II SA/Kr 1192/18

Dnia 26 października 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz po rozpoznaniu w dniu 26 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. S. na decyzję nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] czerwca 2018 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu wykonania robót budowlanych celem przywrócenia obiektu do stanu zgodnego z prawem postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. B. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 13 czerwca 2018 r. (znak: [...]) w przedmiocie nakazu wykonania robót budowlanych celem przywrócenia obiektu (ściany oddzielenia pożarowego) do stanu zgodnego z prawem, a polegających na zdemontowaniu w istniejącym otworze stolarki okiennej i zamontowaniu wypełnienia materiałem przepuszczającym światło, z zastrzeżeniem, że klasa odporności ogniowej wypełnienia nie powinna być niższa niż E 60. W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na realne ryzyko wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków prawnych. Podniesiono przy tym, że termin realizacji nakazanych zaskarżoną decyzją prac upływa w dniu 31 lipca 2018 r., zaś wykonanie zaskarżonej decyzji wiąże się z kosztami, które mogą okazać się zbędne. Ponadto, w ocenie skarżącej, wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki prawne lub faktyczne, przy czym powrót do stanu poprzedniego będzie mógł nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 – dalej: p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tym samym katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia został określony przez ustawodawcę w sposób wyczerpujący i alternatywny. Oznacza to, że Sąd będzie uprawniony do udzielenia stronie ochrony tymczasowej dopiero wówczas, gdy uprawdopodobni ona chociaż jedną ze wskazanych w ww. przepisie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu, z tym zastrzeżeniem, że akt ten nadaje się do wykonania i wymaga wykonania. Istotą udzielanej na tym etapie postępowania sądowego ochrony tymczasowej, jest bowiem zapobieżenie wyrządzeniu stronie skarżącej znacznej szkody (majątkowej bądź niemajątkowej) lub zapobieżenie spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, które mogą powstać poprzez wykonanie zaskarżonej decyzji, zanim zostanie ona poddana kontroli sądu administracyjnego pod względem jej legalności. Jednocześnie podkreślenia wymaga, iż przedmiotem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności mogą – jak zostało to zasygnalizowane powyżej – być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Tym samym wykonaniu mogą podlegać jedynie takie akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów. Wymaga również podkreślenia, że w doktrynie i orzecznictwie ugruntował się pogląd, zgodnie z którym obowiązek przedstawienia okoliczności uprawdopodabniających zaistnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Musi on przy tym wskazać konkretne okoliczności, które umożliwią Sądowi dokonanie oceny, czy wstrzymanie zaskarżonego rozstrzygnięcia jest w danej sytuacji uzasadnione (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 stycznia 2015 r., sygn. akt I OZ 1236/14, LEX nr 1624317). Nie ulega zatem wątpliwości, że wniosek o wstrzymanie wykonania aktu objętego skargą wymaga od strony skarżącej powołania się na tego rodzaju szczególne okoliczności, które będą przemawiały – w danej sprawie – za odstąpieniem przez Sąd od generalnej zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych. Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że skarżąca uzasadniając swój wniosek o wstrzymanie wykonania nie wskazała choćby w przybliżeniu jakichkolwiek danych obrazujących jej sytuację finansową i majątkową, jak też uprawdopodabniających potencjalnie grożące jej koszty wykonania nakazanych robót budowalnych, a jedynie ogólnikowo podała, że w jej ocenie wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować realne ryzyko wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków prawnych, zaś powrót do stanu poprzedniego będzie mógł nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Tym samym, w okolicznościach przedmiotowej sprawy nie sposób uznać, że powołane przez skarżącą, a bliżej nieokreślone, "realne ryzyko wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków prawnych" wynikające z konieczności poniesienia kosztów związanych z wykonaniem nakazanych robót, które – zdaniem skarżącej – "mogą okazać się zbędne" należy utożsamiać z określonymi w art. 61 § 3 p.p.s.a. "trudnymi do odwrócenia skutkami" albo "niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody". Wymaga bowiem podkreślenia, że w art. 61 § 3 p.p.s.a. mowa jest o takiej szkodzie (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, LEX nr 281811 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 listopada 2012 r., sygn. akt II OZ 1026/12, LEX nr 1248494). Oznacza to, że za niewystarczające dla zastosowania ochrony tymczasowej należy zatem uznać takie okoliczności, które jako normalne następstwa mogą pojawić się na etapie wykonywania orzeczenia. Tymczasem, w ocenie Sądu, demontaż w istniejącym otworze stolarki okiennej i zamontowanie w jej miejsce wypełnienia materiałem przepuszczającym światło nakazanym w decyzji, faktycznie może się wiązać dla skarżącej z pewnymi utrudnieniami, jednakże nie można utożsamiać ich ze skutkami, których nie będzie można przywrócić, bądź ewentualnie z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody. Tym bardziej, że jak wynika z akt sprawy, charakter nałożonych nakazów związanych z przywróceniem do stanu zgodnego z prawem ściany oddzielenia pożarowego jednoznacznie wskazuje, iż mają one na celu wyeliminowanie istniejącego zagrożenia dla takich dóbr jak ludzkie życie, zdrowie oraz mienie, które to wartości zasługują na szczególną ochronę. Dlatego też, w ocenie Sądu, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawiera usprawiedliwionych motywów wskazujących na wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Należy jednak zaznaczyć, że na tym etapie postępowania Sąd nie bada zasadności skargi, a w związku z tym podnoszone przez skarżącą zarzuty zawarte w treści skargi, będą podlegały ocenie Sądu dopiero w toku merytorycznego rozstrzygania sprawy. Postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji stanowi bowiem jedynie postępowanie o charakterze wpadkowym, a zapadłe w tym przedmiocie rozstrzygnięcie ma wyłącznie charakter tymczasowy i traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę, bądź uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę (art. 61 § 6 p.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.