II SA/Kr 1208/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w [....] w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz Sędziowie: WSA Renata Czeluśniak (spr.) AWSA Inga Gołowska Protokolant: Beata Błach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 05 listopada 2007 r. sprawy ze skargi W.S. na decyzję Wojewody z dnia przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana, III. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego W.S. kwotę 10 zł ( dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Starosta S. decyzją nr ...................wydaną na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2000r. Nr 106, póz. 1126 z późn. zm.), oraz art. 104 kpa, udzielił M.K. pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z wewnętrznymi instalacjami: wodociągową, kanalizacyjną, centralnego ogrzewania i elektryczną, oraz z przyłączem kanalizacji sanitarnej wraz ze zbiornikiem na nieczystości ciekłe, na działkach Nr ................. położonych przy ...................... W uzasadnieniu organ l instancji podał, że projekt budowlany został sporządzony przez osoby posiadające uprawnienia budowlane do projektowania w specjalności architektonicznej, konstrukcyjno - inżynieryjnej, instalacyjne -inżynieryjnej w zakresie instalacji elektrycznych oraz instalacji sanitarnych. Organ l instancji wskazał też, że projekt budowlany był zgodny z wymaganiami art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz został złożony w terminie ważności tej decyzji. Ponadto inwestor wykazał prawo dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Odwołanie od powyższej decyzji do Wojewody S. złożył W.S. , podnosząc, iż nie wyraża zgody na w/w pozwolenie. Odwołujący się wniósł o zawieszenie postępowania administracyjnego w sprawie wydania przedmiotowego pozwolenia na rozbudowę do czasu zakończenia toczącego się w Sądzie Rejonowym w S. postępowania o ustanowienie służebności drogi koniecznej na działce Nr ......... Podniósł też, iż Sąd, postanowieniem z dnia........2002r. dopuścił dowód z opinii biegłego sądowego z zakresu budownictwa w celu ustalenia możliwości przeprowadzenia urządzeń wodociągowych, gazowych, kanalizacyjnych i linii energetycznej przez działkę Nr ........do nieruchomości odwołującego się. Wojewoda S. decyzją z dnia ........... 2003r. ........., wydaną na podstawie art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2000r. Nr 106, póz. 1126 z późn. zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ odwoławczy stwierdził, że zaskarżona decyzja została wydana w zgodności z decyzją Burmistrza Miasta S. z dnia ........2002r. .........o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Zgodnie z planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego miasta S., zatwierdzonym Uchwałą .......Rady Narodowej Miasta S. z dnia ..............1990r. planowana inwestycja znajduje się na terenie zdefiniowanym jako: "Teren położony między południową granicą miasta, .................gdzie przewiduje się zabudowę jednorodzinną w większości wolnostojącą, II kondygnacje, dachy strome dwuspadowe, II kondygnacja w poddaszu, garaże wbudowane. Zdaniem organu odwoławczego mieszkalna funkcja przedmiotowego budynku jest zgodna z określonym w planie przeznaczeniem terenu przy ulicy.........., a więc jest zgodna z jego ustaleniami. Wojewoda uznał, że projekt budowlany zamierzonej inwestycji został wykonany przez osoby posiadające stosowne uprawnienia budowlane, jest kompletny i zgodny z wymaganiami przepisów techniczno - budowlanych oraz posiada wymagane uzgodnienia. Ponadto organ odwoławczy podkreślił, że zgodnie z przepisem art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, jeżeli stwierdzi, iż wymagania określone w ust. 1 i 2 tego artykułu oraz w art. 32 ust. 4 zostały spełnione, co miało miejsce w przedmiotowej sprawie. Odnośnie postępowania toczącego się w Sądzie Rejonowym w S. organ odwoławczy wyjaśnił, iż wprawdzie bezspornym jest, że działki odwołującego się, graniczące z działkami inwestora od strony północnej, nie mają dostępu do drogi publicznej, jednakże odwołującemu nie przysługuje tytuł prawny do korzystania z nieruchomości inwestora w zakresie służebności drogi koniecznej. O ten tytuł prawny odwołujący się dopiero zabiega, występując do Sądu Rejonowego w S. z wnioskiem o ustanowienie służebności drogi koniecznej na działce Nr .........., będącej własnością inwestora. Jednakże Sąd Rejonowy nie zabezpieczył roszczenia o ustanowienie drogi koniecznej, stąd też nie ma przesłanek do zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie wydania pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego do czasu zakończenia postępowania, toczącego się w Sądzie Rejonowym, a tym samym do wstrzymania wykonywania jakichkolwiek inwestycji na działce należącej do inwestora. Niezależnie od powyższego Wojewoda wskazał, iż z projektu zagospodarowania działek Nr ............wynika, że wzdłuż zachodniej granicy działki Nr ........... pozostaje niezabudowany pas gruntu o szerokości 3,25 m, stanowiący dojazd do północnej części nieruchomości inwestora, graniczącej z działkami odwołującego się. Skargę na powyższą decyzję Wojewody .........do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie wniósł W.S. Skarżący zarzucił, że budowa zbiornika na nieczystości ciekłe na działce Nr .......zmierza do całkowitego zniesienia lub znacznego ograniczenia współposiadania przez skarżącego tej nieruchomości. Skarżący podniósł, że darował trzy działki swojej siostrze i jej mężowi, zakładając, że będzie miał przez te działki zagwarantowany dostęp do drogi publicznej dla pozostałej części swojej nieruchomości. Wskazał, że zarówno przed jak i po dokonaniu darowizny przechodził i przejeżdżał przez działkę Nr ........Tego prawa nie kwestionują obecni właściciele działki, a przedmiotem postępowania przed Sądem Rejonowym jest tylko kwestia przeprowadzenia instalacji wodociągowej, kanalizacyjnej i elektrycznej. W związku z tym skarżący zarzucił, że organy administracji nie wyjaśniły istotnych okoliczności sprawy przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę oraz niezasadnie odmówiły zawieszenia postępowania do czasu wydania orzeczenia Sądu w sprawie służebności gruntowej. Podkreślił, że samo istnienie służebności obciążającej działkę, objętą pozwoleniem na rozbudowę, jest bezsporne, natomiast spór dotyczy jej zakresu. W odpowiedzi na skargę Wojewoda S. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie zauważyć należy, iż sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie z uwagi na przepis art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1271 ze zm.), który stanowi, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z art. 134 § 1 w/w ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga jest uzasadniona. Zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst. jedn. Dz. U. z 2006r. Nr 1566, póz. 1118 z późn. zm.) przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu. Zatem zgodność założeń projektu budowlanego z warunkami zabudowy i zagospodarowania terenu jest pozytywną przesłanką wydania pozwolenia na budowę. Art. 107 § 1 kpa wśród składników decyzji wymienia uzasadnienie faktyczne i prawne, precyzując w § 3, że uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Analiza decyzji organów administracji, podlegających w niniejszej sprawie kontroli ze strony sądu administracyjnego, wskazuje na istotne braki dotyczące uzasadnienia obydwu decyzji. Organ II instancji wprawdzie wyjaśnił, dlaczego w jego ocenie przedmiotowy projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wskazując, że funkcja przedmiotowego budynku jest zgodna z przewidzianym w planie przeznaczeniem terenu. Jednakże w odniesieniu do kwestii zgodności projektu budowlanego z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu organ II instancji ograniczył się do zdawkowego stwierdzenia, że decyzja organu l instancji została wydana "w zgodności" z decyzją o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Należy zwrócić uwagę, że w tej kwestii również uzasadnienie decyzji organu l instancji nie podaje praktycznie żadnych kryteriów, którymi kierował się organ, stwierdzając zgodność projektu budowlanego z warunkami zabudowy i zagospodarowania terenu ani też nie odnosi się do żadnych konkretnych postanowień tej decyzji, które wskazywałyby na to, że przedmiotowy projekt budowlany jest z nią zgodny. W szczególności rażący jest brak ustosunkowania się do spełnienia określonych w załączniku nr 1 do decyzji warunków dotyczących ochrony interesów osób trzecich, zgodnie z którymi "inwestycję należy zaprojektować w sposób zapewniający ochronę uzasadnionych interesów osób trzecich, a w szczególności wynikających z art. 5 ust. 2 Prawa budowlanego zapewnienia dostępu do drogi publicznej oraz ochronę przed pozbawieniem możliwości korzystania z wody, kanalizacji, energii elektrycznej i cieplnej oraz środków łączności." Wskazane wyżej braki uzasadnień decyzji organów l i II instancji stanowią w ocenie Sądu nie tylko naruszenie art. 107 kpa, lecz wskazują również na to, że organy administracji nie podjęły kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, co stanowi naruszenie art. 7 i art. 77 kpa. Organy prowadzące postępowanie bowiem nie tylko nie dokonały dokładnej oceny tego, czy projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami zawartymi w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, lecz również zaniedbały dokonania własnych ustaleń w zakresie odnoszącym się do praw skarżącego, które mogłyby zostać naruszone przez zrealizowanie planowanej inwestycji. Nie zapoznały się również z aktami sprawy prowadzonej przez sąd rejonowy i nie rozważyły możliwości zawieszenia postępowania do czasu ustalenia zakresu służebności. W konsekwencji nie wyjaśniono, czy W.S. będzie mógł korzystać z dotychczasowego przejazdu skoro wybudowane zostanie na jego trasie szambo. Nie wyjaśniono też, czy budowa zbiornika na nieczystości ciekłe nie pozbawi nieruchomości skarżącego możliwości korzystania z wody, kanalizacji oraz instalacji elektrycznej, co wyraźnie zostało zastrzeżone w załączniku nr 1 do decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Zarzut ten odnosi się w szczególności do decyzji organu odwoławczego, który, mimo podniesionych przez skarżącego w odwołaniu okoliczności, wskazujących na postępowanie sądowe o ustanowienie służebności gruntowej zapewniającej dostęp do drogi publicznej i przeprowadzenie podstawowych mediów, nie podjął żadnych działań zmierzających do ustalenia ewentualnego wpływu tego postępowania na postępowanie administracyjne, a w konsekwencji na zgodność projektu budowlanego z warunkami zabudowy i zagospodarowania terenu. Fakt, że organ odwoławczy nie poczynił żadnych własnych ustaleń, Sąd uznał na naruszenie art. 136 w związku z art. 7 i 77 kpa. Ponadto wskazać należy, że nie są jasne podstawy, na jakich organy administracji dokonały ustalenia kręgu stron w niniejszej sprawie, ponieważ w aktach sprawy brak jest odpisów z ewidencji gruntów oraz ksiąg wieczystych dla sąsiednich nieruchomości, które pozwalałyby na ustalenie ich aktualnych właścicieli. Brak prawidłowego ustalenia kręgu stron stanowi naruszenie art. 28 kpa. W aktach sprawy brak jest również zaświadczenia o posiadaniu przez osoby sporządzające projekt budowlany odpowiednich uprawnień budowlanych, co jest niezgodne z wymogiem określonym w art. 33 ust. 2 pkt 1 w związku z art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego. W ocenie Sądu decyzja organu odwoławczego, jak również organu l instancji zostały wydane bez uprzedniego ustalenia, czy przedmiotowy projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami zawartymi w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, czyli bez zbadania podstawowej przesłanki warunkującej wydanie pozwolenia na budowę. Takie zaś naruszenie przepisów postępowania należy ocenić jako mające istotny wpływ na wynik sprawy. Dlatego też na podstawie art. 145 § pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.) Sąd uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody S. oraz poprzedzającą ja decyzję Starosty S. W związku z powyższym na podstawie art. 152 w/w ustawy Sąd orzekł, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana. W przedmiocie kosztów postępowania orzeczono w oparciu o art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zasądzając na rzecz skarżącego równowartość uiszczonego przez niego wpisu.