II SA/Kr 1212/11

II SA/ Kr 1212/11 P O S T A N O W I E N I E Dnia 20 kwietnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w osobie Referendarza Sądowego Renaty Ranickiej po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego A.K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi Z.P. na postanowienie Wojewody z dnia 20 maja 2011 r. Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a I .przyznać radcy prawnemu A.K. – od Skarbu Państwa, kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych ), podwyższoną o należny podatek VAT tytułem nieopłaconej, przyznanej z urzędu pomocy prawnej II. oddalić wniosek o zwrot niezbędnych wydatków Postanowieniem z dnia 14 września 2011 r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przyznał skarżącemu Z.P. prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Pismem z dnia 6 października 2011 r. dziekan Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. wyznaczył dla skarżącego Z.P. pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego A.K. . W piśmie z dnia 5 grudnia 2011 r. pełnomocnik z urzędu zawarł wniosek o przyznanie wynagrodzenie za podjęte w sprawie czynności jako radca prawny działający z urzędu, w tym zwrot niezbędnych wydatków w kwocie 6,50 zł. Oświadczając jednocześnie, iż koszty te nie zostały opłacone ani w całości, ani w części. Z uwagi na fakt, iż zwrotowi podlegają jedynie niezbędne, udokumentowane wydatki, a pełnomocnik takowych nie udokumentował w żaden sposób, sąd wniosek o ich zwrot oddalił. W związku z powyższym na zasadzie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ), § 14 ust.1 pkt 1 lit.c i § 15 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ( Dz. U. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.) należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia.