II SA/Kr 1185/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. R., R. R., D. R. i A. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie doprowadzenia ogrodzenia do stanu zgodnego z prawem postanawia: umorzyć postępowanie sądowe ze skargi D. R. W dniu 19 lutego 1999 r. skarżący Z. i A. R. wnieśli do Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...].1999 r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w K. z dnia [...] grudnia 1998 r. znak [...] nakładającą na Z. i A. R. obowiązek doprowadzenia wybudowanego na działce nr [...] ogrodzenia z płyt prefabrykowanych o długości 16,5 metra usytuowanego od strony granicy z działką J. Z. do stanu zgodnego z warunkami określonymi w przepisach technicznych. Po wniesieniu skargi, a w przed jej rozpoznaniem zmarła Z. R. i następcami prawnymi po zmarłej są: A. R., R. R., D. R. i A. K. Następcy prawny weszli w prawa skarżących w tej sprawie. Pismem z dnia 25 października 2008 r. D. R. cofnęła skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W dniu 19 lutego 1999 r. skarżący Z. i A. R. wnieśli do Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...].1999 r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w K. z dnia [...] grudnia 1998 r. Pismem z dnia 25 października tylko D. R. cofnęła skargę. Innym skarżący skargi nie cofnęli. Tym samym skutek związany z cofnięciem skargi, a polegający na umorzeniu postępowania sądowego może dotyczyć tylko D. R. Pozostali bowiem skarżący, mimo stosowanego zawiadomienia Sądu, skargi nie cofnęli a więc chcą, aby sprawa była rozpatrywana merytorycznie. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", skarżąca może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest wiążące dla Sądu, poza przypadkiem, gdyby zmierzało ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. Oznacza to, że w przypadku złożenia przez skarżącą wniosku o cofnięcie skargi, obowiązkiem Sądu jest zbadanie, czy uznanie cofnięcia skargi za skuteczne nie spowodowałoby bądź to obejścia prawa bądź utrzymania w mocy decyzji zawierającej przynajmniej jedną z wad określonych w art. 156 § 1 k.p.a. W rozpatrywanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że cofnięcie skargi nie spowoduje naruszenia art. 60 P.p.s.a. Zaskarżona decyzja nie jest obarczona żadną z wad określonych w art. 156 § 1 K.p.a., ani też nie spowoduje utrzymania w mocy decyzji powodującej obejście prawa Mając powyższe na uwadze należy uznać, że w tej sprawie cofnięcie skargi jest wiążące dla Sądu. Taka zaś sytuacja oznacza, że bezprzedmiotowym stało się samo postępowanie sądowe ale tylko wobec D. R., co z kolei nakłada obowiązek umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. wobec tej tylko osoby. Stosownie bowiem do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy skarżąca skutecznie cofnęła skargę. Jednocześnie informuje się że skarżący mogą na każdym etapie cofnąć wniesioną przez siebie skargę. Mając powyższe na uwadze należało, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzec jak w sentencji postanowienia.