II SA/Kr 1192/08

Kraków, dnia 14 stycznia 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Niecikowski po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. O. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 7 lipca 2008r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego postanawia: odrzucić skargę. W rozpoznawanej sprawie zaskarżone postanowienie organu odwoławczego zostało doręczone skarżącej w dniu 14 lipca 2008r., co wynika z dowodu doręczenia znajdującego się w aktach administracyjnych (k. 18). Pismem nadanym w dniu 6 października 2008r. G. O., wniosła skargę na powyższe postanowienie, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Powyższy wniosek o przywrócenie terminu został pozostawiony bez rozpoznania zarządzeniem z dnia 27 lutego 2009r, a następnie Sąd postanowieniem z dnia 26 października 2009r. odrzucił zażalenie skarżącej. Sąd zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, gdyż została wniesiona po terminie. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej dalej jako p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl natomiast art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W związku z doręczeniem skarżącej postanowienia organu II instancji w dniu 14 lipca 2008r., ostateczny termin do złożenia skargi przypadał w dniu 13 sierpnia 2008r. Skarżąca złożyła skargę dopiero w dniu 6 października 2008r., a zatem po upływie trzydziestodniowego terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Termin ten nie został przez Sąd przywrócony. W tym stanie rzeczy, skarga jako spóźniona podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.