II SA/Kr 1195/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka- Duda Sędziowie: WSA Mirosław Bator (spr.) NSA Jan Zimmermann Protokolant: Anna Chwalibóg po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia "[...]" na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 15 maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia; I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana. Decyzją z dnia [...] grudnia 2009r. znak: [...] wydaną z upoważnienia Burmistrza Miasta i Gminy Myślenice na podstawie art. 46 ust. 1 pkt. 1, w związku z art. 51 ust. 1 pkt 1, art. 46a, ust. 1 i 7 pkt. 4, art. 56 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008r. Nr 25, póz. 150 ze zm.) i art. 153 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko ( Dz. U. Nr 199, poz. 1227) oraz art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku z dnia 4.09.2008r. Zakładu Utylizacji Odpadów Sp. z o.o. z siedzibą w M., w oparciu o przedstawiony raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko z sierpnia 2008 r. - określono środowiskowe uwarunkowania zgody na realizacje przedsięwzięcia pn. "Budowa Zakładu Zagospodarowania Odpadów w M." w skład którego wchodzą: zakład mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów wraz z nową kwaterą składowiska, który będzie zlokalizowany na terenie działek o numerach: "1", "2", "3", "4", "5", "6", "7", "8", "9", "10", "11", "12", "13", "14", "15", "16", "17", "18", "19", "20", "21", "22", "23", "24", "25", "26", "27", "28", "29", "20", "21", "22", "23", "24", "25", "26", "27", "28", "29", "30", "31", "32", "33", "34", "35" wszystkie obręb M. l, j. ew. M. – Miasto, wskazując, iż dla działek tych obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przyjęty Uchwałą Rady Miejskiej w Myślenicach Nr 141/XXI/2008 w dniu 21 lutego 2008r. w sprawie: "uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru w mieście Myślenice dla realizacji inwestycji związanej z gospodarką odpadami". W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wyjaśnił, że wnioskiem z dnia 4.09.2008r. Inwestor Zakład Utylizacji Odpadów Sp. z o.o., z siedzibą w M. przy ul. [...], wystąpił do Burmistrza Miasta i Gminy M., o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia pod nazwą: "Budowa Zakładu Zagospodarowania Odpadów w M.". Do wniosku załączono raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz mapę zasadniczą w skali 1:1000 z zakreślonym terenem inwestycji i obszarem, na którym będzie oddziaływać przedsięwzięcie. Wskazano, że teren, na którym planowana jest lokalizacja przedsięwzięcia, objęty jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego przyjętym Uchwalą Nr 141/XXI/2008 Rady Miejskiej w Myślenicach w dniu 21 lutego 2008r. w sprawie: "uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru w mieście M. dla realizacji inwestycji związanej z gospodarką odpadami". Mając na uwadze konieczność zbadania zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego organ I instancji dokonał analizy planistycznej, w wyniku której stwierdził, że uchwalony plan jest zgodny z ustaleniami Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą nr 146/XVIII/99 Rady Miejskiej w Myślenicach z dnia 31 grudnia 1999 r., zmienionej uchwałą nr 85/XIV/2007 Rady Miejskiej w Myślenicach. Zaznaczono, że studium to ustaliło poprzez określenie na rysunku zasięgu istniejącego wówczas wysypiska odpadów komunalnych przewidzianego do modernizacji i rozbudowy, nie przewidując innej lokalizacji dla tego typu przedsięwzięcia na terenie Gminy Myślenice. Dalej organ zaznaczył, że po dokonaniu analizy zgodności podjętej Uchwały z przepisami prawa przez Wojewodę Małopolskiego, została ona opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego Nr 227 z dnia 16 kwietnia 2008r. i stała się obowiązującym prawem miejscowym. Organ I instancji wskazał na wydane w sprawie postanowienia oraz sposób poinformowania o ich wydaniu. Wyjaśniono, że postanowieniem nr [...] z dnia 4 listopada 2008r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. uzgodnił pozytywnie pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych środowiskowe uwarunkowania dla przedmiotowego przedsięwzięcia, które to warunki zamieszczone w tym postanowieniu zostały uwzględnione przez organ I instancji i zawarte w wydanej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Informację o w/w uzgodnieniu przekazano natomiast do publicznej wiadomości za pośrednictwem zawiadomienia. Z kolei postanowieniem z dnia 13 listopada 2008r. znak [...] Marszałek Województwa [...] uzgodnił pozytywnie realizację planowanego przedsięwzięcia pod podanymi w postanowieniu warunkami, a jak zaznaczył organ I instancji, wszystkie warunki zapisane w tym postanowieniu zostały uwzględnione i ujęte w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Podobnie jak w przypadku poprzedniego postanowienia, informację o tym uzgodnieniu przekazano do publicznej wiadomości za pośrednictwem zawiadomienia, które ukazało się w BIP UMiG M. oraz na tablicy ogłoszeń UMiG M.. Jednocześnie odnosząc się do powyższych postanowień wydanych w rozpatrywanej sprawie, organ I instancji wyjaśnił, że na podstawie art. 153 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko, postanowienia Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. i Marszałka Województwa uznaje za ostateczne i wiążące, zaś warunki zawarte w tych postanowieniach zostały zapisane w wydanej decyzji. Odwołanie od tej decyzji złożyło Stowarzyszenie Zwykłe "[...]" z siedzibą w miejscowości B., gm. M., [...] Klub Ekologiczny Okręg Małopolska Koło w Myślenicach oraz S. L.. Odwołania zarzucały m.in. naruszenie prawa stron do czynnego udziału w postępowaniu poprzez brak poinformowania stron o uzupełnieniu raportu oddziaływania na środowisko, co z kolei uniemożliwiło składania do niego uwag i wniosków. Poinformowanie stron postępowania o uzupełnieniu raportu było tym bardziej zasadne, że organ I instancji powiadomił strony postępowania o wystąpieniu do inwestora celem uzupełnienia raportu. Tymczasem strony nie zostały poinformowane o sporządzeniu kompletnego raportu, oraz o terminie i sposobie składania do niego uwag i wniosków, co stanowi naruszenie art. 53 i art. 32 ustawy Prawo ochrony środowiska. Decyzją z dnia 15 maja 2009r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] działając na podstawie przepisów art. 46 ust. 1 pkt 1, ust. 3 i 4, art. 48, art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2001 r., nr 62 poz. 627 z późn. zm.), art. 153 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008 r., nr 199 poz. 1227), uchwały nr 141/XXII/2008 Rady Miejskiej w Myślenicach z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru w mieście M. dla realizacji inwestycji związanej z gospodarką odpadami (Dz. Urz. Woj. Małop. z 2008 r., nr 227 poz. 1456), uchwały nr 303/XLVI/2006 Rady Miejskiej w Myślenicach z dnia 7 lutego 2006 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi [...] (Dz. Urz. Woj. Małop. z 2006 r. nr 166 poz. 1134) oraz art. 138 § 1 pkt 2 kodeksu postępowania administracyjnego – uchyliło zaskarżoną decyzję w części orzekającej o określeniu zakresu obszarowego planowanego przedsięwzięcia oraz wskazania obowiązującego dla tych działek miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i w tym zakresie orzekło co do istoty sprawy - w ten sposób, że planowane przedsięwzięcie polega na: "Budowie Zakładu Zagospodarowania Odpadów w M.", w skład którego wchodzą: zakład mechaniczno - biologicznego przetwarzania odpadów wraz z nową kwaterą składowiska, który będzie zlokalizowany na terenie działek nr "1", "2", "3", "4", "5", "6", "7", "8", "9", "10", "11", "12", "13", "14", "15", "16", "17", "18", "19", "20", "21", "22", "23", "24", "25", "26", "27", "28", "29", "20", "21", "22", "23", "24", "25", "26", "27", "28", "29", "30", "31", "32", "33", "34", "35" wszystkie obręb l M., jedn. ewid. M. – Miasto, a ponadto w teren opracowania wchodzą działki o nr ewid.: "36", "37", "38", "39", "40", "41", "42", "43", "44", "45", "46", "47", "48", "49", "50", "51", "52", "53", "54", "55", "56", "57", "58", "59", "60" obręb M. l j. ewid. M. -Miasto oraz działki nr "61", "62" obręb [...] j. ewid. M. - Gmina", które to działki objęte są uchwałą nr 141/XXII/2008 Rady Miejskiej w Myślenicach z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru w mieście Myślenice dla realizacji inwestycji związanej z gospodarką odpadami (Dz. Urz. Woj. Małop. z 2008 r., nr 227 póz. 1456) oraz uchwałą nr 303/XLVI/2006 Rady Miejskiej w Myślenicach z dnia 7 lutego 2006 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi [...] (Dz. Urz. Woj. Małop. z 2006 r. nr 166 poz.1134). W pozostałym zakresie utrzymało zaskarżoną decyzje organu I instancji w mocy. U uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że planowane przedsięwzięcie należy do przedsięwzięć określonych w § 2 ust. 1 pkt 41 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. Z uwagi na fakt, że przedsięwzięcie to należy do przedsięwzięć, dla których jest wymagany obowiązek sporządzenia raportu, Inwestor wraz z wnioskiem przedłożył raport o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Kolegium wskazało, że raport sporządzony został przez osoby uprawnione, posiadające fachową wiedzę z przedmiotu, którego raport dotyczy, oraz, że raport ten został następnie uzupełniony o wyjaśnienia do raportu z listopada 2008r. zgodnie z wezwaniem Marszałka Województwa. Wezwanie to, z dnia 20 listopada 2009 r., skierowane zostało do Inwestora i dotyczyło uzupełnienia raportu o informacje i wyjaśnia w zakresie gospodarki odpadami oraz gospodarki wodno-ściekowej. Kolegium zwróciło także uwagę na postanowienia wydane w niniejszej sprawie, uzgadniające realizację przedmiotowego przedsięwzięcia. Postanowieniem nr [...] z dnia 13 listopada 2008 r. Marszałek Województwa uzgodnił pozytywnie realizację planowanego przedsięwzięcia pod podanymi w tym postanowieniu warunkami. Postanowieniem Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia 4 listopada 2008 r., uzgodniono natomiast środowiskowe uwarunkowania dla przedmiotowego zamierzenia pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych. W ocenie Kolegium wymogi formalne jakie powinna spełniać decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określone w ustawie Prawo ochrony środowiska zostały w niniejszej sprawie spełnione, decyzja organu I instancji zwiera wszystkich wymagane elementy oraz załącznik do decyzji stanowiący charakterystykę przedsięwzięcia. Kolegium zaznaczyło, że dla oceny przedmiotowej sprawy kluczowe znaczenie mają zapisy planu zagospodarowania przestrzennego. Przywołując regulację art. 56 ust. 1 Prawa ochrony środowiska Kolegium stwierdziło, że dokonując interpretacji zapisów w/w artykułu należy zwrócić uwagę, iż pojęcie "zgodności", jakim posługuje się ustawodawca, narzuca wymogi dalej idące, aniżeli pojęcie "niesprzeczności". W ocenie organu odwoławczego, planowane przedsięwzięcie jest zgodne z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego, już w ramach przeznaczenia podstawowego terenu. Zwrócono uwagę, że działki nr "61" i "62" objęte są uchwałą nr 303/XLVI/2006 Rady Miejskiej w Myślenicach z dnia 7 lutego 2006 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi [...]. Z ustaleń Kolegium wynika, że zgodnie z tą uchwałą w/w działki położone są w obszarze ZE - tereny zieleni o funkcjach ekologicznej, przy czym przez część tych działek przechodzi tzw. strefa uciążliwości wysypiska odpadów. Z dołączonej do raportu "Koncepcji zagospodarowania terenu dla przedsięwzięcia "Zakład Zagospodarowania Odpadów w M." przedstawionej na mapie sytuacyjno -wysokościowej wynika, że działki nr "61" i "62" wchodzą w teren opracowania (w części), przy czym na działce nr "61" przewidziana została strefa zielem izolacyjnej oraz rowy opaskowe, zaś na działce nr "62" system odprowadzania wód opadowych z terenu składowiska i zaplecza (część tego systemu). Z przywołanej "Koncepcji zagospodarowania terenu dla przedsięwzięcia "Zakład Zagospodarowania Odpadów w M." w szczególności wynika, że na w/w działkach nie przewidziano lokalizacji żadnych obiektów kubaturowych, ani też placów manewrowych. W dalszej części uzasadnienia Kolegium podniosło, że jak wynika z akt sprawy, zakresem wniosku Inwestora oraz tym samym zakresem raportu oddziaływania inwestycji na środowisko, objęte są również działki nr ewid.: "36", "37", "38", "39", "40", "41", "42", "43", "44", "45", "46", "47", "48", "49", "50", "51", "52", "53", "54", "55", "56", "57", "58", "59", "60" obręb M. l j. ewid. M. - Miasto oraz działki nr "61", "62" obręb [...] j. ewid. M. - Gmina". Wszystkie w/w działki zostały wymienione we wniosku Inwestora z dnia 4 września 2009 r. oraz ujęte zostały w załączniku graficznym nr 2 do wniosku sporządzonym na kopii mapy zasadniczej. Działki te zostały wymienione także w raporcie oddziaływania inwestycji na środowisko. Wyjaśniono, że właścicielami większości działek są Zakład Utylizacji Odpadów Sp. z o.o. oraz Gmina [...], zaś co do działek pozostałych Inwestor posiada stosowne umowy dotyczące ich użytkowania. Jednocześnie do raportu dołączono wypisy z rejestru gruntów dla wszystkich w/w działek, w tym dla działek ujętych w sentencji zaskarżonej decyzji, jak i dla działek pominiętych - co do których Kolegium niniejszą decyzją dokonało uzupełnienia rozstrzygnięcia. W ocenie Kolegium działki pominięte w decyzji organu I instancji były bez wątpienia objęte zakresem wniosku inwestora, a w konsekwencji raportem oddziaływania na środowisko, który sporządzony został dla całości inwestycji, również w znaczeniu obszarowym. Zdaniem organu odwoławczego taki był przedmiot i zakres postępowania i dla tak oznaczonej inwestycji w znaczeniu przedmiotowym i obszarowym powinna być wydana decyzja rozstrzygająca sprawę co do istoty. W związku z powyższym Kolegium uznało za zasadne uchylenie zaskarżonej decyzji organu I instancji w części dotyczącej określenia obszaru planowanego przedsięwzięcia oraz w części dotyczącej dodania do sentencji decyzji, pominiętej uchwały nr 303/XLVI/2006 Rady Miejskiej w Myślenicach z dnia 7 lutego 2006 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi [...]. Kolegium wskazało ponadto, że z uwagi na szczególne zasady procedowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, strony postępowania o poszczególnych czynnościach organu I instancji były informowanie w drodze obwieszczenia. Kolegium wskazało, że obwieszczeniem z dnia 13 listopada 2008 r. organ I instancji poinformował o wydaniu przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. postanowienia z dnia 4 listopada 2008 r. uzgadniającego pozytywnie realizację przedmiotowej inwestycji oraz o możliwości zapoznania się zarówno z treścią tegoż postanowienia, jak też całą dotychczas zgromadzoną dokumentacją w sprawie. Odnosząc się do zarzutu strony skarżącej podniesionego w odwołaniu, a dotyczącego braku poinformowania przez organ I instancji o sporządzeniu wyjaśnień do raportu Kolegium uznało, że choć ma on swoje uzasadnienie, to jednak nie można przyjąć, że wobec prawidłowego powiadamiania przez organ I instancji w toku całego postępowania o czynnościach podejmowanych w sprawie, brak jednoznacznego wskazania w treści obwieszczenia o sporządzeniu wyjaśnień do raportu stanowi jednocześnie uchybienie, które dyskwalifikowałoby całość postępowania. Skargę na tą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie złożyło Stowarzyszenie "[...]" z siedzibą w B.. W skardze zarzucono m.in., że decyzją organu odwoławczego rozszerzono zakres przedmiotowy wcześniej wydanej decyzji o 27 działek, które nie były wymienione w decyzji organu I instancji. W związku z powyższym zmieniła się wielkość terenu, którego dotyczy decyzja, a także jego położenie, ukształtowanie oraz liczba stron. W ocenie strony skarżącej, wydanie przez organ odwoławczy decyzji rozszerzającej zakłóca porządek prawny i sprowadza postępowanie do jednej instancji. Stowarzyszenie podniosło, że organ prowadzący postępowanie nie poinformował stron postępowania o sporządzeniu kompletnego, zgodnego z prawem raportu, ani o terminie i sposobie składania do niego uwag i wniosków. Zdaniem strony skarżącej stoi to w sprzeczności z zapisami ustawy Prawo ochrony środowiska, oraz ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko. Wskazano, że pomimo, iż brak informacji o uzupełnieniu raportu był jednym z zarzutów podnoszonych w odwołaniu i został uwzględniony w decyzji organu odwoławczego, to Kolegium w żaden sposób nie oceniło tej sytuacji, co stanowi naruszenie art. 10 k.p.a. Stowarzyszenie wskazało także, że wadliwe w postępowaniu było powiadamianie stron postępowania, gdyż za wyjątkiem Zakładu Utylizacji Odpadów strony postępowania były informowane w trybie art. 49 k.p.a. tj. poprzez obwieszczenie na tablicy ogłoszeń. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych – o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. treść wydanej decyzji lub postanowienia. Przepis art. 134 § 1 p.p.s.a. stanowi, iż sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tak więc sąd administracyjny, nie będąc związany granicami skargi, ocenia legalność decyzji administracyjnej w szerokim zakresie niezależnie od trafności zarzutów sformułowanych w skardze jak i ponad te zarzuty – w razie stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego bądź postępowania mającego wpływ na wynik postępowania. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż zdaniem sądu zarzuty sformułowane w skardze są bezpodstawne. Zarzut naruszenia prawa stron do czynnego udziału w postępowaniu z powodu niepowiadomienia ich o uzupełnieniu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, nie znajduje uzasadnienia. Przepis art. 10 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 - tekst jednolity ze zm.) – dalej k.p.a. - stanowi, iż organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Brak podstaw, by w oparciu o ten przepis formułować z tezę, iż obowiązkiem organu administracji jest powiadamiane stron i uczestników postępowania o wpłynięciu każdego z osobna dowodu jaki przeprowadzono w postępowaniu administracyjnym, czy jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, o uzupełnieniu jednego z dowodów w sprawie. Organ I instancji w pełni wywiązał się z obowiązku określonego w art. 10 § 1 k.p.a. informując strony pismem z dnia 13 listopada 2008 r. (przy okazji otrzymania postanowienia Państwowego Inspektora Sanitarnego z dnia 4 listopada 2008 r.) o możliwości zapoznania się z całą zgromadzoną dokumentacją. Tym samym spełnił ciążący na siebie obowiązek o którym mowa w art. 10 § 1 k.p.a. Przed wydaniem decyzji umożliwił bowiem stronom zapoznanie się z całością zgromadzonego w sprawie materiału, wyznaczając czas i miejsce w którym mogą z tym materiałem się zapoznać. Strony miały także zapewnioną możliwość wypowiadania się w sprawie i składania zastrzeżeń, z czego zresztą w trakcie całego postępowania czynnie korzystały. Nie znajduje akceptacji sądu także zarzut wadliwego (w formie obwieszczeń) powiadamiania stron o toczącym się postępowaniu. Zgodnie z dyspozycją art. 49 k.p.a. strony mogą być zawiadamiane o decyzjach i innych czynnościach organów administracji publicznej przez obwieszczenie lub w inny zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości sposób publicznego ogłaszania, jeżeli przepis szczególny tak stanowi; w tych przypadkach zawiadomienie bądź doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia publicznego ogłoszenia. Z kolei przepis 46a (obowiązujący w dacie wszczęcia przedmiotowego postępowania) ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2008 Nr 25 poz. 150) stanowił, iż jeżeli liczba stron postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przekracza 20, stosuje się przepis art. 49 Kodeksu postępowania administracyjnego. Ponieważ z akt administracyjnych wynika, iż liczba stron postępowania znacznie przekraczała liczbę 20, organ w pełni zasadnie zastosował sposób powiadamiania stron o swoich czynnościach i zapadających decyzjach w drodze obwieszczeń tj. w sposób o którym mowa w art. 49 k.p.a. Podkreślić tu należy, iż w związku z brzemieniem art. 153 z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z dnia 7 listopada 2008 r.) który stanowi, iż do spraw wszczętych, na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 144, przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, a niezakończonych decyzją ostateczną stosuje się, z zastrzeżeniem art. 154 ust. 1, przepisy dotychczasowe ..., postępowanie będące przedmiotem rozpoznania sądu z uwagi na datę jego wszczęcia, toczyło się w oparciu o przepisy ustawy Prawo ochrony środowiska. W ocenie sądu na uwzględnienie nie zasługiwał także zarzut naruszenia przez organ II instancji zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Przepis art. 138 § 1 k.p.a. stanowi. Iż organ odwoławczy wydaje decyzję, w której: 1) utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję albo 2) uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy bądź uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji, albo 3) umarza postępowanie odwoławcze. Z kolei przepis art. 138 § 2 k.p.a. przesądza, iż organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Przekazując sprawę organ ten może wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Wbrew stanowisku strony skarżącej, zasadą postępowania administracyjnego jest co prawda dwuinstancyjności tego postępowania, ale jednocześnie reformacyjny tryb orzekania przez organ administracji II instancji. Obowiązkiem tego organu jest dokonanie kontroli dotychczasowego postępowania, a w razie stwierdzonych braków w postępowaniu przeprowadzonym przez organ I instancji - uzupełnienie tego postępowania w zakresie niezbędnym do rozstrzygnięcia i merytoryczne orzeczenie co do istoty. Wydanie decyzji kasacyjnej nie jest zasadą, ale wyjątkiem od zasady merytorycznego orzekania przez organ II instancji i usprawiedliwione jest jedynie wtedy, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. W niniejszej sprawie objęcie decyzją przez organ II instancji działek pominiętych przez organ I instancji, nie wymagało w zasadzie przeprowadzenia żadnego postępowania wyjaśniającego. Działki te były objęte wnioskiem o wydanie decyzji środowiskowej, były przedmiotem postępowania administracyjnego w sprawie (między innymi działki te obejmował raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko) a jedynie z niezrozumiałych względów pominięto je w decyzji organu I instancji. Był to błąd merytoryczny decyzji, który to błąd organ II instancji miał możliwość ale też obowiązek skorygować. Przy tym zauważyć należy, iż postępowanie organu II instancji jest o tyle niezrozumiałe, że w aktach administracyjnych zalega postanowienie z 16.03.2009 r. (k.119) o sprostowaniu przez organ I instancji oczywistej omyłki pisarskiej - w identycznym zakresie jak decyzję organu I instancji korygowała decyzja organu II instancji. Wydaje się więc, iż organ II instancji orzekł w identycznym zakresie co organ I instancji. Ponieważ jednak uchybienie to nie miało wpływu na wynik sprawy, brak podstaw do uchylenia decyzji organu II instancji tylko z tej przyczyny. Niezależnie od wyżej wskazanych okoliczności zdaniem sądu, zachodzą podstawy do oceny, iż decyzja będąca przedmiotem rozpoznania sądu a także decyzja organu I instancji narusza przepisy prawa materialnego w stopniu mogącym wpływać na treść rozstrzygnięcia. Okoliczności te sąd wziął pod uwagę z urzędu, w oparciu o przepis art. 134 § 1 p.p.s.a. aczkolwiek częściowo jako zarzuty w piśmie procesowym z 20 października 2009 r. formułował je uczestnik postępowania [...] Klub Ekologiczny. Stosownie do przepisu art. 46 realizacja: 1) planowanego przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, określonego w art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2, 2) planowanego przedsięwzięcia innego niż określone w art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2, które nie jest bezpośrednio związane z ochroną obszaru Natura 2000 lub nie wynika z tej ochrony, jeżeli może ono znacząco oddziaływać na ten obszar - jest dopuszczalna wyłącznie po uzyskaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, zwanej dalej "decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach". Z kolei art. art. 51 ust 1 stanowi, iż sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wymagają: 1) planowane przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko; 2) planowane przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko, dla których obowiązek może być stwierdzony na podstawie ust. 2; 3) planowane przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000, dla których obowiązek może być stwierdzony na podstawie ust. 2. W sytuacji istnienia obowiązku sporządzenia raportu oddziaływania zamierzonego przedsięwzięcia na środowisko i w stanie prawnym po nowelizacji ustawy Prawo ochrony środowiska, dokonanej ustawą z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zmianie ustawy - Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z dnia 18 maja 2007 r.) i uchyleniu art. 50 tejże ustawy - przyjąć należy, iż raport ten jest częścią postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, a decyzja określająca te uwarunkowania, w żadnym razie nie może być w swojej treści oderwana od treści raportu. Postępowanie w sprawie raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko musi uwzględniać warunki jakie ustawa nakłada na samą decyzję środowiskową, a jeżeli postępowanie to stoi w sprzeczności z tymi wymogami i jest akceptowane przez organ wydający decyzję środowiskową - oznacza to poważne naruszenie przepisów ustawy, skutkujące wadliwością samej decyzji. Zgodnie z dyspozycją art. 56 ust 1 - właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w wyroku z dnia 16 października 2007 r. w sprawie II SA/Rz 231/07 orzekł, iż podstawowym kryterium przesądzającym o możliwości wydania pozytywnej decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych jest zgodność lokalizacji zamierzonego przedsięwzięcia z postanowieniami planu zagospodarowania przestrzennego. Oznacza to, że podstawowym zagadnieniem podlegającym weryfikacji w postępowaniu administracyjnym jest zgodność planowanego przedsięwzięcia z postanowieniami planu a następnie wykazanie tego w uzasadnieniu rozstrzygnięcia. Pogląd wyrażony w w/w orzeczeniu, sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela. Wymóg ten – w zakresie zgodności planowanej inwestycji ustaleniami planu miejscowego a dotyczący decyzji środowiskowej – zdaniem sądu w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, powinien być respektowany także przy sporządzaniu raportu o oddziaływania zamierzonego przedsięwzięcia na środowisko. Kwestią podstawową jest zachowane zgodności raportu - w zakresie lokalizacji zamierzenia inwestycyjnego objętego obowiązkiem wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i sporządzenia raportu oddziaływania tego zamierzenia na środowisko – z wymogami jakie ustawa nakłada na samą decyzję. W sytuacji, kiedy raport nie uwzględnia podstawowych wymogów jakie ustawa nakłada na samą decyzję odnośnie jej lokalizacji, a do tej kwestii w żaden sposób nie odnosi się organ wydający decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, musi to prowadzić do wniosku, że samo postępowanie w sprawie wydania decyzji środowiskowej jest wadliwe w stopniu uzasadniającym uchylenie tej decyzji czy to w kontroli instancyjnej, czy też w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zgodność lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego plany zagospodarowania przestrzennego jest przy tym pojęciem szerokim. Zdaniem sądu brak podstaw do uznania, iż przepis ten ogranicza się jedynie do wprowadzenia zasady zgodności zamierzenia inwestycyjnego z planem miejscowym, w sensie ogólnej zgodności lokalizacji tego zamierzenia z postanowieniami planu. Plan zagospodarowania przestrzennego nie ogranicza się bowiem jedynie do ogólnych wskazań co do przeznaczenia danego terenu, ale jego treść, stosownie do postanowień art. 15 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z dnia 10 maja 2003 r.), obowiązkowo określa wiele parametrów, między innymi dotyczących kształtowania ładu przestrzennego, ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu a także wymagań w zakresie kształtowania przestrzeni publicznych. Fakultatywnie plan miejscowy może zawierać także postanowienia w zakresie, między innymi, stref ochronnych. Z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który jak mowa o tym wyżej, określa przeznaczenie danego terenu, ale także szereg innych postanowień, powinna być zgodna decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach. Lokalizacja zamierzenia inwestycyjnego, na które składa się szereg przedsięwzięć musi być zgodna z postanowieniami planu miejscowego i dopiero stwierdzenie tego faktu (także w zakresie zgodności raportu o oddziaływaniu tego przedsięwzięcia na środowisko z postanowieniami planu), upoważnia właściwy organ do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację tego przedsięwzięcia. W niniejszym postępowaniu doszło do naruszenia tej zasady. Otóż, wprawdzie lokalizacją zamierzenia inwestycyjnego pod nazwą Budowa Zakładu Zagospodarowania Odpadów w M. w skład którego wchodzą zakład mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów wraz z nową kwaterą składowiska, jest w sposób ogólny zgodna z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru Myślenice dla realizacji inwestycji związanych z gospodarką odpadami wprowadzonego uchwałą Rady Miejskiej w Myślenicach nr. 141/XXI/2008 oraz miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi [...] wprowadzonego uchwałą Rady Miejskiej w Myślenicach nr 303/XLVI/2006 (tereny oznaczone symbolem ZE plan ten dopuszcza przeznaczenie ich na obiekty i urządzenia infrastruktury technicznej) tym niemniej raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisku postanowień tych planów nie respektuje. Mianowicie miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obszaru Myślenice dla realizacji inwestycji związanych z gospodarką odpadami, w części tekstowej w rozdziale III wyznaczając teren infrastruktury technicznej z podstawowym przeznaczeniem pod składowisko odpadów innych niż niebezpieczne, oznaczony na rysunku symbolem 1.0 oraz symbolami A (teren istniejącego składowiska odpadów), B (teren rozbudowy), C (teren zaplecza administracyjno-techniczno-parkingowego) w ramach przeznaczenia terenu oznaczonego symbolem B w pkt 3 pdp. 5 ustalił realizację zwartych pasów zieleni izolacyjnej wysokiej i niskiej. Podobnie w pkt 5 pdp. 4 w ramach przeznaczenia podstawowego terenów objętych symbolem C ustalił także realizację zwartych pasów zieleni izolacyjnej wysokiej i niskiej. W części graficznej tereny zwartych pasów zieleni izolacyjnej oznaczone są skośną kratką i przebiegają między innymi przez działki: "63", "64", "41", "42", "44", "45", "46", "47", "48", "50", "51", "52", "65", "66", "67", "68". Tymczasem część składową raportu oddziaływania na środowisko Budowy Zakładu Zagospodarowania Odpadów w M. stanowi załącznik nr 2, który zawiera mapę opisaną jako – koncepcja zagospodarowania terenu dla przedsięwzięcia Budowa Zakładu Zagospodarowania Odpadów w M.. Na mapie tej, na wyżej wskazanych działkach brak oznaczenia zwartych pasów zieleni o których mowa w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego obszaru [...] dla realizacji inwestycji związanych z gospodarką odpadami. Co więcej według tej koncepcji, część działki "33" przeznaczona jest na halę sortowni oraz filtry biologiczne, co jest całkowicie sprzeczne z ustaleniami planu miejscowego. Według tej koncepcji zwarte pasy zieleni izolacyjnej obejmują stosunkowo niewielką liczbę działek na lewo od działki "18"). Brak oznaczenie zwartych pasów zieleni w zakresie i w miejscu określonym przez miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obszaru [...] dla realizacji inwestycji związanych z gospodarką odpadami, a co więcej zamieszczenie w miejsce tych pasów - obiektów kubaturowych, czyni lokalizację zamierzonego przedsięwzięcie sprzecznym z ustaleniami tego planu. Sprzeczność ta wynikła wprawdzie na etapie raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, ale organ wydający decyzję środowiskową powinien wadliwość tą skorygować bądź w formie uzupełnienia raportu o koncepcje zagospodarowania terenu będącą w zgodzie ustaleniami planu miejscowego, bądź dostrzegając tą wadliwość wprost odnieść się do niej w decyzji środowiskowej przez stosowne zapisy respektujące ustalenia planu. Brak w tym zakresie czyni decyzję organu I instancji wadliwą, a wadliwość ta nie została dostrzeżona i skorygowana przez organ II instancji. Ponadto wskazać też należy, iż zgodnie z art. 56 ust 3 charakterystyka całego przedsięwzięcia stanowi załącznik do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Charakterystyka ta została dołączona do decyzji organu I instancji jako załącznik nr. 1, przy czym przedsięwzięcie zostało scharakteryzowane pod względem lokalizacji przez wskazanie tylko części działek – identycznie jak w decyzji organu I instancji. Uchylając decyzję organ II instancji nie przeprowadził jednak żądnego postępowania by uzupełnić charakterystykę przedsięwzięcia, tak by swym zakresem obejmowała także działki pominięte pierwotnie przez organ I instancji. Postępowania takiego nie przeprowadził także organ I instancji po sprostowaniu postanowienia o uwarunkowaniach środowiskowych decyzją z dnia 16.03.2009 r. W konsekwencji charakterystyka przedsięwzięcia zamieszczona w załączniku nie jest zgodna z decyzją o uwarunkowaniach środowiskowych, co także narusza prawo materialne w stopniu uzasadniającym uchylenie tej decyzji. W takim stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.