II SA/Kr 1201/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa (spr.) Sędziowie: WSA Kazimierz Bandarzewski WSA Wojciech Jakimowicz Protokolant: Maciej Żelazny po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi "J" S. A. z siedzibą w N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 21 czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji oddala skargę. Uzasadnienie wyroku z dnia 15 stycznia 2012r. Wnioskiem z dnia 12 kwietnia 2012r. [....] S.A. zwróciła się o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia 15 grudnia 2009 r. sygn. akt: [....] , utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza R. z dnia 4 września 2009r., znak: [....] w sprawie wymierzenia [....] S.A. administracyjnej kary pieniężnej w wysokości 425.651,61 zł za usunięcie drzew bez wymaganego zezwolenia. Wraz z wnioskiem o wznowienie postępowania złożony został również wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. do czasu rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji podniesiono, iż dla wstrzymania wykonania wystarczającym jest prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania i przedstawione we wniosku okoliczności sprawy wskazują że takie prawdopodobieństwo w niniejszej sprawie ma miejsce, a co za tym idzie, wniosek o wstrzymanie wykonania, jest uzasadniony. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. postanowieniem z dnia 9 maja 2012 r. sygn. akt: [....] , odmówiło wstrzymania wykonania decyzji. W uzasadnieniu odniesiono się do ustawowej przesłanki wstrzymania z art. 152 kpa. Nadto wskazano, że kwestionowana w postępowaniu wznowieniowym decyzja, była także przedmiotem kontroli sadu administracyjnego, który uznał, ze jest prawidłowa. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożyła [....] S.A. podnosząc, że uzasadnionym jest wstrzymanie wykonania decyzji, bowiem dla takiego rozstrzygnięcia wystarczającym jest uprawdopodobnienia uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania, nie zaś udowodnienie tej okoliczności. Podniesiono także, że uiszczenia kary pieniężnej może doprowadzić do wyrządzenia spółce szkody. Rozpatrując powyższy wniosek Samorządowe Kolegium O. w T. postanowieniem z dnia 21 czerwca 2012r. sygn. akt: [....] , na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 kpa, utrzymało zaskarżone postanowienie w mocy. W uzasadnieniu organ podzielił stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu, stwierdzając, iż zgodnie z art. 152 § 1 kpa organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Organ wskazał, że wbrew twierdzeniom zawartym we wniosku, nie jest spełniona przesłanka wskazująca na prawdopodobne uchylenie decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Z orzecznictwa jednoznacznie wynika, iż podstawą wstrzymania wykonania decyzji jest istnienie prawdopodobieństwa uchylenia decyzji, czyli gdy na podstawie akt sprawy organ wstępnie jest przekonany o uchyleniu decyzji. Organ administracji, oceniając, czy okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania w pierwszej kolejności musi ocenić czy zachodzą okoliczności wskazujące na prawdopodobieństwo, że postępowanie, w którym zapadła decyzja ostateczna było dotknięte jedną z wad wymienionych w art. 145 § 1 kpa. Ustalenie prawdopodobieństwa zaistnienia tych okoliczności otwiera dopiero drogę do oceny prawdopodobieństwa wskazującego na inne merytoryczne rozstrzygnięcie istoty sprawy niż w decyzji ostatecznej (wyrok NSA z dnia 13 listopada 2009 r. sygn. akt: II OSK 1296/2008). Innymi słowy, organ przed wydaniem postanowienia w sprawie wstrzymania wykonania decyzji musi dysponować określonymi informacjami uzasadniającymi podjęcie takiego działania. Ocena stopnia prawdopodobieństwa uchylenia decyzji w wyniku wznowionego postępowania należy zawsze do organu administracyjnego. W orzecznictwie jednak podkreśla się, że wydanie postanowienia w trybie art. 152 § 1 kpa powinno być traktowane jako środek ostateczny, nade wszystko również oparty na udokumentowanych i wiarygodnych materiałach dowodowych. Zbyt szybkie i nie poparte dostatecznie udokumentowanymi dowodami na istnienie przesłanek wskazujących na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji ostatecznej, korzystanie z instytucji wstrzymania wykonania decyzji, może stanowić naruszenie zasady ogólnej trwałości decyzji ostatecznych. Zatem wstrzymanie wykonania decyzji, jako godzące w zasadę trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych traktowane powinno być wyjątkowo i powinno mieć miejsce tylko w przypadku, gdy spełnione są przesłanki dające podstawę do takiego rozstrzygnięcia. Art. 152 § 1 kpa określa tylko jedną przesłankę tj. prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Odnośnie podnoszonych argumentów dotyczących szkody wyrządzonej spółce wskazano, że okres ponad 3 lat, jaki upłynął od wydania decyzji powinien umożliwić spółce zgromadzenie niezbędnych środków finansowych dla zapłacenia kary. Spółka powinna mieć świadomość, że zapłata administracyjnej kary pieniężnej, pomimo skierowania skarg do sądów administracyjnych, może okazać się nieunikniona. Aktualnie nie ma przeszkód prawnych aby spółka dobrowolnie, lub przy zastosowania środków egzekucyjnych, zapłaciła karę pieniężną. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą decyzję złożyła [....] S.A., zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy przez błędne zastosowanie art. 152 § 1 i § 2 kpa i uznanie, iż nie została spełniona przesłanka wskazująca na prawdopodobne uchylenie decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Uzasadniając zarzut podano, że prawdopodobnym jest, iż w wyniku wznowienia postępowania decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia 15 grudnia 2009r. zostanie uchylona. Ponadto w skardze wskazano na możliwość wyrządzenia skarżącej spółce szkody, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia. W oparciu o powyższe strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W odpowiedzi na skargę skarżony organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Nadto wskazał, że decyzją z dnia 13 lipca 2012r. sygn. [....] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. rozpatrując wniosek o wznowienie odmówiło uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia 15 grudnia 2009 r. sygn. akt: [....] . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. Przepis art. 151 p.p.s.a. mówi z kolei, iż w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala. Skarga jest niezasadna i podlega oddaleniu. W pierwszej kolejności wskazać należy, że będący podstawą zaskarżonego postanowienia art. 152 § 1 kpa dotyczy przypadków wstrzymania wykonania decyzji, jeżeli jest prawdopodobnym, że w wyniku wznowienia postępowania decyzja może zostać uchylona. Sąd podziela przy tym stanowisko organu wyrażone w zaskarżonym postanowieniu, że skoro wstrzymanie wykonania decyzji na mocy art. 152 § 1 kpa dotyczy ostatecznej decyzji administracyjnej, to interpretacja przesłanek wstrzymania, z uwagi na zasadę trwałości decyzji ostatecznych, powinna mieć charakter ścieśniający. Użyte w tym przepisie sformułowanie "prawdopodobieństwo" powinno być traktowane nie jako luźna poszlaka, ale jako wniosek ściśle wynikający ze zbadanych okoliczności sprawy. Skorzystanie z instytucji wstrzymania wykonania decyzji niepoparte dostatecznie udokumentowanymi dowodami na istnienie przesłanek wskazujących na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji ostatecznej stanowić będzie naruszenie zasady ogólnej trwałości decyzji ostatecznych. Zatem wstrzymanie wykonania jest środkiem ostatecznym. We wniosku o wstrzymanie, uzasadniając powyższe prawdopodobieństwo, powołano przesłankę zawartą w art. 145 § 1 pkt 5 kpa wskazując na nowe okoliczności faktyczne i nowe dowody. Okoliczności te podlegają ocenie ze strony organu, który bada, czy mogą one doprowadzić do innego merytorycznego rozstrzygnięcia istoty sprawy niż w decyzji ostatecznej. Jakkolwiek zatem kwestia prawdopodobieństwa, że w wyniku wznowienia postępowania decyzja może zostać uchylona, może być kwestionowana w związku z pewną ocennością i uznaniowością organu dokonującego badania tej przesłanki, na co wskazuje strona skarżąca, to jednak w niniejszej sprawie kwestia ta została przesądzona w wyniku wydania decyzji z dnia 13 lipca 2012r. sygn. [....] o odmowie uchylenia decyzji po wznowieniu postępowania, którą w mocy utrzymało Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. (vide: odpowiedź na skargę k. 17 i protokół rozprawy k. 47). Kolegium uznało, iż nie jest prawdopodobnym uchylenie decyzji z dnia 15 grudnia 2009r. w wyniku wznowienia postępowania uwagi na niespełnienie przesłanki z art. 152 § 1 kpa i wobec późniejszego rozstrzygnięcia o odmowie uchylenia zaskarżonej decyzji nie można organowi zarzucać błędu w jego rozumowaniu. Zatem brak było podstaw do wstrzymania wykonania decyzji z dnia 15 grudnia 2009r. Natomiast podnoszone w skardze kwestie możliwości wyrządzenia skarżącej spółce szkody, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia, nie należą do przesłanek administracyjnego wstrzymania wykonania decyzji w trybie art. 152 § 1 kpa, stąd nie mogą rzutować na prawidłowość zaskarżonego postanowienia. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji wyroku, oddalając skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.