II SA/Kr 1178/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 listopada 2017 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2017 r.; znak: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sygn. akt II SA/Kr [...] Uzasadnienie Samorządowe Kolegium Odwoławczego decyzją z dnia 7.07.2017 r. (znak: [...]) utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 22.03.2017 r. o ustaleniu warunków zabudowy dla zamierzenia o nazwie "Budowa budynku mieszkalnego usługowo-hotelowego wraz z garażem podziemnym, układem komunikacyjnym, stacją transformatorową na dz. nr [...], [...], [...] obr. [...] oraz infrastrukturą techniczną na dz. nr [...], [...], [...], [...], [...] obr. [...] przy [...] w K. oraz umarzającej postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla części zamierzenia inwestycyjnego obejmującego przebudowę zjazdów z działki nr [...] na dz. nr [...] i z dz. nr [...] na dz. nr [...]. W skardze do sądu administracyjnego na wskazaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, skarżąca M. K. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Wniosek ten nie zawierał uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślenia wymaga, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy jedynie takich aktów administracyjnych lub takich czynności z zakresu administracji publicznej, które nadają się do wykonania (dobrowolnego bądź przymusowego) i tego wykonania wymagają. Wykonanie zaś aktu administracyjnego (lub czynności z zakresu administracji publicznej) oznacza spowodowanie w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest więc każde zachowanie się podmiotu uprawnionego lub zobowiązanego do jego wykonania (adresata aktu), polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczeniu w rozumieniu prawa cywilnego (por. T. Woś w: M. Romańska, H. Knysiak-Molczyk, T. Woś. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. LexisNexis 2012 r. uwaga 3 do art. 61). Wskazać więc zatem należy, iż nie każdy akt administracyjny lub czynność z zakresu administracji publicznej kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. W kontrolowanej sprawie skarżąca domaga się wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. o ustaleniu warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie budynku usługowo-hotelowego z garażem oraz o umorzeniu postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla części inwestycji obejmującej przebudowę zjazdów. Podkreślić zatem należy, iż z charakteru prawnego decyzji o warunkach zabudowy wynika, że decyzja taka należy do kategorii orzeczeń nie nadających się do wykonania, w znaczeniu powyżej przedstawionym. Nie daje ona bowiem inwestorowi prawa do rozpoczęcia prac budowlanych związanych z planowaną inwestycją. Dopiero na etapie uzyskiwania przez inwestora decyzji o pozwoleniu na budowę może wystąpić po stronie osób trzecich, możliwość doznania znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków (por. w szczególności postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 czerwca 2011 r., sygn. akt: II OZ [...], 19 grudnia 2008 r., sygn. II OZ [...], z dnia 4 listopada 2008 r., sygn. II OZ [...], z dnia 27 sierpnia 2008 r., sygn. II OZ [...]). Reasumując należy stwierdzić, że decyzja ustalająca warunki zabudowy nie nakłada na jej adresatów żadnych obowiązków bądź uprawnień, których wykonanie mogłoby nastąpić dobrowolnie bądź przymusowo. Z całą zaś pewnością, wskazany rodzaj decyzji nie nakłada jakichkolwiek obowiązków bądź uprawnień na skarżącą. Skoro decyzja o warunkach zabudowy nie rodzi skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a,, zatem należało orzec jak w sentencji, na podstawie wskazanego ostatnio przepisu.