II SA/Kr 1185/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. i M. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 30 lipca 2010 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie wszczęte zostało na skutek skargi R. P. i M. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 30 lipca 2010r. w przedmiocie nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania. Pismem z dnia 21 października 2010 r. skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że prowadzi wraz z mężem działalność polegającą na produkcji drobiarskiej (chowie, hodowli i uboju [...]). W wyniku modernizacji obiektów hodowli i ubojni polegającej na przystosowaniu ich do wymogów prawa Unii Europejskiej zmieniono m.in. sposób ogrzewania hal hodowli i uboju, sposób prowadzenia produkcji oraz wymieniono środki transportu na ekologiczne. Aktualnie wpływ hodowli i ubojni na środowisko zamyka się w ramach obiektów. Uzyskanie takiego efektu w zakresie ochrony środowiska wymagało jednak znacznych nakładów finansowych. Skarżący zaciągnęli kredyty i pożyczki, które spłacają do dziś, jak również zaangażowali środki własne w wysokości około jednego miliona złotych. Skarżąca wskazała, że w dniu 8 sierpnia 2005 r. zawarła umowę o dofinansowanie w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004 - 2006", w ramach której uzyskała dofinansowanie na kwotę 720 857,50 złotych. Zgodnie z tą umową zobowiązana jest do prowadzenia działalności w zakresie hodowli i uboju w określonym wymiarze do sierpnia 2011 r. Zaniechanie prowadzenia działalności spowoduje, przewidziany w zapisach umowy o dofinansowanie obowiązek zwrotu udzielonej pomocy, co spowoduje bankructwo gospodarstwa. Również M. P. zawarł w dniu 15 lipca 2005 r. umowę o dofinansowanie w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004 - 2006", w ramach której uzyskał dofinansowanie na kwotę 300.000,00 złotych na remont i modernizację obiektów produkcji drobiarskiej. Zgodnie z tą umową jest zobowiązany do prowadzenia działalności w zakresie hodowli i uboju do kwietnia 2011 r. We wniosku wskazano ponadto, że skarżący zatrudniają 15 pracowników i wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki w postaci konieczności ograniczenia zatrudnienia. Skarżący zostaną zmuszeni do rozwiązania umów z pracownikami, a dla wielu z tych osób praca w hodowli prowadzonej przez skarżących jest jedynym źródłem utrzymania. Jest to szczególnie istotne ze względu na fakt, że obiekty hodowli i ubojni drobiu zlokalizowane są na terenie Powiatu [...], który dotknięty jest masowym bezrobociem. Podniesiono również, że konieczność zmniejszenia produkcji wpłynie także znacząco na płynność finansową przedsiębiorstwa. Wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje konieczność zerwania przez skarżących zawartych wcześniej umów z kontrahentami i uiszczenia z tego tytułu stosownych kar umownych, jak również utratę obecnych rynków zbytu, a także powinność zwrotu otrzymanych dotacji zarówno od organów krajowych (Powiatowy Urząd Pracy w [...]) jak i w ramach funduszy unijnych. Wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje ponadto brak możliwości bieżącego regulowania zobowiązań zarówno wobec dostawców surowców do ubojni jak i zobowiązań publicznoprawnych i pracowniczych, a w konsekwencji niewypłacalność przedsiębiorstwa prowadzącą do ogłoszenia upadłości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a - wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zasadą wyrażoną w przepisie art. 61 p.p.s.a. jest wykonalność ostatecznych decyzji organów administracyjnych, także w sytuacji zaskarżenia tej decyzji przez stronę postępowania administracyjnego. Wstrzymanie wykonalności decyzji jest zatem wyjątkiem od tej zasady, który wystąpić może w razie zaistnienia ustawowych przesłanek (faktów) uzasadniających to wstrzymanie i po spełnieniu przez stronę warunków jakie ustawa nakłada na nią, w sytuacji ubiegania się o wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji. Przede wszystkim podkreślić należy, iż wstrzymanie wykonalności decyzji przez sąd administracyjny występuje zawsze na wniosek strony, a co za tym idzie - wykazanie, że istnieją pozytywne przesłanki od których ustawa uzależnia wstrzymanie decyzji przez sąd, spoczywa na stronie która taki wniosek składa. Sąd wniosek taki może uwzględnić jeżeli po analizie wniosku, wskazanych w nim faktów i okoliczności uprawdopodabniających te fakty oceni, że skutki takie mogą faktycznie zaistnieć tj., że w razie wykonania decyzji strona może ponieść znaczne szkody lub decyzja spowoduje nieodwracalne skutki. W ocenie sądu w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności, które przemawiają za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca wskazała bowiem na konkretne zdarzenia, które uprawdopadabniają, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie może spowodować znaczną szkodę lub wywołać trudne do odwrócenia skutki. Tym samym określone w przepisie art. 61 § 1 ustawy przesłanki wstrzymania wykonania aktu zostały w niniejszej sprawie spełnione. Wykonanie zaskarżonej decyzji polegające na przywróceniu poprzedniego sposobu użytkowania ubojni drobiu dobudowanej do budynku hodowlanego poprzez dostosowane wielkości tej ubojni do prowadzonej hodowli drobiu w ilościach 73,5 DJP (dużych jednostek przeliczeniowych) przed rozpoznaniem skargi stwarza w ocenie sądu niebezpieczeństwo powstania dla skarżącej znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Mając na uwadze powyższe sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.