II SA/Kr 1186/05

IISA/Kr 1186/05 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 listopada 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: WSA Grażyna Firek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 listopada 2006 r. sprawy ze skargi A.M. na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia 31 sierpnia 2005 r. Nr [....] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skargę oddala. II S.A./Kr 1186/05 U Z A S A D N I E N I E Decyzją Nr [....] z dnia 06 maja 2005 r. na podstawie art. 1 ust.1 i art. 4 ust.1 i 2 oraz art. 2 ustawy z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom skierowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich /Dz.U. Nr 87 poz. 395 z późn. zm./ po rozpatrzeniu wniosku A.M. Kierownik Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych odmówił przyznania uprawnienia do wyżej wskazanego świadczenia, wskazując, że zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwolił stwierdzić, że w/wymieniony doznał prześladowań, ale nie objętych cyt. ustawą. Odpis tej decyzji wraz z pouczeniem , że decyzja jest ostateczna i nie przysługuje od niej odwołanie w toku instancji, ale strona może w ciągu 14 dni od dnia doręczenia decyzji złożyć do organu, który ją wydał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został doręczony A.M. w dniu [....] maja 2005 r. /k.8 akt adm./ Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy A.M. złożył w dniu [....] czerwca 2005 r. /k.9 akt adm./ Postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2005 r. Nr [....] na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego /t.j. z 2000 r. Dz.U.Nr 98 poz.1071 z póżn.zm./ oraz art. 4 ust.1 i 2 ustawy z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom skierowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich /Dz.U. Nr 87 poz. 395 z późn. zm./ Kierownik Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych stwierdził uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia 06 maja 2005 r. Nr [....] odmawiającej przyznania A.M. uprawnienia do świadczenia pieniężnego, wskazując, że skoro odpis decyzji wraz ze stosownym pouczeniem w/wymieniony otrzymał w dniu [....] maja 2005 r., a wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożył w dniu [....] czerwca 2005 r. to nastąpiło to z przekroczeniem 14-dniowego ustawowego terminu. W skardze od powyższego postanowienia wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie A.M. zarzucając, iż Kierownik Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych nie rozpatrzył odwołania powołując się na przekroczenie dwutygodniowego terminu do jego wniesienia , a nadto decyzją z dnia 06 maja 2005 r. negatywnie rozpoznał wniosek o przyznanie dopłaty do renty , podczas gdy taki dodatek mu się należy, skoro urodził się w miejscowości przymusowych robót rodziców. Skarżący wskazał, że organ wyznaczył zbyt krótki termin do złożenia odwołania bo zaledwie dwutygodniowy , podczas gdy do wniesienia skargi do sądu wyznaczył stosowny termin jednego miesiąca , który został zachowany. W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o jej oddalenie i przytoczył ponownie argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U.Nr 153 poz.1270 ze zm./ sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania , nie będąc przy tym związanym granicami skargi / art. 134 ustawy/. Skarga jest bezzasadna. Stosownie do treści art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego /t.j. z 2000 r. Dz.U.Nr 98 poz.1071 ze zm./ odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia stronie odpisu decyzji, zaś stosownie do treści art. 127 §3 tej ustawy od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, a do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Stosownie zaś do treści art. 134 Kpa organ stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Zgodnie z treścią art.53 cyt. wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę do sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od daty doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W treści cyt. wyżej przepisów ustaw zostały wskazane terminy dla strony 14-dniowy do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy oraz 30-dniowy do złożenia skargi do sądu administracyjnego, a zatem zarzuty skarżącego dotyczące nieodpowiedniego wyznaczenia terminu dla złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w porównaniu z odpowiednio wyznaczonym terminem do złożenia skargi należało uznać za całkowicie chybione. Wskazane terminy są terminami ustawowymi i nie zależą od uznania Kierownika Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych. Także terminy załatwienia sprawy dla organu zostały określone w ustawie, a to w ustawie Kodeks postępowania administracyjnego Zgodnie z treścią art. 35 §1 i 3 Kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki, przy czym załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Zachowanie przez stronę wskazanego 14-dniowego terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stanowi jeden z warunków formalnych takiego wniosku, a skoro warunek ten nie został przez skarżącego spełniony to organ był zobowiązany na podstawie cyt. wyżej przepisu art. 134 Kpa orzec jak w sentencji zaskarżonego postanowienia. Nieuzasadniony jest także drugi zarzut skargi dotyczący nie rozpoznania ponownie sprawy przez organ co do jej istoty . Wskazać bowiem należy, że Kierownik Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych byłby uprawnionym do ponownego rozpoznania sprawy dopiero wówczas gdyby spełnione zostały przez skarżącego wszystkie wymogi formalne przedmiotowego wniosku, w tym skarżący zachowałby ustawowy termin do jego złożenia. Rozpoznanie merytoryczne przez organ takiego spóźnionego wniosku , czego domaga się skardze skarżący , stanowiłoby rażące naruszenie prawa. Mając na uwadze przytoczone okoliczności na zasadzie art. 151 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.