II SA/Kr 1180/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Niedźwiedź Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska (spr.) Sędzia WSA Agnieszka Nawara – Dubiel Protokolant: sekretarz sądowy Anna Frasik-Mazurek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2024 r. sprawy ze skargi T. Sp. z o.o z siedzibą w W. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 5 lipca 2024 r. znak: WI-I.7840.3.14.2024.EU w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewody Małopolskiego na rzecz T. Sp. z o.o z siedzibą w W. kwotę 997 zł (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z dnia 20 kwietnia 2023 r. (data wpływu do organu) inwestor - Zakłady Usługowe "[...]" sp. z o.o. z siedzibą w K. zwróciła się do Prezydenta Miasta K. o udzielenie pozwolenia na budowę budynków mieszkalnych wielorodzinnych z garażami podziemnymi, naziemnymi miejscami postojowymi, wewnętrznym układem ciągów pieszo jezdnych, przebudową istniejącego zjazdu z dz. nr [...] wraz z wewnętrznymi instalacjami wody, kanalizacji sanitarnej i deszczowej, centralnego ogrzewania i węzłów cieplnych, wentylacji mechanicznej, z instalacja mi elektrycznymi i słaboprądowymi oraz podziemnymi instalacjami elektrycznymi, kanalizacji sanitarnej i deszczowej wraz ze zbiornikami retencyjnymi z odprowadzeniem wód opadowych do rzeki [...], na dz. [...] obr. [...] w K. przy ul. [...]. Ww. wniosek został sprecyzowany w dniu 26 kwietnia 2023 r. jako dotyczący budowy dwóch budynków mieszkalnych wielorodzinnych, dwu- i trzysegmentowych. Postanowieniem z dnia 8 maja 2023 r. Prezydent Miasta K. nałożył na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości projektu zagospodarowania terenu, projektu architektoniczno-budowlanego i przedłożenia wskazanej dokumentacji. Pismami z dnia 17 maja 2023 r., 21 czerwca 2023 r., 27 lipca 2023 r. i 16 sierpnia 2023 r. inwestor odniósł się do ww. postanowienia. Decyzją z dnia 25 września 2023 r. nr 1085/6740.1/2023, działając na podstawie 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2023 r. poz. 682 z późn. zm.) oraz art. 104 i art. 105 k.p.a. Prezydent Miasta K. umorzył postępowanie w sprawie wydania pozwolenia na budowę w zakresie przebudowy istniejącego zjazdu z działki drogowej nr [...] obr. [...] oraz zatwierdził projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dwóch budynków mieszkalnych wielorodzinnych, dwu- i trzy segmentowych, z garażami podziemnymi, naziemnymi miejscami postojowymi, wewnętrznym układem ciągów pieszo jednych, wraz z wewnętrznymi instalacjami wody, kanalizacji sanitarnej i deszczowej, centralnego ogrzewania i węzłów cieplnych, wentylacji mechanicznej, instalacjami elektrycznymi i słaboprądowymi oraz podziemnymi instalacjami elektrycznymi, kanalizacji sanitarnej i deszczowej wraz ze zbiornikami retencyjnymi z odprowadzeniem wód opadowych do rzeki [...], na działce [...] obręb [...] jedn. ewid. [...], przy ul. [...] w K. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podał, że inwestor złożył oświadczenie pod rygorem odpowiedzialności karnej o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w zakresie objętym niniejszą decyzją. Inwestor przedłożył ostateczną (utrzymana przez Wojewodę Małopolskiego decyzją z dnia 20 stycznia 2023 r.) decyzję Prezydenta Miasta Krakowa Nr 165/6741/2021 z dnia 30 grudnia 2021 r. znak: AU-01-2.6741.162.2021.APA dot. rozbiórki zespołu budynków składających się z budynku technicznego, budynku zaplecza energetyczno - socjalnego i hali warsztatowej oraz trzech obiektów oraz wiaty. Wniosek o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę został złożony w okresie ważności ostatecznej decyzji o ustaleniu warunków zabudowy nr AU-2/6730.2/765/2014 z dnia 31 marca 2014 r. znak: AU-02-2.6730.2.2108.2011.MDY przeniesionej decyzją nr AU-2/6730.5/105.2020 z dnia 7 sierpnia 2020 r. znak: AU-02-3.6730.5.105.2020.MLU. Projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany są zgodne z ww. decyzją o ustaleniu warunków zabudowy z dnia 31 marca 2014 r., a także wymaganiami ochrony środowiska. Projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany jest kompletny i posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Do projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego dołączono kopię decyzji o nadaniu projektantowi lub projektantowi sprawdzającemu uprawnień budowlanych w odpowiedniej specjalności potwierdzoną za zgodność z oryginałem przez sporządzającego projekt. Do projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego dołączono kopię zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 u.p.b., dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego. Do projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego dołączono oświadczenie o sporządzeniu projektu zgodnie zobowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany są wykonane przez osoby uprawnione. Projekt architektoniczno-budowlany obejmuje opis dostępności dla osób niepełnosprawnych, w tym osób starszych. Nadto organ ustalił, że Zarząd Dróg Miasta uzgodnił w dniu 25 października 2022r. znak: RW.460.5.336.2021 zmianę sposobu zagospodarowania terenu przyległego do pasa drogowego w zakresie możliwości włączenia do drogi ruchu drogowego w związku z zamierzeniem inwestycyjnym, a w dniu 27 marca 2023 r. znak: RU.461.1.1290.2022(3) projekt budowlany branży drogowej przebudowy zjazdu zwykłego z drogi wewnętrznej - ul. [...] na dz. nr [...] obręb [...] wraz z budową dojścia. Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie reprezentowane przez Dyrektora Zarządu Zlewni w Krakowie decyzją z dnia 22 sierpnia 2022 r. znak: KR.ZUZ.2.4210.369.2022.MJ udzieliło pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie wylotu kanalizacji deszczowej do rzeki [...] wraz z umocnieniem lewej skarpy rzeki oraz na odprowadzenie wód opadowych lub roztopowych wylotem do rzeki [...]. Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie zaświadczeniem z dnia 29 sierpnia 2022 r. znak: KR.2.3.4200.155.2022.AS nie wniosło sprzeciwu do zgłoszenia wodnoprawnego odprowadzenia wód z wykopów budowlanych w ramach inwestycji jw. Prezydent Miasta Krakowa decyzją z dnia 22 lutego 2022 r. znak: WS-10.6541.162.2021.AS, zatwierdził dokumentację geologiczno-inżynierską. Prezydent Miasta Krakowa decyzją z dnia 1 lipca 2022 r. znak: WS-05.6131.2.251.2021.AG.1 zmienioną decyzją z dnia 22 grudnia 2022 r. znak: WS-05.6131.2.251.2021.AG.1, zezwolił na usunięcie 12 szt. drzew kolidujących z projektowanym zamierzeniem. Prezydent Miasta Krakowa decyzją z dnia 1 lipca 2022 r. znak: WS-05.6131.2.251.2021.AG.2, zmienioną decyzją z dnia 22 grudnia 2022 r. znak: WS-05.6131.2.251.2021.AG.2 zezwolił na usunięcie 4 szt. drzew kolidujących z projektowanym zamierzeniem. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska decyzją z dnia 17 kwietnia 2023 r. znak: OP.6401.115.2023.GZ, zezwolił Inwestorowi na zniszczenie siedliska będącego obszarem rozrodu, wychowu młodych i odpoczynku około 12 okazów borowca wielkiego (Nyctalus noctula) oraz zniszczenie ich zimowiska lub innego schronienia, w związku z usunięciem obumarłej, zagrażającej bezpieczeństwu topoli (Populus sp.) rosnącej na dz. nr [...] obr. [...]. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska decyzją z dnia 10 stycznia 2020 r. znak: ZS.515.2019.MK orzekł o ustaleniu planu remediacji historycznego zanieczyszczenia powierzchni ziemi w zakresie metali ciężkich na terenie inwestycji jw. Obszar oddziaływania obiektu, o którym mowa w art. 3 pkt 20 u.p.b., określony przez projektanta obejmuje nieruchomości: działki nr: [...], [...], [...] i [...] obręb [...], jednostka ewidencyjna [...]. Decyzją z 19 grudnia 2023 r., znak: WI-I.7840.3.47.2023.EU Wojewoda Małopolski uchylił ww. decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Wyrokiem z 29 lutego 2024 r., II SA/Kr 148/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił ww. decyzję organu odwoławczego. Sąd nie podzielił stanowiska Wojewody Małopolskiego wyrażonego w uzasadnieniu ww. decyzji, co do kwestii kręgu stron przedmiotowego postępowania administracyjnego. Wskazał, że art. 28 ust. 2 Pr. bud. odnosi się do nieruchomości mieszczących się w zakresie oddziaływania tego konkretnego obiektu, którego dotyczy wniosek o pozwolenie na budowę, a nie inwestycji, czy też obiektów które mogą być lub będą realizowane w przyszłości. Sąd podniósł też brak sprecyzowania przez organ kwestii naruszenia art. 35 Pr. bud. i brak powiązania naruszenia z konkretnymi przepisami, w tym technicznymi mogącymi stanowić o niezgodności projektu zagospodarowania terenu i architektoniczno-budowlanego. Decyzją z dnia 5 lipca 2024 r. znak: WI-I.7840.3.14.2024.EU, działając na podstawie 138 § 1 pkt 2, art. 104 k.p.a. i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U.2024 r. poz. 725 ze zm.) Wojewoda Małopolski: 1. uchylił decyzję organu I instancji w części dot. umorzenia postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę w zakresie przebudowy istniejącego zjazdu z dz. nr [...] obr. [...] i w tym zakresie orzekł o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego oraz udzielam pozwolenia na przebudowę zjazdu z dz. nr [...] na dz. ew. nr [...] obr. [...], 2) w związku z realizacją odrębnym postępowaniem odprowadzenia wód opadowych do rzeki [...] zreformował decyzję organu I instancji w zakresie zamierzenia budowlanego, którego nazwa przyjmuje brzmienie: "budowa dwóch budynków mieszkalnych wielorodzinnych, dwu i trzy segmentowych z garażami podziemnymi, naziemnymi miejscami postojowymi, wewnętrznym układem ciągów pieszo jezdnych, wraz z wewnętrznymi instalacjami wody, kanalizacji sanitarnej i deszczowej, centralnego ogrzewania i węzłów cieplnych, wentylacji mechanicznej, instalacjami elektrycznymi i słaboprądowymi oraz podziemnymi instalacjami elektrycznymi, kanalizacji sanitarnej i deszczowej wraz ze zbiornikami retencyjnymi, na działce [...] obręb [...] jedn. ewid. [...], przy ul. [...] w K. Adres zamierzenia budowlanego: ul. [...]; lokalizacja na działkach: nr działki: [...], obręb [...], Jednostka ewidencyjna: [...], nr działki [...], obręb: [...], jednostka ewidencyjna: [...]" oraz utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję o pozwoleniu na budowę dla ww. inwestycji. Organ odwoławczy ustalił, że obszar oddziaływania obiektu obejmuje dz. ew. nr [...], [...], [...] i [...], stwierdzając też, że ustalony przez organ I instancji krąg stron postępowania, zgodnie z treścią ww. wyroku WSA w Krakowie, pozostaje niezmieniony na etapie postępowania odwoławczego. Wojewoda wyjaśnił, że w toku prowadzonego postępowania odwoławczego Inwestor uzupełnił projekt zagospodarowania terenu (PZT) i projekt architektoniczno-budowlany (PAB): 1. uzupełniono oznaczenie graficzne zastosowane na części rysunkowej PZT, 2. uzupełniono część rysunkową PZT o poszczególne wymiary, istotne z punktu widzenia WT, 3. wyjaśniono kwestię rozbiórki obiektów budowlanych w obrębie terenu inwestycji, 4. część rysunkową PZT dostosowano do stanu faktycznego wynikającego z rozbiórki obiektów, realizowanych w ramach odrębnego zamierzenia inwestycyjnego, 5. wyjaśniono kwestię rzędnej parteru budynku, 6. uzupełniono opis parametrów budynku o kąt nachylenia połaci dachu, 7. uzupełniono dane projektantów (dotyczące imion projektantów), 8. uszczegółowiono kwestię wylotu wód opadowych ze zbiorników (nie objęte wnioskiem o pozwolenie na budowę – dot. dz. ew. nr [...]), 9. uzupełniono analizę zacieniania w zakresie placu zabaw, 10. dołączono analizę technicznych, środowiskowych i ekonomicznych możliwości realizacji wysoce wydajnych systemów alternatywnych zaopatrzenia w energię i ciepło, 11. wyjaśniono kwestię uzgodnienia przeciwpożarowego, a także wprowadzonych po dacie tego uzgodnienia zmian w części rysunkowej PZT, 12. wyjaśniono kwestię zwiększenia parametrów budynku, w zakresie dopuszczonym zapisami decyzji WZ, 13. doprecyzowano wysokości miejsca postojowego na platformach samochodowych, 14. wyjaśniono kwestię spełnienia zapisów rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz.U. 2014 r. poz. 112), 15. dołączono aktualne zaświadczenia o przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego projektanta. Wojewoda Małopolski nie znalazł okoliczności wskazujących na naruszenie art. 35 ust. 1 Pr.bud, i wskazał, że inwestor spełnia warunki szczególne wynikające z art. 4 Pr. bud., stanowiącego o prawie zabudowy nieruchomości, pod warunkiem wykazania prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W aktach organu I instancji zalega oświadczenie Inwestora o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane obejmujące dz.ew. nr [...] i [...]. Nadto na etapie postępowania odwoławczego Inwestor doprecyzował zakres wniosku, wskazując, że roboty budowlane obejmujące wykonanie odprowadzenie wód opadowych na dz. ew. nr [...] nie stanowią części niniejszego zamierzenia inwestycyjnego i będą realizowane w ramach odrębnej procedury administracyjnej. Organ wyjaśnił też, że kwestia rozbiórki istniejących na terenie inwestycji obiektów budowlanych została rozstrzygnięta ostateczną decyzją Wojewody Małopolskiego z 20 stycznia 2023 r., znak: WI-I.7840.3.5.2022.EU, utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. nr 165/6741/2021 z 30 grudnia 2021 r., znak: AU-01-2.6741.162.2021.APA, o udzieleniu Zakładom Usługowym "[...]" sp. z o.o. pozwolenia na rozbiórkę zespołu budynków składających się z budynku technicznego, budynku zaplecza energetyczno-socjalnego i hali warsztatowej oraz trzech obiektów znajdujących się w granicy opracowania (łącznie siedem obiektów) oraz wiaty na działce nr [...] obr. [...] w K. Rozbiórka ww. obiektu budowlanego stanowi zatem przedmiot odrębnego zamierzenia budowlanego, a inwestor legitymuje się ostatecznym pozwoleniem na rozbiórkę obiektów kolidujących z przedmiotową inwestycją. Organ stwierdził też, że PZT oraz PAB są zgodne z ustaleniami decyzji WZ. Warunki ww. decyzją ustalone zostały dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: "Budowa budynków wielorodzinnych z przyłączem kanalizacji sanitarnej, instalacji c.o., elektrycznym, instalacji wodnej, parkingami podziemnymi, drogami dojazdowymi i miejscami postojowymi na dz. nr [...] i [...] obr. [...], przy ul. [...] w K.". Wniosek o pozwolenie na budowę jest zgody z założeniami decyzji WZ. Budynek składa się z 3 segmentów połączonych garażem podziemnym, oznaczonych w projekcie literami A, B, C. Drugi budynek składa się z 2 segmentów połączonych garażem podziemnym, oznaczonych w projekcie literami D i E. W zapisach szczegółowych zasad zabudowy i zagospodarowania terenu wskazano m.in.: - wyznacza się nieprzekraczalną linię nowej zabudowy, w odległości 16 m od granicy dz. dr. [...] – warunek spełniony: projektowany budynek nie narusza wyznaczonej i wrysowanej na części rysunkowej PZT nieprzekraczalnej linii zabudowy, - wskaźnik wielkości powierzchni zabudowy na poziomie od 15% do 20% - warunek spełniony: dla działki o powierzchni 9731 m2 i powierzchni zabudowy 1946,16 m2, projektowany wskaźnik zabudowy wynosi 20%, - udział powierzchni biologicznie czynnej ustala się w wysokości min. 60% - warunek spełniony: powierzchnia biologicznie czynna wynosi 5849,05 m2 czyli 60,11%, - szerokość elewacji frontowej dla każdego projektowanego budynku jako 12 m z dopuszczeniem tolerancji do 20% uzasadnionej ze względu na rozwiązania techniczne i technologiczne, które zostaną sprecyzowane na etapie opracowania projektu. Ograniczono szerokość projektowanych budynków od strony projektowanej wewnętrznej drogi dojazdowej oraz rzeki [...] (długość budynków) do 28 m (dla każdego projektowanego budynku) z dopuszczeniem tolerancji do 2 m uzasadnionej ze względu na rozwiązania techniczne i technologiczne, które zostaną sprecyzowane na etapie opracowania projektu budowlanego – warunek spełniony: uwzględniając dopuszczoną decyzją WZ tolerancję 20% szerokość elewacji frontowej budynku może wynosić 9,6 - 14,40 m. Projektowana szerokość elewacji frontowej budynków wynosi 14,40 m, a długość od strony rzeki [...] wynosi 27,03 m. Ww. parametry budynku spełniają zapisy decyzji WZ. Dopuszczone zapisami WZ zwiększenie parametrów długości budynku projektant uzasadnia względami konstrukcyjnymi oraz użytkowo – funkcjonalnymi. Szczegółowe wyjaśnienia zawarto na str. 109-110 projektu, - ustala się wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej, attyki projektowanej zabudowy mieszkaniowej (dla każdego projektowanego budynku) jako 15,5 m z dopuszczeniem tolerancji do 1 m uzasadnionej ze względu na rozwiązania techniczne i technologiczne, które zostaną sprecyzowane na etapie opracowania projektu budowlanego – warunek spełniony: uwzględniając dopuszczoną decyzją WZ tolerancję 1 m, wysokość budynku może wynosić 14,5 – 16,5 m. Projektowana wysokość budynku wynosi 15,92 m. Wysokość budynku spełnia zapisy decyzji WZ. Dopuszczone zapisami decyzji WZ zwiększenie wysokości budynku uzasadniono względami konstrukcyjno-technologicznymi. - ustala się krycie budynku dachem płaskim (o spadku do 10º) dla każdego projektowanego budynku - warunek spełniony: projektowany dach płaski o spadku 1,5% czyli 0,9º, - zapewnienie 0,5 do 1 miejsca postojowego na 1 mieszkanie – warunek spełniony: zaprojektowano 150 miejsc postojowych dla samochodów na 150 mieszkań, w tym 42 miejsca postojowe naziemne (poza obrysem budynku), w tym 2 miejsca dla samochodów użytkowanych przez osoby niepełnosprawne oraz 108 miejsc postojowych w garażu podziemnym, - zapewnienie 0,5 miejsca postojowego dla rowerów na 1 mieszkanie – warunek spełniony: zaprojektowano 76 miejsc postojowych dla rowerów dla 150 mieszkań; - zapewnienie strefy zieleni izolacyjnej od strony działek stanowiących teren przemysłowy – warunek spełniony: projekt zakłada, obsadzenie terenu inwestycji, wzdłuż strefy przemysłowej posadzenie zielenią niską i wysoką, - zapewnienie przejścia i przejazdu (w formie ścieżki rowerowej i pieszej) przy rzece – warunek spełniony: z treści projektu wynika, że wymogi decyzji WZ w tym zakresie, spełnia ciąg pieszo-jezdny wraz z przyległym terenem od strony cieku, wolnym od zabudowy, - zaprojektowanie zieleni niskiej wzdłuż rzeki [...] – warunek spełniony: projekt zakłada posadzenie wzdłuż rzeki drzew oraz szpalery wysokiej zieleni, - zapewnienie pasa terenu umożliwiającego dojazd do koryta cieku, celem wykonania prac utrzymaniowych – z treści projektu nie wynika, aby uniemożliwiony był dojazd do koryta cieku celem wykonania prac utrzymaniowych. Brak na PZT elementów uniemożliwiających przejazd pojazdów w ww. celu, IV teren objęty inwestycją nie podlega ochronie konserwatorskiej, nie jest wpisany do rejestru zabytków i nie podlega ochronie na podstawie ustaleń decyzji WZ; V. teren inwestycji jest poza zasięgiem oddziaływania wpływu eksploatacji górniczych; VI. projekt zagospodarowania działki oraz projektu architektoniczno-budowlanego jest zgodny z wymaganiami ochrony środowiska: - przedmiotowe przedsięwzięcie nie należy do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko lub przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, - inwestycja spełnia zapisy uchwały antysmogowej, tj. uchwały Nr XVIII/243/16 Sejmiku Województwa Małopolskiego z 15 stycznia 2016 r. w sprawie wprowadzenia na obszarze Gminy Miejskiej K. ograniczeń w zakresie eksploatacji instalacji, w których następuje spalanie paliw (projektowane przyłączenie do sieci ciepłowniczej); VII. projekt zagospodarowania działki jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, w tym z przepisami WT: - § 8: budynek należy do grupy budynków średniowysokich (SW); - § 12 ust. 1: warunek spełniony: projekt zakłada lokalizację ściany budynku od sąsiedniej działki budowlanej w odległości min. 4,0 m (przepis dopuszcza nie mniej niż 4 m); - § 14: warunek spełniony: działka posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej – ul. [...] poprzez istniejący zjazd z drogi wewnętrznej ul. [...], który podlegać będzie przebudowie na warunkach Zarządu Dróg Miasta K. z 27 marca 2023 r., znak: RU.461.1.1290.2022(3). W ramach działki inwestycyjnej szerokość dojazdu do budynku, pełniącego funkcję dojścia wynosi 5 m; - § 16: warunek spełniony: zapewniono utwardzone dojście o szerokości nie mniejszej niż 1,5 m (przepis dopuszcza nie mniej niż 1,5 m); - § 18: warunek spełniony: projektowanych łącznie 150 miejsc postojowych, zlokalizowanych w granicach terenu inwestycyjnego, w tym 2 miejsca dla samochodu użytkowanego przez osoby niepełnosprawne (dla samochodów zaopatrzonych w kartę parkingową). Liczba miejsc postojowych zgodna z ustaleniami decyzji WZ; - § 19 ust. 1: warunek spełniony: miejsca postojowe projektowane w odległości nie mniejszej niż 10 m od okien pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi, oraz w odległości 10 m od projektowanego plac zabaw dla dzieci. Z treści mapy do celów projektowych nie wynika, aby w obszarze 10 m od miejsc postojowych znajdował się inny plac zabaw dla dzieci, boiska oraz miejsca rekreacyjne, o których mowa w § 40 WT; - § 19 ust. 2: warunek spełniony: projektowane miejsca postojowe dla samochodów osobowych w odległości od granicy działki nie mniszej niż 3,29 m (przepis dopuszcza nie mniej niż 3 m dla parkingu w grupie do 10 stanowisk); - § 21 ust. 1: warunek spełniony: wymiary stanowisk postojowych: 2,5 m x 5 m oraz 3,6 m x 5 m dla samochodów użytkowanych przez osoby niepełnosprawne; - § 22: warunek spełniony: zaprojektowano miejsce na pojemniki służące do czasowego gromadzenia odpadów stałych, z uwzględnieniem możliwości ich segregacji; - § 23: warunek spełniony: miejsce do gromadzenia odpadów stałych w odległości ok. 15 m od granicy działki i w odległości 11,51 m od budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi. Miejsce gromadzenia odpadów stałych w odległości ok. 20 m od projektowanego placu zabaw dla dzieci. Z treści mapy do celów projektowych nie wynika, aby w obszarze 10 m od miejsca gromadzenia odpadów stałych znajdował się inny plac zabaw dla dzieci, boiska oraz miejsca rekreacyjne, o których mowa w § 40 WT; - § 26 ust. 1: warunek spełniony: budynek przyłączony do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, elektroenergetycznej; - § 13 i § 57, § 60: warunek spełniony: budynek nie generuje ponadnormatywnego oddziaływania na nieruchomości sąsiednie. Projektowany budynek nie przesłania zabudowy sąsiedniej, jak również nie uniemożliwia zabudowy działek sąsiednich; - § 28, § 29: warunek spełniony: wody opadowe oraz roztopowe z dachu budynku oraz terenów utwardzonych odprowadzane za pośrednictwem wewnętrznej instalacji kanalizacji deszczowej do projektowanego zbiornika szczelnego na wody opadowe, bez wpływu na nieruchomości sąsiednie; - budynek wyposażony w wodę (§ 45), kanalizację (§ 47), centralne ogrzewanie (§ 49), przewody kominowe (§ 50), wentylację (§ 51), wewnętrzną instalację elektryczną (§ 53), dźwig (§ 54), instalację teletechniczną (§ 56); - § 40: projektowany plac zabaw posiada nie mniej niż 4 godziny nasłonecznienia w dniach równonocy w godzinach 10:00 do 16:00 (plac zabaw zacieniany w godzinach od 7:00 do 8:00), - § 34: warunek spełniony: projekt nie obejmuje budowy zbiornika na nieczystości ciekłe, założono odprowadzenie ścieków do sieci kanalizacji sanitarnej; - § 55: warunek spełniony: budynek przystosowany dla osób niepełnosprawnych: w budynku zapewniono miejsca parkingowe przeznaczone dla samochodu użytkowanego przez osoby niepełnosprawny. Dostęp do budynku bezpośrednio z terenu. Dostęp na poszczególne kondygnacje za pomocą dźwigu osobowego. Lokale mieszkalne dostosowane do wymogów przypisanych takim pomieszczeniom użytkowanym przez osoby niepełnosprawne; - § 271 – 272: warunek spełniony: projekt zakłada lokalizację budynku w odległości min. 11,20 m od istniejącego budynku na działce sąsiedniej. Zabudowania spełniają wymogi klasyfikacji do grupy budynków z elementami nierozprzestrzeniających ognia. Zgodność inwestycji z przepisami dotyczącymi ochrony przeciwpożarowej pozytywnie zaopiniowana przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, co zostało potwierdzone pieczęcią rzeczoznawcy na PZT i PAB; - § 323: warunek spełniony: eksploatacja budynku nie jest związana z emisją hałasu ani drgań, promieniowaniem, zakłóceniami elektromagnetycznymi. Przyjęte rozwiązania projektowe nie zakładają montażu urządzeń emitujących hałas. Zatem spełnione zostały warunki wynikające z rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (t.j. Dz.U.2014.112); VIII. projekt zagospodarowania terenu opracowany na mapie przyjętej do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej 12 maja 2022 r., spełniającej wymogi Prawa geodezyjnego i kartograficznego z 17 maja 1989 r. (t.j.: Dz.U.2023.1752 ze zm.); IX. działka objęta inwestycją posiada klasy bonitacyjne gleby: Ba, zatem nie jest wymagane uzyskanie decyzji o wyłączeniu gruntu zajmowanego na cele inwestycyjne z produkcji rolnej, X. projekt zagospodarowania działki oraz projekt architektoniczno-budowlany jest kompletny. Do projektu dołączone zostały zaświadczenia potwierdzające wpis projektantów na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego, aktualne na dzień sporządzania projektu. W załącznikach projektu zalega również oświadczenie projektantów i sprawdzającego o zgodności wykonania projektu budowlanego z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej; XI. do projektu dołączono opinie, uzgodnienia, pozwolenia. XII. projektant i sprawdzający posiadają uprawnienia budowlane w odpowiedniej specjalności oraz są wpisani na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego, co zostało potwierdzone zaświadczeniem wydanym przez tę izbę, XIII. projekt budowlany spełnia wymagania Rozporządzenie Ministra Rozwoju w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego z dnia 11 września 2020 r. (t.j.: Dz.U.2022.1679 ze zm.). Organ odwoławczy wskazał nadto, że zaskarżona decyzja, w części której orzeczono o umorzeniu postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę w zakresie przebudowy istniejącego zjazdu z dz. dr. nr [...] obr. [...], narusza art. 107 § 1 pkt 4 i pkt 6 oraz § 3 k.p.a. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji nie odniósł się bowiem do okoliczności stanowiącej podstawę umorzenia postępowania w ww. zakresie, ograniczając się tylko do wskazania podstawy prawnej tej czynności, tj. art. 105 k.p.a., pomijając przy tym całkowicie okoliczność, iż przepis ten zawiera dwie różne okoliczności, w których organ wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. W rozpoznawanej sprawie inwestor objął wnioskiem o pozwolenie na budowę objął, poza głównym zamierzeniem budowlanym, jakim jest budynek mieszkalny wielorodzinny, również przebudowę istniejącego zjazdu. W aktach sprawy brak jest jednak korygującego wniosku inwestora w zakresie zjazdu. Bezpodstawnie zatem organ I instancji ograniczył wniosek o pozwolenie na budowę, wyłączając z jego zakresu żądaną przez inwestora przebudowę istniejącego zjazdu. Powyższe potwierdza również okoliczność, iż na etapie postępowania pierwszoinstancyjnego inwestor nie przedłożył oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, obejmującego dz. ew. nr [...], jak również nieruchomość ta nie została ujęta we wniosku o pozwolenie na budowę. Ponadto, na etapie postępowania odwoławczego doprecyzowano żądanie zawarte we wniosku, wskazując jednocześnie, że roboty budowlane obejmujące odprowadzenie wód opadowych do rzeki [...] z projektowanych zbiorników retencyjnych, nie są objęte wnioskiem. Co więcej, inwestor ma obowiązek – przed oddaniem do użytkowania inwestycji – zrealizować wszystkie obiekty związane z prawidłowym funkcjonowaniem przedmiotowej inwestycji, w tym objęte odrębnymi postępowaniami. Organ uznał zatem za zasadne uchylenie zaskarżonej decyzji w części umorzenia postępowania w zakresie przebudowy zjazdu i orzeczenie co do istoty, utrzymując jednocześnie w pozostałym zakresie zaskarżoną decyzję o pozwoleniu na budowę zreformowanego zamierzenia budowlanego. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ wyjaśnił, że roboty budowlane na dz. ew. nr [...] nie są objęte wnioskiem o pozwolenie na budowę, a co za tym idzie nie jest wymagane w tym zakresie złożenie przez inwestora oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Zatem bezzasadny jest zarzut dotyczący naruszenia art. 33 ust. 2 pkt 2 Pr. bud. W świetle uzupełnionej, na etapie prowadzonego postępowania odwoławczego, części rysunkowej PZT nie znajduje również potwierdzenia podnoszony zarzut dotyczący naruszenia art. 33 ust. 1 Pr.bud. Możliwym jest obecnie potwierdzenie, iż na części rysunkowej PZT inwestor przedstawił całe zamierzenie inwestycyjne. Jeśli chodzi o kwestie projektowanych sieci i instalacji (zlokalizowanych poza terenem inwestycji) to jeśli Pr. bud. dopuszcza realizację danego obiektu/urządzenia na podstawie zgłoszenia (tzw. uproszczonego trybu) – jak przyłącza czy sieci to organy administracji architektoniczno-budowlanej nie mają prawa zmuszać inwestora do objęcia ich wnioskiem, pod warunkiem jednak pokazania ich przebiegu/lokalizacji na PZT oraz szczegółowego opisania w legendzie. Z kolei art. 28b Pr. bud. nie znajduje zastosowania w rozpoznawanej sprawie, albowiem odcinek kanalizacji deszczowej stanowiący odprowadzenie wód opadowych do rzeki, nie podlega zatwierdzeniu w niniejszym postępowaniu administracyjnym, lecz jest objęty odrębnym postępowaniem. Jeśli chodzi o kwestię likwidacji części odcinków podziemnej instalacji, to projekt budowlany w tym zakresie, na etapie postępowania odwoławczego, został doprecyzowany. Ponadto jak wyżej wskazano, kwestia rozbiórki obiektów zlokalizowanych na terenie inwestycji została rozstrzygnięta ostateczną decyzją Wojewody Małopolskiego z 20 stycznia 2023 r., znak: WI-I.7840.3.5.2022.EU, utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. nr 165/6741/2021 z 30 grudnia 2021 r., znak: AU-01- 2.6741.162.2021.APA, udzielającej Zakładom Usługowym "[...]" sp. z o.o. pozwolenia na rozbiórkę zespołu budynków składających się z budynku technicznego, budynku zaplecza energetyczno-socjalnego i hali warsztatowej oraz trzech obiektów znajdujących się w granicy opracowania (łącznie siedem obiektów) oraz wiaty na dz. ew. nr [...] obr. [...]. Inwestor legitymuje się też ostateczną decyzją usuwającą kolizję istniejących obiektów z przedmiotową inwestycją. Kwestie zaś wynikające z umów cywilnoprawnych nie podlegają kontroli organów administracji architektoniczno-budowlanej i do ich rozstrzygnięć właściwy jest sąd powszechny. Co się zaś tyczy bezpiecznego wykonywania robót budowlanych związanych w szczególności z rozbiórką instalacji, to za zgodność realizacji robót budowlanych z udzielonym pozwoleniem na budowę, w sposób zapobiegający zagrożeniom bezpieczeństwa i ochrony zdrowia oraz mienia, odpowiada kierownik budowy (art. 22 pkt 3 i 4 Pr.bud.). Kwestie uszkodzenia instalacji, w sytuacji zaistnienia takiej okoliczności, winny być podnoszone przed organem nadzoru budowlanego. Co się zaś tyczy szczegółowych rozwiązań projektowych w zakresie kanalizacji deszczowej i odprowadzania wód opadowych lub roztopowych do rzeki, to rozwiązania te stanowią część projektu technicznego (art. 34 ust. 3 pkt 3 Pr.bud.), który nie podlega zatwierdzeniu w drodze decyzji o pozwoleniu na budowę. Nadto z części rysunkowej PZT wynika, że wody opadowe lub roztopowe z terenu inwestycji kierowane będą do zbiornika retencyjnego objętego wnioskiem, a nie jak podnoszono w odwołaniu, że zrzut wody z terenu inwestycji nastąpi do rzeki [...]. Z treści mapy do celów projektowych nie wynika, aby na wysokości terenu inwestycji istniało już odprowadzenie wód opadowych i ich zrzut do rzeki z parkingów i dróg. Inwestor legitymuje się pozwoleniem wodnoprawnym na wykonanie wylotu kanalizacji deszczowej do rzeki (decyzja Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z 22 sierpnia 2022 r., znak: KR.ZUZ.2.4210.369.2022.MJ), która dotyczy wylotu w km 1+680 (wylot nie objęty niniejszym zamierzeniem inwestycyjnym), a nie tak jak wskazuje odwołujący w km 1+750). Z kolei projekt techniczny nie jest przedkładany wraz z wnioskiem o pozwolenie na budowę i nie podlega kontroli organu administracji architektoniczno-budowlanej. Zatem organ w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę nie może żądać przedłożenia projektu technicznego, czy też uzupełnienia PAB o projektowane rozwiązania konstrukcyjne obiektu oraz obliczenia statyczno wytrzymałościowe. W projekcie budowlanym brak rozwiązań, które mogłyby świadczyć o możliwości wystąpienia tzw. leja depresji na nieruchomościach sąsiednich. Sieci i przyłącza nie stanowią przedmiotu niniejszego opracowania, a co za tym idzie nie podlegają kontroli w tym postępowaniu. Podobnie sieć ciepłownicza nie stanowi przedmiotu niniejszego zamierzenia inwestycyjnego. Przedłożony projekt posiada pozytywną opinię rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych. Zarzut naruszenia przepisów pożarowych nie może być więc skutecznie podnoszony. Jeśli chodzi o kwestię załączników projektu budowlanego i dokumentacji geologiczno-inżynierskiej to dokumentacja ta stanowi część projektu technicznego (patrz § 23 pkt 3 rozporządzenia) i nie podlega kontroli organu administracji architektoniczno-budowlanej w sprawie pozwolenia na budowę. Kontrola prawidłowości wydanej decyzji odnosi się do badania jej zgodności z przepisami prawa. W świetle uzupełnionego, w toku postępowania odwoławczego, projektu budowlanego, za bezzasadny organ uznał zarzut naruszenia § 20 pkt 10 lit c-e rozporządzenia ws. PB. Projekt w zakresie cytowanego przepisu został uzupełniony w ramach art. 136 k.p.a. Odnosząc się do kwestii przebudowy miejsc postojowych przy ul. [...] organ wyjaśnił, że ww. zamierzenie inwestycyjne nie jest objęte podlegającym ocenie projektem budowlanym. Obszar tych robót budowlanych wskazany został na części rysunkowej PZT, jako realizowany wg odrębnej procedury administracyjnej. Jeśli chodzi o zarzut braku uzgodnienia planowanego zagospodarowania terenu z Małopolskim Zarządem Melioracji i Urządzeń Wodnych w K., to PZT na etapie prowadzonego postępowania odwoławczego został doprecyzowany i wylot – odprowadzenie wód opadowych do rzeki – nie stanowi przedmiotu niniejszego zamierzenia inwestycyjnego. Reasumując Wojewoda wskazał, że projektowana inwestycja jest zgodna z przepisami prawa, w tym techniczno-budowlanymi oraz ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Na powyższą decyzję [...] Sp. z o.o. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając rozstrzygnięciu naruszenie przepisów: - art. 136 § 1, 138 § 1 ust. 2 oraz art. 15 k.p.a. poprzez przeprowadzenie postępowania dowodowego przekraczającego zakres postępowania uzupełniającego, w oparciu o które doszło do zmiany zakresu przedmiotowego sprawy, w wyniku którego organ, jako organ II instancji, orzekł w "zmienionej sprawie" niebędącej uprzednio przedmiotem oceny organu I instancji naruszając w ten sposób zasadę dwuinstancyjności; - art. 136 § 1 oraz 138 § 1 ust. 2 k.p.a. w zw. z art. 34 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2024 r. poz. 725 z późn. zm.) poprzez przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego w wyniku którego organ dokonał ingerencji w treść decyzji organu I Instancji w części dotyczącej udzielenia pozwolenia na budowę dla ww. opisanego zamierzenia budowlanego przy jednoczesnym utrzymaniu jej w mocy w powyższym zakresie, w wyniku czego przedłożona w postępowaniu odwoławczym dokumentacja projektowa nie została zatwierdzona decyzją; - art. 9, art. 10 § 1 oraz art. 81 k.p.a. poprzez zaniechanie prawidłowego poinformowania strony skarżącej o zamiarze zakończenia postępowania i możliwości wypowiedzenia się do zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i w konsekwencji pozbawienie jej o prawa do czynnego udziału w postępowaniu poprzez uniemożliwienie zapoznania się z aktami sprawy przed wydaniem decyzji i w wyniku tego przyjęcie za udowodnione okoliczności faktycznych, co do których strona skarżąca nie mogła się wypowiedzieć. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podniosła, że w ramach postępowania wyjaśniającego przeprowadzone na podstawie art. 136 § 1 k.p.a., dnia 20 czerwca 2024 r. przedłożono nowy projekt zagospodarowania terenu i nowy projekt architektoniczno-budowlany. W nowo przedłożonych dokumentach wprowadzono aż 15 zmian względem dokumentacji ocenianej przez Prezydenta Miasta K. w trakcie pierwszoinstancyjnego postępowania. Jedna z modyfikacji polegała na zmianie wniosku o wydanie pozwolenia na budowę stanowiącego podstawę do wszczęcia postępowania przed Prezydentem Miasta K. poprzez wyłączenie spod jego zakresu prowadzenia robót budowlanych obejmujących wykonanie odprowadzenia wód opadowych na działce [...]. Zdaniem strony skarżącej zakres zmian wprowadzonych do dokumentacji projektowej, a także zmiana wniosku o wydanie pozwolenia na budowę prowadzi do powstania nowej sprawy. Zatem organ odwoławczy winien był uchylić decyzję organu I Instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia Prezydentowi Miasta K. Organ tymczasem utrzymał decyzję I instancji w mocy, dopuszczając się naruszenia art. 15 k.p.a. Organ odwoławczy "zreformował" decyzję organu I Instancji w zakresie dotyczącym robót budowlanych związanych z odprowadzaniem wód opadowych do rzeki [...], w szczególności zmienił nazwę zamierzenia budowlanego, którego dotyczyła decyzja organu I instancji. Podjęte rozstrzygnięcie jest więc wadliwe jako wykraczające poza katalog zamknięty określony w art. 138 k.p.a. Wadliwość ta ma dalej idące skutki, bowiem zgodnie z art. 34 ust. 4 Pr. bud. projekt zagospodarowania działki lub terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany podlegają zatwierdzeniu w decyzji o pozwoleniu na budowę. W niniejszej sprawie dokumentacja projektowa na etapie postępowania odwoławczego nie została zatwierdzona decyzją organu I instancji. Nadto, jak podała strona skarżąca organ pismem z dnia 21 czerwca 2024 r. zawiadomił ją, że w związku z wyrokiem WSA w Krakowie z dnia 29 lutego 2024 r. sygn. akt II SA/Kr 148/24 postępowanie administracyjne nie zostanie załatwione w terminie, dlatego też wyznaczono nowy termin załatwienia sprawy na dzień 31 lipca 2024 r. Jednocześnie organ wskazał, że sprawa może zostać załatwiona wcześniej. Powodem przedłużenia terminu na załatwienie sprawy było przedłożenie dokumentacji projektowej w dniu 20 czerwca 2024 r., tj. dzień przed datą ww. pisma. W jego treści organ zamieścił adnotację o prawie do zapoznania się z materiałem dowodowym i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów. Powyższe pismo zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 1 lipca 2024 r., gdzie już 5 lipca 2024 r. organ odwoławczy wydał decyzję. Pomiędzy otrzymaniem pisma a wydaniem decyzji strona skarżąca nie miała możliwości zapoznania się z aktami sprawy oraz zajęcia stanowiska co do przedłożonej w trakcie postępowania odwoławczego dokumentacji projektowej. Organ nie dochował więc obowiązku i określonego w art. 9 k.p.a., ani też nie umożliwił stronie skarżącej czynnego prawa do udziału w postępowaniu zgodnie z art. 10 § 1 k.p.a., w tym szczególności prawa do ostatniego głosu określonego w art. 81 k.p.a. Świadczą o tym następujące okoliczności: a) pismo organu z dnia 21 czerwca 2024 r. jest jedynym pismem jakie strona skarżąca otrzymała w związku z toczącym się postępowaniem odwoławczym po wyroku WSA w Krakowie z dnia 29 lutego 2024 r. sygn. akt II SA/Kr 148/24. Organ nie zawiadomił strony skarżącej o wszczęciu postępowania w związku z ww. wyrokiem WSA, zatem została zaskoczona informacją o toczącym się postępowaniu zaledwie kilka dni przed wydaniem decyzji. b) ww. pismo została ekspediowane w trakcie postępowania dowodowego prowadzonego w związku z przedłożeniem dokumentacji projektowej. Art. 10 § 1 k.p.a. w zw. z art. 81 k.p.a. wymaga tymczasem, aby organ zawiadomił stronę o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym po zakończeniu postępowania dowodowego, nie w jego trakcie. W momencie otrzymania pisma strona skarżąca nie wiedziała, czy organ zakończył już postępowanie dowodowe czy ono ciągle trwa, czy dotychczas zgromadzony materiał dowodowy stanowi całokształt materiału dowodowego w sprawie czy też organ uzna, że wymaga on uzupełnienia. c) po zakończeniu postępowania dowodowego oraz gotowości do wydania decyzji, organ powinien był ponownie zawiadomić stronę skarżącą o zakończeniu postępowania dowodowego, d) organ nie wyznaczył stronie skarżącej terminu na zapoznanie się z materiałem dowodowym przed upływem którego miałaby ona pewność, że organ nie wyda decyzji. Co prawda poinformował ją o możliwości zakończenia postępowania przed 31 lipca 2024 r., ale nie jest to informacja należyta w rozumieniu art. 9 k.p.a. Wyznaczony termin powinien być sztywny i dawać gwarancję, że przed jego upływem nie zostanie wydana decyzja. e) w sprawie nie wystąpiły okoliczności uprawniające organ do odstąpienia od zasady czynnego udziału w postępowaniu określone w art. 10 § 2 k.p.a. f) nawet gdyby uznać, że pismo z dnia 21 czerwca 2024 r. w sposób wystarczający informuje o prawach strony, to pomiędzy odbiorem pisma - 1 lipca 2024 r., a wydaniem decyzji - już 5 lipca 2024 r. minęło 4 dni. Jest to zbyt krótki termin na zapoznanie się z uzupełnioną dokumentacją projektową. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach sprawowanej kontroli sąd bierze pod uwagę wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze, w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu, stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. Z istoty kontroli wynika również, że zgodność z prawem zaskarżonej decyzji lub postanowienia podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego aktu. Należy przy tym wskazać, że na mocy art. 145 § 1 p.p.s.a. uwzględnienie skargi na decyzję lub postanowienie następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (pkt 1 lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. c); a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność aktu lub wydanie go z naruszeniem prawa (pkt 2 i pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw, podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. W tak zakreślonych ramach skarga okazała się uzasadniona. Przedmiot kontroli Sądu stanowi decyzja Wojewody Małopolskiego z dnia 5 lipca 2024 r. w sprawie pozwolenia na budowę udzielonego Zakładom Usługowym "[...]" sp. z o.o. z siedzibą w K. na dwóch budynków wielorodzinnych na działce nr [...] obr. [...] w K. Podstawę materialnoprawną decyzji w sprawie pozwolenia na budowę kształtują w pierwszej kolejności przepisy ustawy z 7 lipca 1994 r.- Prawo budowlane (Dz. U. z 2024 r. poz. 725, dalej: P.b.). Zgodnie z art. 35 ust. 1 P.b. przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z: a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, c) ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie: a) (uchylona), b) (uchylona), c) kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego, d) (uchylona); 3a) dołączenie: a) wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, b) oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10; 4) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych na podstawie: a) kopii dokumentów, o których mowa w art. 34 ust. 3d pkt 1 - w przypadku uprawnień niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane, b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku uprawnień wpisanych do tego rejestru; 4a) przynależność projektanta i projektanta sprawdzającego do właściwej izby samorządu zawodowego na podstawie: a) zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 - w przypadku osób niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane, b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku osób wpisanych do tego rejestru. Zgodnie z art. 35 ust. 3 P.b. w razie stwierdzenia nieprawidłowości w zakresie określonym w ust. 1 organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia. Z kolei, zgodnie z art. 35 ust. 4 P.b., w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. A zatem, w sytuacji, gdy organ stwierdzi, że spełnione zostały wskazane wyżej wymagania, w tym inwestycja wydana została z poszanowaniem występujących w obszarze oddziaływania uzasadnionych interesów osób trzecich (vide: art. 5 ust. 1 pkt 9 P.b.), organ zobowiązany jest wydać decyzję o pozwoleniu na budowę. W taki sposób może być zapewniona realizacja zasady wynikającej z art. 4 P.b., który stanowi, że każdy ma prawo zabudowy nieruchomości, jeżeli wykaże prawo do dysponowania terenem na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Niezależnie od przywołanych przepisów Prawa budowlanego organy administracji wiążą przepisy proceduralne, z których wynika min. obowiązek zebrania materiału dowodowego, który pozwoli ustalić wszystkie okoliczności istotne w sprawie, stosownie do art. 7 i art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2024 r. poz. 572, dalej: k.p.a.). Organ zobowiązany jest ocenić przy tym na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 k.p.a.). Ustalenia podjęte przez organ powinny znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji, w której należy wyczerpująco poinformować strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, którymi kierowały się wydając decyzję. Stosownie do art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. Jak wynika z powyższego, do podstawowych obowiązków organu administracji architektoniczno-budowlanej w sprawie pozwolenia na budowę należy zweryfikowanie zgodności projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego oraz przepisami techniczno-budowlanymi, w szczególności przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. 2022 r. poz. 1225, dalej: r.w.t.). W ocenie Sądu organ odwoławczy wykazał spełnienie przesłanek wydania pozwolenia na budowę, w tym przeprowadził analizę zgodności projektu architektoniczno-budowlanego i projektu zagospodarowania terenu z decyzją o warunkach zabudowy oraz przepisami technicznymi, przy czym analiza ta nie budzi wątpliwości w zakresie dotyczącym – ogólnie rzecz ujmując – budynków stanowiących zamierzenie inwestycyjne. Analiza ta została przywołana w istotnym zakresie powyżej; jest szczegółowa i nie ma potrzeby powtarzania tych ustaleń, które Sąd aprobuje. O uchyleniu zaskarżonej decyzji przesądziły następujące kwestie. W pierwszej kolejności należy zgodzić się ze skarżącą, że Wojewoda Małopolski wadliwie sformułował rozstrzygnięcie w swojej decyzji i jest to wadliwość istotna, która wymaga uchylenia zaskarżonej decyzji. Dostrzec wypada, że rodzaje rozstrzygnięć organu odwoławczego określa art. 138 § 1 k.p.a., który stanowi: "Organ odwoławczy wydaje decyzję, w której: 1) utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję albo 2) uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części, albo 3) umarza postępowanie odwoławcze. W przedmiotowej sprawie Prezydent Miasta K. wydał decyzję o następującym rozstrzygnięciu: "umarzam postępowanie w sprawie wydania pozwolenia na budowę w zakresie przebudowy istniejącego zjazdu z dz. dr. nr [...] obr. [...], zatwierdzam projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielam pozwolenia na budowę dla zamierzenia budowlanego pn.: "Budowa dwóch budynków mieszkalnych wielorodzinnych, dwu i trzy segmentowych, z garażami podziemnymi, naziemnymi miejscami postojowymi, wewnętrznym układem ciągów pieszo jednych, wraz z wewnętrznymi instalacjami wody, kanalizacji sanitarnej i deszczowej, centralnego ogrzewania i węzłów cieplnych, wentylacji mechanicznej, instalacjami elektrycznymi i słaboprądowymi oraz podziemnymi instalacjami elektrycznymi, kanalizacji sanitarnej i deszczowej wraz ze zbiornikami retencyjnymi z odprowadzeniem wód opadowych do rzeki [...], na działce [...] obręb [...] jedn. ewid. [...], przy ul. [...] w K." Wojewoda Małopolski w decyzji z 5 lipca 2024 r. sformułował następujące rozstrzygnięcie: "1. uchylam zaskarżoną decyzję w części umorzenia postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę w zakresie przebudowy istniejącego zjazdu z dz. nr [...] obr. [...] i w tym zakresie orzekam o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego oraz udzielam pozwolenia na przebudowę zjazdu z dz. nr [...] na dz.ew.nr [...] obr. [...]; 2. w pozostałym zakresie: w związku z realizacją odrębnym postępowaniem odprowadzenia wód opadowych do rzeki [...] reformuję zaskarżoną decyzję w zakresie zamierzenia budowlanego, którego nazwa przyjmuje brzmienie: budowa dwóch budynków mieszkalnych wielorodzinnych, dwu i trzy segmentowych z garażami podziemnymi, naziemnymi miejscami postojowymi, wewnętrznym układem ciągów pieszo jezdnych, wraz z wewnętrznymi instalacjami wody, kanalizacji sanitarnej i deszczowej, centralnego ogrzewania i węzłów cieplnych, wentylacji mechanicznej, instalacjami elektrycznymi i słaboprądowymi oraz podziemnymi instalacjami elektrycznymi, kanalizacji sanitarnej i deszczowej wraz ze zbiornikami retencyjnymi, na działce [...] obręb [...] jedn. ewid. [...], przy ul. [...] w K. (...) oraz utrzymuję w mocy zaskarżoną decyzję o pozwoleniu na budowę dla ww. inwestycji. Zgodne z art. 138 § pkt 2 rozstrzygnięcie obejmuje dwa elementy: uchylenie zaskarżonej decyzji w całości albo w części i adekwatne co do zakresu orzeczenie co do istoty sprawy albo umorzenie postępowania pierwszej instancji – odpowiednio w całości albo w części. Nie budzi wątpliwości sposób sformułowania rozstrzygnięcia organu odwoławcze w zakresie przebudowy zjazdu (pkt 1). Z uzasadnienia decyzji wynika, że intencją organu odwoławczego było uchylenie decyzji pierwszej instancji w zakresie jakim ta decyzja umorzyła postępowanie w zakresie przebudowy zjazdu na działce nr [...] obr. [...]. W ocenie organu należało w tym zakresie wydać decyzję rozstrzygającą co do istoty. Sąd zauważa, że organ odwoławczy nie wykazał w tej części spełnienia przesłanek wydania pozwolenia na budowę, w szczególności zgodności projektu z przepisami techniczno-budowlanymi, co stanowi istotne naruszenie art. 107 § 1 pkt 6 oraz § 3 k.p.a. Kwestia ta w uzasadnieniu została całkowicie pominięta. W punkcie 2 rozstrzygnięcia organ zawarł rozstrzygnięcie "w pozostałym zakresie", czyli w zakresie, w jakim organ pierwszej instancji zatwierdził projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla zamierzenia budowlanego. W tym punkcie organ odwoławczy "zreformował" zaskarżoną decyzję oraz utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję o pozwoleniu na budowę. Niewątpliwie przywołany przepis określający kompetencje orzecznicze organu odwoławczego nie przewiduje rozstrzygnięcia polegającego na "reformowaniu" (zmianie) decyzji organu pierwszej instancji. W przypadku konieczności zmiany decyzji pierwszej instancji przez organ odwoławczy art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. przewiduje mechanizm uchylenia tej decyzji w całości lub w części i odpowiednio – rozstrzygnięcia sprawy co do istoty lub umorzenia postępowania pierwszoinstancyjnego. W piśmiennictwie wskazuje się w odniesieniu do rozstrzygnięcia wskazanego w art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. następująco: "Organ odwoławczy uchyla zaskarżoną decyzję w całości lub w części i rozstrzyga sprawę co do istoty w tym zakresie, jeżeli stwierdzi, że rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji jest nieprawidłowe, tzn. jest niezgodne z przepisami prawa lub niecelowe. Decyzja taka określana jest w doktrynie mianem decyzji merytoryczno-reformacyjnej i składa się z dwóch części: w pierwszej organ odwoławczy uchyla oznaczoną decyzję organu pierwszej instancji, oznaczając zakres tego uchylenia (w całości lub w części), zaś w drugiej organ odwoławczy w tym zakresie rozstrzyga sprawę co do jej istoty. Niedopuszczalne jest wydanie decyzji, w której organ odwoławczy orzekałby co do istoty bez uprzedniego uchylenia decyzji. W wyniku decyzji reformacyjnej mamy do czynienia ze zmianą treści uprawnienia lub obowiązku określonego w zaskarżonej odwołaniem decyzji organu pierwszej instancji." (A. Golęba, komentarz do art. 138 [w:] H. Knysiak-Sudyka, "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", WKP 2023). W piśmiennictwie wskazuje się również, że "sytuacja prawna strony jest określona decyzją organu odwoławczego w części, w której uchylił on zaskarżoną decyzję i w tym zakresie orzekł co do istoty sprawy, oraz decyzją organu pierwszej instancji w części nieuchylonej przez organ odwoławczy. Organ odwoławczy, który uchyla zaskarżoną decyzję w części i orzeka w tym zakresie co do istoty sprawy, jest zatem obowiązany do szczególnie starannego i niebudzącego wątpliwości oznaczenia, w jakim zakresie uchyla zaskarżoną decyzję" (A. Wróbel, komentarz do art. 138 [w:] A. Wróbel, M. Jaśkowska, M. Wilbrandt-Gotowicz, "Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego", Lex/el. 2024). Jak wynika z uzasadnienia decyzji oraz częściowo z samego rozstrzygnięcia motywem wydania rozstrzygnięcia "reformującego" było cofnięcie przez inwestora wniosku o wydanie pozwolenia na budowę w zakresie "odprowadzenia wód opadowych do rzeki [...]". Orzeczenie "reformujące" (reformacyjne), jak wskazano wyżej, jest rozstrzygnięciem, którym zmienia się rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji, a zatem inaczej kształtuje się sytuację prawną adresata decyzji, orzekając merytorycznie. Natomiast w tej sytuacji doszło do wyłączenia pewnego zakresu inwestycji z decyzji. To rozstrzygnięcie nie jest prawidłowe z kilku względów. Po pierwsze, wyłączenie na etapie postępowania odwoławczego jakiejś części robót budowlanych z zamierzenia objętego wnioskiem powinno skutkować uchyleniem decyzji pierwszej instancji i umorzeniem postępowania w odpowiednim zakresie, nie zaś wydaniem decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty ("reformującej"). Po drugie, sformułowanie "odprowadzenie wód opadowych do rzeki [...]" nie wskazuje jednoznacznie na roboty budowlane wyłączone z zakresu inwestycji objętego pozwoleniem na budowę. Ta kwestia będzie przedmiotem dalszych wywodów sądu. Po trzecie, równocześnie z rozstrzygnięciem "reformującym" organ orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji o pozwoleniu na budowę "dla ww. inwestycji". W ocenie Sądu nie jest jasne, czy utrzymano w mocy decyzję pierwszej instancji w całości (na co wskazuje sformułowanie w punkcie 2 in fine), czy też w części (na co wskazuje "reformujące" sformułowanie w punkcie 2 ab initio). Po czwarte, na dodatkowe wątpliwości naprowadza równoczesne posłużenie się w decyzji sformułowaniem " uchylam (...) i w tym zakresie orzekam (...)" oraz sformułowaniem "reformuję". Z odmiennych sformułowań można wszak wywodzić, że decyzja wywołuje odmienne skutki w zakresie tych odmiennych rozstrzygnięć. Tymczasem z decyzji to nie wynika. Tym samym należało stwierdzić, że rozstrzygnięcie zaskarżonej decyzji, odmienne od wzorca zawartego w art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. nie jest prawidłowe; może wprowadzać w błąd adresatów decyzji, a tym samym utrudnić wykonanie decyzji, a zarazem kontrolę wykonania tej decyzji (np. przez organy nadzoru budowlanego). Odnosząc się do kwestii wyłączenia z zakresu inwestycji "odprowadzania wód opadowych" Sąd wskazuje, że jedna z podstawowych materialnoprawnych zasad wydawania pozwolenia na budowę wyrażona została w art. 33 ust. 1 P.b., który stanowi, że pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia budowlanego. W przypadku zamierzenia budowlanego obejmującego więcej niż jeden obiekt, pozwolenie na budowę może, na wniosek inwestora, dotyczyć wybranych obiektów lub zespołu obiektów, mogących samodzielnie funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem. Jeżeli pozwolenie na budowę dotyczy wybranych obiektów lub zespołu obiektów, inwestor jest obowiązany przedstawić projekt zagospodarowania działki lub terenu, o którym mowa w art. 34 ust. 3 pkt 1, dla całego zamierzenia budowlanego. Wyjątek od tej zasady określa art. 33 ust. 1a zd. 1 P.b., stanowiąc, że pozwolenie na budowę obiektu budowlanego może nie obejmować przyłączy wymienionych w art. 29 ust. 1 pkt 23, które są wymagane dla takiego obiektu. Przywołany przepis wymienia przyłącza: elektroenergetyczne, wodociągowe, kanalizacyjne, gazowe, cieplne, telekomunikacyjne. W tym kontekście Sąd zauważa, że nie budzi wątpliwości dopuszczalność realizowania sieci i przyłączy związanych z obiektami budowlanymi w odrębnych postępowaniach, w szczególności w procedurze zgłoszeniowej, zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 2 i pkt 23 P.b. Rzecz jednak w tym, by projekt zagospodarowania terenu, spełniając wymogi art. 33 ust. 1 P.b., jednoznacznie wskazywał wszystkie elementy stanowiące część zamierzenia inwestycyjnego (z zastrzeżeniem co do przyłączy), a jednocześnie, by rozstrzygnięcie decyzji jednocześnie wskazywało zakres inwestycji objętej pozwoleniem na budowę. Jak wskazano powyżej, z zaskarżonej decyzji wynika, że na etapie postępowania odwoławczego doszło do jednoznacznego wyłączenia z zakresu pozwolenia na budowę części inwestycji polegającej na "odprowadzeniu wód opadowych do rzeki [...]". Jak również wcześniej wskazano, sformułowanie to jest nieprecyzyjne, bo nie wskazuje zakresu robót budowlanych wyłączonych z pozwolenia na budowę. Już z uzasadnienia decyzji wynika, że w istocie chodzi tu o infrastrukturę służącą odprowadzaniu wód opadowych ze zbiorników retencyjnych na terenie inwestycji do rzeki [...]. Nie jest jednak jasne, czy chodzi o całość tej infrastruktury, czy też tylko o tę część, która znajduje się poza działką nr [...], tj. na działce nr [...]. W projekcie zagospodarowania terenu zaznaczono zieloną linią projektowaną instalację kanalizacji deszczowej oraz projektowane zbiorniki retencyjne. Linia prowadząca od zbiornika retencyjnego (oznaczenie nieczytelne) prowadzi do granicy z działką nr [...], a za nią linia jest przekreślona. W opisie do tej części znajduje się adnotacja dotycząca wylotu wód opadowych - "nie objęty wnioskiem wg odrębnego opracowania". W uzasadnieniu decyzji (s. 20) w kontekście art. 29b Prawa geodezyjnego i kartograficznego wskazano, że "odcinek kanalizacji deszczowej stanowiący odprowadzenie wód odpadowych do rzeki, nie podlega zatwierdzeniu w niniejszym postępowaniu administracyjnym, lecz jest objęty odrębnym postępowaniem." Natomiast w odniesieniu do wymogów decyzji o warunkach zabudowy w zakresie odprowadzania wód opadowych (k. 25), organ stwierdził, że "PZT na etapie prowadzonego postępowania odwoławczego został doprecyzowany i wylot – odprowadzenie wód opadowych do rzeki – nie stanowi przedmiotu niniejszego zamierzenia inwestycyjnego". W konsekwencji, zdaniem Sądu, nie wiadomo, czy zakresem pozwolenia na budowę objęta została część infrastruktury kanalizacyjnej na działce [...], do granicy z działką nr [...], czy też całość instalacji biegnącej od zbiornika retencyjnego na działce nr [...] do rzeki [...] została wyłączona do odrębnego postępowania. Powyższe ma również znaczenie w związku z koniecznością zbadania zgodności projektu zagospodarowania terenu z przepisami § 28 i 29 r.w.t. Zgodnie z § 28 ust. 1 r.w.t. działka budowlana, na której sytuowane są budynki, powinna być wyposażona w kanalizację umożliwiającą odprowadzenie wód opadowych do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej. W przypadku budynków niskich lub budynków, dla których nie ma możliwości przyłączenia do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej, dopuszcza się odprowadzenie wód opadowych na własny teren nieutwardzony, do dołów chłonnych lub do zbiorników retencyjnych (§ 28 ust. 2). Zgodnie zaś z § 29 r.w.t. dokonywanie zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania ich na teren sąsiedniej nieruchomości jest zabronione. Pomimo podejmowania wątku odprowadzania wód opadowych w kilku miejscach uzasadnienia decyzji, organ nie stwierdził jednoznacznie, jakie rozwiązanie brał pod uwagę w tym zakresie, tj. całościowe, czy częściowe. Na tę pierwszą możliwość zdaje się wskazywać przywołanie przez organ decyzji z dnia 22 sierpnia 2022 r., znak: KR.ZUZ.2.4210.369.2022.MJ w sprawie pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie wylotu kanalizacji deszczowej do rzeki [...] w km. 1+680 na działce o nr ewid. [...] wraz z umocnieniem lewej skarpy rzeki oraz na odprowadzenie wód opadowych lub roztopowych do rzeki [...]. W innym jednak miejscu uzasadnienia (s. 22) organ odwoławczy stwierdził, że "z części rysunkowej PZT wynika, że wody opadowe lub roztopowe z terenu inwestycji kierowane będą do zbiornika retencyjnego objętego wnioskiem". Ta wypowiedź i jej kontekst sugerują znowu, że organ odnosił się wyłącznie do mniejszego zakresu. W okolicznościach rozpatrywanej sprawy Sąd nie dopatrzył się natomiast naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania wyrażonej w art. 15 k.p.a., także mając na względzie dopuszczalny zakres postępowania wyjaśniającego organu odwoławczego (vide: art. 136 k.p.a.). Pomimo wielu zmian naniesionych na projekcie budowlanym, nie ma wątpliwości, że przedmiotem orzekania organów obu instancji było to samo zamierzenie inwestycyjne objęte przedłożoną przez inwestora dokumentacją projektową. Co się tyczy naruszenia zasad wynikających z art. 9 i 10 k.p.a. Sąd wskazuje, że w istocie organ odwoławczy wyznaczył krótki termin zapoznania się przez strony z aktami sprawy, jednak samoistnie nie miało to wpływu na legalność decyzji. Strona skarżąca nie wykazała, że w opisanej w skardze sytuacji uniemożliwiono jej przeprowadzenie takich czynności procesowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy. Podsumowując powyższe Sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja wymagała uchylenia, wobec istotnego naruszenia przez organ odwoławczy przepisów art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. w zw. z art. 15 k.p.a. polegającego na niewyjaśnieniu wszystkich istotnych okoliczności sprawy. Ponownie rozpatrując sprawę organ wyjaśni wskazane powyżej okoliczności. W tej sytuacji Sąd orzekł jak w punkcie I sentencji wyroku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono w punkcie II sentencji wyroku, na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.