II SA/Kr 121/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku Spółki Jawnej "A. " z siedzibą w J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w dniu 26 lutego 2015 r. sprawy ze skargi Spółki Jawnej "A. z siedzibą w J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. nr [...] z dnia 20 listopada 2014 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. nr [...] z dnia 20 listopada 2014 r. znak: [...] Spółka Jawna "A." z siedzibą w J. zawarła wniosek o wstrzymanie tej decyzji. Zaskarżoną decyzją organ odwoławczy uchylił nakaz rozbiórki orzeczony przez organ I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie podniesiono, że z uwagi na stanowisko organu odwoławczego niemal pewne jest ponowne orzeczenie nakazu rozbiórki przez organ I instancji, to zaś spowoduje dla strony skarżącej utratę dochodu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ochrony tymczasowej, której przyznania domaga się strona skarżąca, dotyczy jedynie takich aktów, które mają przymiot wykonalności. Natomiast nie kwalifikują się do wykonania decyzje kasatoryjne, a więc decyzje organu wyższego stopnia uchylające decyzję organu I instancji i przekazujące mu sprawę do ponownego rozpatrzenia. Takie decyzje nie wywołują bowiem skutków materialnoprawnych, lecz mają jedynie charakter procesowy, a organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego do doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią zaskarżonej decyzji. Podkreślić trzeba, że decyzja kasatoryjna nie może być egzekwowana w postępowaniu egzekucyjnym, nie powoduje też powstania żadnych skutków w sferze interesu prawnego strony, ani nie nakłada na skarżącego nowych praw lub obowiązków, które podlegałyby wykonaniu. Wydanie tego rodzaju decyzji nie wiąże się z obowiązkiem działania, zaniechania, czy też nakazem znoszenia zachowania zarówno dla stron, jak również dla innych podmiotów. W niniejszej sprawie strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji WINB w K. uchylającej decyzję organu i przekazującej sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Zatem decyzja ta nie podlega wykonaniu w rozumieniu art. 61 § 3 ppsa i nie może do niej mieć zastosowania instytucja wstrzymania wykonania aktu uregulowana w tym przepisie. Wyjaśnić trzeba też, że wstrzymanie wykonania decyzji uchylającej decyzję organu i przekazującej sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia nie może nastąpić na podstawie spodziewanej treści rozstrzygnięcia organu I instancji wydanego po ponownym rozpatrzeniu sprawy. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 61 § 4 i 5 ppsa.