II SA/Kr 1189/11

Kraków, dnia 22 marca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.J., na decyzję Wojewody z dnia 1 czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej Postanowieniem z dnia 5 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę A.J. na decyzję Wojewody z dnia [...] czerwca 2011 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 22 grudnia 2011 r. skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Pismem z dnia z dnia 9 lutego 2012 r. Dziekan Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. wyznaczył skarżącemu pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego D.B. . Wyznaczony z urzędu pełnomocnik pismem z dnia 27 lutego 2011 r. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej podnosząc, że rozpoznanie przez sąd wniosku skarżącego o ustanowienie pełnomocnika nastąpiło dopiero w dniu 22 grudnia 2011 r., natomiast wyznaczenia radcy prawnego przez Dziekana Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. miało miejsce w dniu 9 lutego 2012 r. Dalej pełnomocnik wyjaśnił, że pismem z dnia 15 lutego 2012 r. zwrócił się do skarżącego z prośbą o kontakt celem ustalenia postępowania w sprawie. Skarżący skontaktował się z pełnomocnikiem jedynie telefonicznie i nie udało się ustalić terminu osobistego spotkania z powodu stanu zdrowia skarżącego. Ostatecznie w dniach 23 i 24 lutego skarżący wyraził wolę złożenia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z przepisem art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przepis art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. stanowi z kolei, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Zgodnie z § 4 w/w przepisu równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W doktrynie i orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że w przypadku ustanowienia pełnomocnika z urzędu dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, jak również po zapoznaniu się ze stanowiskiem skarżącego. W konsekwencji uznaje się, w wypadku ustanowienia pełnomocnika w trybie art. 244 p.p.s.a. dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (tak m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 14 maja 2009 r. sygn. akt II FZ 125/09, Lex Omega nr 564223). W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że rozstrzyganie przez sąd w przedmiocie wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu stanowiło niezależną od strony i jej pełnomocnika przeszkodę do wniesienia skargi kasacyjnej w ustawowym terminie. Uznać zatem należy, że uchybienie terminu do złożenia skargi kasacyjnej nastąpiło bez winy strony, jak i jej pełnomocnika. Ponadto zaznaczyć należy, że również pozostałe przesłanki przywrócenia terminu zostały w niniejszej sprawie spełnione. Wniosek został złożony w terminie, a wraz z wnioskiem pełnomocnik przedłożył skargę kasacyjną, a więc dokonał czynności procesowej, która nie została dokonana w terminie. Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 86 § 1 orzekł jak w sentencji.