II SA/Kr 1208/01

WyrokWSA w Krakowie2004-02-23

Skład orzekający: Piotr Lechowski, Alina Paluch, Elżbieta Kremer

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja odmawiająca przyznania nagrody rocznej funkcjonariuszowi Służby Więziennej w służbie przygotowawczej, wydana na podstawie przepisów wykonawczych sprzecznych z ustawą o Służbie Więziennej i Konstytucją RP, podlega uchyleniu?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, uznając, że doszło do naruszenia prawa materialnego, które stanowi podstawę do wznowienia postępowania. Podstawą uchylenia było orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego stwierdzające niezgodność przepisów wykonawczych dotyczących nagród rocznych z ustawą o Służbie Więziennej i Konstytucją RP, co zgodnie z art. 145a kpa uzasadnia wznowienie postępowania.
Stan faktyczny
Skarżąca A. P. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej utrzymującą w mocy decyzję o odmowie przyznania jej nagrody rocznej za okres służby przygotowawczej. Skarżąca podniosła zarzut sprzeczności przepisów wykonawczych z ustawą o Służbie Więziennej, które ograniczały jej prawo do nagrody. Organ w odpowiedzi wnosił o oddalenie skargi i zawieszenie postępowania ze względu na toczące się postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym w podobnej sprawie.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej i poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Aresztu Śledczego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA - del. Piotr Lechowski Sędziowie: NSA - del. Alina Paluch WSA Elżbieta Kremer (spr.) Protokolant : Dorota Hajto po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lutego 2004 r. sprawy ze skargi A. P. na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w [...] z dnia 16 marca 2001r. Nr [...] w przedmiocie wypłaty nagrody rocznej I uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji Skarżąca A. P. złożyła skargę na decyzję personalną nr [...] z dnia [...].2001 r. wydaną przez Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w [...], którą została utrzymana w mocy decyzja personalna nr [...] z dnia [...].2001 wydana przez dyrektora Aresztu Śledczego w sprawie odmowy przyznania nagrody rocznej za okres służby w służbie przygotowawczej od [...].1998r. do [...].1999r. Podstawą prawną wydania powyższych decyzji był §11 ust.2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 19.12.2000r.w sprawie warunków przyznawania funkcjonariuszom Służby Więziennej nagród rocznych, uznaniowych i zapomóg /Dz.U. Nr 119, poz.1266/, który odwoływał się do zarządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 05.09.1997r. w sprawie określenia warunków przyznawania nagród rocznych, nagród uznaniowych i zapomóg funkcjonariuszom Służby więziennej /Dz.Urz. MS Nr 4, poz.37/. W skardze skarżąca wnosiła o uchylenie przedmiotowych decyzji, a w uzasadnieniu wskazała, że przepisy wykonawcze w sprawie warunków przyznawania funkcjonariuszom Służby Więziennej nagród rocznych, które ograniczają prawo do nagrody funkcjonariuszom będącym w służbie przygotowawczej, wydane zostały z naruszeniem ustawy z dnia 26.04.1996r. o Służbie Więziennej. Ustawa o służbie więziennej regulując prawo do nagrody w art.106 nie wprowadza rozróżnienia na funkcjonariuszy w służbie stałej i funkcjonariuszy w służbie przygotowawczej. Stąd też akty wykonawcze, które ograniczają prawo do nagrody funkcjonariuszom będącym w służbie przygotowawczej są zdaniem skarżącej sprzeczne z ustawą o Służbie Więziennej. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o: oddalenie skargi, zawieszenie postępowania. Jako podstawę zawieszenia wskazał art.97 § l pkt 4 kpa oraz fakt, że w podobnej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny ośrodek zamiejscowy w Lublinie zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym czy § 2 ust l zarządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 05.09.1997r. w sprawie określenia warunków przyznawania nagród rocznych, nagród uznaniowych i zapomóg funkcjonariuszom służby więziennej jest zgodny z art.29.ust.7 i art.106 ust. l i 3 ustawy z dnia 26.04.1996r. o Służbie Więziennej oraz art.2 Konstytucji RP. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art.97 ustawy z dnia 30.08.2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1271/ Sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 10 lipca 2001 r. /Dz.Urz.Min.Spr. z dnia 17 września 2001r./ orzekł: że §2 ust. l zarządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 05.09.1997r. w sprawie określenia warunków przyznawania nagród rocznych, nagród uznaniowych i zapomóg funkcjonariuszom służby więziennej jest niezgodny z art.29 ust.7 i art.106 ust. l i 3 ustawy z dnia 26.04 1996r. o Służbie Więziennej, oraz jest niezgodny z art. 2 Konstytucji RP. Następnie Minister Sprawiedliwości wydał dnia 30.01.2002r. rozporządzenie w sprawie warunków i trybu przyznawania funkcjonariuszom Służby Więziennej nagród rocznych, nagród uznaniowych i zapomóg /Dz.U Nr 15, poz.145/, w którym prawo do nagrody przysługuje wszystkim funkcjonariuszom, bez względu czy są funkcjonariuszami w służbie stałej czy w służbie przygotowawczej. A nadto w §12 rozporz. przyznano prawo do nagrody funkcjonariuszom, którzy w latach 1997, 1998, 1999 pełnili służbę przygotowawczą, określając terminy jej wypłaty. W tym stanie prawnym Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art.145 § l pkt l lit.b ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uwzględnił skargę i uchylił decyzję organu II instancji i poprzedzającą ja decyzję organu I instancji, albowiem doszło do naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania. Zgodnie bowiem z art. 145a kpa można żądać wznowienia postępowania również w przypadku gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub ustawą na podstawie którego została wydana decyzja.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło