II SA/Kr 12/11

10 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.F. i Z.F. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 10 lipca 2002 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zwrócić skarżącym M.F. i Z.F. kwotę 10 (słownie: dziesięciu) złotych tytułem uiszczonego wpisu. Skarżący M. i Z.F. wnieśli w dniu 6 sierpnia 2002 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] lipca 2002 r., znak: [...]. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 21 kwietnia 2006 r. postępowanie sądowe w tej sprawie zostało zawieszone. Podstawą zawieszenia był brak możliwości nadania sprawie biegu z uwagi na wskazanie błędnego adresu skarżących. Postanowieniem z dnia 3 stycznia 2011 r. sąd podjął zawieszone postępowanie sądowe. W pismach z dnia 29 grudnia 2010 r. M.F. oraz Z.F. oświadczyli, że cofają złożoną do sądu skargę albowiem w związku z rozwiązaniem umowy najmu lokalu położonego w K. os. [...] ustała przyczyna złożenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 § l ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270; dalej ustawa powoływana jako p.p.s.a). Wobec powyższego właściwym do rozpoznania mniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działający w oparciu o przepisy tej ustawy. Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi, co do zasady wiąże sąd. W niniejszej sprawie sąd uznając cofnięcie skargi przez M.F. i Z.F. za dopuszczalne umorzył postępowanie sądowe, działając w oparciu o art. 161 par. l pkt l p.p.s.a., który stanowi, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. O kosztach sąd orzekł na zasadzie art. 232 par. l pkt l p.p.s.a. zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od cofniętego pisma.