II SA/Kr 1196/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Niedźwiedź (spr.) Sędzia WSA Jacek Bursa Sędzia WSA Joanna Człowiekowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 21 listopada 2023 r. sprawy ze skargi K. Ś. na postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia 18 lipca 2023 r. znak WI-I.7840.16.30.2023.SA w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania skargę oddala. Decyzją Starosty Nowotarskiego z 8 maja 2023 r., znak: BA.6740.1.289.2023.BB, organ administracyjny zatwierdził projekt zagospodarowania tereny i projekt architektoniczno - budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla inwestorów P. R. - L. oraz K. L. obejmującego budowę budynku usługowo - mieszkalnego wraz z urządzeniami budowlanymi i infrastruktury technicznej w N. T., przy ul. [...]. Decyzja ta została doręczona skarżącemu 10 maja 2023 r. (odebrana przez dorosłego domownika) w drodze art. 43 k.p.a. Dnia 2 czerwca 2023 r. odwołanie od powyższej decyzji wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia złożył K. Ś. (skarżący). Skarżący zarzucił szereg naruszeń przepisów zarówno prawa procesowego, jak i materialnego. W odrębnym postępowaniu organ nie przywrócił stronie uchybionego terminu. Postanowieniem z 18 lipca 2023 r., znak: WlI.7840.16.30.2023.SA, Wojewoda stwierdził, że przedmiotowe odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego dla jego wniesienia, określonego w art. 129 § 2 k.p.a. W uzasadnieniu organ administracyjny wskazał, że zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe porzucenie o terminie i trybie wniesienia odwołania, a dodatkowo zostało skutecznie doręczona w trybie ort. 43 k.p.a. Z akt sprawy wynika bowiem, że zaskarżona decyzja Starosty Nowotarskiego z 8 maja 2023 r. została doręczona skarżącemu 10 maja 2023 r. (środa) - odebrana przez dorosłego domownika, co uważa się za skuteczne doręczenie. Odwołanie nadane zostało w placówce operatora pocztowego w dniu 2 czerwca 2023 r. tj. 9 dni po terminie. Zatem stwierdzić należało, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem ustawowego terminu. Nadto organ wskazał, iż rozpatrzenie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu stanowiłoby rażące naruszenie prawa. W konsekwencji organ zobowiązany jest treścią przepisu art. 134 k.p.a. do stwierdzenia w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarzucono naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to: art. 134 k.p.a., art.129 § 2 k.p.a., art. 7 k.p.a.., art, 70 k.p.a., art. 77 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a., art. 58 k,p.a., art. 43 k.p.a., poprzez stwierdzenie, iż odwołanie złożone przez skarżącego od zaskarżonej decyzji zostało wniesione z uchybieniem terminu w sytuacji, gdy organ winien dokonać wnikliwej oceny stanu faktycznego i w pierwszej kolejności przywrócić skarżącemu termin do wniesienia odwołania z uwagi na uprawdopodobnienie przez skarżącego braku winy w uchybieniu terminu, a kolejno organ winien merytorycznie rozpatrzyć odwołanie, albowiem skarżący od wielu lat pracuje i przebywa na stałe w Norwegii i w związku z tym korespondencja w przedmiotowej sprawie nie została prawidłowo doręczona w taki sposób, żeby skarżący mógł zapoznać się z jej treścią, zaś skarżący wrócił do Polski w nocy z 26 maja na 27 maja 2023r. i dopiero wówczas dowiedział się o wydanej decyzji, a przez to termin do wniesienia odwołania winien biec od dnia zapoznania się przez skarżącego z decyzją, jak również poprzez brak weryfikacji czy dorosły domownik, któremu doręczono korespondencję podejmie próbę jej doręczenia adresatowi, w konsekwencji skarżący nie powinien ponosić negatywnych konsekwencji niezawinionych przez siebie uchybień przy doręczaniu korespondencji. Mając na uwadze powyższe, wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie od Wojewody Małopolskiego na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, w pełni podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana jest pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Oznacza to, że kontrola ta sprowadza się do badania, czy organ administracji wydając zaskarżony akt nie naruszył prawa. W wyniku takiej kontroli decyzja lub postanowienie mogą zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności naruszających prawo i przez to mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. - Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, zwanej dalej: "p.p.s.a.") lub też wystąpiło naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia jej nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Stosownie zaś do treści art. 134 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym za zasadzie art. 119 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli: przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Ramy prawne sądowej kontroli skarżonego postanowienia wyznaczają przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2023 poz. 775 ze zmianami, dalej k.p.a.). W szczególności zgodnie z art. 129 § 1 k.p.a. odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. W myśl art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy poza sporem pozostaje, że zaskarżona decyzja Starosty Nowotarskiego z 8 maja 2023 r., znak: BA.6740.1.289.2023.BB, została doręczona panu K. Ś. 10 2 maja 2023 r. (środa) – odebrana przez dorosłego domownika, co uważa się za skuteczne doręczenie, zgodnie z art. 43 kpa w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania. W związku z tym, termin do złożenia odwołania od powyższego rozstrzygnięcia upłynął 24 maja 2023 r. (środa). Tymczasem odwołanie pana K. Ś., reprezentowanego przez pełnomocnika, z 1 czerwca 2023 r. zostało nadane w placówce operatora pocztowego 2 czerwca 2023 r., tj. 9 dni po terminie. Zatem stwierdzić należało, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem ustawowego terminu. Jednocześnie, stosownie do art. 58 § 1 kpa: w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Okoliczność ta została szczegółowo omówiona w postanowieniu z 17 lipca 2023 r., znak: WI-I.7840.16.30.2023.SA, którym Wojewoda Małopolski odmówił panu K. Ś. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty Nowotarskiego z 8 maja 2023 r. Słusznie zauważa organ II instancji, że rozpatrzenie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu stanowiłoby rażące naruszenie prawa (por. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 kwietnia 2018 r., sygn. akt: II OSK 2673/17, Skutki uchybienia terminu do złożenia odwołania). Regulacja w tym zakresie znajduje się w art. 134 kpa, zgodnie z którym: Organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Z akt sprawy wynika przy tym, że uchybienie było znaczne (9 dni), skarżący nie podał innego niż dotychczas adresu do doręczeń, był pouczany o skutkach braku zawiadomienia o zmianie dotychczasowego adresu, zaś przesyłka zawierająca decyzję, od której należało wnieść odwołanie została doręczona prawidłowo dorosłemu domownikowi (żonie). Ponadto podkreślenia wymaga, że cała korespondencja w przedmiotowej sprawie była odbierana przez panią E. Ś. (zaskarżona decyzja) lub innego dorosłego domownika i aż do momentu uchybienia terminowi nie było to kwestionowane. Z całokształtu okoliczności w przedmiotowej sprawie wynika, że uchybiono terminowi do wniesienia odwołania, co też prawidłowo stwierdził organ II instancji. Natomiast większość zarzutów zawartych w skardze jest ukierunkowana na wykazanie, że uchybienie terminowi (co stanowi fakt obiektywny) nastąpiło bez winy skarżącego. Jednak pozostaje to bez wpływu na ocenę zgodności z prawem postanowienia stwierdzającego uchybienie terminowi do wniesienia odwołania, co najwyżej mogą to być okoliczności podlegające ocenie w ramach rozpatrywania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Wniosek ten był przedmiotem odrębnego postanowienia organu II instancji, jak również – co Sądowi wiadomo z urzędu – odrębnej skargi. W tym stanie sprawy, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.