podał, że w obszarze oddziaływania inwestycji znajdują się działki objęte wnioskiem o pozwolenie na budowę nr ewid. [...] i [...] obręb [...] oraz działka nr ewid. [...] obręb [...] sąsiadująca z terenem inwestycji od strony północno - wschodniej. Inwestycja nie ogranicza zabudowy działek od strony północno - zachodniej o użytkach gruntowych określonych jako Ls (las), które to działki, zgodnie z zapisami mpzp, położone są w terenach lasów (4.ZL). Na terenie 4.ZL brak jest możliwości zabudowy. Inwestycja nie ogranicza zabudowy działek od strony południowo - zachodniej nr ewid. [...], [...], [...] obręb [...] po których odbywa się droga dojazdowa do działek nr ewid. [...] i [....] obręb [...]. Ponadto inwestycja nie ogranicza zabudowy działek nr ewid. [...] obręb [...] zlokalizowanej wzdłuż ww. drogi dojazdowej, z uwagi na odsunięcie projektowanego budynku na odległość ok. 7,80 m. od jej granicy. Rozwiązania projektowe przewidują niwelację wzdłuż wschodniej granicy terenu inwestycji przez co poziom podłogi pierwszej kondygnacji nadziemnej budynku (tzw. 0,00) usytuowany zostanie na wysokości 884,0 m. n.p.m. Wzdłuż granicy z drogą dojazdową, w odległości 1,50 m. od niej, zaprojektowany został mur oporowy. Rzędna terenu na drodze przebiegającej po działkach nr ewid. [...] i [...] obręb [...] usytuowana jest wyżej o 2,85 m. od poziomu 0,00 budynku. Maksymalna wysokość projektowanego budynku (od poziomu 0,00 do kalenicy) wynosi 13,0 m. Biorąc pod uwagę rzędną w narożu południowo -zachodnim działki nr ewid. [...], równą. 887,1 m n.p.m., wysokość projektowanego budynku nad terenem wynosić będzie 9,9 m ((13,0-(887,l-884)). W przypadku lokalizacji na działce nr ewid. [...] budynku odsuniętego na odległość 4,0 m. od granicy z działką nr ewid. [...] obręb [...] odległość od projektowanego budynku wyniesie ponad 11,0 m. (ok. 11,80 m). Projekt nie uchybi § 13 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, zgodnie z którym odległość budynku mającego pomieszczenia przeznaczone na pobyt ludzi od innych obiektów powinna umożliwiać naturalne oświetlenie tych pomieszczeń z zachowaniem przepisów § 57 (stanowiącym o zapewnieniu naturalnego oświetlenia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi) i § 60 (stanowiącym o zapewnieniu wymaganego czasu nasłonecznienia w pomieszczeniu przeznaczonym do zbiorowego przebywania dzieci w żłobku, przedszkolu i szkole oraz w mieszkaniu wielopokojowym). Warunek powyższy zostanie w niniejszym przypadku spełniony, gdyż odległość od obiektu przesłaniającego będzie większa niż jego wysokość. Zgodę na dysponowanie działką nr. ewid. [...] obręb [...] na cele budowalne (droga gminna ul. [...]) inwestor wywiódł ze stosunku zobowiązaniowego przewidującego uprawnienie do wykonywania robót budowalnych wynikających z decyzji Burmistrza Miasta z 9 grudnia 2014r. znak [...]. W dniu 30 lipca 2015r. ww. organ potwierdził, że decyzję z dnia 9 grudnia 2014r. należy traktować jako zgodę na dysponowanie częścią działki nr. ewid. [...] obręb [...] na czas wykonania robót związanych z budową zjazdu z drogi publicznej i w zakresie koniecznym do wykonania tych robót. W piśmie datowanym na 20 listopada 2015r. w związku z ustaleniami dotyczącymi stanu własności działki nr ewid. [...] obręb [...] położonej w Z. poinformowano Polską [...], iż przysługuje jej statut strony w nin. postepowaniu administracyjnym. Organ I instancji wskazał, że działka inwestycyjna leży poza granicą otuliny [...] Parku [...], w odległości ok. 30 m. od niej. Obszar Natura 2000 znajduje się w odległości ok. 600 m. od działki. Biorąc pod uwagę lokalizację inwestycji oraz jej zakres i charakter, a także rozwiązania dotyczące kwestii środowiskowych, w ocenie organu, przedmiotowa inwestycja nie oddziałuje na obszar Natura 2000 T. [...]. Inwestycja nie należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, gdyż nie jest wymieniona w rozporządzeniu Rady Ministrów z 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 25 czerwca 2013 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Na terenie zamierzenia budowlanego obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego "[...]", uchwalony Uchwałą Rady Miasta Nr [...] z 27 lutego 2014 r. - dalej mpzp. Zgodnie z ustaleniami mpzp teren, na którym planowana jest inwestycja określony został symbolem 24.MN.Przeznaczenie projektowanego budynku jest zgodne z ustaleniami mpzp, wskazanymi w § 8 ust. 3 pkt. 1 lit. c mpzp (usługi hotelarskie, realizowane jako budownictwo pensjonatowe – budynki wolnostojące na działkach o powierzchni nie mniejszej niż 1000 m(2) i szerokości nie mniejszej niż 16m.). Powierzchnia działki wynosi 1027 m. (3) Szerokość działki jest większa niż 16 m. W obiekcie zaprojektowano zaplecze kuchenne codziennego wyżywienia czym spełniono zapis § 3 ust. 1 pkt. 6 mpzp (budownictwo pensjonatowe – obiekty posiadające co najmniej 7 pokoi na wynajem, świadczące dla swoich klientów całodzienne wyżywienie). W projekcie budowlanym szczegółowo przedstawiono sposób wyliczenia powierzchni zabudowy obiektu, powierzchni utwardzonej i powierzchni biologicznie czynnej (w postaci graficznej). W mpzp wskazano również obowiązujące zasady realizacji nowych budynków mieszkalnych jednorodzinnych i pensjonatowych, a w terenach 7.MN/U, 33.MN/U usługowych oraz odbudowy, rozbudowy lub nadbudowy istniejących. Projekt zagospodarowania terenu został sporządzony zgodnie z przepisami, w tym techniczno -budowlanymi. Budynek zaprojektowano w technologii ścian murowanych nierozprzestrzeniających ognia i pokryciu dachu blachą. Obiekt na działce usytuowany został w odległości ponad 4 m. od granic sąsiednich działek budowlanych nr ewid. [...] (5,56 m.), [...] (7,9 m.), [...] (ponad 10,0 m.), [...] (11,1 m.), [...] (ponad 17,0 m.), [...] (ponad 29,0 m.), [...] (ponad 19,0 m.) .obręb [...] oraz od granic działek nr ewid. [...] (7,9 m.), [...] (4,2 m.), [...] (4,2 m.) obręb [...]. Działki nr ewid. [...], [...], [...] obręb [...] stanowią dojazdy do terenów zabudowanych. Lokalizacja budynku jest zgodna z zapisami § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Odległość okapów, balkonów i pochylni zjazdowej do garażu projektowanego budynku od granic sąsiednich działek budowlanych wynosi ponad 1,5 m., co jest zgodne z zapisami § 12 ust. 5 ww. rozporządzenia. Odległość między zewnętrznymi murowanymi ścianami budynku projektowanego o pokryciu dachu blachą i ścianami budynków istniejących wynosząca: - ponad 30 m. od budynku nr [...] zlokalizowanego na działce nr ewid. [...] obręb [...] oraz ponad 21 m od budynku gospodarczego zlokalizowanego na tej działce; * 15,48 m. od budynku murowanego krytego blachą zlokalizowanego na działce na działce nr ewid. [...]. obręb [...] oraz 14,51 m. od budynku garażowanego dobudowanego do tego budynku; 16,98 m. od budynku murowanego krytego blachą zlokalizowanego na działce nr ewid. [...] obręb [...]; * 16,49 m od budynku murowanego krytego blachą zlokalizowanego na działce nr ewid. [...]obręb [...] oraz 13,56 m. od części budynku przykrytej tarasem; * 8,19 m. od budynków murowanych krytych blachą zlokalizowanych na działce nr ewid. [...]obręb [...] - spełnia zapisy § 271 ust. 1 i 2 ww. rozporządzenia. Odległość projektowanego budynku od granicy ewidencyjnej lasu oraz od linii rozgraniczającej tereny leśne (działki nr ewid. [...], [...] i [...] obręb [...]), wynosząca 12,0 m., jest zgodna z zapisami § 271 ust. 8 ww. rozporządzenia. Część podziemna projektowanego budynku zlokalizowana zostanie 1,5 m. od granicy z działkami nr ewid. [...] i [...] obręb [...]. Zgodnie jednak z zapisami § 12 ust. 7 ww. rozporządzenia odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną do podziemnej części budynku znajdujących się całkowicie poniżej poziomu otaczającego terenu, nie ustala się. Miejsce gromadzenia odpadów stałych na terenie inwestycji zlokalizowano zgodnie z zapisami § 23 ust. 1 ww. rozporządzenia. Przedstawiona na rysunku do projektu zagospodarowania terenu lokalizacja budynku jest zgodna z zapisami § 13 ww. rozporządzenia, zgodnie z którym wysokość przesłaniania musi być równa lub mniejsza od odległości elementu przesłaniającego od analizowanego okna budynku. Z projektu budowlanego wynika, że projektowany budynek nie przesłania budynków istniejących zlokalizowanych na działce nr ewid. [...] obręb [...]: * odległość, od obiektu przesłaniającego (9,89 m.) jest nie mniejsza niż jego wysokość (9,84 m.). Wysokość przesłaniania została zmierzona od poziomu dolnej krawędzi najniżej położonego okna budynku przesłanianego do poziomu najwyższego punku zacieniającej krawędzi części obiektu przesłaniającego, tj. otwarcia dachowego od strony wschodniej. Również projektowany budynek nie jest przesłaniany przez budynki istniejące zlokalizowane na działce nr ewid. [...] obręb [...]: * w przypadku okna zlokalizowanego na poziomie I piętra w narożu budynku (na poziomie parteru brak jest okien do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi) wysokość przesłaniania części obiektu przesłaniającego wynosi 3,55 m. natomiast jego odległość od okna jest równa 7,19 m., - w przypadku okna usytuowanego obok w.w. okna wysokość przesłaniania części obiektu przesłaniającego wynosi 6,96 m. i 8,99 m. natomiast odległość elementu przesłaniającego od okna jest równa odpowiednio 7,19 m. oraz 9,64 m. Istniejące na działkach nr ewid. [...] obręb [...] budynki złożone są z różnych płaszczyzn pochyłych (otwarcia dachowe). Przy sporządzaniu analizy przesłaniania projektant wskazał na rysunkach punkty charakterystyczne - najwyższe, gdzie możliwość ewentualnego przesłaniania jest największa. Odległość okien przesłanianych od ww., punktów charakterystycznych zwymiarowano w linii prostej. Lokalizacja budynku jest zgodna § 60 ust. 2 ww. rozporządzenia. Do projektu budowlanego załączona została analiza nasłonecznienia budynków mieszkalnych jednorodzinnych, położonych na działce nr ewid. [...] obręb [...]. Z opracowania wynika, iż niezależnie od wysokości projektowanego pensjonatu w przypadku pomieszczenia znajdującego się w budynku od strony południowej wymagany czas nasłonecznienia wynosi 5 godzin, a dla pomieszczenia zlokalizowanego na pierwszym piętrze budynku od strony zachodniej czas nasłonecznienia wynosi 3 godziny 15 minut. Organ I instancji podał, że ul. [...] została zaliczona do kategorii dróg publicznych na podstawie Rozporządzenia Wojewody Nr [...] z 28 kwietnia 1995 r. w sprawie zaliczenia dróg publicznych do kategorii dróg lokalnych miejskich na terenie województwa [...] (Dziennik Urzędowy Województwa [....] Nr [...] z 6 maja 1995 r.) poprzedzonego Uchwałą Nr [...] [...] Rady Gminy w Z. z 24 lutego 1994 r. Parametry techniczne dróg publicznych są określane w Rozporządzeniu Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. Z 1999r. nr 43, poz. 430 z zm.). W okresie przeprowadzania procedury zaliczenia dróg do kategorii dróg publicznych, nie było przepisów określających ich wymagane parametry techniczne. Prawomocną decyzję Burmistrza Miasta z 9 grudnia 2014 r., znak:[...], zezwolono na lokalizację na czas nieokreślony zjazdu z drogi publicznej gminnej - ul. [...] (z działki nr ewid. [...] obręb [...] na działkę nr ewid. [...] obręb [...]). Z kolei ostateczną, decyzją Burmistrza Miasta z dnia 29 maja 2015 r., znak: [...], zezwolono na przebudowę istniejącego przyłącza wodociągowego oraz wymianę istniejącego przyłącza ciepłowniczego - geotermalnego a także umieszczenie dwóch przewodów ssawnych wraz z hydrantami i utwardzonym stanowiskiem czerpania wody w pasie drogowym drogi publicznej gminnej - ul. [...] (działka nr ewid. [...] obręb [...]. Organ podał, że projekt budowlany jest kompletny, posiada wymagane przepisami szczególnymi uzgodnienia, pozwolenia i opinie innych organów (opisane w uzasadnieniu decyzji). Projekt budowlany został uzgodniony w dniu 18 czerwca 2015r. (bez uwag) pod względem ochrony przeciwpożarowym z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych zaś w dniach 18 czerwca 2015r. i 16 września 2015r. (bez zastrzeżeń) pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych z rzeczoznawca do spraw sanitarno – higienicznych. Uzgodnienia pozwalają na zapewnienie w obiekcie całodziennego wyżywienia, nie wymagają ponownego uzgodnienia projektu budowlanego z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych. Zmiana powierzchni działki nr ewid. [...] obręb [...] położonej w Z. z 0,0927 ha na 0,1027 ha. nastąpiła wyniku modernizacji ewidencji gruntów i budynków Miasta przeprowadzonej w latach 1995-1997 oraz wprowadzeniu zmiany nr [...]. Zmodernizowany operat ewidencji gruntów i budynków Miasta został przyjęty jako obowiązujący obwieszczeniem Wojewody z dnia 21 lipca 1997 r. Zgodnie z "Protokołem wyłożenia ewidencji gruntów i budynków", wchodzącym w skład operatu technicznego modernizacji ewidencji gruntów i budynków, działka nr ewid. [...] obręb [...] o pow. 0,0927 ha. zmieniła przebieg granic, pole powierzchni oraz oznaczenie na działkę nr ewid. [...] (o pow. 0,0694 ha) i działkę nr ewid. [...] ( o pow. 0,0225 ha.). Następnie zmianę nr [...] z dnia 21 maja 1998r. połączono działkę nr ewid. [...] o pow. 1,0108 ha oraz działkę nr ewid. [...] o pow. 0,0694 i działkę [...] o pow. 0,0225 ha, którym nadano oznaczenie nr ewid. [...] o pow. 0,1027 ha. Powołując się na art. 33 ust. 4 ustawy Prawo budowalne organ I instancji podniósł, że budynek przeznaczony do rozbiórki nie jest wpisany do rejestru zabytków województwa oraz nie jest ujęty w Gminnej Ewidencji Zabytków Gminy. Do projektu budowlanego dołączono projekt rozbiórki, w którym zamieszczono opis zakresu i sposobu prowadzenia robót rozbiórkowych oraz opis sposobu zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i mienia. Wnioskujący jest właścicielem obiektu przeznaczonego do rozbiórki. W celu odprowadzenia wód opadowych z terenu inwestycji przewidziano na terenie inwestycji" kanalizację deszczową z odprowadzeniem wód opadowych z dachu budynku i tarasów do 5 studni chłonnych. Studnie chłonne wykonane będą z kręgów betonowych łączonych na uszczelki (głębokość studni wyniesie 3 m.). Zadaniem studni będzie magazynowanie (retencjonowanie) nadwyżki wody podczas intensywnych opadów oraz roztopów a następnie stopniowe odprowadzanie wód do gruntu poprzez rozsączanie zmagazynowanej wewnątrz wody. Wody opadowe pochodzące z nawierzchni utwardzonych odprowadzone zostaną na teren własny inwestora. W niniejszym przypadku brak jest ogólnospławnej kanalizacji deszczowej. W razie braku możliwości przyłączenia do sieci kanalizacyjnej deszczowej lub ogólnospławnej, dopuszczono możliwość odprowadzenia wód opadowych na własny teren nieutwardzony do dołów chłonnych lub do zbiorników retencyjnych. Inwestycja nie zostanie wzniesiona w bezpośrednim sąsiedztwie budynku stanowiącego własność B.W., więc nie zachodziła konieczność założenia na inwestora obowiązku uzupełnienia projektu budowalnego o ekspertyzę techniczną stanu obiektu istniejącego o której mowa w par. 206 ust. 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Organ I instancji wskazał, że w toku rozprawy administracyjnej ustalił, że obiekt zrealizowany na działce nr. ewid. [...] obręb [...] prawdopodobnie został posadowiony na gruncie w sposób inny, niż wskazano w projekcie budowlanym zatwierdzonym decyzją nr [...] z dnia 7 sierpnia 2006r. znak: [...]. W celu wyjaśnienie czy planowane roboty na działce nr ewid. [...] obręb [...] stanowić mogą przyczynę zagrożeń obiektu B. W. na dz. nr [...], organ zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego o zbadanie powyższej okoliczności. Odnośnie prawa do dysponowania działką nr ewid. [...] obręb [...], organ wskazał, że pismem z 21 grudnia 2015 r. inwestor wyjaśnił, iż do akt sprawy została załączona zgoda PAN z 27 października 2015 r. na roboty budowlane przewidziane na działce nr ewid. [...] obręb [...]. Nadto z treści księgi wieczystej nr [....] wynika, że właścicielem działki nr ewid. [...] obręb [...] położonej w Z. (nr parceli katastralnej nr [...]) jest Polska [...] z siedzibą w W. Organ stanął na stanowisku, że usługa polegająca na wynajmie pokoi/apartamentów nie należy do usług szczególnie uciążliwych. Do obowiązków właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego należy utrzymywanie tego obiektu w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej oraz użytkowanie go zgodnie z przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska (art. 61 w związku z art. 5 ust. 2 ustawy Prawo Budowalne). W przypadku uzasadnionych obaw realizacji inwestycji niezgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym należy zwrócić się do właściwego miejscowo organu nadzoru budowlanego. Reasumując Starosta, uznał, że całokształt materiału dowodowego uzasadnia udzielenie wnioskowanego pozwolenia na budowę. Na skutek odwołania B.W., Wojewoda decyzją z 22 lipca 2016 r. utrzymał ww. decyzję w mocy. Wojewoda w uzasadnieniu decyzji podzieli argumentację wywiedzioną przez organ I instancji. W swojej argumentacji wyjaśnił, że status strony w postępowaniu w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę wynika wprost z przepisu art. 28 ust. 2 obowiązującej ustawy Prawo budowlane. Prawo wniesienia odwołania od decyzji o pozwoleniu na budowę przysługuje jedynie stronom postępowania, w rozumieniu ww. art. 28 ust. 2 ustawy. Pojęcie strony, jakim posługuje się ten przepis, stanowi lex specialis w stosunku do art. 28 K.p.a. precyzując, że stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są obok inwestora: właściciele, użytkownicy wieczyści i zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Zatem określenie obszaru oddziaływania obiektu ma wpływ na ustalenie stron w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę. Wskazał, że definicja obszaru oddziaływania zawarta w art. 3 pkt. 20 ustawy Prawo budowlane nie zawiera wyraźnego wskazania przepisów, na podstawie których dochodzi do wyznaczenia terenu w otoczeniu obiektu budowlanego. Tym samym przyjąć należy, że są to wszystkie powszechnie obowiązujące przepisy prawa, wprowadzające określonego rodzaju ograniczenia w zakresie zagospodarowania i zabudowy tego terenu. Zatem, ograniczenie w zagospodarowaniu nieruchomości wynikające tylko z konkretnego przepisu prawa daje podstawę do uczestnictwa w charakterze strony w postępowaniu administracyjnym. W konsekwencji brak norm wprowadzających takie ograniczenia dowodzi, iż oddziaływanie obiektu nie wykracza poza teren samej inwestycji, a tym samym właściciele (użytkownicy wieczyści, zarządcy) innych, nawet położonych w sąsiedztwie nieruchomości nie posiadają statusu stron w rozumieniu ww. art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego. W sprawie o pozwolenie na budowę na potrzeby konkretnej inwestycji organ administracji architektoniczno-budowlanej winien każdorazowo ustalić wszystkie przepisy odrębne, które wprowadzają ograniczenia w zagospodarowaniu danego terenu i na ich podstawie, uwzględniając funkcję, formę, konstrukcję projektowanego obiektu i inne jego cechy charakterystyczne oraz sposób zagospodarowania terenu znajdującego się w otoczeniu projektowanej inwestycji, wyznaczyć obszar oddziaływania obiektu. Organ podkreślił, że określając obszar oddziaływania obiektu nie można utożsamiać pojęcia ograniczenia w zagospodarowaniu terenu z naruszeniem przepisów. Bowiem ograniczenie w zagospodarowaniu terenu, wynikające z określonego przepisu prawa materialnego, stanowi podstawę do ustalenia stron postępowania. Natomiast naruszenie przepisów przez planowaną inwestycję jest podstawą do odmowy udzielenia pozwolenia na budowę. Organ II instancji wskazał, że działki nr: [...] i [...] obr. [...] w Z. nie znajdują się w obszarze oddziaływania przedmiotowej inwestycji, a zatem właścicielom tych działek nie przysługiwał przymiot strony. Jak wynika z projektu zagospodarowania terenu, usytuowanie projektowanego budynku jest zgodne z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 t. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U.20l5.1422 jedn. tekst.). Zachowane zostały przepisowe odległości od granic działek (§ 12 ust. 1 pkt 1 oraz § 12 ust. 5 ww. rozporządzenia). Działka nr [...] nie graniczy bezpośrednio z terenem inwestycji. Oddzielona jest pasem drogi gminnej (ul. [...], dz. nr [...] obr. [...]), o szerokości ok. 8,5 m. Odległość projektowanego budynku od granicy z ww. działką wynosi ponad 10,5 m, natomiast odległość miedzy budynkami: projektowanym na działce nr [...], a mieszkalnym istniejącym na tej działce wynosi 15,48 m. Podobnie działka nr [...] nie graniczy bezpośrednio z terenem inwestycji. Pomiędzy tą działką a działką nr [...] znajduje się działka nr [..] i część działki nr [...], stanowiące drogę dojazdową do działek [...] i [...]. Odległość projektowanego budynku od granicy z działką nr [...] wynosi 7,80 m., natomiast odległość między budynkiem projektowanym a istniejącym na działce nr [...] wynosi ponad 15 m., liczona po przekątnej w związku z wzajemnym położeniem obu budynków względem siebie. Wysokość powstającego obiektu budowlanego liczona od powierzchni terenu projektowanego., usytuowanego na poziomie 884,00 m. n.p.m. do kalenicy budynku wynosi 13,00 m. Budynek na działce nr [...] posadowiony jest na poziomie od 887,80 m. do 888,00 n.p.m. Natomiast budynek na działce nr [...] posadowiony na rzędnej terenu ok. 884,00 m n.p.m. Biorąc pod uwagę odległości miedzy tymi budynkami, a budynkiem projektowanym, organ stwierdził, że zachowany został warunek § 13 ww. rozporządzenia o treści, ponieważ odległość między budynkami jest większa od wysokości przesłaniania, która dla budynku na działce nr [...] może wynosić ok. 7,0 m, natomiast dla budynku na działce nr [...] - ok. 11,50 m. Organ podał, że projektowany obiekt nie spowoduje ograniczenia związanego z zacienianiem. Podkreślił również, że działki nr [...] i [...] obr. [...] w Z. położone są w obszarze, oznaczonym w planie symbolem 24 MN i 25 MN miejscowego planu zagospodarowania "[...]", zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Rady Miasta z 27 lutego 2014 r. Powyższy plan dopuszcza odbudowę, rozbudowę lub nadbudowę istniejących budynków, a planowana inwestycja nie ograniczy w żaden sposób ewentualnych przyszłych zamierzeń inwestycyjnych na ww. działkach, oczywiście w granicach określonych prawem. Planowane przedsięwzięcie nie wpłynie również na warunki ochrony przeciwpożarowej. Z charakteru spornej inwestycji nie wynika, aby powodowała jakiekolwiek zagrożenia, uciążliwości, czy też ograniczenia w zagospodarowaniu ww. działek. Nadmienił, że przedmiotowa inwestycja nie jest zaliczona do przedsięwzięć mających wpływ na środowisko w myśl przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U.2016 r. poz.71). Ponadto nie oddziałuje na obszar natura 2000 [...] w myśl przepisów art. 96 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U.2016 r. poz. 353). Wojewoda wskazał, że do wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę inwestor dołączył oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane dla działek: [...] oraz [...] obr. [...] Z. Dla działki nr [...] prawo to wynikało z tytułu własności, natomiast dla działki nr [...] ze stosunku zobowiązaniowego przewidującego uprawnienie do wykonania robót budowlanych na podstawie wskazanych przez inwestora dokumentów. W trakcie prowadzonego przez organ I instancji postępowania, w dniu 20 sierpnia 2015 r. wpłynęło pismo Polskiej [...] o uznanie za stronę w przedmiotowym postępowaniu, wskazując, że na działkę nr [...] obr. [...], w księdze wieczystej prowadzonej przez Sąd Rejonowy, składają się dawne parcele gruntowe (KW nr [...]), dla których jako właściciel, wpisana jest Polska [...] – [...] w K. (jako organ reprezentujący Skarb Państwa). Wobec powyższych rozbieżności oraz w związku z ustaleniem, iż działka ewid. Nr [...] obręb [...] odpowiada parceli katastralnej nr [...], organ I instancji wystąpił do Burmistrza Miasta z wnioskiem o udostępnienie dokumentów, na podstawie których ustalony został przebieg pasa drogowego ul. [...] oraz o udzielenie informacji czy w stosunku do działki nr [...] przeprowadzona została komunalizacja. W odpowiedzi na powyższe, pismem z 2 listopada 2015 r., znak: [...], Urząd Miasta wyjaśnił, że ul. [...] stanowi drogę publiczną gminną, natomiast w okresie przeprowadzania procedury zaliczania do kategorii dróg publicznych nie było wymogu aby droga stanowiła własność gminy. Obecnie prowadzone jest przez Wydział Skarbu Państwa i Nieruchomości [...] Urzędu Wojewódzkiego postępowanie administracyjne w sprawie przekazania, w trybie przepisów ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz.U.1990.32.191 ze zm.), na rzecz Gminy prawa własności nieruchomości Skarbu Państwa położonej w Z., oznaczonej jako działka nr [...] obr. [...] (powstałej w wyniku podziału działki nr [...] obr. [...]). Ponadto organ poinformował, że powyższa nieruchomość objęta jest księgą wieczystą nr [...], w której jako właściciel wpisany jest Skarb Państwa - Polska [...], na podstawie orzeczenia o wywłaszczeniu nieruchomości i odszkodowaniu Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej z 02.02.1967 r., znak; [...]. W lutym 2014 r. do urzędu Wojewódzkiego wpłynął wniosek jednej ze stron postępowania o stwierdzenie nieważności powyższego orzeczenia. Zatem, do czasu zakończenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia o wywłaszczeniu, postępowanie dotyczące nabycia działki nr [...], w trybie ustawy komunalizacyjnej, nie może być zakończone. W załączeniu do powyższego pisma, Urząd Miasta przekazał kserokopię pisma z 27 października 2015 r., znak: [...], skierowanego do pełnomocnika inwestora, w którym Polska [...], do czasu uregulowania stanu prawnego działki nr [...] obr [...], wyraża zgodę na planowany zakres prac budowlanych, wyłącznie jako posiadacz tej drogi. Organ za bezzasadny uznał zarzut dotyczący braku wykonania ekspertyzy przewidzianej w § 206 ust. 1 ww. rozporządzenia, w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Uznał, że projektowany obiekt budowlany będzie posadowiony w odległości 8,19 m. od budynku skarżącego. Podał, że uwagi wniesione do protokołu z rozprawy administracyjnej dotyczyły rozbieżności w ilości otworów okiennych usytuowanych na piętrze, w części obiektu skarżącego od strony południowo-zachodniej. W przedmiotowej analizie wykazane zostały dwa otwory okienne, a faktycznie znajdował się tam jeden otwór. Jednak według wyjaśnień projektanta rozbieżność ta wynikała z niedokładnej dokumentacji zdjęciowej. Podkreślił przy tym, że wskazanie dwóch czy też jednego okna nie miało żadnego znaczenia na dokonanie analizy nasłonecznienia czy też przesłaniania. Dodał, że niezawiadomienie strony o terminie oględzin stanowić może naruszenie przepisów postępowania, lecz nie mające zupełnie wpływu na wynik sprawy. Odnośnie zarzutu naruszenia art. 7 k.p.a. oraz art. 77 k.p.a. w zw. z art. 35 ust. 1 Prawo budowlane poprzez niezbadanie zgodności projektu architektoniczno- budowlanego z przepisami prawa organ wskazał, że materiał dowodowy zgromadzony w aktach administracyjnych potwierdza, że w prowadzonym postępowaniu podjęte zostały wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, zapewniając jednocześnie stronom postępowania czynny udział. Wobec przedłożonej przez stronę ekspertyzy dotyczącej zagrożeń budynku przy ul. [...], spowodowanych planowaną inwestycją, organ I instancji pismem z 30 września 2015 r. zwrócił się do projektanta o złożenie wyjaśnień dotyczących kwestionowanych w projekcie budowlanym rozwiązań i opracowań. W odpowiedzi na powyższe pismo szczegółowych wyjaśnień udzielili: architekt, konstruktor, geolog oraz projektant branży sanitarnej, o czym strona skarżąca została poinformowana. Wojewoda podkreślił również, powołując się na orzecznictwo sądowe, że opinia sporządzonej na zlecenie strony nie można przypisać waloru dowodu z opinii biegłego. Wojewoda wskazał, że warunkiem uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę jest złożenie kompletnej dokumentacji projektowej wraz z oświadczeniem o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, stosownymi opiniami, uzgodnieniami i pozwoleniami, która następnie podlega ocenie właściwego organu architektoniczno-budowlanego pod kątem zgodności projektowanego zamierzenia inwestycyjnego z planem zagospodarowania przestrzennego lub w przypadku jego braku z wymogami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy oraz z przepisami techniczno-budowlanymi. Pozytywne ustalenia w tym zakresie obligują organ do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Reasumując podał, że weryfikacja materiału dowodowego w sprawie, zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania, potwierdziła że w sprawie zostały spełnione wymogi określone w art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, a także warunki zawarte w art. 32 ust. 4 ww. ustawy. Skargę od powyższej decyzji Wojewody złożył B. W. wnosząc o jej uchylenie w całości. Powyższej decyzji zarzucił: 1/ naruszenie art. 28 ust. 2 ustawy z 7 lipca 1994r. Prawo budowalne poprzez nieuznanie za strony postępowania właścicieli nieruchomości obejmujących działki nr ewid. [...] obr. oraz [...] obr. [...] w Z. – A. M., S. H., A.H., K.H., D. H., J. L. pomimo, że przedmiotowa inwestycja doprowadzi do zwiększenia uciążliwości i pogorszenia warunków sanitarnych użytkowników powyższych nieruchomości; 2/ naruszenie § 204 ust. 5 oraz § 206 rozporządzenia ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakimi powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie przez bezzasadne przyjęcie że przedmiotowy obiekt nie będzie posadowiony w bezpośrednim sąsiedztwie budynku skarżącego, lecz w odległości 8,19 m. od tego budynku, w związku z tych zaniechanie sprawdzenia czy projektowany budynek może spowodować zagrożenie dla bezpieczeństwa użytkowników budynku skarżącego lub obniżenia jego przydatności do użytkowania. W przypadku przyjęcia, że inwestycja znajduje się w bliskim sąsiedztwie od nieruchomości skarżącego oraz uwzględnienie powyższego zagrożenia, organy administracji architektoniczno – budowalnej powinny zobowiązać inwestora do przedłożenie ekspertyzy technicznej stanu obiektu istniejącego, stwierdzającego jego stan bezpieczeństwa i przydatności do użytkowania uwzględniającej oddziaływanie wywołane wzniesieniem nowego budynku. W przypadku braku pozytywnej ekspertyzy organ byłby obowiązany oddalić wniosek o udzielenie pozwolenia na budowę; 3/ naruszenie art. 10 § 1 Kodeks postępowania administracyjnego w zw. z art. 79 § 2 k.p.a. w zw. z art. 85 § 1 k.p.a. przez niezawiadomienie skarżącego o terminie oględzin nieruchomości zlokalizowanej przy ul. [...] dotyczącej usytuowania okien w istniejącym budynku mieszkalnym. Powyższa okoliczność uniemożliwiła skarżącemu wykazanie pozostałych błędów popełnionych przez projektanta przy obliczeniu minimalnego nasłonecznienia nieruchomości położonej na działce nr ewid. [...] obr. [...]. W rezultacie nie doszło do wskazania i wyeliminowania wszystkich niezgodności projektu zagospodarowania terenu z przepisami techniczno-budowlanymi, w szczególności w zakresie ponadnormatywnego stopnia zacienienia oraz odległości między projektowanym a istniejącym budynkiem; 4/ naruszenie art. 77 k.p.a. w zw. z § 13 ust. 2 Rozporządzenia, przez ustalenie że "projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami, w tym z rozporządzeniem w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (...)", podczas gdy inwestor z powodu nieuwzględnienia w opracowaniu istnienia okien położonych w dolnej części elewacji budynku dokonał błędnego obliczenia m.in. minimalnej odległości budynku projektowanego od budynku Skarżącego. Przedmiotowy błąd w ustaleniach faktycznych doprowadził do wydania pozwolenia na budowę w sytuacji, w której organ powinien nałożyć na inwestora obowiązek usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, a w przypadku ich nieusunięcia odmówić zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. 5/ naruszenie art. 7 oraz 77 k.p.a. przez całkowite pominięcie dowodu z ekspertyzy przedłożonej przez skarżącego, bez wyjaśnienia dlaczego organ w niniejszym postępowaniu odmówił jej mocy dowodowej jakkolwiek ekspertyza wskazuje, że projekt budowlany zawiera braki w zakresie planowania palowania oraz zabezpieczenia wykopu oraz odziaływania na działki sąsiednie. Ustalenia zgodnie z § 206 Rozporządzenia zobowiązują inwestora do sporządzenia ekspertyzy technicznej stanu obiektu istniejącego, stwierdzającego jego stan bezpieczeństwa i przydatności do użytkowania, uwzględniającej oddziaływanie wywołane wzniesieniem nowego budynku. 6/ naruszenie art. 35 ust. 1 pkt 3) Prawa Budowlanego przez niesprawdzenie kompletności projektu budowlanego i w rezultacie zatwierdzenie projektu budowlanego nieodpowiadającego wymogom wynikającym z rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa l Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. z 2012 póz. 462, dalej: "Rozporządzenia z.f.p.") a także nieodpowiadającego wymaganiom wynikającym z norm technicznych - PN-EN ISO 5455 (Podziałki), PN-80/N-01606 (Pismo techniczne), PN-82/N-01616 (Linie rysunkowe), PN-80/IM-01612 (Dobór formatu arkusza), PN-76/N-01601 (Forma graficzna arkusza). Stwierdzenie powyższych naruszeń zgodnie z art. 35 ust. 3 Prawa budowalnego zobowiązuje właściwy organ do wydania postanowienia w przedmiocie usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. W związku z powyższym przedmiotowe naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy. 7/ naruszenie art. 35 ust. 1 pkt 1) Prawa budowalnego przez nieprawidłową weryfikację projektu budowlanego w zakresie zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Przepisy § 8 ust. 3 pkt 6) lit. f) miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "[...]", uchwalonego Uchwałą Rady Miasta Nr [...] z 27 lutego 2014 r. przewidują, że na obszarze na którym ma być realizowane przedmiotowe zamierzenie budowlane dopuszczalna jest realizacja w obiekcie budowlanym jednej kondygnacji, której wszystkie cztery ściany znajdują się w całości powyżej istniejącego lub projektowanego terenu i nie więcej niż dwie kondygnacje w dachu. Natomiast z opisu technicznego do projektu zagospodarowania terenu (strona 6) wynika, że projektowany budynek będzie składał się z l kondygnacji podziemnej oraz 4 kondygnacji nadziemnych, w tym dwóch w kubaturze dachu. Z powyższych przyczyn przedmiotowy projekt jest niezgodny z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Ponadto na podstawie art. 61 § 1 ust. 3 p.p.s.a. skarżący wniósł o wydanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowienia o wstrzymaniu wykonania w całości decyzji Wojewody z dnia 22 lipca 2016 r., znak: [...], z uwagi na udokumentowane niebezpieczeństwo trwałego uszkodzenia budynku Skarżącego, położnego na działce nr [...] obr. [...]. W odpowiedzi na skargę, Wojewoda wniósł o jej oddaleniu, wskazując jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z 23 listopada 2016 r. przedłożonym na rozprawie jako załącznik do protokołu rozprawy skarżący wskazał na naruszenie art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego przez nieprawidłowa weryfikacje projektu budowlanego w zakresie jego zgodności z § 55 i § 78 przepisami rozporządzenia Min. Transportu i Gospodarki Wodnej z 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie. Strona skarżąca podniosła, że z ww. przepisów § 55 i § 78 wynika, że dla obiektu pensjonatowego wymagany z jazd na drogę publiczną musi być zjazdem publicznym z o szerokości nie mniejszej niż 5,0 m, w tym jezdnię o szerokości nie mniejszej niż 3,5 m i nie większą niż szerokość jezdni na drodze. A zatem zatwierdzony skarżoną decyzja projekt budowlany w którym całkowita szerokość zjazdu wynosi 4,5 m, a jezdnia ma szerokość 3,0 m – nie spełnia wymagań wynikających z przepisów. Odnosząc się do załączonej do projektu budowlanego decyzji Burmistrza M. z 9 grudnia 2014 r. w przedmiocie zezwolenia na lokalizację zjazdu wskazał, ze istnienie tej decyzji nie zwalnia organu właściwego do zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania decyzji o pozwoleniu na budowę z obowiązku zbadania zgodności projektowanego zjazdu z przepisami prawa. Wskazał także na naruszenie art. 43 ust. Ustawy z 21 marca 1985 o drogach publicznych poprzez zbyt bliskie usytuowanie obiektu budowlanego tj. w odległości mniejszej niż 6,0 m od zewnętrznej krawędzi drogi gminnej, przy czym skarżący podniósł, ze zachowanie odległości zgodnie z ust. 2 ww. przepisu wymaga należytego uzasadnienia odstępstwa. Nie spełnia tego wymogu wyjaśnienie, że odstępstwo uzasadnia jedynie wskazaniem, że stanowi to nawiązanie do już istniejącej zabudowy. W piśmie wskazano także na niezgodne z ustaleniami § 13 m.p.z.p. "[...]" umieszczenie w "obszarze drogi oznaczonej symbolem 2.KDD stanowiska do czerpania wody oraz fragmentu muru oporowego projektowanego budynku". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w dalszej części w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Analogiczne unormowanie zawiera art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ), który stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, iż sąd - nie przejmując sprawy do jej końcowego załatwienia - bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd, uwzględniając skargę, uchyla decyzję w całości albo części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 p.p.s.a.). Stwierdza natomiast nieważność decyzji w całości lub części, jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art. 156 K. p. a. lub innych przepisach (art. 145 § 2 p.p.s.a.). Stwierdza wydanie decyzji z naruszeniem prawa, o ile zachodzą przyczyny, określone w k.p.a. lub innych przepisach (art. 145 § 3 p.p.s.a) Skarga jest zasadna, jakkolwiek nie wszystkie podniesione w niej zarzuty podlegają uwzględnieniu. W niniejszej sprawie przedmiotem sądowej weryfikacji podana została decyzja Wojewody z 22 lipca 2016 r., utrzymująca w mocy decyzję Starosty z 27 stycznia 2016 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę budynku pensjonatowego wraz z niezbędną infrastrukturą: zjazd z drogi publicznej, komunikacja wewnętrzna piesza i samochodowa, skarpy ziemne, mury oporowe, miejsce do gromadzenia odpadów starych, kanalizacja deszczowa, przyłącz kanalizacji sanitarnej, przebudowa sieci kanalizacji sanitarnej, przebudowa przyłącza wodociągowego, przyłącz geotermalny, zbiornik przeciwpożarowy z hydrantem zewnętrznym, przebudowa przyłącza energetycznego, instalacje wewnętrzne (energetyczna, wodno-kanalizacyjna, teletechniczna i cieplna) po rozebraniu istniejącego budynku. Kat obiektu XIV., adres zamierzenia budowalnego: działki nr ewid. [...] i [...] obręb [...] położone w Z., przy ul. [...]. Obszar oddziaływania obejmuje nieruchomości nr. ewid. [...], [...], [...] obręb [...] jednostka ewidencyjna Z. Zgodnie z art. 32 ust. 4 ustawy z 7.07.1994 r. - Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji (Dz.U. z 2016, poz. 290 ze zm.) pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu kto: 1) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu terenu; 1) złożył wniosek w sprawie w okresie ważności pozwoleń o których mowa w art. 23 ust. 1 i art. 26 ust. 1, oraz decyzji o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z 21 marca 1991 o obszarach morskich RP i adm. morskiej (Dz.U z 2013, poz. 934 jeżeli są one wymagane); 2) złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Zgodnie z art. 34 ust. 3 cyt. ustawy projekt budowlany powinien zawierać: 1) projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący: określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich; 2) projekt architektoniczno-budowlany, określający funkcję, formę i konstrukcję obiektu budowlanego, jego charakterystykę energetyczną i ekologiczną, proponowane niezbędne rozwiązania techniczne, a także materiałowe, ukazujące zasady nawiązania do otoczenia, a w stosunku do obiektów budowlanych, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 – również opis dostępności dla osób niepełnosprawnych; 3) stosownie do potrzeb - w przypadku drogi krajowej lub wojewódzkiej, oświadczenie właściwego zarządcy drogi o możliwości połączenia działki z drogą, zgodnie z przepisami o drogach publicznych; 4) w zależności od potrzeb, wyniki badań geologiczno-inżynierskich oraz geotechniczne warunki posadowienia obiektów budowlanych; 5) informację o obszarze oddziaływania obiektu. Zgodnie z art. 34 ust. 4 ustawy projekt budowlany podlega zatwierdzeniu w decyzji o pozwoleniu na budowę. Zgodnie z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1)zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. 2. (uchylony). 3. W razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. 4. W razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. W tym miejscu należy wskazać, że w treści art. 35 Prawa budowlanego został określony zakres działania organu administracji architektoniczno-budowlanej przy zatwierdzaniu projektu budowlanego i wydawaniu pozwolenia na budowę. Trzeba podkreślić, że właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej został pozbawiony możliwości ingerencji w zawartość merytoryczną projektu – ocenie może podlegać jedynie zgodność przyjętych rozwiązań z prawem i to w zakresie ściśle określonym w ustawie. Dopuszczalne jest jedynie sprawdzenie zgodności projektu budowlanego (projektu zagospodarowania działki i projektu architektoniczno-budowlanego) z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz wymaganiami ochrony środowiska. Projekt zagospodarowania działki lub terenu podlega sprawdzeniu tylko pod kątem zgodności z przepisami, w tym zwłaszcza techniczno – budowlanymi (np. warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie). Do obowiązków organu administracji architektoniczno – budowlanej należy również sprawdzenie kompletności projektu budowlanego, w tym czy posiada on wszystkie wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia (art. 35 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego), a także sprawdzenie, czy projekt ten został sporządzony przez osobę posiadającą właściwe (w rozumieniu przepisów rozdziału 2 ustawy) uprawnienia budowlane. Przenosząc powyższe na okoliczności rozpatrywanej sprawy trzeba zauważyć, że w ocenie Sądu orzekającego w niniejszej sprawie decyzje organów obu instancji podlegają uchyleniu zostały bowiem wydane z naruszeniem prawa materialnego oraz z naruszeniem zasad postępowania administracyjnego co skutkowało brakiem dostatecznego wyjaśnienia i rozważenia sprawy do jej końcowego rozstrzygnięcia. Należy zatem wskazać, że Sąd nie podziela stanowiska organów, iż przedłożony projekt budowlany odpowiada wszystkim wymogom z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego w tym także z art. 35 ust. 1 pkt 2, co w ocenie organów uzasadnia zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę. Zgodnie z ww. przepisem ocenie organu przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę podlega ocena zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami techniczno-budowlanymi. Mając to na uwadze trzeba wskazać, że stosownie do treści art. 29 ust. 1 ustawy z 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2013 r. poz. 260) budowa zjazdu, a zatem połączenia drogi publicznej z nieruchomością położoną bezpośrednio przy drodze, wymaga uzyskania przez właściciela (użytkownika wieczystego) zezwolenia zarządcy drogi, wydawanego w drodze decyzji, na lokalizację zjazdu. Z kolei zgodnie z wymogami technicznymi tj. § 55 ust. 3 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych jaki powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. z 2016, poz. 124) dla obiektu, w którym prowadzona jest działalność gospodarcza lub działalności o charakterze publicznym zarządca drogi określa zjazd publiczny. Zjazd z drogi publicznej musi spełniać ściśle określone parametry ustalone w § 78 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi i ich usytuowanie. I tak, zgodnie z § 78 ust. 1 zjazd publiczny powinien być usytuowany zgodnie z wymaganiami określonymi w § 113 ust. 7. Zgodnie z § 78 ust. 2 zjazd publiczny: 1) powinien mieć: a) szerokość nie mniejszą niż 5,0 m, w tym jezdnię o szerokości nie mniejszej niż 3,5 m i nie większą niż szerokość jezdni na drodze, b) nawierzchnię twardą w granicach pasa drogowego, c) przecięcie krawędzi nawierzchni zjazdu i drogi wyokrąglone łukiem kołowym o promieniu nie mniejszym niż 5 m, d) pochylenie podłużne zjazdu w obrębie korony drogi dostosowane do jej ukształtowania, e) na długości nie mniejszej niż 7,0 m od krawędzi korony drogi pochylenie podłużne zjazdu nie większe niż 5%, a na dalszym odcinku - nie większe niż 12%. Nadto należy mieć na uwadze, że zgodnie z treścią art. 77 ww. rozporządzenia zjazd z drogi powinien być zaprojektowany i wybudowany w sposób odpowiadający wymaganiom wynikającym z jego usytuowania i przeznaczenia, a w szczególności powinien być dostosowany do wymagań bezpieczeństwa ruchu na drodze, wymiarów gabarytowych pojazdów, dla których jest przeznaczony, oraz do wymagań ruchu pieszych. Z porównania wymaganych parametrów dla zjazdu publicznego z parametrami w zatwierdzonym projekcie budowlanym (vide projekt zagospodarowania działki) wskazuje, iż zjazd z drogi oznaczonej jako dz. nr [...] stanowiącą drogę gminną – ul. [...] nie odpowiada wymaganiom prawa. W świetle przytoczonej regulacji nie budzi wątpliwości, że w związku z faktem, że projektowany budynek na działce nr [...] jest budynkiem pensjonatowym czyli budynkiem, w którym prowadzona jest działalność gospodarcza wymagany jest publiczny zjazd z ww. działki na drogę publiczną, natomiast z zatwierdzonego projektu budowlanego w tym z projektu zagospodarowania działki wynika, że zaprojektowane skomunikowanie budynku pensjonatu z drogą publiczną tj. z ul. [...] nie spełnia kryteriów zjazdu publicznego. Nie ma przy tym znaczenia, że w nazwie inwestycji wskazano jedynie, iż projekt obejmuje "zjazd" bez określenia jego publicznego charakteru - Istotne są bowiem wymiary zaprojektowanego zjazdu, a te nie odpowiadają przepisom w tym techno-budowlanym, gdyż szerokość zjazdu zaprojektowano w koronie na 4,5 m, a szerokość jezdni - 3,0 m (s. opis techniczny projektu w części dot. zjazdu). Nadto należy wskazać, że na rys pn.. "projekt koncepcyjny zagospodarowania terenu" (s.7 projektu) szerokość jezdni projektowanego zjazdu wynosi 3,5 m, natomiast na rys. "sytuacja zjazdu A-B" (s. [...] projektu) szerokość jezdni ww. zjazdu wynosi tylko 3,0m. Mając na uwadze, że zjazd z drogi publicznej musi spełniać ściśle określone parametry ustalone w przepisach techniczno-budowlanych (§ 78 ww. rozporządzenia z 2 marca 1999 r.), jak również niespójność w zakresie istotnych parametrów projektowanego zjazdu (szerokość jego jezdni) w zatwierdzonym projekcie nie można zaakceptować skarżonej jak i poprzedzającej ją decyzji, którą taki projekt został zatwierdzony. Należy również mieć na uwadze, że w uzasadnieniach decyzji obu instancji nie odniosły się w ogóle do decyzji Burmistrza M., w której dopuszczono skomunikowanie obsługi budynku pensjonatowego z drogą publiczną – ul. [...] przez zjazd indywidualny, dopuszczając – co należy podkreślić - wymiary zjazdu niezgodne z przepisami techniczno-budowlanymi wymaganymi dla zjazdu publicznego. W ocenie Sądu samo wskazanie, iż droga publiczna – ul. [...] (dz. nr [...]) nie ma wymaganych wymiarów gdyż w okresie gdy była realizowana nie były one wymagane oraz, ze jej szerokość jest zgodna z ustaleniami planu miejscowego nie sanuje naruszenia ww. przepisów technicznych. Należy podkreślić, że przy zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę nie można pominąć kwestii prawidłowości projektu w części obejmującej zjazd w szczególności gdy projektowany budynek jest budynkiem wymagającym skomunikowania za pośrednim zjazdu publicznego, co oznacza, że generuje on znacząco większy ruch, a co za tym idzie wymagania dla takiego zjazdu są bardziej rygorystyczne. Nie można się przy tym zgodzić, że jeśli inwestor ma zgodę zarządcy drogi na realizację zjazdu indywidualnego (decyzja z Burmistrza M. z 9 grudnia 2014 r.), który nie odpowiada obowiązującym przepisom to organ administracji architektoniczno-budowlanej automatycznie wyraża zgodę na realizację takiego zjazdu w ramach zatwierdzonego projektu budowlanego. Brak rzetelnej oceny w powyższym zakresie, jak trafnie podniesiono w skardze, spowodował naruszenie przez organy orzekające w sprawie przepisów postępowania, w tym szczególności art. 7 oraz 77 § 1 k.p.a. Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organ weźmie powyższe pod uwagę ustosunkowując się do niespójności projektu budowlanego oraz niezgodności z przepisami techniczno-budowlanymi, gdyż w dotychczas przeprowadzonym postępowaniu nie dołożył należytej staranności w wyjaśnieniu tej kwestii. Niezasadne są natomiast pozostałe zarzuty skargi. Nie może być uwzględniony zarzut wskazujący na nieprawidłową weryfikacje zatwierdzonego projektu budowlanego pod względem jego zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego "[...]" w zakresie § 8 ust. 3 pkt 6 lit "f". Zgodnie z uregulowaniem ww. przepisu planu miejscowego w terenie oznaczonym symbolem 24.MN, obejmującym działkę inwestora dopuszcza się: "realizacje jednej kondygnacji, której wszystkie cztery ściany znajdują się w całości powyżej istniejącego lub projektowanego terenu i nie więcej niż dwie kondygnacje w dachu". W ocenie Sądu cyt. zapis planu nie jest niezgodny z ustaleniami projektu budowlanego przedmiotowego budynku pensjonatu, który zgodnie z przedłożonym projektem " będzie się składał z 1 kondygnacji podziemnej i 4 kondygnacji, w tym 2 w kubaturze dachu" (s. 6 i 37 przedłożonego do akt administracyjnych projektu budowlanego oraz rysunek elewacji budynku na s. 98 projektu). Trzeba wskazać, ze zgodnie z treścią art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego projekt budowlany wymaga zgodności z ustaleniami planu miejscowego. W planie miejscowym "[...]" dopuszczono do realizacji 1 kondygnacji, która "w całości znajduje się powyżej istniejącego lub projektowanego poziomu terenu", co oznacza, że nie można uznać za taką ani kondygnacji podziemnej ani takiej, która chociażby w części jednej ze swoich ścian znajduje się poniżej istniejącego lub planowanego poziomu terenu. Zaznaczyć trzeba, że projekt uwzględnia przeprowadzenia niwelacji istniejącego terenu działki nr [...] do rzędnej 884 m n.p.m. Zarówno opis projektowanego budynku pensjonatu jak i rys. elewacji w tym na s. 98 pozwala przyjąć, że projektowany budynek ma jedną kondygnację, która w części będzie się znajdować poniżej istniejącego poziomu terenu, a zatem tylko jedna jej kondygnacja, w całości znajduje się powyżej projektowanego lub istniejącego poziomu terenu działki ewid. nr [...] (nie wliczając w to dwóch kondygnacji w dachu). Na marginesie trzeba zaznaczyć, że ustalenia przedmiotowego planu z § 8 ust. 3 pkt 6 lit "f dotyczące ilości dopuszczalnych kondygnacji – oprócz kondygnacji w dachu i kondygnacji podziemnej nie korespondują z ustaleniami przepisów techniczno-budowlanych. W § 3 pkt. 18 kondygnacja naziemna została bowiem zdefiniowana jako "każda kondygnacja niebędąca kondygnacją podziemną." Zgodnie z def. legalną z § 3 punkt 17 rozporządzenia Min. Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015, poz. 1422) przez kondygnację podziemną należy natomiast rozumieć "kondygnację zagłębioną ze wszystkich stron budynku, co najmniej do połowy jej wysokości w świetle poniżej poziomu przylegającego do niej terenu, a także każdą usytuowaną pod nią kondygnację". Określenie "jednej kondygnacji", która nie jest kondygnacją w dachu nie jest podziemną w rozumieniu postanowień planu nie jest tożsame z pojęciem kondygnacji naziemniej w rozumieniu przepisów technicznych. Mając na uwadze związanie organu administracji architektoniczno-budowlanej wynikające z art. 35 ust. 1 pkt 1 ab initio ilość Prawa budowlanego ilość kondygnacji budynku pensjonatowego w zatwierdzonym projekcie jest zgodna z ustaleniami mpzp "[...]". W ocenie składu nie mógł odnieść zamierzonego skutku zarzut naruszenia normy z art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego przez niewłaściwe ustalenie stron postępowania polegające na pominięciu właścicieli nieruchomości oznaczonych jako działki ewid. Nr [...] i Nr [...]. W rozpatrywanej sprawie organy prawidłowo wykazały, iż w okolicznościach rozpatrywanej sprawy ww. działki nie znajdują się w obszarze oddziaływania przedmiotowej inwestycji, przez co należy rozumieć naruszenie konkretnych norm prawa materialnego. Powyższe wynika z regulacji art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, który stanowi lex specialis w stosunku do normy o charakterze lex generalis z art. 28 kpa, zgodnie z którym w sprawach dotyczących pozwolenia na budowę stronami postępowania są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści i zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Zgodnie natomiast z definicją legalną z art. 30 pkt 20 cyt. ustawy przez obszar oddziaływania obiektu należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu, w tym zabudowy, tego terenu. W zaskarżonej decyzji organ odwoławczy prawidłowo wykazał, że działki nr, [...] i nr [...] nie graniczą bezpośrednio z terenem inwestycji, gdyż pierwsza z nich oddzielona jest pasem drogi gminnej o szer. 8,5, przy czym projektowany budynek znajduje się w odległości 10, 5 od granicy z działką nr [...] i ponad 15 m od budynku sytuowanego na niej. Jak ww. także działka nr [...] nie graniczy bezpośrednio z działką nr [...] , przy czym projektowany obiekt jest oddalony o 7,8 m od granicy z działką nr [...] i ponad 15 m od budynku znajdującego się na niej. W postepowaniach prowadzonych przed organami obu instancji nie wykazano negatywnego oddziaływania projektowanej inwestycji w zakresie zagrożenia p-poż czy zacienienia obiektów znajdujących się na działkach sąsiednich w tym przede wszystkim na działce [...] w takim zakresie jak stanowią przepisy techniczno-budowlane. Należy się przy tym zgodzić, ze stanowiskiem organu, iż o uznaniu właścicieli sąsiednich nieruchomości za strony postępowania w sprawie o udzielenie pozwolenia na budowę decydujące jest wykazanie, że ewentualne odziaływanie inwestycji ogranicza możliwości zagospodarowanie tych nieruchomości. Takich ograniczeń w rozpoznawanej sprawie nie stwierdzono. Nie jest zasady zarzut naruszenia § 204 ust. 5 przepisów techniczno-budowlanych w sytuacji gdy odległość pomiędzy budynkiem skarżącego sytuowanym na działce nr [...] a projektowanym budynkiem wynosi ok. 8. Wobec powyższego nie zachodzi potrzeba sporządzenia ekspertyzy technicznej stanu obiektu istniejącego, stwierdzającego jego stan bezpieczeństwa i przydatności do użytkowania, uwzględniająca wywołane wzniesieniem nowego budynku ( par. 206 ww. przepisów). Wobec powyższego nie zasługuje na uwzględnienia zarzut pominięcia przedłożonej w trakcie postępowania przez skarżącego prywatnej ekspertyzy, jakkolwiek w toku podstępowania w tym podczas rozprawy w dniu 9 grudnia 2015 r. projektant inż. arch. P.L. i pracownicy organu odnosili się do zastrzeżeń podnoszonych w ww. zakresie (protokół rozprawy przedłożony w aktach administracyjnych) Nie można się również zgodzić, iż organy nie zbadały i nie ustosunkowały się do zarzutu naruszenia przepisów technicznych w zakresie zacienienia i podnoszonego w trakcie postępowania oraz w odwołaniu dotyczącego ograniczenia naturalnego oświetlenia pomieszczeń w budynku skarżącego. Z przedłożonych obliczeń zawartych w zatwierdzonym projekcie budowlanym (.analiza zacieniania projektowanego budynku na s. [...] – rysunki i opis) wynika bowiem, że w pomieszczeniach przeznaczonych na pobyt ludzi – o czym stanowi § 13 w zw. z § 57 i 60 przepisów techniczno-budowlanych –nie zostały naruszone wymagania obowiązujące w tym zakresie. W konsekwencji wymagania dotyczące nasłonecznienia i doświetlenia zostały zachowane. Odnosząc się do zarzutu naruszenia normy z art. 10 § 1 k.p.a. trzeba wskazać, że jakkolwiek organ I instancji uchybił wymogowi zapewnienia stronom czynnego udziału w każdym stadium postępowania przez niezawiadomienie skarżącego o terminie oględzin dotyczących usytuowania okien w budynku skarżącego celem ustalenia czy projektowany budynek nie doprowadzi na naruszenia wymogów regulujących minimalny czas doświetlenia i nasłonecznienia - to to skarżący nie wykazał w jaki sposób uchybienie to uniemożliwiło poczynienie organowi niezbędnych ustaleń dotyczących zachowania wymogów z par. 13 przepisów techniczno-budowlanych. Samo wskazanie, że poniżej okien w budynku skarżącego uwzględnionych w analizie zacieniania znajduje się okno, które nie zostało uwzględnione w analizie nie jest wystarczające. Należy mieć na uwadze, że kwestia zacieniania dotyczy pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, a nie każdego pomieszczenia znajdującego się w przyziemiu, które posiada okno. Skarżący nie wykazał, aby został pozbawiony możliwości udowodnienia swoich twierdzeń czy możliwości złożenia wyjaśnień i by uchybienie wskazanemu przepisowi mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Ponadto w postępowaniu przed organem pierwszej instancji skarżący miał zapewniony czynny udział w postępowaniu, czego wyrazem jest składanie przez niego swoich uwag i zastrzeżeń. Tym samym zarzut naruszenia art. 10 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego nie mógł zostać uwzględniony. Prowadząc postępowanie ponowne w rozpoznawanej sprawie organy będą miały na uwadze wyżej przedstawione uwagi. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji. O kosztach rozstrzygnięto na podstawie art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a