II SA/Kr 1201/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 20 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.F. o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 stycznia 2016 r. w sprawie ze skargi R.S. , A.F. , B.J na decyzję Wojewody z dnia 13 sierpnia 2015 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości postanawia oddalić wniosek. Wyrokiem z dnia 29 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, po rozpoznaniu sprawy ze skarg R.S. , A.F. i B.J. na decyzję Wojewody z dnia 13 sierpnia 2015 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości w pkt l. odrzucił skargę R.S. ; w pkt II. zwrócił skarżącemu R.S. kwotę 200,00 zł (dwieście złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi; w pkt III. oddalił skargi A.F. i B.J. W dniu 12 sierpnia 2016 r. A.F. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 stycznia 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 1201/15 wydanego z rażącym naruszeniem prawa, któremu zarzucił naruszenie art. 145 § 1, 145 a, w związku z art. 10 k.p.a. ze względu na nieustalenie prawidłowego kręgu stron postępowania. W ocenie wnioskodawcy Sąd na podstawie art. 61 § 4 k.p.a. winien z urzędu dokonać sprostowania, gdyż Wojewoda [...] ustalił prawidłowy krąg postępowania w myśl art. 28 k.p.a. W ocenie wnioskodawcy Sąd sam ze sobą prowadził postępowanie, co jest niezgodne z art. 45 Konstytucji RP wynikającym z art. 6 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka. W świetle zachodzących wątpliwości co do jego treści w zakresie wskazania przez Sąd uczestników prowadzonego postępowania na prawach strony, pomimo braku atrybutów i legitymacji prawnej do występowania w takim charakterze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 158 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr z 2012 r., póz. 270 ze zm.), dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Konieczność dokonania wykładni orzeczenia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości. Zdaniem Sądu zarówno treść sentencji wyroku Sądu z dnia 29 stycznia 2015r. jak i jego uzasadnienie nie budzą wątpliwości. W sposób czytelny i jasny wskazano w nim przedmiot i sposób rozstrzygnięcia Sądu, jak również motywy jakimi kierował się Sąd. Należy podkreślić, że wykładnia orzeczenia polega na wyjaśnieniu wątpliwości co do jego treści, nie zaś na zmianie rozstrzygnięcia Sądu. Temu celowi służy wyłącznie skarga kasacyjna. Nie mieści się zatem w ramach wykładni, o której mowa w art. 158 p.p.s.a., zmiana stron postępowania sądowego. Wobec oczywistości rozstrzygnięcia sądu brak podstaw do uwzględnienia wniosku. W tym stanie rzeczy na podstawie powołanego przepisu należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 158 p.p.s.a.