II SA/Kr 1207/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Krystyna Daniel SWSA Agnieszka Nawara - Dubiel (spr.) SWSA Iwona Niżnik - Dobosz po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 4 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi M. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2017 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy. skargę oddala. Sygn. akt II SA/Kr [...] UZASADNIENIE Starosta [...] postanowieniem z dnia 3 lipca 2017 r., znak [...] odmówił uzgodnienia projektu decyzji Burmistrza C. z dnia 13 czerwca 2017 r., znak [...] o warunkach zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego "Budynek mieszkalny jednorodzinny wraz z infrastrukturą techniczną i komunikacyjną" na działce nr [...] w miejscowości B., którego inwestorami są M. D. i A. M. - w odniesieniu do terenów zagrożonych osuwaniem się mas ziemnych. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że projekt decyzji Burmistrza C. zawiera warunki realizacji inwestycji mające uwzględniać zagrożenia związane występowaniem ruchów masowych ziemi. Warunki te zostały określone w pkt 12 projektu decyzji: "Inwestycja jest lokalizowana w obszarze terenów zagrożonych osuwaniem się mas ziemnych - ze względu na położenie działki w rejonie zagrożonym osuwiskami - obowiązuje wykonanie badań geologicznych terenu lokalizacji, przed przystąpieniem do projektowania obiektu, zgodnie z wymaganiami Rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012r. w sprawie ustalenia geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych (Dz. U. z 2012 r. poz. 463)". Starosta [...] po analizie projektu decyzji w zakresie zagospodarowania terenów zagrożonych osuwaniem się mas ziemnych, oraz w oparciu o posiadaną dokumentację stwierdził, że przedmiotowa inwestycja nie może być realizowana na obszarze objętym wnioskiem. Działka nr [...] w m. B. jest położona na terenie dużego osuwiska skalno zwietrzelinowego, aktywnego ciągle, zarejestrowanego w systemie SOFO (SOFO - system osłony przeciw osuwiskowej), pod numerem 12-02-035-007953 ([...]. R.,2009r - Karta rejestracyjna osuwiska numer ewidencyjny 12-02-035-007953). W uwagach dotyczących możliwości zabezpieczenia osuwiska zapisano, że osuwisko do ustabilizowania w całości jest nieuzasadnione ekonomicznie. W 2010 r. nastąpiło uruchomienie osuwiska - głównie jego centralnej i wschodniej części co skutkowało zniszczeniem obiektów budowlanych. W okresie tym wykonana została dodatkowo karta dokumentacyjna osuwiska przez Państwowy Instytut Geologiczny, Oddział [...] w K.. Karta dokumentacyjna osuwiska wraz z opinią nr [...] (Laskiewicz. l. 2010 r.), w której wskazano, że osuwisko jest czynne, rozległe, głębokie i nie nadaje się do stabilizacji. Część budynków zlokalizowanych w obrębie osuwiska po jego uaktywnieniu się w 2010 r. została wyłączona z eksploatacji. Pozostałe budynki znajdujące się w rejonie aktywności osuwiska wymagają obserwacji, a w razie pojawienia się nowych uszkodzeń konieczne będzie wyłączenie ich z użytkowania. Dotyczy to również budynków zlokalizowanych na działce nr [...], będącej przedmiotem uzgodnienia. Obszar osuwiska oraz kilkunastometrowa strefa wokół niego winna zostać wyłączona z realizacji nowej zabudowy. Realizacja każdej inwestycji budowlanej w tym obszarze może spowodować masowe osuwanie się ziemi. Kierując się zatem potrzebą zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i mienia odmówiono uzgodnienia przedmiotowego projektu decyzji o warunkach zabudowy na warunkach określonych w punkcie 12 projektu decyzji Burmistrza C.. Po rozpatrzeniu zażalenia wniesionego na to postanowienie przez M. D. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2017 r., znak [...] utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia SKO wskazało, że stosownie do treści art. 53 ust. 4 pkt 5a (w związku z art. 64 ust. 1) ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1073), decyzje o warunkach zabudowy wydaje się po uzgodnieniu ze starostą, jako właściwym organem ochrony środowiska - "w odniesieniu do terenów zagrożonych osuwaniem się mas ziemnych". W niniejszej sprawie organ stopnia podstawowego stwierdził, iż teren objęty wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy znajduje się w terenie zagrożonym osuwaniem się mas ziemnych. Postępowanie uzgodnieniowe w rozumieniu art. 53 ust. 4 pkt 5a ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym jest prowadzone w oparciu o art. 106 § 1 Kpa. Uzgodnienie to polega więc na wyrażeniu zgody na konkretną treść proponowanego rozstrzygnięcia, co następuje w trakcie postępowania dotyczącego wydania przedmiotowego aktu. Zgodnie z art. 110a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2017 r., poz. 519), starosta prowadzi obserwację terenów zagrożonych ruchami masowymi ziemi oraz terenów, na których występują te ruchy, a także rejestr zawierający informacje o tych terenach. W niniejszym postępowaniu ustalone zostało, że działka nr [...] w m. B. jest położona na terenie dużego osuwiska skalno zwietrzelinowego, aktywnego ciągle, zarejestrowanego w systemie SOPO (SOPO - system osłony przeciwosuwiskowej), pod numerem 12-02-035-007953 ([...].R.,2009r - Karta rejestracyjna osuwiska numer ewidencyjny 12-02-035-007953). W uwagach dotyczących możliwości zabezpieczenia osuwiska zapisano, że osuwisko do ustabilizowania w całości jest. nieuzasadnione ekonomicznie. W 2010 r. nastąpiło uruchomienie osuwiska głównie jego centralnej i wschodniej części co skutkowało zniszczeniem obiektów budowlanych. W okresie tym wykonana została dodatkowo karta dokumentacyjna osuwiska przez Państwowy Instytut Geologiczny, Oddział [...] w K.. Karta dokumentacyjna osuwiska wraz z opinią nr [...] ([...]. 201 Or.) w której wskazano, że, osuwisko jest czynne, rozległe, głębokie i nie nadaje się do stabilizacji. Niektóre budynki zlokalizowane w obrębie osuwiska po jego uaktywnieniu się w 2010 r. zostały wyłączone z eksploatacji. Istotnym jest zapis w karcie dokumentacyjnej osuwiska: "Obszar osuwiska oraz kilkunastrometrowa strefa wokół niego winna zostać wyłączona z realizacji nowej zabudowy". Zatem warunek wynikający z decyzji Burmistrza C., dotyczący wykonania badań geologicznych nie może zostać zaakceptowany. Z uwagi bowiem na charakter osuwiska na tym terenie wyłączona jest możliwość realizacji nowej zabudowy. Ustalanie dodatkowych warunków realizacji przedsięwzięcia niweczyłoby zapisy przewidujące wyłączenie zabudowy na terenie osuwiska. Podkreślić należy, że część budynków zlokalizowanych w obrębie osuwiska po jego uaktywnieniu się w 2010 r. została wyłączona z eksploatacji. Dotyczy to budynków lub fundamentów budynków znajdujących się w sąsiedztwie: na działkach nr [...], [...] i [...]. Pozostałe budynki się w rejonie aktywności osuwiska wymagają obserwacji a w razie pojawienia się nowych uszkodzeń konieczne będzie wyłączenie ich z użytkowania. Budynek znajdujący się na działce nr [...] opisany został jako: "zagrożony". Nie sposób zatem przyjmować, aby na działce nr [...] możliwe było zlokalizowanie zabudowy mieszkaniowej, skoro teren tej działki znajduje się w obszarze czynnego osuwiska i zabudowa taka może spowodować zwiększenie jego aktywności co w konsekwencji stanowić może zagrożenie nie tylko dla tej inwestycji, ale również dla innych budynków zlokalizowanych na tym obszarze. Podkreślenia wymaga, iż "Instytucja uzgodnienia ma na celu uzyskanie stanowiska oraz wskazania warunków wyspecjalizowanego organu w danej dziedzinie w sprawie realizacji planowanych inwestycji. Zatem uzgodnienia powinien dokonywać wyspecjalizowany organ w danej dziedzinie. Takim organem w przedmiotowej sprawie niewątpliwie jest starosta, który zatwierdza projekty robót geologicznych oraz dokumentacji geologicznej dotyczących badań geologiczno-inżynierskich na potrzeby zagospodarowania przestrzennego gminy oraz warunków posadowienia obiektów budowlanych, prowadzi dokumentację w tym zakresie, prowadzi również rejestr informacji o terenach zagrożonych ruchami masowymi ziemi oraz terenów na których występują te ruchy, opiniuje projekty miejscowych planów odbudowy obiektów zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku osunięcia ziemi. Organ ten posiada zatem pełną informację dotyczącą zarówno obszarów osuwiskowych, jak i warunków geologiczno-inżynierskich podłoża, na którym planowana jest realizacja obiektów budowlanych" (tak: NSA w postanowienie z dnia 28 listopada 2012 r., sygn. akt: II ÓW [...], publ. Baza orzeczeń NSA). Opisane wyżej postanowienie zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie M. D., wnoszą o uchylenie postanowień obu instancji w całości oraz o zwrot kosztów postępowania sądowego po wydaniu wyroku. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła: 1. naruszenie art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym będącego ogólną zasadą, jaką jest wolność zagospodarowania przestrzennego, w tym wolność zabudowy, 2. naruszenie art. 60 ust. 1 w związku z art. 61 ust. 1 pkt. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, dającego delegację, organom o których mowa w art. 53 ust. 4 u.p.z.p. do uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy tylko w ramach obowiązujących przepisów odrębnych. 3. błędną interpretację przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, 4. naruszenie art. 6 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez wydanie postanowień z pominięciem wymogów określonych w przepisach prawa, 5. naruszenie art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez wydanie postanowień bez podjęcia niezbędnych czynności do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. 6. naruszenie art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez wydanie postanowień naruszających zasadę zaufania do organów państwa, 7. naruszenie art. 75 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez nie zrealizowanie obowiązku przeprowadzenia istotnych dla wyjaśnienia sprawy dowodów, 8. naruszenie art. 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez wydanie postanowień przez organy obu instancji bez wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, co miały istotny wpływ na wynik sprawy, 9. naruszenie art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez wydanie postanowień bez należytej oceny całokształtu materiału dowodowego oraz właściwej staranności przy decydowaniu czy dana okoliczność została udowodniona, 10. naruszenie art. 107 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez wydanie postanowień z uzasadnieniem faktycznym i prawnym, które nie zawierało wskazania faktów które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej zarzutom zawartym w odwołaniu, zaś uzasadnienie prawne nie zawierało przytoczenia przepisów prawa, na które powoływała się strona odwołująca, 11. nie uwzględnienia przez organ II instancji wniosku o przeprowadzenie przez organ odwoławczy postępowania wyjaśniającego w zakresie niezbędnym do rozstrzygnięcia sprawy, o którym mowa w odwołaniu z dnia 10 lipca 2017 roku. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie i w całości podtrzymało stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Niniejsza sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) - dalej określanej jako "p.p.s.a." - sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, kończące postępowanie. Do tej właśnie kategorii należy zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie, a zatem sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym, bez wyznaczania rozprawy. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 2188) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.). dalej zwana p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji. Dokonawszy w niniejszej sprawie kontroli zaskarżonej decyzji pod kątem tak określonych kryteriów, Wojewódzki Sąd Administracyjny doszedł do wniosku, że skarga nie jest uzasadniona. Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest utrzymane w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowienie odmawiające uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy, wydane w I instancji przez Starostę [...], z upoważnienia którego działał Geolog Powiatowy. Materialnoprawną podstawą wydania zaskarżonego postanowienia jest art. 53 ust. 4 pkt. 5a w związku z art. 60 ust. 1 i 64 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o Planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1073 z późn. zm.). Zgodnie z art. 60 ust. 1 tej ustawy, decyzję o warunkach zabudowy wydaje wójt, burmistrz albo prezydent miasta po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4, i uzyskaniu uzgodnień lub decyzji wymaganych przepisami odrębnymi. Zgodnie z art. 64 ust. 1, przepis art. 53 ust. 3-5a i 5d stosuje się odpowiednio do decyzji o warunkach zabudowy. Art. 53 ust. 4 stosowany odpowiednio przewiduje, że decyzja o warunkach zabudowy może być wyda po dokonaniu jej uzgodnienia z kilkunastoma wskazanymi w tym przepisie organami, w tym między innymi starostą, jako właściwym organem ochrony środowiska - w odniesieniu do terenów zagrożonych osuwaniem się mas ziemnych. Zgodnie natomiast z art. 53 ust. 5, uzgodnień, o których mowa w ust. 4, dokonuje się w trybie art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że zażalenie przysługuje wyłącznie inwestorowi. Zgodnie z art. 106 § 1 Kpa, jeżeli przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska przez inny organ (wyrażenia opinii lub zgody albo wyrażenia stanowiska w innej formie), decyzję wydaje się po zajęciu stanowiska przez ten organ. Zajęcie stanowiska przez ten organ następuje w drodze postanowienia, na które służy stronie zażalenie (art. 106 § 4 Kpa). Z wszystkich wyżej przywołanych przepisów wynika, że uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy wynika z bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa. Podkreślić przy tym należy, że w przypadku uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy nie chodzi o wyrażenie opinii przez organ uzgadniający czy uznaniowe zajęcie stanowiska w sprawie, lecz o stwierdzenie, czy uzgadniana decyzja, ze względu na zadania publicznoprawne pozostające we właściwości organu uzgadniającego, może wejść do obrotu prawnego. Zgodnie z art. 156 ust. 1 pkt. 3 oraz ust. 2 pkt. 3 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze. (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 2126 z późn. zm.), organami administracji geologicznej są starostowie, a zadania administracji geologicznej wykonuje starosta - przy pomocy geologa powiatowego. Zgodnie z art. 110a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 519 z późn. zm.), starosta prowadzi obserwację terenów zagrożonych ruchami masowymi ziemi oraz terenów, na których występują te ruchy, a także rejestr zawierający informacje o tych terenach. Na podstawie delegacji ustawowej zawartej w ust. 2 pkt. 2 tego przepisu, wydane zostało rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie informacji dotyczących ruchów masowych ziemi. (Dz. U. Nr 121, poz. 840). Zgodnie z § 4 tego rozporządzenia rejestr jest prowadzony w formie elektronicznej bazy danych, w powszechnie dostępnym formacie, która powinna zawierać: 1) dane graficzne w formie map terenów, na których występują ruchy masowe ziemi, oraz terenów zagrożonych możliwością wystąpienia ruchów masowych ziemi; 2) karty rejestracyjne: a) terenu zagrożonego ruchami masowymi ziemi, b) osuwiska. W aktach sprawy znajduje się Karta Dokumentacyjna Osuwiska o numerze [...] w miejscowości B.. Z opisu osuwiska zawartego w pkt. 6 Karty, wynika, że jest to stare osuwisko, które rozpoczyna się skarpą, której wysokość miejscami osiąga 4 metry, a nachylenie dochodzi do 50°. W wyniku intensywnych opadów od maja do lipca 2010r. nastąpiło odnowienie skarp osuwiska i intensyfikacja ruchów masowych w centralnej i wschodniej części osuwiska. W tej części koluria są silnie pofalowane, popękane. Szczeliny rozwarte są na kilkanaście centymetrów. Nieaktywna jest zachodnia część osuwiska oraz niewielki fragment w części centralnej, Czoło osuwiska znajduje się w dnie doliny potoku. Szacuje się że powierzchnia poślizgu znajduje się na głębokości co najmniej 10 m p.p.t. W granicach osuwiska znajdują się budynki mieszkalne, gospodarcze, letniskowe a także infrastruktura komunikacyjna i przesyłu mediów. Na skutek uaktywnienia się osuwiska zniszczeniu uległy: budynek mieszkalny [...] - dz. nr [...] (wydana decyzja o zakazie użytkowania), fundamenty trzech nowobudowanych budynków (dz. nr [...]), budynek gospodarczy [...] - dz. nr [...]. Uszkodzony jest także budynek mieszkalny [...] - dz. nr [...]. Zniszczona została również droga dojazdowa do posesji [...] W pkt. 10 ppkt. 7 Karty wskazano, że zagrożone są wszystkie uszkodzone budynki oraz (między innymi) budynek na działce [...] tj. działce objętej wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy. W pkt. 17 Karty pt. "Uwagi o możliwości zabezpieczenia oraz dodatkowe informacje", wskazano: "Osuwisko jest czynne oraz rozległe i głębokie dlatego biorąc pod uwagę koszty zabezpieczenia nie nadaje się ono do stabilizacji. Budynek mieszkalny [...] (dz. nr [...]) wyłączono z eksploatacji a budynek gospodarczy na dz. nr [...] powinien zostać wyłączony z dalszej eksploatacji ze względu na powstałe uszkodzenia. Nie ma możliwości odbudowy zniszczonych obiektów ze względu na stałą aktywność centralnej i wschodniej części osuwiska. Pozostałe budynki znajdujące się w tym rejonie wymagają obserwacji i w razie pojawiania się nowych uszkodzeń konieczne będzie wyłączenie ich z użytkowania. W strefie zagrożonej na obecnym etapie rozwoju osuwiska znajdują się budynki zlokalizowane na działkach nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]. Nowobudowany budynek (dz. nr [...]) znajduje się w zasadniczo nieaktywnej części osuwiska, jednakże poniżej fragmentu czynnej skarpy osuwiskowej i jest zagrożony możliwością zasypywania masami ziemnymi. Poza osuwiskiem ale w odległości kilku metrów od jego granic znajdują się zabudowania położone w granicach dziatek nr: [...] i [...]. Obecnie nie stwierdza się bezpośredniego zagrożenia dla tych obiektów, jednakże dalszy rozwój ruchów masowych może być niebezpieczny również dla tych budynków. W celu doraźnego zabezpieczenia istniejącej infrastruktury i zabudowy w granicach osuwiska powinno się szczególnie zadbać o odprowadzenie wód opadowych z kołuwiów. Obszar osuwiska oraz kilkunastometrowa strefa wokół niego powinny zostać wyłączone z możliwości realizacji nowej zabudowy." Dodatkowo, w aktach sprawy organ zgromadził jeszcze inne dane dotyczące osuwiska, tj. Kartę Rejestracyjną osuwiska nr [...] sporządzoną w systemie SOPO – Systemie Osłony Przeciwosuwiskowej. Również i ta karta wskazuje na zagrożenia w postaci możliwości uszkodzenia budynków mieszkalnych i gospodarczych. Jak wynika ze strony internetowej Państwowego Instytutu Geologicznego [...], System Osłony Przeciwosuwiskowej jest projektem o znaczeniu ogólnopaństwowym, który jest realizowany w kilku etapach. Jego podstawowym celem jest rozpoznanie i udokumentowanie wszystkich osuwisk oraz terenów potencjalnie zagrożonych ruchami masowymi w Polsce oraz założenie systemu monitoringu wgłębnego i powierzchniowego na 60 wybranych osuwiskach. Stanowi to punkt wyjścia do tworzenia map podatności osuwiskowej a w dalszym etapie – opracowania systemu prognozowania, oceny i redukcji ryzyka osuwiskowego w Polsce, czyli w ograniczeniu w znacznym stopniu szkód i zniszczeń wywołanych rozwojem osuwisk. Projekt ma także za zadanie wspomaganie władz lokalnych w wypełnianiu obowiązków dotyczących problematyki ruchów masowych wynikających z odpowiednich ustaw i rozporządzeń. Ze zgromadzonego materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy wynika zatem, że organ przed wydaniem postanowienia o zaskarżonej treści zebrał wystarczający materiał dowodowy, wskazujący na brak możliwości zabudowy działki [...] ze względu na potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i mienia. Treść karty osuwiskowej nie pozostawia żadnych wątpliwości co do braku możliwości zabudowy działki podłożonej na terenie osuwiska. Trzeba mieć również na względzie, że po myśli art. 3 ust. 1 pkt. 1 i 2 Ustawy z dnia 18 kwietnia 2002 r. o stanie klęski żywiołowej osuwisko ziemi to katastrofa naturalna (klęska żywiołowa), co organ uzgadniający również musi mieć na względzie. Tym samym nie można skutecznie zarzucić organowi naruszenia art. 6, art. 7, art. 75, art. 80 i 77 § 1 KPA. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia również wymagania art. 107 Kpa. Nie jest też uzasadniony zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 60 ust. 1 w związku z art. 61 ust. 1 pkt. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, dającego delegację, organom o których mowa w art. 53 ust. 4 u.p.z.p. do uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy tylko w ramach obowiązujących przepisów odrębnych. Art. 60 ust. 1 ustawy o planowaniu stanowi, że "decyzję o warunkach zabudowy wydaje, z zastrzeżeniem ust. 3, wójt, burmistrz albo prezydent miasta po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4, i uzyskaniu uzgodnień lub decyzji wymaganych przepisami odrębnymi." Przepis art. 53 ust. 4 pkt. 5a stanowi natomiast, że decyzje, o których mowa w art. 51 ust. 1, wydaje się po uzgodnieniu ze starostą, jako właściwym organem ochrony środowiska - w odniesieniu do terenów zagrożonych osuwaniem się mas ziemnych. Oznacza to po pierwsze, że projekt decyzji o warunkach zabudowy musi być uzgodniony z organami wymienionymi w art. 53 ust. 4 (oczywiście nie ze wszystkimi, ale stosownie według właściwości obszaru na którym położna jest nieruchomości objęta wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy) a nadto musi uzyskać uzgodnienia lub decyzje wymagane przepisami odrębnymi (np. decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia). Po wtóre zaś, w odniesieniu do terenów zagrożonych osuwaniem się mas ziemnych, uzgodnienie dokonywane przez starostę nie dosyła do przepisów odrębnych. W uzgodnieniu tym chodzi bowiem głównie o wykorzystanie specjalistycznej wiedzy i dokumentacji posiadanej przez Geologa Powiatowego działającego z upoważnienia starosty, którą ten powinien wykorzystać dla ewentualnej ochrony osób i mienia przed katastrofa osunięcia się mas ziemnych. Nie jest też zasadny zarzut naruszenia art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym tj. zasady wolności zabudowy. Wolność zabudowy nie jest prawem bezwzględnym, co wynika już wprost z brzmienia art. 6 ust. 2 ustawy o planowaniu, który stanowi, że każdy ma prawo, w granicach określonych ustawą, do zagospodarowania terenu, do którego ma tytuł prawny, zgodnie z warunkami ustalonymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli nie narusza to chronionego prawem interesu publicznego oraz osób trzecich. Granicą tego prawa są właśnie choćby przepisy ustawy o planowaniu, w tym również sam fakt konieczności wystąpienia o wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy w przypadku chęci zmiany sposobu zagospodarowania terenu. Gdyby prawo zabudowy było prawem bezwzględnym to zbędne były zarówno przepisy dotyczące planowania przestrzennego jak i prawa budowlanego, a każdy właściciel nieruchomości mógłby realizować każdą inwestycję bez żadnych ograniczeń. Wobec powyższego skarga jako bezzasadna podlegała oddaleniu na zasadzie art. 151 p.p.s.a.