II SA/Kr 1188/00

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 maja 2004r Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący : Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie : NSA Anna Szkodzińska AWSA Wojciech Jakimowicz (spr) Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 maja 2004r sprawy ze skargi G. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] kwietnia 2000r., Nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego - skargę oddala - Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. decyzją z dnia [...] lutego 2000 r., znak: [...] nakazał inwestorowi G. W. rozbiórkę ścian piwnic o wymiarach w szerokości 8,08 m (od strony południowej) i 8,83 m (od strony północnej) i długości 10,75 m i 2,20 m wysokości samowolnie wybudowanych bez wymaganego pozwolenia na budowę na działce nr ewidencyjny 1 położonej w O. przy ul. [...]. W uzasadnieniu wskazano, że zaistniały przesłanki, o jakich mowa w art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 1994 r., nr 89, poz. 414 ze zm.) obligujące organ administracji do wydania nakazu rozbiórki, albowiem jak wykazały oględziny dokonane przez organ administracji na terenie inwestycji w dniu [...] stycznia 2000 r., inwestorka G. W. bez wymaganego pozwolenia wybudowała mury piwnic o wymiarach w szerokości 8,08 m (od strony południowej) i 8,83 m (od strony północnej) i długości 10,75 m i 2,20 m wysokości oraz zburzyła samowolnie część istniejącego pawilonu handlowego na długości 2,20 m i z szerokości budynku 1,90 m, co spowodowało popękanie istniejących ścian pawilonu handlowego. W odwołaniu od powyższej decyzji złożonym przez G. W. w dniu 6 marca 2000 r. zarzucono organowi pierwszej instancji nieprawidłowość przeprowadzonego w sprawie postępowania polegającą na wadliwym przeprowadzeniu oględzin nieruchomości stanowiącej teren inwestycji bez należytego powiadamiania odwołującej się o ich terminie i na wadliwym sporządzaniu protokołów z tych czynności. Odwołująca się podniosła, że wprawdzie dokonała wyburzenia ścian działowych budynku, ale nie wybudowała murów piwnic. Mury te zostały odkryte przez odwołującą się po wyburzeniu ścian działowych istniejącego budynku i zaraz po tym wystąpiła ona do władz budowlanych o rozszerzenie zakresu remontu przedmiotowego budynku. Po rozpatrzeniu odwołania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia 10 kwietnia 2000 r., znak: [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O.. W uzasadnieniu podzielono stanowisko organu pierwszej instancji podkreślając, że G. W. nie posiadała decyzji o pozwoleniu na budowę lub rozbudowę budynku stanowiącego przedmiot inwestycji, co obligowało organ do wydania na podstawie art. 48 Prawa budowlanego nakazu rozbiórki zrealizowanego w części obiektu budowlanego. Wskazano przy tym na treść art. 52 Prawa budowlanego, zgodnie z którym inwestor, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany na swój koszt dokonać czynności nakazanych w decyzji, o której mowa w art. 48, art. 49b, art. 50a oraz art. 51, a właścicielem przedmiotowego budynku jest G. W. W dniu 19 maja 2000 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie wpłynęła skarga G. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 10 kwietnia 2000 r., znak: [...] z wnioskiem o uchylenie decyzji obu instancji. W skardze powtórzono zarzuty podnoszone wcześniej w odwołaniu od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. zarzucając organom administracji rażące naruszenie prawa procesowego, tj. art. 79 k.p.a. poprzez brak zawiadomienia stron o miejscu i terminie oględzin, art. 67 § 2 k.p.a. poprzez brak sporządzenia protokołu z oględzin w sposób określony w art. 68 k.p.a. oraz wskazano na brak faktycznego uzasadnienia decyzji. W uzasadnieniu skargi wskazano, że inwestorka będąca właścicielką przedmiotowego budynku nie wybudowała murów piwnic, do których rozbiórki została zobowiązana. Mury te wybudowali prawdopodobnie poprzedni właściciele obiektu, a ich wyburzenie jest równoznaczne z rozbiórką całego budynku. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wystąpił z wnioskiem o oddalenie skargi. Na rozprawie w dniu 4 maja 2004 r. skarżąca G. W. nie stawiła się, a pełnomocnik Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o oddalenie skargi. Uczestnik postępowania W. W. popierając skargę oświadczył, że budynek PSS został zakupiony prze niego i skarżącą wraz z rozpoczętą budową i ściany piwnic były już wówczas postawione, a od sprzedającego ten budynek PSS w O. nie otrzymano żadnych dokumentów związanych z rozbudową pawilonu. Dodał także, że najpierw był wykonany wykop wzdłuż ścian, a potem dopiero wystąpiono z wnioskiem o pozwolenie na budowę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Z 2002 R., nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Skarga G. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 10 kwietnia 2000 r., znak: [...], wpłynęła do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie w dniu 19 maja 2000 r., a więc przed dniem 1 stycznia 2004 r. W konsekwencji sprawa, której dotyczy skarga podlega rozpoznaniu zgodnie z wyżej wskazaną zasadą. Skarga nie jest uzasadniona i nie podlega uwzględnieniu. W świetle art. 3 pkt 1, 2, 7 art. 28 i 29 Prawa budowlanego (Dz. U. z 1994 r., nr 89, poz. 414 ze zm.) w ich brzmieniu według stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania zaskarżonej decyzji, nie ulega wątpliwości, że roboty budowlane polegające na budowie murów piwnic obiektu budowlanego podlegają reglamentacji administracyjnoprawnej polegającej na konieczności uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę. Nie ulega też wątpliwości - przyznaje to sama skarżąca - że na działce nr ewidencyjny 1 położonej w O. przy ul. [...] zostały wybudowane ściany piwnic objęte nakazem rozbiórki. Z całą pewnością skarżąca nie uzyskała pozwolenia na budowę przed realizacją inwestycji, gdyż jak twierdzi wystąpiła o nie dopiero po odkryciu tych ścian w związku z wyburzeniem ścian działowych istniejącego budynku. Z akt sprawy nie wynika również, aby pozwolenie takie zostało w ogóle wydane, np. na rzecz poprzednich właścicieli przedmiotowego budynku. Skarżąca nie uzyskała też pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego. Zgodnie z art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ. W związku z powyższą regulacją właściwy organ administracji publicznej zobligowany był w zaistniałej sytuacji do wydania nakazu rozbiórki wybudowanych i opisanych wyżej murów piwnic. Zgodnie z art. 52 Prawa budowlanego na inwestorze, właścicielu lub zarządcy obiektu budowlanego spoczywa obowiązek dokonania, na swój koszt, czynności nakazanych w decyzji, o której mowa w art. 48. Niezależnie zatem od tego, kto faktycznie wybudował przedmiotowy obiekt budowlany, obowiązek dokonania jego rozbiórki spoczywa na skarżącej, która jest jednocześnie inwestorką i właścicielką obiektu budowlanego na działce nr ewidencyjny 1 położonej w O. przy ul. [...]. W odniesieniu do zarzutów podnoszonych przez skarżącą, należy podkreślić, że są one nieuzasadnione, gdyż w aktach sprawy znajduje się dokumentacja potwierdzająca prawidłowość doręczenia skarżącej zawiadomień o prowadzonych przez organ oględzinach. Niezależnie jednak od tego, wskazywane przez skarżącą uchybienia nie mieszczą się w zakresie takiego naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik niniejszej sprawy, a zatem nie istniała podstawa do uchylenia zaskarżonych decyzji. W tym stanie rzeczy należało oddalić skargę G. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 10 kwietnia 2000 r., znak: [...] mając na uwadze treść art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270), zgodnie z którym w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala.