II SA/Kr 1206/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla (spr.) Sędziowie: WSA Aldona Gąsecka-Duda WSA Krystyna Daniel Protokolant: Maksymilian Krzanowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 sierpnia 2017 r. sprawy ze skarg W. T., G. T. i G. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia 26 sierpnia 2016 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz W. T., G. T. i G. D. kwoty po 500 zł (słownie: pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. W.T. oraz G.D w skierowanym do Prezydenta Miasta T, wniosku z dnia 5 kwietnia 2016 r. zwrócili się o wydanie pozwolenia na wykonanie robót budowlanych obejmujących przebudowę części korytarza znajdującego się na parterze budynku usytuowanego na działce nr [...] obręb [...] przy ul.[...] w T. . Celem przebudowy części korytarza było wydzielenie zaplecza sanitarnego dla lokalu nr [...]. Do wniosku dołączony został m.in. projekt budowlany obejmujący zamierzoną inwestycję oraz postanowienie wstępne Sądu Okręgowego w T. – Wydział I Cywilny (sygn. akt [...]) wydane w sprawie o zniesienie współwłasności zabudowanej działki nr [...] obr. [...] w T. Z postanowienia tego wynikał zarówno tytuł inwestorów do dysponowania przedmiotową nieruchomością na cele budowlane jak i upoważnienie do wykonania przedmiotowych robót budowlanych. Prezydenta Miasta T. decyzją z dnia 14 czerwca 2016 r. (Nr [...]; znak [...] ) wydaną na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, zatwierdził projekt budowlany i udzielił W.T. i G.. D. pozwolenia na roboty budowlane obejmujące przebudowę części korytarza w parterze budynku przy ul. [...] w T. na zaplecze sanitarne lokalu handlowego nr 1, na terenie działki nr [...] obręb [...] w T. W uzasadnieniu tej decyzji organ I instancji stwierdził, iż wraz z wnioskiem o pozwolenie na budowę inwestor złożył, pod rygorem odpowiedzialności karnej, oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, zgodnie z art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy Prawo budowlane. Planowane roboty budowlane, w ocenie Prezydenta Miasta T. , nie wymagają ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji. Nie nastąpi bowiem zmiana zagospodarowania terenu. Zdaniem Prezydenta Miasta T. , przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany został wykonany przez projektantów posiadających stosowne uprawnienia budowlane i należących do właściwej izby samorządu zawodowego oraz zawiera informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Organ administracji architektoniczno-budowlanej przytoczył postanowienie [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K. z dnia 31 maja 2016 r. (znak [...]) o uzgodnieniu projektu decyzji w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na roboty budowlane obejmujące przebudowę części korytarza w parterze powyższego budynku na zaplecze sanitarne lokalu handlowego nr [...]. Od opisanej wyżej decyzji Prezydenta Miasta T. z dnia 14 czerwca 2016 r. odwołanie wniósł D.C. . Zarzucił, iż decyzję tę wydano pomimo toczących się postępowań w Wojewódzkim Urzędzie Ochrony Zabytków w K. Delegaturze w T. i Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego Departamencie Ochrony Zabytków. Przedmiotem tych postępowań jest wpisanie przedmiotowego budynku do rejestru zabytków. Nadto podał składający odwołanie, że w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w T. toczy się postępowanie w sprawie legalności robót budowlanych w tym budynku, a w szczególności w lokalu mieszkalnym oznaczonym nr [...]. Zwrócił też uwagę na nieprawidłowe adresowanie korespondencji oraz błędy w projekcie budowlanym, który nie zawiera oceny zgodności z przepisami przeciwpożarowymi i sanitarnymi. Wojewoda [...] decyzją z dnia 26 sierpnia 2016 r. ([-...]) uchylił zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta T. i przekazał temu organowi sprawę do ponownego rozpatrzenia. Uzasadniając rozstrzygnięcie podał, że do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę nie dołączono wymaganej prawem decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Zgodnie bowiem z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, z zastrzeżeniem art. 50 ust. 1 i art. 86, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. Podkreślił Wojewoda [...], że przedmiotowa inwestycja, sprecyzowana jako przebudowa części korytarza parteru na zaplecze sanitarne lokalu nr [...], polega właśnie na zmianie sposobu użytkowania części obiektu budowlanego (pomieszczenia komunikacyjnego przeznaczonego do nowej funkcji jako zaplecze sanitarne składające się - zgodnie z rys. nr 1 projektu rzut parteru w skali 1:50 - z szatni, pomieszczenie 1.4 oraz łazienki, pomieszczenie 1.5). Wojewoda [...] zaakcentował, że konieczność wydania decyzji o warunkach zabudowy dla planowanej zmiany sposobu użytkowania części obiektu budowlanego wynika również z treści postanowienia wstępnego Sądu Okręgowego w T. z dnia 3 września 2015 r., sygn. akt [...] w którego punkcie 2 upoważniono G.D. i W.T. do wykonania tymczasowo, na ich koszt, prac adaptacyjnych niezbędnych do spełnienia przesłanki samodzielności opisanych wyżej lokali użytkowych: nr [...] i nr [...] położonych na parterze. Zauważył także organ odwoławczy, iż dołączony do wniosku o pozwolenie na budowę projekt budowlany przebudowy części korytarza w parterze budynku przy ul. [...] w T. , wykonany w lutym 2016 r., jest niekompletny, ponieważ nie zawiera projektu przebudowy wentylacji mechanicznej, zgodnie z dalszą treścią przytoczonego punktu 2 powyższego postanowienia wstępnego Sądu Okręgowego w T. z dnia 3 września 2015 r., upoważniającego wnioskodawców do wykonania prac adaptacyjnych polegających na wykonaniu przebudowy wentylacji mechanicznej wyprowadzonej aktualnie z pomieszczenia nr [...] należącego do lokalu nr [...] do pomieszczenia K2 oraz wykonaniu wentylacji z projektowanego pomieszczenia sanitariatu, po uprzednim opracowaniu i zatwierdzeniu projektu budowlanego w tym zakresie. W ocenie Wojewody [...], organ pierwszej instancji nie sprawdził kompletności wniosku o pozwolenie na budowę (art. 33 ust. 2 Prawa budowlanego) i nie wdrożył właściwego trybu postępowania zgodnie z art. 64 § 2 kpa. W sprawie zachodzą zatem okoliczności wymienione w art. 138 § 2 K.p.a. Skargi do sądu administracyjnego na opisaną wyżej decyzję Wojewody [...] z dnia 26 sierpnia 2016 r. wnieśli: - W.T. (skarga ta została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Kr 1206/16), - G.T. (skarga ta została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Kr 1207/16), - G.D. (skarga ta została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Kr 1316/16) oraz - D.C. (skarga ta została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Kr 1317/16). W skardze W.T. zawarto zarzuty wskazujące na: 1. błędną interpretację przepisów polegającą na przyjęciu, że roboty budowlane obejmujące przebudowę części korytarza w parterze budynku przy ul. [...] nr [...] w T. na zaplecze sanitarne lokalu handlowego nr [...] (sklep elektryczny) spowodowały zmianę sposobu użytkowania obiektu i wymagały uzyskania decyzji o warunkach zabudowy; 2. błędne założenie, że projekt budowlany powinien też dotyczyć przebudowy wentylacji mechanicznej. Skarżący powołał art. 71 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Wskazał, że przebudowa fragmentu korytarza (części klatki schodowej) na zaplecze sanitarne lokalu handlowego nr [...] , nie zmienia faktu, że lokal o przeznaczeniu handlowym pozostanie lokalem handlowym, a korytarz nadal będzie korytarzem. W ocenie skarżącego, projekt budowlany nie może dotyczyć przebudowy wentylacji mechanicznej na parterze budynku, gdyż w budynku nie było i nie ma tego rodzaju wentylacji (jest tylko wentylacja grawitacyjna). O braku wentylacji mechanicznej informował projektant w oświadczeniu z dnia 6.09.2016 r. oraz zarządca sądowy nieruchomości. Do akt sprawy przedłożone zostało pismo biegłego sądowego z zakresu budownictwa i wyceny nieruchomości R.C. z dnia 14.11.2016 r. adresowane do Sądu Okręgowego w T. w sprawie o sygn. akt [...] . Pismo to dotyczy ustalenia, czy wnioskodawcy wykonali prace objęte postanowieniem Sądu Okręgowego w T. z dnia 3.09.2015 r. Biegły wskazał m.in., że zawarte w przedłożonej sądowi opinii stwierdzenie o "wentylacji mechanicznej" było nieprecyzyjne, potoczne, gdyż samo zamontowanie wentylatora w otworze wentylacyjnym, nie odpowiada definicji "wentylacji mechanicznej", która ma bardziej rozwinięte rozwiązania techniczne. W związku z tym, po potwierdzeniu prawdopodobnego stanu, że w pomieszczeniu nr [...] wykonano wentylację grawitacyjną, biegły uznał, że nie była wymagana przebudowa tzw. "wentylacji mechanicznej". W skardze G.T. zawarto zarzuty wskazujące na: 1. przebudowa fragmentu korytarza na zaplecze sanitarne lokalu nr [...] nie spowodowała podjęcia nowej działalności lub zaniechania dotychczasowej działalności w żadnym ze znajdujących się tam lokali (dwóch lokali użytkowych oraz jednego mieszkalnego). Sanitariaty posiadają funkcję pomocniczą względem lokali i to tych pomieszczeń dotyczy ewentualna zmiana sposobu użytkowania budynku. Istotą orzeczenia Sądu Okręgowego było uzyskanie samodzielności wszystkich lokali. 2. błędne założenie, że projekt budowlany powinien też dotyczyć przebudowy wentylacji mechanicznej. W skardze G.D. zawarto zarzuty wskazujące na: 1. wydanie decyzji w oparciu o błędną interpretację i zastosowanie przepisów art. 59 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz 71 Prawo budowlane. 2. błędne przyjęcie, że projekt budowlany przebudowania części korytarza w parterze budynku nie zawiera projektu przebudowy wentylacji mechanicznej wobec braku takiej wentylacji na parterze przedmiotowego budynku. Skarżąca wskazała, że Sąd Okręgowy w T. orzekając w sprawie o zniesienie współwłasności spornej nieruchomości zobowiązał współwłaścicieli do wydzielenia z części korytarza pomieszczenia sanitarnego dla zajmowanego lokalu użytkowego. Celem takiego rozstrzygnięcia było "usamodzielnienie" tego lokalu oraz lokalu przypadającego W.T. w wyniku zniesienia współwłasności. W ocenie skarżącej, w sprawie nie jest niezbędne uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy dla zamierzonych robót budowlanych. Nie dochodzi bowiem do zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego, gdyż lokale położone na parterze (użytkowe) zachowają swój charakter, także po wykonanych robotach. Z części korytarza, zostanie wydzielone pomieszczenie sanitarne dla jednego z lokali, który obecnie korzysta z takiego pomieszczenia, przynależącego do drugiego (innego) lokalu. Taki zabieg jest niezbędny celem uzyskania pełnej samodzielności lokalu. Nie następuje przez to zmiana jego przeznaczenia. Odnośnie wentylacji mechanicznej skarżąca podała, że w budynku nie ma tego rodzaju wentylacji, wobec czego "nie ma czego przebudowywać". W skardze D.C. zawarto zarzuty wskazujące na: 1. brak uzasadnienia odmowy rozpatrzenia zarzutów w zakresie procedowania przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego – odwołania od postanowienia Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K; 2. wydania decyzji mimo procedowania przez Konserwatora Zabytków w przedmiocie wpisu spornego budynku do rejestru zabytków; 3. wydania decyzji mimo procedowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. w sprawie legalności robót budowlanych wykonanych w lokalu nr [...]; 4. błędne adresowanie korespondencji w postępowaniu, w którym wydana została zaskarżona decyzja; 5. wystąpienie błędów w projekcie budowlanym. W odpowiedzi na wszystkie wyżej opisane skargi Wojewoda [...] wniósł o ich oddalenie, podtrzymując dotychczas wyrażone w sprawie stanowisko. Skarga D.C. , została odrzucona postanowieniem z dnia 16 marca 2017r. Zarządzeniem z dnia 8 marca 2017 r. sąd postanowił połączyć sprawy o sygnaturach akt: II SA/Kr 1316/16, II SA/Kr 1206/16, II SA/Kr 1207/16 do łącznego ich rozpoznania i rozstrzygnięcia i prowadzić dalej je pod sygnaturą akt II SA/Kr 1206/16. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skargi są zasadne i skutkują uchyleniem zaskarżonej decyzji Wojewody [...] z dnia 26.08.2016 r. Decyzja ta bowiem narusza przepisy prawa materialnego (art. 33 ust. 2 pkt 3 Prawa budowlanego w zw. z art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym) w sposób, który miał wpływ na wynik kontrolowanej sprawy (art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. 2017 r., poz. 1369, dalej ustawa ta powoływana jest jako p.p.s.a.). W ocenianym rozstrzygnięciu Wojewody [...] z dnia 26.08.2016 r. organ ten wyraził stanowisko, iż wydanie pozwolenia na przebudowę części korytarza w budynku i wydzielenie w ten sposób zaplecza sanitarnego dla lokalu (WC) jest uzależnione od uzyskania przez inwestorów decyzji o warunkach zabudowy dla takiej inwestycji. W ocenie Wojewody [...], tego rodzaju zamierzenie budowlane powoduje zmianę sposobu użytkowania nieruchomości. Taki zaś stan rzeczy aktualizuje, wynikający z przepisów prawa (art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym; dalej u.p.z.p.) obowiązek uzyskania wskazanego rodzaju decyzji administracyjnej. Zaprezentowany przez Wojewodę[...] pogląd, na gruncie niniejszej sprawy, nie zasługuje na aprobatę. Zgodnie z art. 33 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 2017 r., poz. 1332) do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Z kolei, przepisy ustawy z dnia 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. 2017 r., poz. 1073) stanowią w art. 59 ust. 1, że zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, z zastrzeżeniem art. 50 ust. 1 i art. 86, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. Przez "zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części" rozumie się – stosownie do art. 71 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego - w szczególności podjęcie bądź zaniechanie w obiekcie budowlanym lub jego części działalności zmieniającej warunki: bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego, pracy, zdrowotne, higieniczno-sanitarne, ochrony środowiska bądź wielkość lub układ obciążeń. Cytowany przepis powinien być stosowany w konkretnych sprawach w ten sposób, że należy dokonać jego wykładni, kierując się celem, jaki przyświecał ustawodawcy stanowiącemu tę normę prawną. Nie każde bowiem zamierzenia inwestycyjne właściciela obiektu, ingerujące w substancję tego obiektu lub też zmieniające jego funkcję (przeznaczenie), aktualizują zastosowanie wskazanego wyżej przepisu. Zmiana sposobu użytkowania obiektu lub jego części sprowadza się zasadniczo do potrzeby ustalenia tego, czy i w jakim stopniu podjęcie (zaniechanie) w obiekcie budowlanym (jego części) działalności związanej z użytkowaniem obiektu - wpływa na zmianę stawianych temu obiektowi wymagań, a związanych głównie z bezpieczeństwem jego dalszego, zmienionego sposobu użytkowania. Mając powyższe spostrzeżenie na uwadze należy zaznaczyć, że dokonanie drobnych w zasadzie prac budowlanych, sprowadzających się do zagospodarowania małego fragmentu nieruchomości (części korytarza na paterze budynku) celem wydzielenia pomieszczenia sanitarnego (WC), nie powoduje zaistnienia takich okoliczności, jakie są wymienione w cytowanym wyżej art. 71 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Przeprowadzana inwestycja, nie jest bowiem w żaden sposób związana z podjęciem w obiekcie budowlanym jakiejkolwiek działalności, która wpływałaby na zmianę wymagań stawianych temu obiektowi w zakresie jego dalszego bezpiecznego użytkowania. Wydzielenie WC z fragmentu korytarza, jako zaplecza sanitarnego dla lokalu, nie ma żadnego związku z realizacją przesłanek polegających na podjęciu w tym obiekcie jakiejkolwiek działalności, która wpływałaby na zmianę (np. zaostrzenie) warunków bezpieczeństwa, wskazanych w cytowanym wyżej przepisie. Zamierzoną inwestycję ocenić należy raczej jako przedsięwzięcie mające na celu podniesienie funkcjonalności (komfortu) korzystania z lokalu, co nie jest związane z podejmowaniem tam działalności zmieniającej stan bezpieczeństwa jego użytkowania. W ocenianym przypadku, poprawa wygody korzystania z lokalu, poprzez wykonanie zaplecza sanitarnego, dotychczas znajdującego się w innym miejscu, nie prowadzi jeszcze do zmiany sposobu użytkowania części obiektu w technicznoprawnym znaczeniu tego terminu (art. 71 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego), skoro, jak wynika z akt sprawy, nie ma to związku z podjęciem w tym obiekcie działalności, zaostrzającej wymogi bezpiecznego z niego korzystania. Z ocenianą problematyką wiąże się jeszcze kwestia treści orzeczenia sądu powszechnego (k. 1 akt administracyjnych), którego sentencja zawiera upoważnienie udzielone inwestorom do wykonania określonych robót budowlanych, "po uprzednim uzyskaniu warunków zabudowy na zmianę sposobu użytkowania części korytarza w celu utworzenia sanitariatu". W ocenie sądu orzekającego w tej sprawie, cytowany fragment orzeczenia sądu znoszącego współwłasność nieruchomości tłumaczyć i rozumieć należy w ten jedynie sposób, że uzyskanie przez inwestorów decyzji o warunkach zabudowy dla zmiany sposobu użytkowania części korytarza konieczne będzie tylko wówczas, gdy z przepisów prawa wynikał będzie taki obowiązek. Podkreślić bowiem należy, iż orzeczenie sądu powszechnego (cywilnego) nie może skutecznie, władczo nakładać na strony (jednostki) obowiązku uzyskania określonej decyzji administracyjnej (np. wz), w sytuacji, gdy bezwzględnie obowiązujące przepisy prawa publicznego nie przewidują takiego wymogu. Decyzją administracyjną organ administracji władczo kształtuje prawa i obowiązki podmiotu administrowanego i nakaz wydania decyzji (obowiązek określenia praw i obowiązku w tej formie prawnej) musi mieć źródło w przepisach prawa. Tak więc, zawarty w orzeczeniu sądu znoszącego współwłasność nieruchomości wymóg, aby inwestorzy uzyskali decyzję o warunkach zabudowy dla zmiany sposobu użytkowania części korytarza zaktualizowałby się jedynie wówczas, gdy prawna ocena zamierzonej inwestycji, dokonana na gruncie prawa publicznego (ustawy Prawo budowlane, ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym) prowadziłaby do wniosku, że wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest konieczne, gdyż przewidują to wskazane przepisy. Skoro, jak wyżej zauważono, realizacja inwestycja polegająca na wydzieleniu zaplecza sanitarnego z korytarza, nie świadczy o podjęciu w obiekcie budowlanym działalności zmieniającej warunki jego bezpiecznego użytkowania tj. nie realizuje żadnej z przesłanek określonych w art. 71 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, brak zatem było podstaw do przyjęcia przez Wojewodę [...] poglądu, że decyzja taka jest niezbędna do uzyskania przez inwestorów pozwolenia na budowę. Nie był też uprawniony pogląd, że wymóg uzyskania wskazanego rodzaju decyzji administracyjnej wynikał z orzeczenia sądowego, skoro orzeczenie to rozumieć należy w sposób powyżej zaprezentowany. Nie było także trafne stanowisko Wojewody [...], iż projekt budowlany załączony przez inwestorów do wniosku o pozwolenie na budowę nie był kompletny, gdyż nie zawierał rozwiązań dotyczących wentylacji mechanicznej, czego wymagał pkt 2 postanowienia Sądu Okręgowego w T. z dnia 3.09.2015 r. Należy zauważyć, że w postępowaniu dotyczącym zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, nie jest rzeczą organu administracji architektoniczno-budowlanej ocenić przedłożony projekt budowlany przez pryzmat zaleceń nałożonych na inwestorów przez sąd cywilny znoszący współwłasność nieruchomości. To wniosek (żądanie) inwestorów wszczyna postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Powyższe żądanie określa też zakres postępowania administracyjnego prowadzonego we wskazanym przedmiocie. Organ administracji kontroluje zaś przedłożony projekt budowlany jedynie w aspekcie wymogów wynikających z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Skoro, w tej sprawie, inwestorzy wszczynając postępowanie administracyjne ograniczyli zakres projektu budowlanego jedynie do pewnego aspektu inwestycji, to kwestia wypełnienia (zrealizowania) zaleceń sądu cywilnego w zakresie robót koniecznych do zniesienia współwłasności nieruchomości, może być przedmiotem ocen w postępowaniu przed sądem cywilnym. Brak jest bowiem podstaw do tego, aby organ administracji architektoniczno-budowlanej, na etapie zatwierdzania projektu budowlanego, kontrolował zakres i sposób wypełnienia przez inwestorów obowiązków nałożonych na nich postanowieniem sądu znoszącego współwłasność nieruchomości. Jedynie na marginesie zauważyć również należy, iż treść znajdującego się w aktach pisma biegłego sądowego R.C. z dnia 14.11.2016 r. świadczy o tym, że "przebudowa wentylacji mechanicznej nie była potrzebna". Powyższe, dodatkowo wspiera pogląd, iż brak było podstaw do uznania w tej sprawie za zasadne stwierdzenie, iż przedłożony projekt budowlany nie był kompletny, gdyż nie zawierał rozwiązań dotyczących wentylacji mechanicznej. Mając powyższe na uwadze, sąd uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia 14.06.2016 r. Jak wyżej wskazano, w sprawie naruszony został art. 33 ust. 2 pkt 3 Prawa budowlanego w zw. z art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy. W sposób nieuprawniony przyjął bowiem Wojewoda [...] iż do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę dla spornej inwestycji, inwestorzy są zobowiązani przedłożyć decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Jak natomiast wykazano, przepisy prawa nie statuują w tym przypadku takiego wymogu. W ponownie prowadzonym postępowaniu, rzeczą organu odwoławczego będzie uwzględnienie zaprezentowanej wyżej wykładni przepisów. Podstawę prawną orzeczenia o kosztach postępowania sądowego, zawartego w pkt II. sentencji wyroku, stanowi art. 200 p.p.s.a. W myśl tego przepisu, w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt (...), zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W sprawie niniejszej wykazane koszty postępowania obejmują uiszczony przez każdego ze skarżących wpis od skargi w kwocie 500 zł.