II SA/Kr 1203/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel po rozpoznaniu w dniu 22 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 29 maja 2014 r., znak [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. M. O. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 29 maja 2014 r., znak [...], którą umorzono postępowanie w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy z uwagi na wejście w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W skardze zawarł również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na uzasadnienie tego wniosku skarżący powołał się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w sprawie II SA/Kr 253/14, którym stwierdzono nieważność przedmiotowego planu miejscowego. Zdaniem skarżącego oznacza to, że "jest możliwe uzyskanie pozwolenia na budowę w oparciu o decyzję WZ, którą SKO uchyliło", a "brak wstrzymania powoduje ten skutek, iż nie będzie możliwości występowania o pozwolenie na budowę, a tym samy prowadzenie inwestycji w oparciu o prawidłowo wydaną decyzję WZ". Powyższy wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania może jednak dotyczyć wyłącznie tych zaskarżonych do sądu aktów administracyjnych, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (por. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis. W-wa 2005, str. 295). Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że orzeczenia organów administracji o skutkach wyłącznie procesowych, które nie przyznają stronom praw ani nie nakładają na nie obowiązków, ze swej istoty nie podlegają wykonaniu, a co za tym idzie nie można wstrzymać ich wykonania na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Taki właśnie charakter ma zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja, którą uchylono wydaną w I instancji decyzję o ustaleniu warunków zabudowy oraz umorzono postępowanie administracyjne. Taka decyzja nie nadaje się do wykonania, bowiem nie wymaga podjęcia jakichkolwiek czynności przez którąkolwiek ze stron postępowania, ani też nie uprawnia żadnej ze stron do czegokolwiek. Na takim też stanowisku stanął Wojewódzki Sąd administracyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 3 października 2008 r., sygn. II SA/Wr 251/08 (LEX nr 504581) stwierdzając: "Decyzja, którą umorzono postępowanie administracyjne, nie podlega wykonaniu w rozumieniu art. 61 p.p.s.a. Brak jest zatem przesłanek do zastosowania art. 61 § 3 p.p.s.a.". Myli się skarżący twierdząc, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje "odżycie" decyzji organu I instancji i umożliwi ubieganie się o pozwolenie na budowę na podstawie decyzji Prezydenta Miasta ustalającej warunki zabudowy. Wstrzymanie wykonania decyzji nie oznacza bowiem czasowego pozbawienia jej skutków prawnych, lecz jedynie zobowiązuje podmioty, które na podstawie decyzji nabyły określone prawo lub obowiązek do nierealizowania tych praw i obowiązków do czasu rozpoznania sprawy przez sąd. Wobec braku podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wniosek skarżącego należało oddalić na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.