II SA/Kr 1179/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Brachel-Ziaja Sędziowie WSA: Grażyna Firek (spr.) Piotr Głowacki Protokolant: Edyta Domagalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2006 r. sprawy ze skargi A. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 kwietnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana w całości; III. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego A. G. kwotę 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. II SA/Kr 1179/03 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] sierpnia 2000 r. znak: [...] na podstawie art. 48 w zw. z art.80 ust. 2 pkt l i art. 83 ust. l - ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - prawo budowlane /Dz.Nr. 89, poz 414 z późn. zm./ oraz art. 104 Kodeksu Postępowania Administracyjnego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Miasta T. nakazał A. G. - właścicielowi obiektu budowlanego rozbiórkę budynku garażowego murowanego o wymiarach 3.5 x 5.5 m, dobudowanego na działce nr. [...] i [...] obr. [...] do istniejącego budynku mieszkalnego przy ul. M. nr [...] w T. bez wymaganego pozwolenia na budowę . W jej uzasadnieniu organ wskazał, że przedmiotowy budynek tj. budynek garażowy z dachem jednospadowym krytym blachą trapezową wybudowany został przez w/wymienionego na działce nr. [...] i w większej części na działce nr. [...] , która jest własnością Skarbu Państwa , ale znajduje się we władaniu matki żony inwestora Z. N., że znajduje się on w bezpośrednim sąsiedztwie z działką nr. [...], która jest własnością M. M. i E. M. oraz , że spadek dachu w/w obiektu budowlanego jest w kierunku działki sąsiada. Organ wskazał także, iż decyzją z dnia [...] sierpnia 1995 r. znak: [...] udzielone zostało pozwolenie na budowę inwestycji obejmującej rozbudowę i modernizację budynku mieszkalnego znajdującego się na działce nr [...] obr. [...] w T. lecz bez wiaty, a zatem skoro przedmiotowy budynek wybudowany na działce nr. [...] /częściowo na dz. nr. [...]/ - nie był ujęty we wskazanym pozwoleniu oraz powstał po 28 sierpnia 1995 r. bez wymaganego pozwolenia to zgodnie z art.48 prawa budowlanego należało orzec o nakazaniu jego rozbiórki. W odwołaniu od powyższej decyzji A. G. wniósł o wyrażenie zgody na zalegalizowanie wybudowanej wiaty garażowej jesienią 1994 r. i zabudowanej ścianami we wrześniu 1995 r., albowiem otrzymał pisemną zgodę E. M. na wybudowanie wiaty garażowej , a nadto wraz z żoną i synem stał się współwłaścicielem działki nr [...]. Decyzją z dnia 15 kwietnia 2003 r. znak: [...] na podstawie art. 138 § l pkt. 1) i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. z 2000r. Dz.U. Nr 98 poz. 1071) art. 80 ust. 2 i art. 83 ust.2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (j.t. z 2000r. Dz.U. Nr 106 poz. 1126), po rozpatrzeniu powyższego odwołania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy po dokonaniu kontroli prawidłowości postępowania administracyjnego organu pierwszej instancji i wydanej decyzji dokonał powtórnego rozpatrzenia sprawy w granicach zakreślonych przez postępowanie pierwszoinstancyjne , stwierdzając, że organ ten uczynił zadość przepisom prawa budowlanego oraz , że zaskarżona decyzja jest prawidłowa. W ocenie organu odwoławczego organ pierwszej instancji prawidłowo zakwalifikował sporny obiekt budowlany jako budynek (art. 3 ust. 2 Prawa budowlanego) , zgodnie zaś z treścią art. 28 Prawa budowlanego: "roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29 i art. 30" i w przedmiotowej sprawie inwestor nie uzyskał wymaganego prawem pozwolenia na budowę spornego garażu. Organ odwoławczy podkreślił, że zaznaczona w projekcie budowlanym, znajdującym się w aktach sprawy (karta nr 7) część dachu budynku, tj. więźba dachowa wystająca poza obrys ścian budynku wsparta na trzech słupach nie stanowi odrębnego obiektu budowlanego, co potwierdza cyt. pozwolenie na budowę, które mówi o zmianie konstrukcji więźby dachowej. Organ stwierdził nadto, że przedłużenie dachu budynku wsparte na słupach, nazywane przez skarżącego wiatą, w żadnym przypadku nie może być uznane za garaż (tj. budynek zgodnie z art. 3 ust 2 Prawa budowlanego). Jednocześnie organ odwoławczy wskazał , iż nie jest możliwe odstąpienie od nakazania rozbiórki na podstawie art. 48, w przypadku gdy zostały spełnione przesłanki do jego zastosowania. W skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie A. G. zarzucił, że w przedmiotowej sprawie postępowanie winno być prowadzone zgodnie z treścią art. 51 ust 1 pkt 2 Prawa budowlanego , a nie na podstawie art. 48 tego Prawa. W istocie bowiem w okolicznościach nin. sprawy, zd. skarżącego, poprzez realizacje budynku garażowego doszło do odstępstwa od udzielonego pozwolenia na budowę, które do garażowania przewidywało budowę wiaty. Tymczasem poprzez wypełnienie przestrzeni konstrukcyjnej wiaty elementem ściennym uzyskano budynek garażowy. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, przytaczając raz jeszcze argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz podkreślając ponownie, że przedmiotowy budynek garażowy nie został objęty uzyskanym pozwoleniem na budowę z dnia [...] sierpnia 1995 r. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art.97§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz.1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz.1270 ze zm./. Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Zgodnie z treścią art.3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania , nie będąc przy tym związanym granicami skargi /art. 134 ustawy/. Skarga jest uzasadniona , ale z innych przyczyn niż zostały w niej wskazane. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę, że w odwołaniu skarżący sygnalizował, że jest współwłaścicielem działki nr [...] , na której wybudowany został przedmiotowy budynek garażowy, przedkładając dla wykazania tej okoliczności odpis aktu notarialnego z dnia [...] marca 2001 r. Z jego treści wynika zaś, że współwłaścicielami przedmiotowej działki stali się także żona skarżącego B. G. oraz syn skarżącego W. G.. Skoro przedmiot postępowania odnosi się do budynku garażowego, który w części został wybudowany na działce nr [...] to bez wątpienia B. G. i W. G. jako współwłaściciele działki mieli interes prawny we wzięciu udziału w postępowaniu odwoławczym w charakterze strony, co jednakże nie nastąpiło. Zwrócić też należy uwagę, że z treści cyt. aktu notarialnego można wysnuć wniosek, że wskazane osoby są także współwłaścicielami działki nr [...], a zatem spełniały przesłanki z art. 28 KPA już na etapie postępowania przed organem I instancji, w którym to postępowaniu także nie brały udziału. Kwestię ustalenia prawidłowego kręgu stron nin. postępowania pominęły organy obu instancji. W aktach sprawy znajduje się kopia mapy ewidencyjnej na której zaznaczono przedmiotowy budynek garażowy, a z której wynika , że bezpośrednio sąsiaduje on także z działką nr [...] i nr [...]. Właściciele tych działek nie zostali w ogóle ustaleni, a ponad wszelką wątpliwość mieli interes prawny w rozumieniu art. 28 KPA , taki sam jak uczestniczący w postępowaniu właściciele działki nr [...], a zatem winni byli wziąć udział w postępowaniu przed organem I i II instancji. Mając na uwadze przytoczone okoliczności Sąd uznał, że zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji naruszyły prawo w sposób dający podstawę do wznowienia postępowania i dlatego na zasadzie art. 145 §1 pkt 1b/ oraz art.135 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w pkt I sentencji wyroku, na zasadzie art.152 tej ustawy orzekł jak w pkt II sentencji wyroku, a o kosztach postępowania orzekł jak w pkt III sentencji wyroku na zasadzie art. 200 cyt. ustawy.