II SA/Kr 1207/15
PostanowienieWSA w Krakowie2015-11-06
Skład orzekający: Agnieszka Góra
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy strona skarżąca wykazała, że jej sytuacja materialna uzasadnia zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym?Ratio decidendi
Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata zasługuje na uwzględnienie, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i rodziny. W niniejszej sprawie, biorąc pod uwagę niskie dochody rodziny, udokumentowane wydatki, brak znacznych oszczędności oraz posiadany majątek, który nie generuje dochodów, strona wykazała, iż nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych ani kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru.Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z uwagi na niskie dochody. Skarżący prowadzi gospodarstwo domowe z żoną i córką, utrzymując się z renty, wynagrodzenia małżonki oraz pomocy syna. Rodzina posiada nieruchomości, ale nie generują one dochodów, a oszczędności są niewielkie. Skarżący wykazał również swoje miesięczne i roczne wydatki.Rozstrzygnięcie
Zwolniono stronę skarżącą od kosztów sądowych i ustanowiono dla niej adwokata.Pełny tekst orzeczenia
Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Agnieszka Góra po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie skargi A. W., J. S., A. R. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 5 sierpnia 2015r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego p o s t a n a w i a I. zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych, II. ustanowić dla strony skarżącej adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K..
W dniu 30 października 2015r. skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. W., A. R. i własnej na decyzję WINB z dnia 5 sierpnia 2015r. wydaną w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego.
Strona skarżąca domaga się zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych oraz ustanowienia kwalifikowanego pełnomocnika z uwagi na bardzo niskie dochody, a co za tym idzie - brak wystarczających środków, koniecznych do uiszczenia kosztów i ustanowienia adwokata. Skarżący wskazuje, iż prowadzi gospodarstwo domowe z małżonką oraz uczącą się córką. Synowie pozostają już na własnym utrzymaniu. Jeden z synów pomaga rodzinie przekazując comiesięcznie ok. 500 zł.
Zdaniem orzekającego, wniosek strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie.
Z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy wynika, iż skarżący prowadzi gospodarstwo domowe z żoną i córką. Rodzina utrzymuje się z obecnie z renty wnioskodawcy w wysokości 962,10 zł, wynagrodzenia za prace w wymiarze ½ etatu małżonki - w kwocie 693,72 zł oraz pomocy finansowej od syna w wysokości 500 zł. Łącznie zatem dochody 3 osobowej rodziny wynoszą 2 155,82 zł.
Z akt sprawy wynika, iż skarżący posiada do o pow. 159 m2 i wartości ok. 450 000 zł. Ponadto ma nieruchomość gruntową o pow. 0,21 i wartości ok. 300 000 zł. Strona nie wykazuje we wniosku o przyznanie prawa pomocy faktu posiadania wartościowych ruchomości. Wykazuje, iż posiada 800 zł oszczędności.
Jako zobowiązania i stałe wydatki skarżący podaje koszty podatku 37 zł na kwartał, prąd 191 zł miesięcznie, wywóz odpadów 72 zł, woda i ścieki ok. 50-80 zł, węgiel 2500 zł na rok. Do tego leki 100 zł, abonament RTV, bilet miesięczny dla uczącej się córki 72 zł.
Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych i przyznania kwalifikowanego zastępstwa prawnego stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić bez wywołania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania siebie i rodziny. Ubiegający się o taką pomoc winien więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.
Zgodnie z art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – prawo pomocy w zakresie całkowitym może być przyznane, gdy osoba wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast w zakresie częściowym – gdy wykaże, iż nie w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i rodziny.
Użyte w art. 246 sformułowanie "gdy osoba wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Powołany przepis nie pozostawia wątpliwości co do tego, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskodawcy.
Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest więc formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Kluczową zaś rolę dla oceny możliwości płatniczych skarżącego ma fakt, iż zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy powinna być rozpatrywana w dwóch aspektach – z uwzględnieniem z jednej strony wysokości obciążeń finansowych, jakie strona musi ponieść w konkretnym postępowaniu, z drugiej strony jej możliwości finansowych.
Mając na uwadze powyższe, w ocenie orzekającego, skarżący wykazał skutecznie, iż w obecnej sytuacji majątkowej, biorąc pod uwagę wysokość stałych miesięcznych dochodów rodziny w kwocie 1655,82 zł plus doraźna pomoc od syna w przeliczeniu na trzy osoby, oświadczone wydatki na utrzymanie, konieczność utrzymania uczącej się i nie posiadającej własnego dochodu córki, brak znacznych oszczędności - nie jest on w stanie ponieść kosztów sądowych w niniejszej sprawie. W związku z powyższym, zwolnienie strony od konieczności uiszczenia kosztów sądowych uznano za uzasadnione.
Odnosząc się do wniosku o ustanowienie adwokata uznano, iż strona wykazała w sposób wystarczający i skuteczny, iż nie jest w stanie, w aktualnej sytuacji materialno – rodzinnej ponieść również kosztów ustanowienia kwalifikowanego zastępstwa procesowego. Rodzina wnioskodawcy posiada bowiem niski dochód w przeliczeniu na liczbę domowników, i w kontekście udokumentowanych wydatków na utrzymanie, braku majątku, który mógłby przynosić pożytki czy służyć jako zabezpieczenie kredytu czy pożyczki, gdy jego właścicielowi brakuje bieżących środków finansowych, a który nie służy do zaspokajania podstawowych potrzeb mieszkaniowych - zdaniem orzekającego, nie jest aktualnie w stanie poczynić oszczędności w celu wygenerowania stosownej kwoty koniecznej dla opłacenia pełnomocnika z wyboru. Dochody osiągane przez członków rodziny z tytułu renty oraz wynagrodzenia za pracę w wymiarze 1/2 etatu są na tyle niskie, iż przy równoczesnym uiszczeniu kosztów utrzymania wnioskodawca nie będzie w stanie poczynić jakichkolwiek oszczędności. W obecnej sytuacji nie jest on zatem w stanie, zdaniem orzekającego, pokryć także kosztów związanych z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru.
Orzekający natomiast, przy uznaniu czy wnioskodawcy należy przyznać adwokata czy radcę prawnego z urzędu, czy też nie, bierze pod uwagę jedynie przesłanki ekonomiczne i sytuację materialną i bytową wnioskodawców, a nie charakter czy też okoliczności sprawy, które merytorycznie uzasadniałyby bądź nie przyznanie kwalifikowanego zastępstwa procesowego w sprawie. Nie mają tez znaczenia argumenty strony o ewentualnej nieznajomości prawa, czy skomplikowanym, w jej mniemaniu, charakterze pracy. Regulacje cytowanej ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w zakresie prawa pomocy nie uzależniają bowiem przyznania tej pomocy od charakteru i problematyki sprawy oraz potrzeby udziału w niej kwalifikowanego zastępcy procesowego. W powyższej sprawie, zdaniem orzekającego, sytuacja rodzinno – bytowa strony uzasadnia przyznanie jej pomocy również w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
Należy podkreślić, iż celem instytucji prawa pomocy jest umożliwienie skorzystania z drogi sądowej osobom o znikomych dochodach, znajdujących się na skraju ubóstwa, wobec których konieczność poniesienia kosztów sądowych czy kosztów ustanowienia pełnomocnika mogłaby spowodować uszczerbek w koniecznym utrzymaniu. Skarżący do takich osób należy. Dlatego przyznanie mu prawa pomocy w zakresie pełnym obejmującym zarówno zwolnienie od kosztów sądowych jak i ustanowienie dla niego adwokata należy uznać za adekwatne do aktualnej sytuacji majątkowej skarżącego.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1, art. 244 § 1, art. 245 oraz art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło