II SA/Kr 1191/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel po rozpoznaniu w dniu 9 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 28 lipca 2015 r., znak [...] w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z dnia 29 września 2015 r. strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wykonanie zaskarżonej decyzji łączyć się będzie z wyrządzeniem Skarżącemu znacznej szkody. Skarżący nie dysponuje środkami pieniężnymi, które pozwoliłyby mu na uiszczenie renty planistycznej w ustalonej przez organ I instancji wysokości 13.385,50 zł, bez uszczerbku dla niezbędnego utrzymania siebie i rodziny. W związku z zawarciem umowy zamiany nieruchomości, skarżący nie uzyskał żadnego przysporzenia majątkowego, które mógłby przeznaczyć na ten cel. Aby wywiązać się ze zobowiązania nałożonego zaskarżoną decyzją, skarżący będzie musiał zaciągnąć kredyt bankowy. Nawet późniejszy zwrot spełnionego przez Skarżącego świadczenia nie doprowadzi więc do przywrócenia pierwotnego stanu rzeczy i narazi Skarżącego na szkodę w postaci niemożności odzyskania odsetek kredytu (por. post. NSA z 11 kwietnia 2008 r., II OZ 315/08). W tym stanie rzeczy wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest konieczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 14 marca 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej określanej jako p.p.s.a. - po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu takie przesłanki zachodzą w niniejszej sprawie. Przedmiotem skargi jest decyzja ustalająca jednorazową opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, wydana na podstawie art. 36 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W typowym przypadku zbyciem nieruchomości w rozumieniu tego przepisu jest sprzedaż, a więc czynność prawna odpłatna, w której zbywca zamian za przeniesienie własności nieruchomości otrzymuje określoną sumę pieniężną. Jednorazowa opłata stanowi określony procent wyliczonego w operacie szacunkowym wzrostu wartości nieruchomości, a więc również część kwoty, jaką zbywca otrzymał od nabywcy. W niniejszej sprawie jednak mamy do czynienia z umową zamiany nieruchomości. Jest to czynność prawna ekwiwalentna, jednakże ekwiwalentem dla zbywcy jest inna nieruchomość, nie zaś kwota pieniężna. Skoro skarżący nie dysponuje wolnymi środkami w kwocie pozwalającej na zapłatę wynikającej z decyzji kwoty 13.385,50 zł, to wykonanie zaskarżonej decyzji będzie się wiązało z koniecznością wzięcia na ten cel kredytu i narazi skarżącego na szkodę w postaci konieczności spłaty odsetek. Wobec powyższego należało wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.