II SA/Kr 1188/09

PostanowienieWSA w Krakowie2010-02-24

Skład orzekający: Małgorzata Brachel - Ziaja

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba posiadająca oszczędności w wysokości 100 000 zł kwalifikuje się do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że osoba posiadająca oszczędności w wysokości 100 000 zł, mimo schorzeń i konieczności ponoszenia wydatków na leczenie, nie kwalifikuje się do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych ani ustanowienia adwokata z urzędu. Posiadane oszczędności stanowią wystarczające źródło pokrycia kosztów postępowania.
Stan faktyczny
Skarżąca złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu, argumentując swój wiek, schorzenia i konieczność ponoszenia wydatków związanych z leczeniem. Wniosła sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego o oddaleniu tego wniosku. Skarżąca posiadała miesięczny dochód z emerytury, mieszkanie oraz oszczędności w wysokości około 100 000 zł.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Brachel - Ziaja po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie o oddaleniu wniosku skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu w sprawie ze skargi I.K. i R.W. na decyzję Wojewody z dnia 29 maja 2009 r. znak [...] w przedmiocie zwrotu nieruchomości postanawia: oddalić wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie postanowieniem z dnia 22 stycznia 2010 r. oddalił wniosek I.K. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Od powyższego postanowienia I.K. wniosła sprzeciw, podnosząc, że to ona i jej rodzina są pokrzywdzonymi w przedmiotowej sprawie i dlatego nie powinni ponosić kosztów postępowania sądowego. Ponadto podniosła, że jest osobą starszą i schorowaną, która musi ponieść wiele wydatków związanych z utrzymaniem oraz leczeniem różnych schorzeń, wymaga pomocy osób trzecich i nie jest w stanie pokryć kosztów sądowych oraz ustanowienia w tej sprawie adwokata. Z akt sprawy wynika, że I.K. samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Miesięczny dochód wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym wynosi [...]zł i wynika ze świadczenia emerytalnego strony. Ponadto strona posiada mieszkanie o pow. 46 m 2. Oprócz tego nie posiada innych nieruchomości. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz sprzeciwu wynika, że strona posiada oszczędności, w wysokości około 100 000 zł, które uzbierała pracą swoją i męża. Są one przeznaczone na "czarną godzinę" i trudno jej wydawać te oszczędności, gdyż nie przyszły one łatwo. Zdaniem Sądu wniosek strony nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 246 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270) prawo, pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy ta osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Taka sytuacja w sprawie nie zachodzi. Skarżąca posiada stały miesięczny dochód, ponosi wydatki związane z codziennym utrzymaniem, leczeniem, jednak nie wykazała, aby ciążyły na niej jakieś dodatkowe zobowiązania znacznie zmniejszające ten dochód. Ponadto we wniosku wskazała, że posiada oszczędności w kwocie 100 000 zł, które bez wątpienia mogą stanowić źródło pokrycia kosztów związanych z postępowaniem oraz ustanowieniem w sprawie adwokata. Strona, która wykazuje, że posiada oszczędności w takiej wysokości nie może być uznana za osobę, która kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy, w dodatku - tak jak we wniosku - w zakresie całkowitym. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1, art. art. 244 § 1, art. 245 oraz art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło