II SA/Kr 122/14
WyrokWSA w Krakowie2014-06-12
Skład orzekający: Krystyna Daniel, Iwona Niżnik-Dobosz, Anna Szkodzińska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy umorzenie postępowania administracyjnego w sprawie stanu technicznego budynku, który został rozebrany, jest prawidłowe, nawet jeśli skarżący podnosi zarzuty dotyczące wpływu rozbiórki na sąsiedni budynek?Ratio decidendi
Umorzenie postępowania administracyjnego w sprawie stanu technicznego budynku jest prawidłowe, jeśli budynek ten został rozebrany, co czyni postępowanie bezprzedmiotowym zgodnie z art. 105 § 1 kpa. Zarzuty dotyczące wpływu rozbiórki na sąsiedni budynek mogą stanowić podstawę do wszczęcia odrębnego postępowania, ale nie wpływają na zasadność umorzenia postępowania dotyczącego rozebranego obiektu.Stan faktyczny
Skarżąca Z.S. wniosła skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., która utrzymała w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. o umorzeniu postępowania w sprawie stanu technicznego budynku na działce nr [...]. Skarżąca podnosiła, że budynek został częściowo rozebrany, a pozostała część została naruszona, co wpłynęło na jej budynek sąsiedni. Organy administracji uznały, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe z uwagi na rozbiórkę budynku.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel Sędziowie : WSA Iwona Niżnik-Dobosz NSA Anna Szkodzińska (spr.) Protokolant : Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi Z.S. na decyzję nr [....] [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 14 listopada 2013 r. znak: [....] w przedmiocie umorzenia postępowania skargę oddala
II SA/Kr 122/14
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 24 lutego 2004 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. nakazał M. J. i M. K. wykonanie określonych robót budowlanych w budynku mieszkalnym nr [...] na działce nr [...] w G..
W dniu 17 marca 2009 r. M. J. i M. K. zawiadomili organ o wykonaniu nałożonych obowiązków zapowiadając, ze wystąpią z wnioskiem o udzielenie pozwolenia na rozbiórkę obiektu.
Pismem z dnia 23 listopada 2010 r. Z. S. zwróciła się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. o "przeprowadzenie kontroli i nałożenie grzywny na M. J. zam. G., za rozbiórkę budynku mieszkalnego położonego na działce nr [...] w G. oznaczonego nr porządkowym "[...]".
Pismem z dnia 29 listopada 2010 r. M. J. i M. K. zawiadomili PINB w W. o wykonaniu rozbiórki budynku znajdującego się na działce nr [...] w G. podając, że budynek groził zawaleniem, a postępowanie o pozwolenie na rozbiórkę przewleka się bez ich winy. Wskazali przy tym, że rozbiórka została wykonana na podstawie projektu rozbiórki i pod nadzorem osoby uprawnionej.
W piśmie z dnia 15 lutego 2011 r. Z. S. zażądała od Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. wyjaśnień " w jaki sposób został zabezpieczony budynek nr [...] który był jednolitą budową z budynkiem nr [...]".
Decyzją z dnia 4 kwietnia 2011 r. nr [...], znak [...], Powiatowy Inspektor nadzoru Budowlanego w W., na podstawie art. 105 kpa umorzył postępowanie w sprawie stanu technicznego budynku nr [...] w miejscowości G. na działce nr [...] własności M. J. i M. K..
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że przedmiotem postępowania w sprawie był stan techniczny budynku nr [...] na działce nr [...] w G.. Skoro budynek ten został rozebrany, a więc przedmiot postępowania przestał istnieć, to postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Podał tez organ, że za wykonanie rozbiórki obiektu bez pozwolenia został nałożony mandat karny.
W odwołaniu od w/w decyzji Z. S. stwierdziła, że budynek nr [...] nadal stoi, a rozebrana została tylko jego część. Budynek ten stanowi współwłasność [...] osób. Wskazała, że "budynek który pozostał, został naruszony, naruszono konstrukcję dachu". Wyraziła też pretensje o to, że "lokal [...] nie został zgodnie z prawem wydzielony".
Decyzją nr [...] z dnia 14 listopada 2013 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy decyzję organu l instancji ustalając i wskazując co następuje:
M. K. i M. J. są współwłaścicielami działki nr [...], natomiast Z. S. jest współwłaścicielką działki sąsiedniej o numerze [...]. Budynki na działkach [...] i [...] były wybudowane w zabudowie bliźniaczej, z tym że oddzielne ściany graniczne znajdowały się na l piętrze, natomiast na wysokości parteru znajdowała się ściana wspólna. W sytuacji, kiedy budynek na działce [...] przestał istnieć, postępowanie w sprawi jego stanu technicznego stało się bezprzedmiotowe. Wskazywane przez odwołująca się nieprawidłowości w budynku na działce nr [...] mogą stanowić przedmiot odrębnego postępowania, w którym jednak organy nadzoru budowlanego nie badają kto ponosi odpowiedzialność za wystąpienie takich nieprawidłowości.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Z. S. powtórzyłaś dotychczasowe zarzuty. Nadto zarzuciła, że "budynek [...] został utworzony na podstawie fikcji prawnej". W istocie jest to budynek o numerze porządkowym [...] i wchodzi on w skład masy spadkowej po A. S.. Postępowanie działowe zaś toczące się w Sądzie Rejonowym w Wieliczce nie zostało zakończone. Podała też skarżąca, że w trakcie postępowania uwłaszczeniowego w 1984 r. stwierdzono, że nie ma możliwości fizycznego podziału budynku i niezbędnej działki, dlatego sprawę należy załatwić na drodze cywilno -prawnej. Sprawa ta w sądzie nie została zaś załatwiona.
W toku postępowania sądowego skarżąca podkreśliła, że z jej twierdzeń od początku wynikało, że domaga się rozstrzygnięcia kwestii wpływu nielegalnej rozbiórki na pozostały budynek , w którym skarżąca zamieszkuje, a więc naruszenia konstrukcji dachu, pozostawienie niezabezpieczonych dziur w ścianie powodujących zagrzybienie i zawilgocenie ścian.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowalnego wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Pretensje skarżącej zasadniczo wynikają z błędnego przekonania, że jest ona współwłaścicielką działki nr [...]. Tymczasem w aktach sprawy administracyjnej znajdują się dokumenty potwierdzające, że właścicielami działki nr [...] są M. K. i M. J.. Własność w/w działki nabyli oni w drodze darowizny od H. K., która wcześniej stała się właścicielką działki w wyniku działu spadku po T. P.. Własność działki nr [...] została uregulowana postanowieniem Sądu Rejonowego dla [...] w Krakowie z dnia [...] października 1997 r. sygn. [...] (patrz akt notarialny [...] z dnia 3 lutego 2009 r.
Ze znajdujących się w aktach sprawy dokumentów nie wynika jednoznacznie czy i kiedy doszło do zmiany numeracji budynku na działce nr [...]. Ta okoliczność w sprawie nie ma jednak istotnego znaczenia, bowiem przedmiot postępowania był i jest jednoznacznie określony. We wniosku z dnia 23 listopada 2010 r. skarżąca nie domagała się sprawdzenia stanu technicznego budynku na działce nr [...], lecz żądała przeprowadzenia kontroli i nałożenia kary za wykonanie rozbiórki bez pozwolenia.
Co do tego właśnie przedmiotu zdecydowano o umorzeniu postępowania administracyjnego po ustaleniu, że czynności rozbiórkowe zostały zakończone.
Zupełnie odrębną kwestią jest to, czy obecnie stan budynku na działce nr [...] wymaga interwencji nadzoru budowlanego. Prawdą jest, że skarżąca w piśmie z dnia 15 lutego 2011 r. zażądała od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wyjaśnienia "w jaki sposób został zabezpieczony budynek [...] który był jednolitą budową z budynkiem nr [...], jakie konstrukcje wzmocnieniowe zostały wygnane w budynku [...] celem jego zabezpieczenia przez zniszczeniem i dalszą dewastacją". Jest oczywiste, że tak zaprezentowane żądanie dotyczyło stanu pozostałego na działce nr [...] budynku. Nie spowodowało ono zmiany przedmiotu toczącego się już postępowania administracyjnego. Rozważyć jedynie można, czy mogło ono wszcząć postępowanie administracyjne w innej sprawie, w której przedmiotem badania byłby stan budynku zajmowanego obecnie przez skarżącą. Ta kwestia jednak pozostaje poza granicami rozpoznawanej.
Ostatecznie stwierdzić należy, że przepis art. 105 § 1 kpa został przez organy prawidłowo zastosowany. Skoro bowiem przestał istnieć przedmiot, którego miałoby dotyczyć merytoryczne rozstrzygnięcie, to postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
Dlatego skargę, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym należało oddalić.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło