II SA/Kr 1193/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Irla (spr.) Sędziowie NSA Joanna Tuszyńska WSA Krystyna Daniel Protokolant: Joanna Obrał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2009 r. sprawy ze skargi J.S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 18 września 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania decyzji nakazującej rozbiórkę skargę oddala Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. - Powiat [...] decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2008 r. znak: [...], wydaną na podstawie art. 48, art. 80 ust. 2 pkt 1, art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.) oraz art. 104 kpa odmówił wydania decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego: budynku dwukondygnacyjnego, murowanego o dachu dwuspadowym, usytuowanego w północno-wschodnim narożniku działki nr 1, obr. [...], położonego w rejonie ul. K. w K. Organ l instancji w uzasadnieniu decyzji podał, że postępowanie administracyjne w tej sprawie zostało wszczęte na wniosek J. S. z dnia 1 lipca 2005 r. Wnioskodawca domagał się wydania nakazu rozbiórki samowolnie wybudowanego budynku dwukondygnacyjnego, murowanego o dachu dwuspadowym, usytuowanego w północno-wschodnim narożniku działki nr 1, obr. [...], położonego w rejonie ul. K. w K. Wniosek J. S. obejmował żądanie rozbiórki dla następujących obiektów: 1. budynku mieszkalnego dwukondygnacyjnego, jednorodzinnego, murowanego o dachu dwuspadowym, usytuowanego w północno-wschodnim narożniku dz. nr 1; 2. garażu murowanego usytuowanego przy południowej granicy działki; 3. garażu blaszanego; 4. części ogrodzenia wybudowanego w północno - wschodnim narożniku działki. Organ l instancji wskazał, że przedmiotowa decyzja dotyczy wyłącznie kwestii rozbiórki budynku mieszkalnego dwukondygnacyjnego, jednorodzinnego, murowanego o dachu dwuspadowym. Natomiast żądania dotyczące rozbiórki pozostałych obiektów są przedmiotem odrębnych postępowań administracyjnych. Organ l instancji ustalił, że budynek murowany dwukondygnacyjny bez nadanego numeru został zalegalizowany w całości w 1993 roku jako budynek produkcyjny - zakład produkcji [..]. Inwestor M. P. otrzymała decyzję o pozwoleniu na użytkowanie, wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta K. w dniu [...] marca 1993 r. i zatwierdzającą projekt techniczny. Decyzja ta stwierdzała, iż lokalizacja w/w obiektu jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego m. K. zatwierdzonego Uchwałą Rady Narodowej m. K. nr [...] z dnia 25 kwietnia 1988r. Decyzja ta stwierdzała, iż przedmiotowy budynek został wybudowany bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę, w związku z czym inwestor wniósł wymaganą wówczas opłatę skarbową- zgodnie z § 26 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Finansowo o opłacie skarbowej (Dz. U. z 1992r, Nr 53, poz.253). Organ l instancji wskazał zatem, że bezspornym jest fakt, iż w 1993 r. przedmiotowy obiekt jako zakład produkcji [...] już istniał. Według dalszych ustaleń organu l instancji, w dniu 6 maja 1998 r. decyzją nr [...] Prezydent Miasta K. udzielił M. P., zamieszkałej przy ul. K. w K., pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania przedmiotowego budynku produkcyjnego - zakładu [...] - na budynek mieszkalny. W uzasadnieniu w/w decyzji z dnia [...] maja 1998 r. stwierdzono, iż lokalizacja w/w obiektu jest zgodna z zapisem Planu Ogólnego Zagospodarowania Przestrzennego Miasta K., a M. P. dostarczyła wymagane prawem budowlanym dokumenty. Organ l instancji w dniu 12 stycznia 2006 r. przeprowadził kontrolę w terenie w obecności wnioskodawcy J. S. oraz użytkowniczki tego budynku B. K. Kontrola objęła sprawdzenie wszystkich wskazanych we wniosku obiektów położonych na działce nr 1 obr. [...], tj.: budynku mieszkalnego nr "A", garażu murowanego i garażu blaszanego. W protokole z w/w kontroli stwierdzono, że na terenie działki nr 1 obr. [...] nie są prowadzone roboty budowlane, a przedmiotowy budynek jest obiektem mieszkalnym, jednorodzinnym, dwukondygnacyjnym, podpiwniczonym, krytym dachem dwuspadowym z wbudowanym garażem. Kontrola wykazała, że w/w budynek jest użytkowany zgodnie z udzielonym pozwoleniem na zmianę sposobu użytkowania. Organ l instancji uznał więc, że brak jest podstaw do wydania decyzji nakazującej rozbiórkę przedmiotowego obiektu w trybie art. 48 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, bowiem ówczesny inwestor wypełnił wszystkie przesłanki ustawowe, które wyłączają traktowanie tego obiektu jako samowoli budowlanej w rozumieniu przepisów ustawy Prawo budowlane. Przedłożone i wyżej opisane decyzje wydane przez Prezydenta Miasta K. o pozwoleniu na użytkowanie oraz o pozwoleniu na zmianę sposobu użytkowania dowodzą, iż przedmiotowy budynek został wybudowany w roku 1993 i w maju 1998 roku zmienił jedynie swe przeznaczenie zgodnie z udzielonym pozwoleniem. Organ l instancji zwrócił również uwagę, że przed wydaniem decyzji zawiadomiono strony postępowania o możliwości zapoznania się z aktami sprawy zgodnie z art. 10 kpa. Ponieważ nie od wszystkich stron otrzymano zwrotne potwierdzenie odbioru, w dniu 21 stycznia 2008 r. wystosowano wezwanie do spadkobierców M. P. celem pozyskania przez organ nadzoru aktualnych adresów pozostałych żyjących spadkobierców współwłaścicieli działki nr 1 obr. [...], na której położony jest przedmiotowy budynek przy ul. K. w K.. W dniu 6 lutego 2008 r. do protokołu przyjęcia stron Z. K. podała aktualne adresy stron toczącego się postępowania, zaś J. K. i Z. B. w dniu 9 lutego 2008 r. potwierdziły te informacje. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł J. S., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji. Skarżący zarzucił organowi l instancji niedokładne ustalenie stanu faktycznego. Zdaniem skarżącego w 1993 r. na działce nr 1 obr. [...] nie istniał żaden budynek. Na w/w działce znajdował się jedynie garaż, który wykorzystywany był jako zakład produkcyjny i to tego obiektu budowlanego dotyczyło pozwolenie na użytkowanie, a nie budynku dwukondygnacyjnego, który został dopiero wybudowany w 1998 r. Istniejący obecnie budynek mieszkalny jest zaś usytuowany zbyt blisko jego działki. Skarżący wskazał również, że oględziny przeprowadzone w dniu [...] stycznia 2006 r. odbyły się bez udziału współwłaścicieli działki nr 1 obr. [...]. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia 18 września 2008 r. znak: [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, art. 104 kpa oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy w uzasadnieniu swojej decyzji podał, że odmowa rozbiórki budynku mieszkalnego zlokalizowanego w północno-wschodnim narożniku działki nr 1 obr. [...] znajduje w pełni uzasadnienie w materiale dowodowym. Analiza akt sprawy wskazuje, że przedmiotowy budynek jest użytkowany jako mieszkalny na podstawie decyzji z dnia [...] maja 1998r. znak [...] Prezydenta Miasta K. o pozwoleniu na zmianę sposobu użytkowania budynku produkcyjnego - zakładu produkcji [...]. Natomiast zakład produkcji rurek został przyjęty do użytkowania decyzją z dnia [...] marca 1993 r. znak: [...] wydaną przez Prezydenta Miasta K.. Uwierzytelnione załączniki do w/w decyzji przedstawiają budynek w narożniku północno-wschodnim działki nr 1 obr. [...]. W związku z powyższym brak było podstaw do uwzględnienia żądania strony i wydania nakazu rozbiórki obiektu budowlanego, który w oparciu o w/w decyzje jest legalnie użytkowany i nie stanowi samowoli budowlanej. Zdaniem organu odwoławczego rozstrzygnięcie podjęte przez organ l instancji jest prawidłowe, a zarzuty podniesione w odwołaniu nie zasługują na uwzględnienie. W decyzji nr [...] z dnia [...] maja 1998 r. znak: [...] wydanej przez Prezydenta Miasta K. stwierdzono, iż lokalizacja w/w obiektu jest zgodna z zapisem Planu Ogólnego Zagospodarowania Przestrzennego Miasta K.. M. P. dostarczyła wymagane prawem dokumenty: dowód stwierdzający prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, wyrys i wypis z ewidencji gruntów, inwentaryzację architektoniczno-budowlaną z orzeczeniem technicznym, protokoły badań i sprawdzeń. Nie można także stwierdzić, iż przedmiotowe pozwolenie na użytkowanie nie dotyczyło budynku dwukondygnacyjnego, murowanego o dachu dwuspadowym, usytuowanego w północno wschodnim narożniku działki nr "1", który został wybudowany samowolnie w 1998 r. Z przedstawionego materiału dowodowego, obejmującego m.in. załączniki do decyzji z dnia [...] maja 1998r. znak: [...] oraz do decyzji z dnia [...] marca 1993 r. znak: [...], wynika jednoznacznie, że obiekt będący przedmiotem postępowania jest tym obiektem, o którym mowa w w/w decyzjach. Ponadto wobec istnienia w obrocie prawnym w/w decyzji brak jest podstaw do uznania przedmiotowego budynku za samowolę budowlaną. Natomiast zarzut skarżącego, że przedmiotowy budynek, który zdaniem organu uzyskał pozwolenie na użytkowanie w 1993 r. jako zakład produkcji [...] nie istniał w rzeczywistości w roku 1993 oraz, że w sprawie pozwolenia na budową wyżej opisanego budynku nie było prowadzone żadne postępowanie administracyjne, a jako właściciel sąsiedniej nieruchomości, którego interes prawny winien być chroniony, nie był on powiadomiony o jakimkolwiek postępowaniu w tych sprawach, może być rozważany jako przesłanka wznowienia postępowania przez organ, który wydał w/w decyzje w oparciu o art. 145 § 1 pkt 4 i 5 kpa. Zważywszy na te okoliczności [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy skarżoną decyzję organu l instancji. Skargę od powyższej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł J. S.. Skarżący zarzucił organowi administracji publicznej II instancji naruszenie przepisów prawa materialnego, a to art. 28 i art. 48 ustawy Prawo budowlane. Skarżący zakwestionował również prawidłowość dokonanych przez organy administracji publicznej ustaleń w sprawie. Zdaniem skarżącego udzielone w 1993 r. pozwolenie na użytkowanie dotyczyło w rzeczywistości innego obiektu, niż ten, który obecnie został zrealizowany bez pozwolenia na budowę. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumenty zawarte w uzasadnieniu decyzji z dnia 18 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym - stosownie do dyspozycji art. 134 § 1 p.p.s.a. -związanym granicami skargi. Sąd nie stwierdził, żeby organ administracji publicznej wydając zaskarżoną decyzję działał niezgodnie z przepisami prawa. W przedmiotowej sprawie skarżący domagał się wydania nakazu rozbiórki budynku mieszkalnego dwukondygnacyjnego, jednorodzinnego, murowanego o dachu dwuspadowym, usytuowanego w północno - wschodnim narożniku działki nr "1", obr. [...], położonego w rejonie ul. K. w K.. W ocenie skarżącego przedmiotowy budynek jest usytuowany zbyt blisko jego działki. W sprawie prawidłowo ustalono, że Prezydent Miasta K. decyzją z dnia [...] marca 1993 r. znak: [...] udzielił M. P. pozwolenia na użytkowanie budynku produkcyjnego - zakład produkcji [...] położonego w K. przy ul. K.. W uzasadnieniu tej decyzji wskazano, że lokalizacja w/w obiektu jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Miasta K., zatwierdzonego Uchwałą Rady Narodowej m. K. nr [...] z dnia 25 kwietnia 1988 r. Następnie decyzją z dnia [...] maja 1998 r. znak: [...] Prezydent Miasta K. udzielił M. P. pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania budynku produkcyjnego - zakład produkcji [...] na budynek mieszkalny. Również w uzasadnieniu tej decyzji wskazano, że lokalizacja w/w obiektu jest zgodna z zapisem Planu Ogólnego Zagospodarowania Przestrzennego Miasta K., zaś inwestor dostarczył wymagane prawem dokumenty. Poza powyższymi dowodami organ l instancji przeprowadził w dniu [...] stycznia 2006 r. kontrolę robót budowlanych, w wyniku której ustalił, że na terenie działki nr "1" obr. [...] nie są prowadzone roboty budowlane, a przedmiotowy budynek jest obiektem mieszkalnym, jednorodzinnym, dwukondygnacyjnym, podpiwniczonym, krytym dachem dwuspadowym z wbudowanym garażem. Kontrola stwierdziła, że w/w budynek jest użytkowany zgodnie z udzielonym pozwoleniem na zmianę sposobu użytkowania. W szczególności należy wskazać, że zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.) właściwy organ nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Tymczasem, jak wynika z opisanego powyżej stanu faktycznego przedmiotowy budynek nie stanowi samowoli budowlanej. Stąd też brak jest podstaw prawnych, aby orzec rozbiórkę tego obiektu zgodnie z żądaniem skarżącego. Ustalenia w tym zakresie dokonane przez organy administracji są prawidłowe, pełne i znajdują oparcie w zebranych dowodach. Trafna jest także ocena, że sporny budynek nie może być traktowany jako samowolnie wzniesiony, skoro istnieje ostateczna decyzja zezwalająca na jego użytkowanie. Jednocześnie w sprawie brak jest dowodów; które mogłyby wskazywać, że w 1993 r. przedmiotowy zakład produkcji [...] nie istniał, a udzielone pozwolenie na użytkowanie dotyczyło w rzeczywistości innego obiektu, niż ten, który został zrealizowany. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w tym załączników do decyzji z dnia [...] marca 1993 r. i do decyzji z dnia [...] maja 1998 r., nie wynika, aby toczące się postępowania dotyczyły innego budynku, niż budynek dwukondygnacyjny, murowany o dachu dwuspadowym, usytuowany na działce nr "1" obr. [...]. Jeżeli natomiast skarżący nie był powiadomiony o toczących się postępowaniach jako właściciel sąsiedniej działki, to przysługują mu inne środki prawne służące wzruszeniu ostatecznych decyzji administracyjnych. Mając zatem na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).