II SA/Kr 1168/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Jacek Bursa Sędzia WSA Piotr Fronc Protokolant: starszy referent sądowy Katarzyna Opiłka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2024 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 13 czerwca 2024 r. znak WS-VI.7536.1.12.2024.AS w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Wojewody Małopolskiego na rzecz skarżącej K. K. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia 18 grudnia 2023 r. znak: GN-II.6852.30.2023.JK, wydaną na podstawie art. 124 ust. 1-8 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2023 r., poz. 344 ze zm., dalej:"u.g.n.".) oraz art. 104 k.p.a. Starosta Krakowski orzekł o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] poł. w M., objętej księgą wieczystą nr [...] stanowiącej własność K. K., poprzez udzielenie zezwolenia Gminie [...] na wstęp na przedmiotową nieruchomość w celu realizacji inwestycji polegającej na założeniu i przeprowadzeniu odcinków sieci kanalizacji sanitarnej oraz sieci kanalizacji deszczowej na nieruchomościach położonych w rejonie ul. [...] w M., polegającej na: - budowie na działce nr [...] sieci kanalizacji sanitarnej o długości 34 m, wykonanej z rur o średnicy 200 mm wraz z umieszczeniem jednej studni kontrolnej o średnicy zewnętrznej około 1,20 m; - powierzchnia zajętości działki wskutek posadowienia infrastruktury technicznej wynosić będzie 7,69 m2; - całkowita powierzchnia ograniczenia w miejscu położenia sieci kanalizacji sanitarnej stanowi odcinek działki o długości 34,00 m i szerokości 3,00 m (1,50 m w każdą stronę od osi przewodu kanalizacji) i wynosić będzie 102,00 m2 oraz powinna pozostawać przez cały okres eksploatacji niezabudowana i niezadrzewiona; - powierzchnia zajętości działki na czas prowadzenia robót wynosić będzie 170,00 m2, - przebieg inwestycji został oznaczony w załączniku graficznym do decyzji. Organ poinformował nadto, że zgodnie z art. 128 ust. 4 u.gn. Gmina [...] zobowiązana jest do wypłaty właścicielowi nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] w M. odszkodowania za ewentualne szkody powstałe wskutek prac budowlano - montażowych, jeżeli przywrócenie nieruchomości do stanu poprzedniego jest niemożliwe albo powoduje nadmierne trudności lub koszty. Zgodnie zaś z art. 124 ust. 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami "właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości jest obowiązany udostępnić nieruchomość w celu wykonania czynności związanych z konserwacją oraz usuwaniem awarii ciągów, przewodów i urządzeń (...)". Z kolei zgodnie z art. 124 ust. 7 ustawy o gospodarce nieruchomościami "decyzja ostateczna stanowi podstawę do dokonania wpisu w księdze wieczystej". W uzasadnieniu decyzji organ podał, że pismem z dnia 5 czerwca 2023 r. Wójt Gminy [...] wystąpił do Starosty Krakowskiego z wnioskiem o wydanie decyzji w trybie art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami, ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] poł. M. poprzez udzielenie zezwolenia Gminie [...] na wstęp na przedmiotową nieruchomość w celu założenia i przeprowadzenia odcinków sieci kanalizacji sanitarnej oraz sieci kanalizacji deszczowej. Jak podał wnioskodawca podstawowym celem tego przedsięwzięcia jest budowa na działce nr [...] sieci kanalizacji sanitarnej o długości 34 m, wykonanej z rur o średnicy 200 mm wraz z umieszczeniem jednej studni kontrolnej o średnicy zewnętrznej około 1,20 m. Łączna powierzchnia zajętości działki wyniesie 7,69 m2. Projektowana kanalizacja sanitarna poprowadzona będzie przez działkę nr [...] (działka budowlana) w kierunku z południa na północ od miejsca włączenia do istniejącej sieci kanalizacji sanitarnej na granicy z działką nr [...] do działki drogowej nr [...]. Głębokość posadowienia kanalizacji wyniesie od 1,7 do 2,0 m p.p.t. W odległości około 2 m od granicy działki nr [...] planuje się wykonanie jednej studni kontrolnej o średnicy 1 m. Całkowita powierzchnia ograniczenia w miejscu położenia sieci kanalizacji sanitarnej stanowi odcinek działki o długości 34,00 m i szerokości 3,00 m i wynosić będzie 102,00 m2 oraz powinna pozostawać przez cały okres eksploatacji niezabudowana i niezadrzewiona. Natomiast, powierzchnia zajętości działki zajęta na czas prac montażowych wynosić będzie 210 m2. Dokładny przebieg inwestycji został oznaczony w załączniku graficznym dołączonym do wniosku. Jednocześnie wyjaśniono, że gmina [...] zamierza zrealizować inwestycję polegającą na budowie sieci kanalizacji sanitarnej grawitacyjnej dla nieruchomości zlokalizowanych w rejonie ulicy [...] i [...] w miejscowości M., a planowana kanalizacja sanitarna umożliwi przyłączenie do sieci około 60 istniejących budynków. Organ I instancji wyjaśnił, że zgodnie z art. 124 u.g.n. koniecznymi warunkami wydania przez starostę decyzji o zezwoleniu na zajęcie nieruchomości są: ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w razie jego braku ważna decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz negatywny wynik rokowań z właścicielem lub użytkownikiem nieruchomości, w stosunku do której ma nastąpić ograniczenie. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] przyjętego uchwałą Nr XVIII/100/2016 Rady Gminy [...] z dnia 29 lutego 2016 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] dla obszaru Gmina [...] opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego z dnia 18 marca 2016 r. pod poz. 1847 ze zm. działka oznaczona nr [...] znajduje się: - terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej (symbol planu "F.1MN.40"), - w niewielkiej części publiczne drogi klasy zbiorczej (symbol planu "KDZ"). W granicach działki nr [...] znajduje się stanowisko archeologiczne. Z porównania mapy projektowej inwestycji z wyrysem z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wynika, iż budowa sieci kanalizacji sanitarnej będzie realizowana na terenie działki oznaczonej w planie symbolem "F.1MN.40". Z kolei z porównania mapy projektowej z wyrysem z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie wynika, aby planowana sieć kanalizacji sanitarnej przebiegała przez stanowisko archeologiczne. Na terenie działki nr [...] objętej w planie symbolem "1MN" dopuszcza się możliwość lokalizacji obiektów, sieci i urządzeń infrastruktury technicznej zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. h oraz § 33 ust. 2 pkt 5 ww. planu zagospodarowania przestrzennego. Wyjaśniając pojęcie "obiekty, urządzenia, sieci infrastruktury technicznej organ posłużył się art. 143 ust. 2 u.g.n., zgodnie z którym "przez budowę urządzeń infrastruktury technicznej rozumie się budowę drogi oraz wybudowanie pod ziemią, na ziemi albo nad ziemią przewodów lub urządzeń wodociągowych, kanalizacyjnych, ciepłowniczych, elektrycznych, gazowych i telekomunikacyjnych". Zdaniem organu przedmiotowa inwestycja jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, bowiem przewidziano ją na terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej jako towarzyszące zabudowie i funkcjonalnie z nią związane podstawowe obiekty, sieci i urządzenia infrastruktury technicznej oraz przyłącza i urządzenia instalacyjne do budynków, zbiorniki przeciwpożarowe. Dodatkowo miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje na całym terenie objętym planem możliwość lokalizowania i przebudowy niewyznaczonych na rysunku planu podziemnych i naziemnych urządzeń i sieci infrastruktury technicznej, niezbędnych dla realizacji inwestycji zlokalizowanych na danym terenie. Planowana inwestycja mieści się też w definicji celu publicznego, o którym mowa w art 6 pkt 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, bowiem ma ona doprowadzić do podłączenia do kanalizacji nieruchomości zlokalizowanych w rejonie ulicy [...] i [...] w miejscowości M., a planowana kanalizacja sanitarna umożliwi przyłączenie do sieci około 60 istniejących budynków. Organ ustalił, że działka nr [...] jest pierwszą działką na trasie projektowanej kanalizacji. W 2016 r. gmina zleciła wykonanie projektu kanalizacji sanitarnej na ul. [...] w M., która została wybudowana w latach 2017-2018. W ramach tej inwestycji do granicy działki nr [...] wykonany został na działce nr [...] (obecnie [...]) odcinek kanalizacji sanitarnej. Kształt planowanej inwestycji przedstawiony w załączniku graficznym do niniejszej decyzji obrazuje, iż jest to jedynie część większej inwestycji. Przedmiotowa inwestycja w ocenie organu jest celem publicznym wynikającym zarówno z art. 6 pkt 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami -kanalizacja sanitarna jak i ma znaczenie lokalne (art. 2 pkt 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Projektowana kanalizacja na działce nr [...] wykonana zostanie z rur o średnicy 200 mm wraz z umieszczeniem jednej studni kontrolnej o średnicy zewnętrznej około 1,20 m. Planowana długość dla sieci kanalizacji o średnicy 200 mm wynosi 32,80 m, co odpowiada powierzchni 6,56 m2. Na działce zostanie zlokalizowana jedna studnia kontrolna o średnicy zewnętrznej około 1,20 m co odpowiada powierzchni 1,13 m2. Zatem łączna długość sieci kanalizacji sanitarnej wyniesie 34,00 m (32,80 m + 1,20 m). Z kolei powierzchnia zajętości wskutek posadowienia infrastruktury technicznej wynosić będzie 7,69 m2 (6,56 m2 + 1,13 m2). Projektowana kanalizacja sanitarna będzie wykonywana jako urządzenie podziemne. Jedynymi elementami widocznymi na powierzchni terenu będzie właz od studni kontrolnej. Powierzchnia włazu zawiera się w powierzchni studni umieszczonej pod ziemią. Działka w obszarze objętym inwestycją stanowi pas o szerokości 3,00 m (1,50 m w każdą stronę od osi przewodu kanalizacji) i długości 34,00 m. W związku z powyższym całkowita powierzchnia ograniczenia, określona przez wnioskodawcę jako powierzchnia oddziaływania stanowić będzie 102,00 m2 (34,00 m x 3,00 m) oraz powinna pozostawać przez cały okres eksploatacji niezabudowana i niezadrzewiona. W celu budowy kanalizacji konieczne będzie wykorzystanie całego pasa o szerokości 5,00 m, na całej długości kanału. Zatem łączna powierzchnia zajętości podczas prowadzonych prac montażowych wynosić będzie 170,00 m2. Przedmiotowa nieruchomość posiada uregulowany stan prawny. Zgodnie z treścią księgi wieczystej nr [...] oraz z ewidencji gruntów prowadzonej dla działki nr [...] jako właściciel wpisana jest K. K. Odnosząc się do kwestii negocjacji organ wskazał, że pismem z dnia 26 sierpnia 2022 r. Wójt Gminy [...] wystąpił do K. K. o podjęcie rokowań zmierzających do osiągnięcia porozumienia w kwestii wyrażenia zgody na budowę sieci kanalizacyjnej m.in. na działce nr [...] dołączając mapkę z planem inwestycji. Powyższe pismo nie zostało odebrane i wróciło do nadawcy. Pismem z dnia 21 listopada 2022 r., Wójt Gminy [...] ponownie zwrócił się do właścicielki ww. nieruchomości z prośbą podjęcia rozmów na temat planowej inwestycji. Pismo to zostało odebrane przez K. K. w dniu 27 grudnia 2022 r. W odpowiedzi na zaproszenie do rokowań, K. K. pismem z dnia 2 stycznia 2023 r. poinformowała gminę o gotowości do podjęcia negocjacji. Pismem z dnia 11 stycznia 2023 r., Wójt Gminy [...] zaproponował właścicielce spotkanie w celu omówienia szczegółów, a pismo to zostało przez nią odebrane w dniu 9 lutego 2023 r. Z uwagi na brak kontaktu z właścicielką nieruchomości, pismem z dnia 20 lutego 2023 r. Wójt Gminy [...] ponownie wyznaczył termin spotkania. Pismo to zostało odebrane w dniu 8 marca 2023 r. W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia 14 marca 2023 r. właścicielka nieruchomości zaproponowała termin spotkania w celu omówienia planowej budowy kanalizacji na 28 marca 2023 r. Następnie pismem z dnia 27 marca 2023 r. oświadczyła, iż nie stawi się na zaplanowane spotkanie, a także zapewniła gminę o gotowości do podjęcia dalszych rozmów. W dniu 11 kwietnia 2023 r. doszło do rozmowy telefonicznej między właścicielka nieruchomości, a Wójtem Gminy [...] podczas którego nie udało się ustalić dogodnego dla obu stron terminu spotkania. Finalnie podczas rozmowy przeprowadzonej dniu 10 maja 2023 r. właścicielka oświadczyła, iż nie jest gotowa ani na podjęcie rokowań ani na wyrażenie zgody na wejście w teren nieruchomości w celu budowy kanalizacji sanitarnej. Organ zauważył, że Gmina [...] przygotowała 3 warianty lokalizacji kanalizacji na działce nr [...], a warianty te były przedstawiane właścicielce przez projektanta. Jednak w związku z brakiem akceptacji któregokolwiek z nich oraz brakiem określenia przez warunków, jakie gmina ma spełnić, wnioskodawca wybrał ostatecznie najkrótszy i najmniej ingerujący w działkę wariant. Nadto z oświadczeń wnioskodawcy wynika, że system odwodnienia na ul. [...] nie jest w stanie odprowadzić dodatkowej ilości wód napływających z terenów ul. [...] i [...] oraz prywatnych posesji zlokalizowanych w tym rejonie. W związku z powyższym gmina planuje wraz z budową kanalizacji sanitarnej wybudować kanalizację deszczową, która odprowadzi wody z terenu drogi gminnej ul. [...] oraz ograniczy zalewanie drogi gminnej [...] i terenu dwóch odnóg ul. [...]. W celu wykonania wymienionego powyżej systemu odwadniania oraz ich ochrony przed napływem wód z ul. [...], gmina planuje przebudowę odcinka drogi powiatowej polegającej na budowie odcinka kanalizacji deszczowej oraz przebudowie odcinka drogi odwodnienia ul. [...]. Powyższe rozwiązania niwelujące problem zalewania działki nr [...] zostały przedstawione właścicielce działki nr [...] w pismach z dnia 26 sierpnia 2022 r. i z dnia 21 listopada 2022 r. W związku z brakiem porozumienia z właścicielką nieruchomości wnioskodawca skierował sprawę na drogę postępowania administracyjnego. Starosta wskazał, że w toku niniejszego postępowania administracyjnego, K. K. złożyła do Starosty Krakowskiego pismo z dnia 10 grudnia 2023 r., dołączając korespondencję prowadzoną z Wójtem Gminy [...]. Właścicielka dz. nr [...] podniosła, że przebieg rokowań dotyczących budowy kanalizacji sanitarnej na jej działce nie wyglądał tak jak przedstawiono we wniosku Wójta Gminy [...]. Rokowania rozpoczęły się już wcześniej niż twierdzi Wójt, albowiem pismem z dnia 17 maja 2021 r. Wójt Gminy [...] wystąpił do niej o podjęcie rozmów na temat przeprowadzenia kanalizacji sanitarnej. Jednocześnie potwierdziła, że nie wyraziła zgody na realizację inwestycji na działce nr [...] zgodnie z zaproponowanym przebiegiem trasy w poprzek działki nr [...], gdyż jak wynika z dołączonego przez nią pisma z dnia 20 czerwca 2021 r. takie działanie spowoduje ograniczenie jej praw do działki nr [...], skomplikuje planowany podział działki oraz w konsekwencji ograniczy w przyszłości możliwości inwestycyjne. Zwróciła się też do Wójta o zmianę przebiegu trasy tak, aby zminimalizować ewentualne straty powstałe na działce nr [...]. Nadto podniosła, że ponowny kontakt w sprawie nastąpił dopiero pismem Wójta z dnia 21 listopada 2022 r. wzywającym do podjęcia rokowań jednakże z przyczyn od niej niezależnych do planowanego spotkania z przedstawicielami gminy nie doszło, a obecny stan rokowań nie wynika z jej złej woli. Ponadto oświadczyła, że wnioskodawca nigdy nie przedstawił jej propozycji wynagrodzenia za wstęp na nieruchomość w celu wykonania prac kanalizacyjnych. Mając na uwadze powyższe ustalenia faktyczne Starosta doszedł do wniosku, że rokowania pomiędzy wnioskodawcą planującym inwestycję na nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...], a właścicielką tejże nieruchomości dotyczące wyrażenia zgody na udostępnienie działki w celu przeprowadzenia prac inwestycyjnych trwały od maja 2021 r. do maja 2022 r. i zakończyły się niepowodzeniem tj. nie doprowadziły do osiągnięcia porozumienia pomiędzy właścicielką nieruchomości a inwestorem. Dokumenty dołączone do sprawy przez wnioskodawcę jak i samą właścicielkę świadczą o przeprowadzonych negocjacjach pomiędzy inwestorem a właścicielką nieruchomości. Przy czym organ wyjaśnił, że orzekając w sprawie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości nie posiada uprawnień do oceny merytorycznej tych rokowań, winien jedynie stwierdzić czy miały one miejsce oraz czy zakończyły się wynikiem negatywnym. Podobnie badanie stanowisko właścicielki dotyczące braku rekompensaty finansowej w zamian za wyrażenie zgody na udostępnienie działki pod planowaną inwestycję, leży poza zakresem oceny organu rozpoznającego sprawę. Dlatego też, w ocenie organu wszelkie wymogi formalne dotyczące przeprowadzonych rokowań poprzedzających wydanie decyzji w oparciu o art. 124 u.g.n. w niniejszej sprawie zostały spełnione. Starosta wyjaśnił nadto, że analizując uciążliwość przedmiotowej inwestycji dla właściciela należy również wziąć pod uwagę czas, na jaki następuje ograniczenie. Brak konkretnej normy prawnej pozwalającej na sprecyzowanie zakresu czasowego, w którym prawa właściciela nieruchomości mają zostać ograniczone nie pozwala organowi na takie określenie. Pismem z dnia 27 października 2023 r. strony postępowania zostały poinformowane, a także wypowiedzieć się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Z możliwości tej skorzystała właścicielka nieruchomości, składając uwagi w piśmie z dnia 11 grudnia 2023 r. prawidłowością przeprowadzonych rokowań. Od powyższej decyzji odwołanie wniosła K. K. Decyzją z dnia 13 czerwca 2024 r. znak: WS-VI.7536.1.12.2024.AS, działając na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n. oraz art. 138 § 1 k.p.a. Wojewoda Małopolski utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Wojewoda podał, że udzielenie zezwolenia, o którym mowa w art. 124 ust. 1 u.g.n. powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac. Rokowania przeprowadza osoba lub jednostka organizacyjna zamierzająca wystąpić z wnioskiem o zezwolenie. Do wniosku należy dołączyć dokumenty z przeprowadzonych rokowań. Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że do wniosku o wydanie decyzji na podstawie art. 124 u.g.n. załączono korespondencję kierowana przez inwestora do właścicielki nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...]. Wynika z niej, że wnioskodawca występował do właścicielki przedmiotowej nieruchomości z prośbą o jej udostępnienie na potrzeby planowanej inwestycji, wyjaśniając szczegóły inwestycji. Właścicielka nie zgodziła się jednak na jej udostępnienie podnosząc, że projektowana sieć winna przebiegać inną trasą. Mając na uwadze powyższe ustalenia oraz orzecznictwo sądów administracyjnych, zdaniem Wojewody wnioskodawca dopełnił obowiązku przeprowadzenia rokowań, o którym mowa w art. 124 ust. 3 u.g.n. Jeśli chodzi o przesłankę zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego organ odwoławczy ustalił, że zgodnie z zapisami obowiązującego na tym terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy [...], zatwierdzonego uchwałą Nr XVI 11/100/2016 Rady Gminy [...] z dnia 29 lutego 2016 r. (Dz. Urz. Woj. Małopol. z 18 marca 2016 r. poz. 1847 ze zm.), działka nr [...], położona w obr. [...] jedn. ewid. [...] znajduje się: - F.1MN.40 - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej; - KDZ - w niewielkiej części - publiczne drogi klasy zbiorczej. W granicach działki [...] znajduje się stanowisko archeologiczne. W ocenie organu odwoławczego treść art. 143 ust. 2 u.g.n. nie pozostawia wątpliwości, iż inwestycja polegająca na założeniu i przeprowadzeniu odcinków sieci kanalizacji sanitarnej oraz sieci kanalizacji deszczowej, mieści się w pojęciu "realizacji sieci i urządzeń infrastruktury technicznej". Z kolei art. 6 pkt 2 u.g.n. przesądza o tym, iż: "budowa i utrzymywanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i Urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń", jest celem publicznym. Ponadto projektowana kanalizacja sanitarna, umożliwi przyłączenie do istniejącej sieci około 60 istniejących budynków, w związku z czym nie ma wątpliwości, że planowana inwestycja ma charakter inwestycji celu publicznego oraz jest zgodna z planem miejscowym. W ramach przedmiotowej inwestycji planowane jest założenie i przeprowadzenie odcinków sieci kanalizacji sanitarnej o średnicy d 200 mm oraz sieci kanalizacji deszczowej przekroju o średnicy D 400 mm. Długość kanalizacji, która będzie umieszczona na przedmiotowej nieruchomości wyniesie ok 34 m a głębokość posadowienia od 1,7 do 2,0 m p.p.t. Powierzchnia zajętości działki wskutek posadowienia infrastruktury technicznej wynosić będzie 7,69 m2, a całkowita powierzchnia ograniczenia w miejscu położenia sieci kanalizacji sanitarnej stanowi odcinek działki o długości 34,00 m i szerokości 3,00 m (1,5 m w każdą stronę od osi przewodu kanalizacji) i wynosić będzie 102,00 m2 oraz powinna pozostawać przez cały okres eksploatacji niezabudowana i niezadrzewiona. Natomiast powierzchnia zajętości działki na czas prowadzenia robót wynosić będzie 170,00 m2. Odnosząc się do podnoszonych w odwołaniu wątpliwości dotyczących przebiegu projektowanej linii organ wskazał, że nie jest władny do rozstrzygania innego przebiegu, czy też metody wykonania powyższej inwestycji. Powyższe zostało ustalone zgodnie z postanowieniami obowiązującego na tym terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy [...], zatwierdzonego uchwałą Nr XVI 11/100/2016 Rady Gminy [...] z dnia 29 lutego 2016 r. Na terenie przedmiotowej nieruchomości objętej w planie symbolem "1MN" dopuszcza się możliwość lokalizacji obiektów, sieci i urządzeń infrastruktury technicznej zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. h oraz § 33 ust. 2 pkt 5 ww. planu zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie zaś z orzecznictwem sadów administracyjnych "Niewątpliwie, aby plan miejscowy stwarzał podstawę do zastosowania instytucji z art. 124 ust. 1 musi on dopuszczać realizację celu publicznego i określać jej lokalizację. Obowiązujące przepisy prawa nie wymagają jednakże dla spełnienia wynikającej z art. 124 ust. 1 u.g.n. przesłanki zgodności zamierzenia inwestycyjnego z planem miejscowym zaznaczenia konkretnego przebiegu danej sieci w części graficznej planu" ( por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 2 grudnia 2020 r., sygn. akt II SA/Kr 387/20). Nadto wskazany przez inwestora przebieg sieci kanalizacji sanitarnej jest najbardziej optymalnym rozwiązaniem biorąc pod uwagę zakres prac oraz nieruchomości dla których ma nastąpić doprowadzenie sieci. W ocenie organu odwoławczego zakres ten został przez inwestora doprecyzowany i jest on zgodny z rozwiązaniami planistycznymi, zaś organy orzekające w sprawie nie mają możliwości wymagania od wnioskodawcy zmiany trasy planowanej inwestycji, zwłaszcza gdy wynika ona z ogółu uwarunkowań inwestycji, tj. zarówno technicznych, jak i ekonomicznych, na których opierano się przy projektowaniu sieci. W ocenie organu II instancji przedstawione informacje wyczerpująco wyjaśniają kwestię niezbędności ograniczenia sposobu korzystania z przedmiotowej nieruchomości oraz świadczą o uwzględnieniu przez inwestora słusznego interesu właścicielki poprzez zaprojektowanie sieci w sposób możliwie najmniej uciążliwy dla właścicielki. Organ wyjaśnił również, że jeżeli inwestor po zakończeniu prac nie zaproponuje właścicielowi kwoty odszkodowania za ww. straty, to właściciel przedmiotowej nieruchomości może sam wystąpić z wnioskiem do właściwego organu o przyznanie odszkodowania. Na powyższą decyzję K. K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając rozstrzygnięciu naruszenie przepisów: - art 124 ust.1 i 3 u.g.n. poprzez niewłaściwe zastosowanie, gdyż właścicielce nieruchomości przed wszczęciem postępowania nie przedstawiono kompleksowej oferty i pomimo, że skarżąca nie odmówiła dobrowolnego wyrażenia zgody na przeprowadzenie prac zmierzających do realizacji planowanego przedsięwzięcia, - art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak w uzasadnieniu decyzji pełnego wyjaśnienia analizy jak najmniejszej uciążliwości ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości dla właścicielki i wyważenia interesu indywidualnego i interesu społecznego w odniesieniu do tegoż ograniczenia, - art. 7 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 80 k.p.a., w następstwie przełamania zasady prawdy materialnej, poprzez wydanie zaskarżonej decyzji w oparciu o domniemanie faktyczne i dokonania dowolnej oceny materiału dowodowego, a także oparcia się na twierdzeniach wnioskodawcy, niepodpartych dowodami. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że budowa kanalizacji nie wynika wprost z ustaleń planu, tym samym nie są spełnione wymogi art. 124 ust. 1 u.g.n. Nadto przebieg planowanej sieci kanalizacyjnej nie jest ustalony w planie miejscowym. Powinno się też rozważyć i uzasadnić taki przebieg, który byłby możliwie mało inwazyjny i optymalny, a za taki szlak (bez uzasadnienia w decyzji) nie sposób uznać obszaru 170 m w środku (w poprzek) nieruchomości skarżącej. Nie można też uznać go za jedyny możliwy. Nadto wbrew twierdzeniom organów Wójt Gminy nie odniósł się do zawartej w piśmie z dnia 20 czerwca 2021 r. prośby skarżącej o zmianę przebiegu inwestycji na mniej uciążliwą i zerwał rokowania. Skarżąca wyjaśniła, że przeprowadzenie kanalizacji w poprzek działki przed jej podziałem na kilka mniejszych uniemożliwi jej racjonalne wykorzystanie, a wpis ograniczenia do księgi wieczystej pozbawi możliwości korzystnego zbycia nieruchomości. Tymczasem obowiązkiem organu wydającego decyzję na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n. jest każdorazowo poddać analizie okoliczności ustalone w sprawie i rozstrzygnąć, czy proponowane przez inwestora ograniczenie korzystania z nieruchomości nie uniemożliwi jej racjonalnego wykorzystania. Tym samym w nin. sprawie nie uszanowano gwarantowanego konstytucyjnie prawa własności. W uzasadnieniu decyzji nie wykazano badania jak najmniejszej uciążliwości dla nieruchomości skarżącej, ani badania tego, czy interes społeczny wymaga ograniczenia jej uprawnień i to w tak dużym zakresie. Tymczasem można było wezwać Inwestora do rozważenia możliwości ustanowienia trasy w kanalizacji sanitarnej wzdłuż działki drogowej nr [...] do drogi powiatowej (ul. [...]), jak jest to zazwyczaj praktykowane przy tego typu inwestycjach, a przede wszystkim wziąć pod uwagę trasę zapewniającą racjonalne wykorzystanie działki nr [...] przeznaczonej w planie miejscowym pod zabudowę mieszkaniową. Decyzję wydano kierując się tylko interesem właścicieli działek sąsiednich. Jak podała skarżąca inwestor nie spełnił koniecznego warunku przeprowadzenia rokowań, gdyż były to tylko rokowania pozorne Przedłożoną przez Inwestora korespondencję błędnie potraktowano jako dowód na przeprowadzenie rokowań, ponieważ pomimo wezwania do wszczęcia rokowań rozmowy nie były prowadzone. Nie została podjęta próba uzgodnienia stanowiska, a jedynie próba zorganizowania spotkania. Działania określane jako rokowania w rzeczywistości nimi nie były. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach sprawowanej kontroli sąd bierze pod uwagę wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze, w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu, stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. Z istoty kontroli wynika również, że zgodność z prawem zaskarżonej decyzji lub postanowienia podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego aktu. Należy przy tym wskazać, że na mocy art. 145 § 1 p.p.s.a. uwzględnienie skargi na decyzję lub postanowienie następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (pkt 1 lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. c); a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność aktu lub wydanie go z naruszeniem prawa (pkt 2 i pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw, podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. W tak zakreślonych ramach skarga zasługiwała na uwzględnienie. Wyjść należy od tego, że materialnoprawny kontekst sprawy, której dotyczy zaskarżona decyzja, określają przepisy art. 124 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2023 r., poz. 344; dalej u.g.n.). Zgodnie z art. 124 ust. 1 u.g.n. starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Zgodnie zaś z art. 124 ust. 3 u.g.n. udzielenie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac, o których mowa w ust. 1. Rokowania przeprowadza osoba lub jednostka organizacyjna zamierzająca wystąpić z wnioskiem o zezwolenie. Do wniosku należy dołączyć dokumenty z przeprowadzonych rokowań. Jak wynika z powyższego, ograniczenie we wskazanym trybie sposobu korzystania z nieruchomości zasadniczo jest uzależnione od spełnienia dwóch przesłanek: 1) zgodności ograniczenia z miejscowym planem zagospodarowania lub z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, 2) przeprowadzenia rokowań z właścicielem nieruchomości, które nie doprowadziły do wyrażenia przez niego zgody na planowane ograniczenie. W okolicznościach niniejszej sprawy zauważyć należy na wstępie, że wnioskowane ograniczenie polegające na budowie sieci kanalizacji sanitarnej i deszczowej na działce nr [...] stanowi cel publiczny w rozumieniu art. 6 pkt 3 u.g.n., zgodnie z którym cel publiczny stanowi budowa i utrzymywanie publicznych urządzeń służących do zaopatrzenia ludności w wodę, gromadzenia, przesyłania, oczyszczania i odprowadzania ścieków oraz odzysku i unieszkodliwiania odpadów, w tym ich składowania lub ich wykorzystania w instalacji odnawialnego źródła energii wytwarzającej biogaz w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii. Nie jest w sprawie kwestionowane, że planowana inwestycja ma doprowadzić do podłączenia do kanalizacji nieruchomości zlokalizowanych w rejonie ulicy [...] i [...] w miejscowości M. Przedmiotowa inwestycja zgodna jest z obowiązującym w odniesieniu do działki nr [...] miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie bowiem z uchwałą Nr XVIII/100/2016 Rady Gminy [...] z dnia 29 lutego 2016 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] dla obszaru Gmina [...] (Dziennik Urzędowy Województwa Małopolskiego z dnia 18 marca 2016 r., poz. 1847) działka oznaczona nr [...] znajduje się: - terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej (F.1MN.40), - w niewielkiej części publiczne drogi klasy zbiorczej (KDZ). W terenach 1MN, zgodnie z powyższym planem, dopuszcza się możliwość lokalizacji obiektów, sieci i urządzeń infrastruktury technicznej: - na podstawie § 14 ust. 2 pkt 2 lit. h, który stanowi, że jako przeznaczenie podstawowe dla terenów 1MN ustala się obiekty, sieci i urządzenia infrastruktury technicznej oraz przyłącza i urządzenia instalacyjne do budynków, zbiorniki przeciwpożarowe, - na podstawie § 33 ust. 2 pkt 5, który jako generalne zasady obowiązujące w całym obszarze planu ustala m.in. możliwość lokalizowania i przebudowy niewyznaczonych na rysunku planu podziemnych i naziemnych urządzeń i sieci infrastruktury technicznej, niezbędnych dla realizacji inwestycji realizowanych na danym terenie. Sąd w składzie obecnie orzekającym podziela stanowisko, zgodnie z którym takie ustalenia planu miejscowego, w którym nie wyznaczono przebiegu planowanej sieci infrastruktury technicznej, są wystarczające do stwierdzenia, że pierwszy warunek określony w art. 124 ust. 1 u.g.n. został spełniony. W orzecznictwie oraz w doktrynie wskazuje się na dopuszczalność wydawania decyzji wskazanych w art. 124 ust. 1 u.g.n. na podstawie ustaleń planu przewidujących infrastrukturę na określonym terenie, jednakże nie określających precyzyjnie ich przebiegu, podkreślając jednocześnie, iż im bardziej ogólne postanowienie planu miejscowego w zakresie dopuszczalności inwestycji o charakterze publicznym, tym większy margines swobody dla starosty w toku postępowania z art. 124 u.g.n. (por. G. Matusik [w:] G. Bieniek, M. Gdesz, S. Kalus, G. Matusik, E. Mzyk, Ustawa o gospodarce nieruchomościami. Komentarz, LexisNexis 2012, s. 719; wyrok NSA z dnia 23 października 2014 r., sygn. akt I OSK 537/13; wyrok NSA z dnia 17 stycznia 2018 r., sygn. akt I OSK 1683/17, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak słusznie zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 27 lutego 2024 r., I OSK 2263/20, w pełni pożądanym i zgodnym z hierarchią aktów prawnych jest wyznaczenie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego przebiegu infrastruktury technicznej i następnie jej realizacja na podstawie tego planu. Należy jednak mieć na uwadze, że infrastruktura techniczna to nie tylko inwestycje o znaczeniu strategicznym, czy wojewódzkim, ale również lokalnym i nie można oczekiwać, że przebieg każdej nitki gazociągu (odpowiednio inne rodzaje sieci) zostanie wyrysowany w części rysunkowej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Słusznie Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 19 stycznia 2024 r. sygn. I OSK 1960/22 wskazał, że zgodnie z art. 15 ust. 2 i 3 u.p.z.p., w planie miejscowym uwzględnia się treści obligatoryjne, do których należy w szczególności przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania. Natomiast w zależności od potrzeb określa się granice terenów rozmieszczenia inwestycji celu publicznego o znaczeniu lokalnym. Plan zawiera część tekstową i graficzną. Zgodnie z § 4 pkt 1 i pkt 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1587, dalej: rozporządzenie), ustalenia tekstu planu dotyczące przeznaczenia terenu powinny zawierać określenie przeznaczenia poszczególnych terenów lub zasad ich zagospodarowania, a także symbol literowy i numer wyróżniający go spośród innych terenów; ustalenia dotyczące zasad modernizacji, rozbudowy i budowy infrastruktury technicznej powinny zawierać: określenie sieci infrastruktury technicznej wraz z ich parametrami, określenie warunków powiązań sieci infrastruktury technicznej z układem zewnętrznym, wskaźniki w zakresie sieci infrastruktury technicznej. Natomiast wymagania dla części rysunkowej planu określa § 7 rozporządzenia, przewiduje on obowiązek wyznaczenia linii rozgraniczających tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania oraz ich oznaczenia, ale nie stanowi o obowiązku wrysowania przebiegu sieci infrastruktury w ramach danej jednostki planistycznej. Z tej regulacji można wyprowadzić wniosek, że w przypadku przeznaczenia terenu pod realizację wyłącznie inwestycji infrastrukturalnej, konieczne jest wyznaczenie terenu o takim przeznaczeniu na rysunku planu liniami rozgraniczającymi, co zdeterminuje przebieg inwestycji liniowej. Natomiast w przypadku przeznaczenia terenu pod innego rodzaju zagospodarowanie, np. zabudowę mieszkaniową czy usługową, rysunek planu nie będzie ujawniał przebiegu sieci uzbrojenia terenu, choć powinien w części tekstowej określać zasady budowy, rozbudowy i modernizacji sieci infrastruktury technicznej, w tym jej parametry. Stanowisko takie Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela. Co się tyczy drugiej przesłanki, w aktach sprawy zalegają dołączone do wniosku dokumenty wskazujące na to, że Gmina [...] kierowała do K. K. wezwania do podjęcia rokowań: z 26 sierpnia 2022 r. oraz 21 listopada 2022 r. W obu przypadkach Wójt Gminy [...] opisał inwestycję i wyznaczył skarżącej termin na zajęcie przez nią stanowiska, pod rygorem przyjęcia, że stanowisko jest negatywne. Załącznikiem do pisma w obu przypadkach jest mapa z planowanym przebiegiem sieci, takim jak określono we wniosku. Z załączonych dokumentów nie wynika, by skarżącej przedstawiano inne możliwe trasy sieci, jak też by przedstawiono skarżącej warunki tego ograniczenia, w szczególności by proponowano wynagrodzenie lub jednoznacznie wskazano jego brak. W ocenie Sądu tak sformułowane niejednoznaczne stanowisko organu powoduje, że nie można uznać rokowań za przeprowadzone prawidłowo. Treść pism Wójta Gminy [...] nie zawiera bowiem jednoznacznie pełnego stanowiska Gminy, a koncentruje się na wezwaniu do podjęcia rokowań, nie podając, poza samym ograniczeniem, istotnych warunków tego ograniczenia, w szczególności finansowych. Tym samym ciężar inicjatywy w tych rokowaniach przerzucono w istocie na właściciela nieruchomości (potencjalnie obciążonego ograniczeniem). Również w piśmie z 20 lutego 2023 r. zawarto wyłącznie wezwanie do podjęcia rokowań, bez sprecyzowanych warunków zajęcia nieruchomości, w szczególności warunków finansowych. W ocenie Sądu, aby uznać, że rokowania się nie powiodły, co uzasadnia wystąpienie z wnioskiem na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n., właściciel nieruchomości powinien mieć możliwość zapoznania się nie tylko z samym zakresem ograniczenia, lecz także z warunkami ograniczenia, w tym finansowymi. Jeśli takich warunków się nie przedstawia w korespondencji kierowanej do właściciela, rokowania należy uznać za pozorne. Opisane działanie jest nieprawidłowe jeszcze z jednego względu. Jak wskazano powyżej, przedmiotowy plan miejscowy nie precyzuje przebiegu przedmiotowej sieci, a zatem określenie przebiegu sieci realizowanej przez podmiot publiczny (Gminę [...]) na działce skarżącej następuje po raz pierwszy w obecnie kontrolowanej decyzji. Ta okoliczność naprowadza na treść i szczególne znaczenie w niniejszej sprawie art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego. Stanowi on mianowicie, że w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Na tej tylko podstawie organy są zobowiązane działać zgodnie z prawem (zasada praworządności),wnikliwie wyjaśniać okoliczności sprawy (zasada prawdy obiektywnej), a nadto – co kluczowe w tym przypadku – przed podjęciem decyzji ważyć racje interesu publicznego i interesów indywidualnych. W odniesieniu do tej ostatniej kwestii zauważyć warto, że instytucja ograniczenia prawa własności, z istoty swej preferuje interes publiczny; służy przecież realizacji inwestycji celu publicznego. Nie zwalania to jednak organu z uważnej analizy, czy w okolicznościach konkretnej sprawy interes indywidualny nie zasługuje na ochronę. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 21 czerwca 2001 r., w państwie prawa nie ma miejsca dla mechanicznej i sztywno pojmowanej zasady nadrzędności interesu społecznego nad interesem indywidualnym (art. 7 kpa). Organ orzekający w każdym wypadku ma obowiązek wskazać, o jaki interes ogólny chodzi, i udowodnić, że jest on tak ważny i znaczący, iż bezwzględnie wymaga ograniczenia uprawnień indywidualnych obywatela (V SA 3718/2000, ONSA 2002/3 poz. 124). W kontekście rozpatrywanej sprawy organy orzekające w sprawie powinny były wykazać, iż proponowany przebieg sieci jest optymalny tak ze względu na interes publiczny, jak i ze względu na interes podmiotu, którego własność ulega ograniczeniu. Wcześniej wątek taki powinien zostać uwzględniony przez Wójta Gminy [...] w rokowaniach. Sąd zauważa, że w decyzji organu pierwszej instancji znajdują się rozważania dotyczące kwestii przebiegu sieci, jednak stanowią one przede wszystkim przytoczenie stanowiska wnioskodawcy. Organ odwoławczy stwierdził, że nie może modyfikować przebiegu sieci określonej we wniosku. Sąd dostrzega oczywiście, że nie jest rzeczą organu modyfikowanie przebiegu sieci, ale powinien on jednak ocenić, właśnie ze względu na zasadę ważenia interesów określoną w art. 7 k.p.a., czy przebieg sieci został zaprojektowany z możliwie największym możliwym poszanowaniem interesu indywidualnego skarżącej, a tym samym jej prawa własności. W niniejszej sprawie takiej okoliczności nie wykazano. W szczególności nie wykazano, że organ rozważał inny przebieg sieci, niż taki, który przebiega w poprzek działki skarżącej [...], uwzględniając istniejące zagospodarowanie tej działki, w tym już istniejącą infrastrukturę techniczną innego rodzaju, a nadto plany inwestycyjne właścicielki działki. Organ pierwszej instancji stwierdził, na podstawie wniosku, że Gmina [...] przygotowała 3 warianty lokalizacji kanalizacji na działce nr [...], a warianty te były przedstawiane skarżącej przez projektanta, a skarżąca żadnego z tych wariantów nie zaakceptowała. To stwierdzenie jest całkowicie gołosłowne. Z żadnego z dokumentów przedłożonych wraz z wnioskiem nie wynika, by skarżącej przedstawiano inny przebieg, niż ten określony we wniosku. Ponownie podkreślić wypada, że działka przeznaczona jest pod zabudowę mieszkaniową. Ze względu na jej wielkość, może podlegać podziałom i działaniom inwestycyjnym, co organy orzekające w sprawie niewątpliwie powinny wziąć pod uwagę, ponownie orzekając w sprawie. Konieczność wyjaśnienia wskazanych powyżej kwestii, z uwzględnieniem stanowiska Sądu, uzasadnia uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 p.p.s.a. Z tej przyczyny Sąd orzekł jak w punkcie I sentencji wyroku. O kosztach postępowania, na podstawie art. 205 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w punkcie II sentencji wyroku.