II SA/Kr 1175/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 listopada 2013 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia 22 lipca 2013 r.; znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Przedmiotem skargi A. B. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie jest decyzja Wojewody z dnia 22.07.2013 r. (znak: [...]). Wskazaną decyzją organ II instancji orzekł o umorzeniu postępowania odwoławczego wywołanego wniesieniem przez skarżącą odwołania od decyzji Starosty z dnia 14.05.2013 r. (znak: [...]) o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu S. B. oraz A. B. pozwolenia na budowę dla budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem na działce nr [...] (...) w L.. Zasadniczym powodem rozstrzygnięcia organu odwoławczego było przyjęcie, iż A. B. nie jest stroną postępowania albowiem w wyniku przeprowadzonego scalenia gruntów utraciła prawo własności do działek nr [...] oraz [...], z których, po scaleniu powstała działka objęta zamierzeniem inwestycyjnym (nr [...]). W piśmie z dnia 15.11.2013 r. A. B. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji Starosty z dnia 14.05.2013 r. Jak podano, udzielenie ochrony tymczasowej w tej sprawie jest konieczne w celu zapobieżenia niebezpieczeństwu wyrządzenia znacznej szkody, jaką wywoła budowa budynku mieszkalnego na działkach należących do skarżącej (dz. nr [...], [...] w L.). Zwrócono uwagę, że NSA wyrokiem z dnia 10.10.2013 r. (sygn. akt II OSK 698/13) oddalił skargę kasacyjną od wyroku WSA w Krakowie z dnia 24.07.2011 r. (sygn. akt II SA/Kr 842/09), którym uchylona została decyzja scaleniowa w L. oraz orzeczono, iż decyzja ta nie podlega wykonaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej ustawa powoływana jako "p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Należy podkreślić, że istotą udzielanej na obecnym etapie postępowania sądowego ochrony tymczasowej, jest zapobieżenie wyrządzenia skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, mogących powstać poprzez wykonanie zaskarżonej decyzji. Analiza okoliczności sprawy, w kontekście wskazanych wyżej przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, prowadzi do konstatacji, iż rozpoznawany obecnie wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Wskazać bowiem należy, iż wzniesienie obiektu budowlanego na nieruchomości, co do której istnieje spór, czy inwestor może dysponować nią na cele budowlane może stanowić "trudny do odwrócenia skutek", o którym mowa w cytowanym wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a. Jest w związku z tym pożądane, aby działalność taka, podejmowana była po zbadaniu sprawy przez sąd. Wobec powyższego uznać należało za celowe wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Rozstrzygnięcie w tym przedmiocie ma przy tym charakter tymczasowy. Upada z chwilą wydania orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji (art. 61 § 6 p.p.s.a.). Z przedstawionych względów, orzeczono jak w sentencji. Podstawą prawną postanowienia jest powołany wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a.