II SA/Kr 1217/09

Kraków dnia 17 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 17 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 14 maja 2009 r. znak [...] w przedmiocie nałożenia kary z tytułu nielegalnie użytkowanego budynku postanawia: oddalić wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania postanowienia W sprawie ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] maja 2009 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w kwocie 10 000 zł z tytułu nielegalnego użytkowania budynku mieszkalnego, strona skarżąca złożyła w dniu 11 sierpnia 2009 r. wniosek o wstrzymanie wykonania tego postanowienia. W uzasadnieniu złożonego wniosku podniesiono, iż toczy się aktualnie [...] innych postępowań w analogicznych sprawach tj. w sprawach, w których nałożony został na stronę skarżącą obowiązek zapłacenia kary pieniężnej z tytułu nielegalnego użytkowania budynków mieszkalnych. Łączna kwota tych kar, wraz z kosztami upomnienia to 70 008 zł. W związku z tym strona skarżąca wskazuje, iż kwota ta jest na tyle wysoka, że jej zapłacenie w postępowaniu egzekucyjnym zagraża dalszej egzystencji spółdzielni. Dalej strona skarżąca podaje, iż nie jest ona podmiotem gospodarczym nastawionym na zysk, nie wypracowuje i nie gromadzi środków finansowych, ale administruje wyłącznie comiesięcznymi opłatami swoich członków z przeznaczeniem na bieżące wydatki i utrzymanie nieruchomości. Zablokowanie rachunków bankowych spółdzielni spowoduje katastrofalne dla niej i członków skutki utraty płynności finansowej - brak możliwości opłat za media, naliczanie karnych odsetek, wymierne straty a w rezultacie upadłość. Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 20 września 2002 r.) zwanej dalej p.p.s.a. - wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi natomiast, iż po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zasadą wyrażoną przepisem art. 61 § 1 p.p.s.a. jest wykonalność ostatecznych decyzji organów administracji, także w sytuacji złożenia na nich skargi do sądu administracyjnego. Kompetencje do wstrzymanie tej wykonalności (poza przypadkiem o którym mowa w 61 § 3 p.p.s.a. i art. 108 § 1 k.p.a.) ustawodawca powierzył sądowi, do którego wniosek o wstrzymanie wykonalności ostatecznej decyzji administracyjnej został skierowany. Wszystkie przesłanki od istnienia których uzależnione jest wstrzymanie przez sąd wykonalności decyzji administracyjnej zostały określone w przepisie art. 61 § 3. Przesłankami tymi są: wniosek skarżącego (strony postępowania administracyjnego) oraz wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia tej stronie niepowetowanej szkody lub spowodowania nieodwracalnych dla niej skutków – w razie wykonania decyzji. Wszystkie te przesłanki muszą być dokonane lub wykazane przez stronę ubiegającą się o wstrzymanie wykonania decyzji. Tak więc strona sama musi wystąpić do sądu z inicjatywą wstrzymania wykonania decyzji - składając stosowny wniosek (sąd nie może działać tu z urzędu) oraz winna ona wykazać, że wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Obowiązek wykazania tych okoliczności oznacza to, iż strona powinna okoliczności te udowodnić tj. wraz z wnioskiem o wstrzymanie decyzji wskazać wiarygodne dowody wskazujące, iż przesłanki o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a faktycznie zaistnieją tj. że wykonanie decyzji może spowodować wyrządzenie jej znacznej szkody lub przez wykonanie decyzji powstaną trudne do odwrócenia skutki. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowienie z dnia 16 kwietnia 2008 r. I FZ 156/08 (LEX nr 480294) w którym orzeczono, iż 1. Konieczne jest wykazanie szczegółowych przyczyn uzasadniających możliwość nastąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. 2. Faktu egzekwowania obowiązku pieniężnego wynikającego z ostatecznej decyzji, nawet przy istnieniu trudnej sytuacji materialnej strony, nie można utożsamiać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na aprobatę zasługuje także teza sformułowana Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w postanowieniu 5 września 2008 r. II SA/Gd 652/08 (LEX nr 477258), iż nie spełnia funkcji uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego powołanie się na przesłankę ustawową niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona powinna wskazać we wniosku konkretny stan faktyczny oraz materiał dowodowy na jego poparcie. W niniejszej sprawie strona skarżąca wnosząc o wstrzymanie wykonania postanowienia powołuje się na ustawowe przesłanki o których mowa w 61 § 3 p.p.s.a. jednak w żaden sposób nie wykazuje tj. nie udowadnia a nawet nie uprawdopodabnia, iż przesłanki te faktycznie występują. Fakt konieczności zapłacenia przez stronę skarżącą kwoty około 70 000 sam w sobie nie przesądza o wystąpieniu nieodwracalnych skutków o których mowa we wniosku tj. że zapłacenie tej kwoty skutkować może nawet upadłością spółdzielni. Oprócz ogólnikowych stwierdzeń zamieszczonych we wniosku o źródłach finansowania i profilu działalności, strona skarżąca nie opisuje nawet swojej sytuacji finansowej, nie mówiąc o przedstawieniu sądowi jakichkolwiek dowodów na poparcie tych twierdzeń. Tym samym w ocenie sądu strona ta w żaden sposób nie wykazuje, że przesłanki do wstrzymania przez sąd wykonalności decyzji o nałożeniu na nią kary pieniężnej istnieją, a co za tym idzie wniosek ten jest bezzasadny. Na marginesie wskazać należy także, iż wbrew stanowisku zawartym we wniosku, nie można w niniejszej sprawie mówić o niepowetowanej szkodzie powstałej na skutek wykonania decyzji – z uwagi na pieniężny charakter zobowiązania ale, co było przedmiotem analizy sądu, niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków – utratą przez stronę skarżącą płynności finansowej co może skutkować jej upadłością. Jak mowa o tym wyżej strona skarżącą nie wykazała jednakże, iż okoliczności te z uwagi na sytuację finansową spółdzielni, mogą faktycznie zaistnieć. Mając na uwadze powyższe okoliczności, na mocy wyżej wskazanych przepisów orzeczono jak w sentencji.