II SA/Kr 1177/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Izabela Dobosz Sędziowie WSA Małgorzata Brachel-Ziaja NSA Andrzej Niecikowski / spr. / Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 września 2009 r. sprawy ze skargi Skarbu Państwa – Lasy Państwowe Nadleśnictwo Łosie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia 14 kwietnia 2009 r. nr SKO.I-01/1702/GNp/2008 w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji po wznowieniu postępowania I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu na rzecz skarżącego kwotę 257 / dwieście pięćdziesiąt siedem / złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania Decyzją z dnia 15.09.2008r., (znak:......) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. w składzie Prezes SKO M.C. Członkowie: B.B. , A.B. , działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 4, w związku z art. 147 i art. 151 § 1 pkt 1 kpa oraz w związku z art. 1 ust. 1 Dekretu z dnia 27 lipca 1949r. o przejęciu na własność Państwa nie pozostających w faktycznym władaniu właścicieli nieruchomości ziemskich, położonych w niektórych powiatach województwa białostockiego, lubelskiego, rzeszowskiego i krakowskiego (tj. Dz.U.R.P. Nr 46 póz. 339) - po rozpatrzeniu w wyniku wznowienia dokonanego na wniosek z dnia 14.07.2007r. Skarbu Państwa -Nadleśnictwo Ł. w Ł. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją tut. Kolegium z dnia 11.01.2007r. Znak: [....] orzekającą o stwierdzeniu nieważności orzeczenia Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w G. z dnia 15.07.1954r. (znak:....) przejmującego na własność Państwa nieruchomości ziemskie położone w gromadzie [....] , powiat [....]- w części stanowiącej w dacie przejęcia własność A.B. i P.B. , postanowiło odmówić uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia 11.01.2007r. (Znak:...). Na skutek wniosku Skarbu Państwa - Nadleśnictwo Ł. w Ł. , Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. w składzie Przewodnicząca: B.K. , Członkowie: R.S. , A.B. decyzją z dnia 14.04.2009 r., (znak:....) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję z dnia 15.09.2008r. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożył Skarb Państwa - Nadleśnictwo Ł. w Ł. i zarzucając: 1. naruszenie przepisów art.77 § 1 kpa przez nie zebranie i nie rozpatrzenie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, w szczególności dotyczącego wydania orzeczenia w części dotyczącej przejęcia na własność Skarbu Państwa nieruchomości ziemskiej położonej w gromadzie [....] stanowiącej własność A.B. i P.B. , skoro nie kwestionuje się w całości orzeczenia PPRN w G. które miało być wydane z naruszeniem przepisów art.75 rozporządzenia Prezydenta z dnia 22 marca 1928 r. o postępowaniu administracyjnym, skoro nieruchomość A.B. i P.B. nie została indywidualnie oznaczona i co ma wskazywać na to do jakiej konkretnej nieruchomości została stwierdzona nieważność powołanego wyżej orzeczenia PPRN w G. Nie został ustalony przedmiot postępowania, a w szczególności oznaczenie nieruchomości, której właścicielem miał być poprzednik prawny wnioskodawców, zaś dokumenty załączone do wniosku nie odpowiadają formalnym wymogom. 2. naruszenie przepisu art.7 kpa, gdyż nie poczynienie ustaleń opisanych wyżej narusza interes społeczny w tym przypadku interes Skarbu Państwa Lasów Państwowych w którego imieniu działa Nadleśnictwo Ł. 3. naruszenie przepisu art.157 § 1 ust. 1 i 2 kpa w gdyż zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą decyzję z dnia 11.01.2007 r. orzekające o stwierdzeniu nieważności orzeczenie PPRN w G. z dnia 15.07.1954 r. przejmującego na własność Państwa nieruchomości ziemskie położone w gromadzie [....] , powiat [....] w części stanowiącej w dacie przejęcia własność A.B. i P.B. wydał organ administracji nieuprawniony rzeczowo, 4. naruszenie przepisu art.156 § 2 kpa - nieruchomość obsadzona przez wnioskodawcę Skarb Państwa Lasy Państwowe Nadleśnictwo Ł. lasem, a stanowiąca uprzednio nieruchomość rolną zmieniła swoją strukturę zmieniła się jej wartość i przeznaczenie, stanowi obecnie strategiczny zasób naturalny Kraju, co wywołało nieodwracalne skutki prawne -skarżone orzeczenia nie wykazują na czym ma polegać rażące naruszenie art. 1,2, 3 dekretu z dnia 27 lipca 1947 r. o przejęciu na własność Państwa nie pozostających w faktycznym władaniu właścicieli nieruchomości ziemskich położonych w niektórych powiatach województwa m.in.. b. województwa [....] , a powołane przepisy tylko w sposób ogólny regulują treść mających zapaść orzeczeń 5. naruszenie przepisu art. I07 § 1 kpa osnowa decyzji stanowi o ustaleniu prawa, a rozstrzygnięcie musi być sformułowane w taki sposób , aby możliwe było następnie jego wykonanie, 6. nadinterpretację art. 75 ust. l rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 22 marca 1928 r. -stosowanie zarzutu z tego przepisu w każdym przypadku jako rażące naruszenie prawa, skoro osoba objęta orzeczeniem PPRN otrzymała grunt, a orzeczenie PPRN stanowiło m.in. podstawę prawną wpisu prawa własności Skarbu Państwa w księgach wieczystych, 7. niezgodność skarżonego orzeczenia z treścią art.2 i art.7 ustawy z dnia 6.07.2001 r. o zachowaniu narodowego charakteru strategicznych zasobów naturalnych Kraju w tym lasów państwowych stanowiących własność Skarbu Państwa, 8.naruszenie przepisu art.80 kpa - SKO wbrew obowiązkowi wynikającemu z treści powołanego artykułu wydania orzeczenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego , nie wzięło pod uwagę okoliczności odzyskania gruntu przez A.B. i P.B. , prawidłowość orzeczenia PPRN skoro w oparciu o ten dokument został dokonany wpis hipoteczny obecnego właściciela, wnosząc o: uchylenie w całości zaskarżonej i opisanej wyżej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia 14.04.2009 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia 15.09.2008 r., oraz o zasądzenie na rzecz Lasów Państwowych Nadleśnictwa Ł. taryfowych kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 póz. 1269 z póź.zm.) Sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przedmiotem więc dokonywanej przez niego kontroli jest zbadanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonej decyzji. W myśl zaś art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 póz. 1270 z późn.zm. zwaną dalej w skrócie p.o.p.s.a ) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, gdy jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Przede wszystkim obowiązkiem Sądu jest skontrolowanie czy zaskarżony akt nie zawiera tego rodzaju wad, które czynią go nie ważnym. Jak to powiedziano wyżej Sąd kontroluje zaskarżony akt w pełnym aspekcie jego legalności nie będąc związanym zarzutami i wnioskami skargi. Przede wszystkim Sąd musi sprawdzić, czy zaskarżona decyzja nie jest dotknięta wadą powodująca jej nieważność. Tak właśnie jest w sprawie niniejszej. W wydaniu obu decyzji, przy czym drugiej na wniosek o ponowne rozpatrzenie - brała tama osoba tj. A.B. W uchwale z dnia 22 lutego 2007 r, ( sygn.akt II GPS 2/06) Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że art. 24 § 1 pkt 5 w związku z art. 27 § 1 zdanie pierwsze kpa ma zastosowanie do członka samorządowego kolegium odwoławczego w postępowaniu wszczętym na wniosek, o którym mowa w art. 127 § 3 tego Kodeksu. Sprawę jednoznacznie przesądził Trybunał Konstytucyjny, który w wyroku z dnia z dnia 15.12.2008 r. , (sygn.akt P 57/07) orzekł, że art. 24 § 1 pkt 5 w związku z art. 27 § 1 i art. 127 § 3 kpa w zakresie, w jakim nie wyłącza członka samorządowego kolegium odwoławczego z postępowania z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, gdy członek ten brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji, jest niezgodny z art. 2 w związku z art. 78 Konstytucji. Tym samym skoro w rozpoznaniu sprawy na skutek wniosku o którym mowa w art. 127 § 3 kpa brała udział A.B. , która orzekała także w wydaniu decyzji z dnia z dnia 15.09.2008r., zaskarżona decyzja wydana została z rażącym naruszeniem prawa ( art. 156 § 1 pkt. 2 kpa) co musi powodować stwierdzenie jej nieważności o czym orzeczono na podstawie art. 145 § 1 pkt. 2 p.o.p.s.a w związku z art. 156 § 1 pkt. 2 kpa. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.o.p.s.a