II SA/Kr 1211/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Mirosław Bator Sędzia WSA Magda Froncisz Protokolant: sekretarz sądowy Katarzyna Cyganik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi W. M. i M. M. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 25 lipca 2025 r., znak WI-I.7840.25.4.2025.JO w przedmiocie uchylenia decyzji dotyczącej pozwolenia na rozbiórkę, częściowego umorzenia postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na rozbiórkę oraz udzielenia pozwolenia na rozbiórkę w pozostałym zakresie – po wznowieniu postępowania skargę oddala. Prezydent Miasta Tarnowa decyzją nr 383/2022 z 4 listopada 2022 r. znak: WAB-I.6741.8.2022.SZ, udzielił inwestorowi pozwolenia na rozbiórkę budynku mieszkalnego oraz czterech budynków gospodarczych zlokalizowanych na działce nr [...] obręb [...] oraz budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...] obręb [...] przy ul. [...] w T.. W dniu 10 lipca 2023 r. wpłynął wniosek M. M. i W. M. (dalej skarżący) o wznowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 kpa postępowania zakończonego powyższą decyzją udzielającą pozwolenia na rozbiórkę. Prezydent Miasta Tarnowa postanowieniem z 21 lipca 2023 r. znak: WAB-I.6740.75.2023.SZ, odmówił wznowienia postępowania oraz odmówił wstrzymania wykonania przedmiotowej decyzji. Wojewoda Małopolski postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2023 r. znak: WI-I.7840.25.9.2023.MA, uchylił powyższe postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Prezydent Miasta Tarnowa, wydał w dniu 31 sierpnia 2023 r. postanowienie znak: WAB-I.6740.75.2023.SZ, którym wznowił postępowanie w przedmiotowej sprawie. Po przeprowadzeniu postępowania wznowieniowego, organ I instancji działając na podstawie art. 151 § 1 kpa, wydał w dniu 6 października 2023 r. decyzję znak: WAB-I.6740.75.2023.SZ, którą z uwagi na stwierdzony brak zaistnienia przesłanki wynikającej z art. 145 § 1 pkt 5 kpa, odmówił uchylenia własnej ostatecznej decyzji nr 383/2022 z dnia 4 listopada 2022 r. Wojewoda Małopolski ponownie uchylił powyższą decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, stwierdzając, że w okolicznościach tej sprawy wystąpiła przesłanka wznowieniowa powołana przez wnioskodawców określona w art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Nową okolicznością nieznaną organowi I instancji jest wyjście na jaw okoliczności, iż rozbiórka tego budynku może negatywnie oddziaływać na istniejący budynek skarżących, w tym także pozbawić ich możliwości korzystania z wody, kanalizacji, gazu, energii elektrycznej, cieplnej i środków łączności, co stoi w sprzeczności z treścią projektu rozbiórki będącego podstawą wydania spornej decyzji. Ponownie analizując złożony wniosek, Prezydent Miasta Tarnowa uzupełnił materiał dowodowy w postaci dokumentacji archiwalnej budynku skarżących, materiały z zespołu aktowego nr [...] – Zarząd Miejski i Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w T., sygnatura [...] oraz projekt budowlany dotyczący przebudowy konstrukcji dachu w istniejącym budynku mieszkalnym zatwierdzony decyzją nr 113/2005 z dnia 4 kwietnia 2005 r. znak: WUAB.A.7353/B/I-36/2005. Kolejno, działając na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 Prezydent Miasta Tarnowa wydał w dniu 26 marca 2024 r. decyzję znak: WAB-I.6740.75.2023.SZ, którą odmówił uchylenia własnej ostatecznej decyzji nr 383/2022 z dnia 4 listopada 2022 r. znak: WAB-I.6741.8.2022.SZ. Wojewoda Małopolski decyzją z dnia 9 września 2024 r. znak: WI-I.7840.25.5.2024.JO uchylił powyższą decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, stwierdzając istotną rozbieżność między dwoma projektami rozbiórki a informacjami, które wniósł do sprawy nowy materiał dowodowy w postaci ekspertyzy technicznej z lipca 2024 r. Będąc związanym wytycznymi zawartymi w decyzji organu II instancji, Prezydent Miasta Tarnowa działając na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 kpa w związku z art. 145 § 1 pkt 5 kpa wydał w dniu 24 kwietnia 2025 r. decyzję znak: WABI. 6740.75.2023.SZ, którą uchylił własną decyzję nr 383/2022 z dnia 4 listopada 2022 r., znak: WAB-I.6741.8.2022.SZ, a następnie umorzył postępowanie administracyjne w części dotyczącej pozwolenia na rozbiórkę czterech budynków gospodarczych zlokalizowanych na działce nr [...] obręb [...] oraz budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...] obręb [...] przy ul. [...], oraz orzekł o udzieleniu pozwolenia na rozbiórkę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z pozostawieniem jego fragmentu na działce [...], obr. [...] przy ul. [...] (błąd w adresie – powinno być: ul. [...]) w T. w celu zabezpieczenia budynku sąsiedniego zlokalizowanego na działce nr [...], obr[...] przy ul. [...] (błąd w adresie – powinno być: ul. [...] w T.. Odwołanie złożyli skarżący zarzucając naruszenie: - art. 7 kpa w zw. z art. 77 §1 kpa w zw. z art. 80 kpa w zw. z art. 107 § 1 i 3 kpa poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych czynności oraz niezebranie i nierozpatrzenie materiału dowodowego, a w szczególności zbagatelizowanie zapisu znajdującego się w ekspertyzie technicznej z dnia 4 lipca 2024 r. wskazującego na konieczność poddania elementów ścian budynku (skarżących) analizie pod względem stateczności i termoizolacyjności przez osobę lub osoby posiadające odpowiednie uprawienia budowlane, - art. 12 § 1 kpa w zw. z art. 16 § 1 kpa poprzez rażące naruszenie zasady szybkości postępowania oraz trwałości decyzji i niezastosowanie się do wytycznych organu odwoławczego. Wojewoda Małopolski, decyzją z 25 lipca 2025 r. Znak sprawy: WI-I.7840.25.4.2025.JO, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa oraz art. 80 ust. 1 pkt 2, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 82 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r., Prawo budowlane (Dz.U.2025.418, dalej p.b.), uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej wyrzeczenia cyt. "uchyla decyzję Prezydenta Miasta Tarnowa Nr 383/2022 z dnia 04.11.2022 r. znak: WAB-l.6741.8.2022.SZ dot. rozbiórki budynku mieszkalnego oraz czterech budynków gospodarczych zlokalizowanych na działce nr [...] obręb [...] oraz budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...] obręb [...] przy ul. [...] w T., przeniesioną w dniu 8 marca 2023 r. na nowego inwestora: firmę A. Sp. z o.o., ul. [...], [...], oraz umarza postępowanie administracyjne w części dotyczącej pozwolenia na rozbiórkę czterech budynków gospodarczych zlokalizowanych na działce nr [...] obręb [...] oraz budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...] obręb [...] przy ul. [...] oraz udziela pozwolenia na rozbiórkę dla firmy A. Sp. z o.o. ul. [...] [...] (Pełnomocnik: Pan Ł. S., [...], ul. [...]) dla przedsięwzięcia: "Rozbiórka budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z pozostawieniem jego fragmentu na dz. [...] Obr. [...] przy ul. [...] w T. w celu zabezpieczenia budynku sąsiedniego zlokalizowanego na działce nr [...] Obr. [...] przy ul. [...] w T..", i orzekł się w tym zakresie: uchyla się decyzję Prezydenta Miasta Tarnowa Nr 383/2022 z dnia 04.11.2022 r. znak: WAB-l.6741.8.2022.SZ dot. rozbiórki budynku mieszkalnego oraz czterech budynków gospodarczych zlokalizowanych na działce nr [...] obręb [...] oraz budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...] obręb [...] przy ul. S. w T., przeniesioną w dniu 8 marca 2023 r. na nowego inwestora: firmę A. Sp. z o.o., ul. [...] [...], oraz umarza się postępowanie administracyjne w części dotyczącej wydania na wniosek Inwestora pozwolenia obejmującego rozbiórkę czterech budynków gospodarczych zlokalizowanych na działce nr [...] obręb [...] oraz budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...] obręb [...] przy ul. [...] orzeka się w pozostałym zakresie, wobec żądania objętego wnioskiem, o udzieleniu dla firmy A. Sp. z o.o. ul. [...], [...] (Pełnomocnik: Pan Ł. S.) pozwolenia na rozbiórkę przedsięwzięcia pn. "Rozbiórka budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z pozostawieniem jego fragmentu na dz. [...] Obr. [...] przy ul. [...] w T. w celu zabezpieczenia budynku sąsiedniego zlokalizowanego na działce nr [...] Obr. [...] przy ul. [...] w T.", w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu podano, iż Prezydent Miasta Tarnowa zasadnie uznał, iż nową okolicznością nieznaną organowi jest fakt, iż rozbiórka przedmiotowego budynku może negatywnie oddziaływać na istniejący budynek skarżących, w tym także pozbawić ich możliwości korzystania z wody, kanalizacji, gazu, energii elektrycznej, cieplnej i środków łączności. Przedłożony przez inwestora projekt rozbiórki, będący podstawą wydania decyzji nr 383/2022 z dnia 4 listopada 2022 r. znak: WAB-I.6741.8.2022.SZ udzielającej pozwolenia na rozbiórkę, różnił się w swoim zakresie oraz treści od projektu, który został opracowany w czerwcu 2023 r. na potrzeby uzyskania decyzji o niezbędności wejścia w teren. Materiał dowodowy na etapie prowadzonego przez Organ postępowania wznowieniowego został dodatkowo uzupełniony przez inwestora o opinię techniczną, dotyczącą oddziaływania budynku przeznaczonego do rozbiórki na stan budynku znajdującego się w bezpośrednim sąsiedztwie, która niewątpliwie stanowi nowy dowód (istniejący w dniu wydania decyzji), który nie był znany organowi I instancji w dniu wydania pierwotnej decyzji udzielającej pozwolenia na rozbiórkę. Tym samym działając na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 kpa, zasadnym było w pierwszej kolejności uchylenie pierwotnej decyzji nr 383/2022 z 4 listopada 2022 r., znak: WAB-I.6741.8.2022.SZ w sprawie pozwolenia na rozbiórkę budynku mieszkalnego oraz czterech budynków gospodarczych zlokalizowanych na działce nr [...] obręb [...] oraz budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...] obręb [...] w T., a także umorzenie postępowania administracyjnego w części dotyczącej pozwolenia na rozbiórkę czterech budynków gospodarczych zlokalizowanych na działce [...] obręb [...] oraz budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...] obręb [...] przy ul. [...] (z uwagi na fakt, iż te budynki zostały już rozebrane na podstawie będącej w obiegu prawnym decyzji Prezydenta Miasta Tarnowa nr 383/2022 z dnia 4 listopada 2022 r. znak: WAB-I.6741.8.2022.SZ ), a w konsekwencji wobec przedłożonego przez inwestora prawidłowo opracowanego nowego projektu rozbiórki, udzielenie pozwolenia na rozbiórkę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z pozostawieniem jego fragmentu na działce [...], obr[...] przy ul. [...] w T. w celu zabezpieczenia budynku sąsiedniego zlokalizowanego na działce nr [...], obr. [...] przy ul. [...] w T.. Prezydent Miasta Tarnowa bowiem po analizie przedłożonej przez inwestora ekspertyzy opracowanej w lipcu 2024 r. przez rzeczoznawcę budowlanego mgr inż. P. C., wezwał inwestora do opracowania nowego projektu rozbiórki budynku mieszkalnego przy ul. [...] zlokalizowanego na działce nr [...] obręb [...] ze szczególnym uwzględnieniem analizy konstrukcji sąsiadujących ze sobą budynków oraz analizy pod względem stateczności i termoizolacyjności ścian oraz fundamentów budynku zlokalizowanego przy ul. [...] czyli budynku należącego do wnioskodawców. Inwestor, w dniu 28 marca 2025 r. przedłożył nowy projekt rozbiórki, który zakłada jedynie częściową rozbiórkę budynku przy ul. [...] w T. z pozostawieniem fragmentu tego budynku od strony budynku sąsiedniego w celu zabezpieczenia budynku przy ul. [...]. W projekcie tym stwierdzono, że z uwagi na brak możliwości przeprowadzenia inwentaryzacji budynku skarżących podjęto decyzję o pozostawieniu fragmentu budynku zlokalizowanego na działce nr [...]. Celem przyjętego rozwiązania projektowego są względy bezpieczeństwa, zachowanie stateczności i bezpieczeństwa konstrukcji budynku mieszkalnego przy ul. [...] Nowy projekt rozbiórki zakłada pozostawienie części istniejącego budynku na całej długości od strony działki skarżących. W wyniku częściowej rozbiórki pozostanie bryła - prostopadłościan, zadaszony dachem jednospadowym. Bryła będzie w formie obiektu o wymiarach około 3,5 m- 4,5 m (szerokość biegu klatki schodowej, która jest do pozostawienia ze względów konstrukcyjnych) x 11 m (cała długość budynku od granicy z budynkiem skarżących). Przewiduje się zachowanie części budynku wydzielonej ścianami konstrukcyjnymi czyli całej klatki schodowej (która przystaje do budynku skarżących). Pozostawiona część budynku będzie zwieńczona dachem jednospadowym ze spadkiem w kierunku przeciwnym do działki skarżących. W związku z tym ściana usytuowana w granicy z działką skarżących, która była do tej pory ścianą szczytową będzie ścianą tzw. pulpitową. Ściana ta będzie wyższa względem istniejącego budynku skarżących o ok. 1 m (pomiar własny tut. organu). W wyniku tego założenia powstanie prosta zarówno w formie jak i estetyce bryła, pełniącą funkcję zabezpieczenia budynku sąsiedniego. Także w nawiązaniu do formy istniejącego budynku na sąsiedniej działce, takie rozwiązanie będzie stanowić dość spójne nawiązanie do formy sąsiedniego budynku. Nowy projekt zakłada także likwidację - zamurowanie drzwi wejściowych od strony ul. [...] oraz zamurowanie części otworu okiennego znajdującego się ponad drzwiami na ścianie tylnej - po przeciwnej stronie od ul. [...]. Istniejące okno od strony ul. [...] jak i okno po przeciwnej stronie zostaną zastąpione przepustami wentylacyjnymi (w formie poziomych żaluzji). Obiekt nie będzie pełnił funkcji użytkowej. Ściany obiektu zostaną ocieplone z trzech stron (oprócz ściany w granicy) warstwą wełny mineralnej o gr 5 cm oraz wykończone dekoracyjnym tynkiem w neutralnej jasnej kolorystyce (RAL 9003 lub podobny), dach będzie przykryty blachą na rąbek w kolorze 7016. W ocenie organu odwoławczego, w sytuacji, w której w wyniku robót rozbiórkowych w zasadzie nie powstaje nowa substancja budowlana, zaś z ekspertyzy technicznej wynika, iż istnieje konieczność przyjęcia - wykonania koniecznego zabezpieczenia, to stanowi ono element procesu rozbiórkowego. Przyjęte rozwiązanie powinno dodatkowo przybrać trwały charakter. Mając na względzie powyższe w ocenianej sytuacji procedura pozwolenia na rozbiórkę wraz z dokonaniem koniecznych zabezpieczeń budynku sąsiedniego jest zdaniem tut. organu w pełni uzasadniona i wystarczająca. Zgodnie z art. 30b ust. 1 ustawy Prawo budowlane – rozbiórkę można rozpocząć po uzyskaniu decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę. Omawiane roboty budowlane nie stanowią przypadku, w którym pozwolenie na rozbiórkę nie jest konieczne. Powyższa konstatacja uzasadniona jest położeniem obiektu, stąd też inwestor zobowiązany jest do uzyskania ostatecznej decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę. Rozbiórka co do zasady stanowi roboty budowlane polegające na wyeliminowaniu obiektu z przestrzeni. Ustawodawca nie zdecydował się co prawda na skonstruowanie definicji legalnej rozbiórki, jednak sam proces należy rozumieć tak, jak jest rozumiany w języku potocznym - a więc usunięciu obiektu lub jego części z przestrzeni. Powyższe oznacza, że pozostawienie niektórych elementów obiektu przy przeprowadzaniu robót rozbiórkowych zawiera się w definicji rozbiórki, podobnie jak wykonanie robót (zabezpieczających) mających na celu zabezpieczenie istniejącego obiektu zlokalizowanego w bezpośrednim sąsiedztwie obiektu podlegającemu rozbiórce. Z uwagi na powyższe nie ma przeszkód prawnych, by planowane roboty wykonać w oparciu o pozwolenie na rozbiórkę, co zasadnie uczynił Prezydent Miasta Tarnowa wydając w dniu 24 kwietnia 2025 r. decyzję znak: WAB-I.6740.75.2023.SZ, którą orzekł m.in. o udzieleniu pozwolenia na rozbiórkę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z pozostawieniem jego fragmentu na działce [...], obr. [...] przy ul. [...] w T. w celu zabezpieczenia budynku sąsiedniego zlokalizowanego na działce nr [...], obr[...] przy ul. [...] w T.. Istotnym w tej sprawie jest także fakt, iż pierwotne pozwolenie na rozbiórkę obejmowało swoim zakresem również rozbiórkę czterech budynków gospodarczych oraz budynku mieszkalnego wolnostojącego, natomiast jak wynika z zapisów prowadzonych w dzienniku budowy rozbiórka budynku mieszkalnego na działce nr [...] obr. [...] oraz czterech budynków gospodarczych zlokalizowane na dz. nr [...] obr[...] została już zakończona. W związku z tym, że postępowanie w sprawie pozwolenia na rozbiórkę stało się w tej części (obejmującej już nieistniejące budynki) bezprzedmiotowe, zgodnie z art. 105 § 1 kpa należało je umorzyć w tym zakresie. Zatem również w tym zakresie Prezydent Miasta Tarnowa postąpił w sposób prawidłowy, uwzględniający obowiązujące unormowania prawne. Nadto dokumentacja projektowa stanowiąca podstawę wydania zaskarżonej decyzji Prezydenta Miasta Tarnowa udzielającej pozwolenia na rozbiórkę wraz z pozostawieniem jego fragmentu obejmuje nowy projekt rozbiórki, który sporządzony został przez projektanta posiadającego uprawnienia budowlane w specjalności konstrukcyjno-budowalnej bez ograniczeń, mgr inż. B. B. (upr. nr. [...]), sprawdzony przez mgr inż. B. Ł. posiadającego uprawnienia budowlane w specjalności konstrukcyjno - budowalnej bez ograniczeń (upr. nr. [...]), zawiera opis sposobu zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i mienia oraz opis prac rozbiórkowych i zabezpieczających ze szczególnym uwzględnieniem zabezpieczenia terenu działki sąsiedniej nr [...] obr[...] przy ul. [...] oraz wskazaniem ich szczegółowych oddziaływań. Organ odwoławczy przy tym zwrócił uwagę, iż na pierwszej stronie decyzji Prezydenta Miasta Tarnowa z dnia 24 kwietnia 2025 r. znak: WAB-I.6740.75.2023.SZ, w nazwie przedsięwzięcia: "Rozbiórka budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z pozostawieniem jego fragmentu na dz. [...] Obr[...] przy ul. [...] w T. w celu zabezpieczenia budynku sąsiedniego zlokalizowanego na działce nr [...] Obr. [...] przy ul. [...] w T." błędnie wskazano adresy obiektów, które powinny występować zamiennie - odwrotnie, wobec czego zastosowano dyspozycję art. 138 § 1 pkt 2 kpa. Powyższe działanie nie spowodowało, iż nie występuje tożsamość pod względem przedmiotowym i podmiotowym sprawy administracyjnej dwukrotnie rozpatrywanej i rozstrzyganej. Nowy projekt rozbiórki (w 3 egzemplarzach) przedłożony przez inwestora na etapie postępowania odwoławczego został sporządzony przez uprawnioną osobę posiadającą wymagane uprawnienia, a w jego treści znajdują się m.in. opis sposobu zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i mienia, opis zagospodarowania terenu, część rysunkowa oraz opis zakresu i sposobu prowadzenia prac rozbiórkowych i zabezpieczających ze szczególnym uwzględnieniem zabezpieczenia budynku na działce sąsiedniej. W związku z powyższym uznać należy, że do wniosku o wydanie pozwolenia na rozbiórkę zostały załączone wymagane prawem dokumenty. Na terenie, na którym projektowane jest zamierzenie budowlane nie występują szkody górnicze, działka nie podlega ochronie konserwatorskiej, nie występują gatunki chronione roślin, zwierząt i grzybów ani też nie są ustalone żadne strefy ochrony, a także nie przewidziano zmian w istniejącym ukształtowaniu terenu Organ I instancji dokonał w sposób poprawny analizy akt sprawy w postaci nowego projektu rozbiórki, który w swojej treści odnosi się do kwestii bezpieczeństwa tudzież stateczności budynku skarżących, czego wynikiem jest podjęta przez projektanta decyzja o pozostawieniu fragmentu budynku, który miał zostać poddany rozbiórce. W przedłożonym przez inwestora nowym projekcie rozbiórki dokonano koniecznej w tym przypadku analizy konstrukcji budynku należącego do wnioskodawców (w zakresie możliwym dla jego realizacji z uwagi na fakt, iż skarżący na żadnym z etapów toczącego się postępowania nie zezwolili na wejście na swoją nieruchomość celem oceny jej konstrukcji i stanu technicznego) pod względem stateczności i to właśnie z tego względu podjęto decyzje o pozostawieniu części budynku (klatki schodowej stanowiącej konstrukcyjną całość) w granicy z budynkiem skarżących. Na stronie nr 11 nowej dokumentacji projektowej obejmującej rozbiórkę przedmiotowego budynku widnieje zapis cyt.: "W opracowaniu firmy R. z lipca 2024 r., będącego załącznikiem niniejszego opracowania na fot. 7 i fot. 8 (strona 11), przedstawiono odkrywki ścian, w których widoczne są braki w spoinach oraz ubytki cegieł w ścianie budynku sąsiedniego co wpływa na zmniejszenie jej stateczności. Można podejrzewać, że w przypadku rozebrania obiektu ściana pulpitowa budynku uległaby zniszczeniu. Istnieje zatem ryzyko, że w przypadku całkowitego rozebrania obiektu nastąpi utrata stateczności ściany lub nawet całego budynku rozbieranego oraz budynku sąsiedniego znajdującego się przy ul. [...] Dodatkowo, bezpośrednie sąsiedztwo budynku rozbieranego orz budynku sąsiedniego z ulicą [...] oraz drogą manewrową i parkingiem przy budynku handlowym może dodatkowo negatywnie wpłynąć na stateczność budynków poprzez wibracje terenu. Mając na uwadze powyższe w celu zlikwidowania ryzyka uszkodzenia elementów budynku sąsiedniego zdecydowano o pozostawieniu fragmentu budynku, którego dotyczy niniejsze opracowanie. Pozostawiona bryła stanowić będzie zabezpieczenie budynku przy ul. [...] poprzez zachowanie jego dotychczasowej stateczności." Zatem zarzut skarżących dotyczący niezebrania i nierozpatrzenia materiału dowodowego, a w szczególności zbagatelizowanie zapisu znajdującego się w ekspertyzie technicznej z dnia 4 lipca 2024 r. wskazującego na konieczność poddania elementów ścian budynku (skarżących) analizie pod względem stateczności i termoizolacyjności nie znajduje potwierdzenia w materiale dowodowym sprawy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżący wnioskodawcy zarzucili: 1. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy: > art. 3 pkt 20 p.b. w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 9 p.b. oraz art. 28 ust. 2 p.b. poprzez poprowadzenie postępowania z naruszeniem zasady poszanowania uzasadnionych interesów osób trzecich tj. skarżących, których budynek styka się ścianą z budynkiem mającym podlegać rozbiórce; > art. 31 ust. 4 p.b. poprzez zaniechanie zażądania od inwestora ze względu na bezpieczeństwo ludzi lub mienia, przedstawienia szczegółowych danych dotyczących prowadzenia robót rozbiórkowych; > art. 36 p.b. poprzez brak ustanowienia konkretnych, dostosowanych do okoliczności niniejszej sprawy wymagań dotyczących zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia robót budowlanych, w sytuacji, gdy rozbiórce ma podlegać budynek stykający się ścianą z budynkiem skarżących; 2. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy w postaci: > art. 7 k.p.a. w związku z art. 77 § 1 k.p.a. polegające na niewyczerpującym rozpatrzeniu całego materiału dowodowego wbrew ciążącemu na organie obowiązkowi w tym zakresie i w konsekwencji niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy: - zaniechanie wezwania inwestora do przedstawienia opinii osoby posiadającej odpowiednie uprawnienia budowalne zgodnie z ekspertyzą techniczną z dnia 4 lipca 2024 r., która wskazywała na konieczność poddania elementów ścian budynku (należącego do skarżących) analizie pod względem stateczności i termoizolacyjności. - uznanie, że do wnioskowanej inwestycji zostały załączone wymagane przepisami opinie, podczas gdy elementy ścian budynku (należącego do skarżących) nie zostały przez inwestora poddane analizie pod względem stateczności i termoizolacyjności. - zaniechanie ustalenia konkretnych, dostosowanych do okoliczności niniejszej sprawy, wymagań dotyczących ochrony interesów skarżących jako właścicieli nieruchomości stykającej się ścianą z budynkiem podlegającym rozbiórce. - zaniechanie nakazania inwestorowi uzupełnienia opinii zgodnie z zaleceniami rzeczoznawcy budowalnego mgr inż. P. C. zawartymi w opinii technicznej z lipca 2024 r.. - niewyjaśnienie wpływu tej rozbiórki na utratę stateczności budynku mieszkalnego skarżących, a w konsekwencji niezastosowanie art. 31 ust. 4 p.b.. - zaniechanie zbadania zgodności projektu rozbiórki z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego; > art. 8 k.p.a. poprzez naruszenie zasady pogłębiania zaufania uczestników do władzy publicznej (zdaniem skarżących organ prowadził postępowanie w taki sposób, jakby jednocześnie pełnił funkcję rzecznika interesu inwestora); > art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a. polegające na niewyczerpującym rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i na jego dowolnej ocenie mającej bezpośredni wpływ na ustalenie stanu faktycznego, w szczególności błędne przyjęcie, że skarżący nie zezwolili inwestorowi na wejście na swoją nieruchomość celem oceny jej konstrukcji i stanu technicznego pod względem stateczności (inwestor nie występował do skarżących z taką prośbą); > art. 78 § 1 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z zakresu budownictwa na wniosek skarżących zgodnie z ekspertyzą techniczną z dnia 4 lipca 2024 r., która wskazywała na konieczność poddania elementów ścian budynku (należącego do skarżących) analizie pod względem stateczności i termoizolacyjności; > art. 78 § 1 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z zakresu bezpieczeństwa ruchu drogowego na okoliczność ustalenia czy zaproponowane przez inwestora rozwiązanie polegające na pozostawieniu fragmentu budynku podlegającego rozbiórce będzie zgodne z przepisami o ruchu drogowym; > art. 107 § 3 k.p.a. poprzez sporządzenie pisemnego uzasadnienia decyzji niezgodnie z wymogami wynikającymi z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez zawarcie zbyt ogólnych stwierdzeń, braku wyjaśnienia zasadności przesłanek, jakimi organ rentowy kierował się przy wydawaniu decyzji, braku oceny całego materiału dowodowego, niewskazaniu faktów, które uznano za udowodnione, dowodów, na których oparto swoje ustalenia oraz niewskazaniu i niewyjaśnieniu przyczyn, z powodu których dowodom przedstawionym przez stronę odmówiono wiarygodności i mocy dowodowej, co uniemożliwia dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji; > art. 15 k.p.a. i art. 138 § 2 k.p.a. poprzez naruszenie zasady dwuinstancyjnego postępowania administracyjnego, w sytuacji, w której na etapie postępowania odwoławczego doszło do zmiany wniosku w sprawie pozwolenia na rozbiórkę. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. W odpowiedzi na skargę inwestor wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. Natomiast w przypadku nieuwzględnienia skargi, Sąd w myśl art. 151 p.p.s.a. oddala skargę. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Istotą formułowanych w skardze zarzutów były zastrzeżenia skarżących w zakresie braku zabezpieczenia ich interesów w postaci niebezpieczeństwa związanego z projektowaną rozbiórką wobec nieruchomości skarżących, z czym dodatkowo powiązali zarzuty natury procesowej w postaci braku odpowiedniego zgromadzenia dowodów i przeprowadzenia postępowania w sposób zabezpieczający ich interes prawny. Wbrew argumentacji skarżących po analizie akt sprawy, w ocenie Sądu, w ponownie prowadzonym postępowaniu po wznowieniu, prawidłowo zabezpieczono wydanym rozstrzygnięciem interesy skarżących poprzez pozostawienie części obiektu przeznaczonego do rozbiórki. W szczególności pomimo zarzutów o braku szczegółowych i wymaganych ekspertyz, inwestor po pierwsze był wezwany do opracowania nowego projektu rozbiórki ze szczególnym uwzględnieniem analizy konstrukcji sąsiadujących ze sobą budynków (pod względem stateczności i termoizolacyjności ścian oraz fundamentów budynku skarżących) i w wykonaniu tego nowy projekt rozbiórki zakłada jedynie częściową rozbiórkę z pozostawieniem fragmentu tego budynku od strony budynku sąsiedniego w celu zabezpieczenia budynku przy ul. [...] – dotyczy to całej długości od strony działki skarżących. Pozostanie bryła - prostopadłościan, zadaszony dachem jednospadowym, w formie obiektu o wymiarach około 3,5 m- 4,5 m (szerokość biegu klatki schodowej, która jest do pozostawienia ze względów konstrukcyjnych) x 11 m (cała długość budynku od granicy z budynkiem skarżących). Zachowanie części budynku wydzielonej ścianami konstrukcyjnymi (która przystaje do budynku skarżących) będzie pełnić funkcję zabezpieczenia budynku sąsiedniego. Także w nawiązaniu do formy istniejącego budynku na sąsiedniej działce, takie rozwiązanie będzie stanowić dość spójne nawiązanie do formy sąsiedniego budynku. Dodatkowo obiekt nie będzie pełnił funkcji użytkowej, a ściany zostaną ocieplone z trzech stron, dach będzie przykryty blachą itd. Zatem rozbiórkę wraz z dokonaniem koniecznych zabezpieczeń budynku sąsiedniego jest w pełni uzasadniona i wystarczająca. Nadto wbrew zarzutom skargi, dokumentacja projektowa stanowiąca podstawę wydania zaskarżonej decyzji obejmuje nowy projekt rozbiórki, który sporządzony został przez uprawnioną osobę i zawiera opis sposobu zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i mienia oraz opis prac rozbiórkowych i zabezpieczających ze szczególnym uwzględnieniem zabezpieczenia terenu działki sąsiedniej oraz wskazaniem ich szczegółowych oddziaływań. W nowym projekcie rozbiórki dokonano koniecznej w tym przypadku analizy konstrukcji budynku należącego do wnioskodawców (w zakresie możliwym w zakresie dopuszczenia projektanta). W dokumentacji uwzględniono braki w spoinach oraz ubytki cegieł w ścianie budynku sąsiedniego co wpływa na stateczność, zatem zasadnym było w przypadku całkowitego rozebrania obiektu ryzyko utraty stateczności ściany lub nawet całego budynku rozbieranego oraz budynku sąsiedniego. Zatem zarzut skarżących dotyczący niezebrania i nierozpatrzenia materiału dowodowego nie znajduje potwierdzenia w materiale dowodowym sprawy. Zatem także w odniesieniu do zarzutów naruszenia przepisów proceduralnych podnoszonych w treści skargi, należało uznać, iż w ramach zakończonego postępowania skarżony organ dokonał odpowiedniej szczegółowej analizy własnej na etapie postępowania w oparciu o wystarczająco zgromadzony materiał dowodowy. Nadto, w zakresie umorzenia postępowania, zasadnym było, iż o ile pierwotne pozwolenie na rozbiórkę obejmowało swoim zakresem również rozbiórkę czterech budynków gospodarczych oraz budynku mieszkalnego wolnostojącego, natomiast jak wynika z zapisów prowadzonych w dzienniku budowy rozbiórka budynku mieszkalnego na działce nr [...] obr. [...] oraz czterech budynków gospodarczych zlokalizowane na dz. nr [...] obr. [...] została już zakończona to postępowanie w sprawie pozwolenia na rozbiórkę stało się w tej części (obejmującej już nieistniejące budynki) bezprzedmiotowe, zgodnie z art. 105 § 1 kpa ,co prowadziło do jego umorzenia w tym zakresie. Mając powyższe na uwadze, oddalono skargę w oparciu o art. 151 p.p.s.a.