II SA/Kr 1221/14

Kraków, dnia 24 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz po rozpoznaniu w dniu 24 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji w sprawie ze skargi M. K. i M. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia 26 maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia wstrzymać wykonanie decyzji nr [...] Starosty [...] z dnia 22 lutego 2013 r. znak [...]. M. K. i M. K. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia 26 maja 2014 r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję nr [...] Starosty [...] z dnia 22 lutego 2013 r. znak [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu S. B. pozwolenia na budowę inwestycji pn. "Przebudowa dachu, rozbudowa w kierunku południowym oraz przebudowa wnętrza budynku mieszkalnego w K. nr [...] na działce nr [...]". W skardze skarżący zawarli także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w cytowanym przepisie należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W analizowanym przepisie chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot wyegzekwowanego świadczenia, albo przez przywrócenie pierwotnego stanu rzeczy. Natomiast trudne do odwrócenia skutki mogą być zarówno prawne, jak i faktyczne. Rodzaj i zakres wystąpienia tych skutków musi być oceniony na podstawie obowiązującego prawa oraz sytuacji faktycznej, w jakiej znalazła się strona obciążona obowiązkami określonymi w decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 17 lipca 2008 r., sygn. akt II GZ 139/08). W pierwszej kolejności należało ocenić dopuszczalność wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji w sytuacji, gdy skargą objęta jest decyzja organu II instancji utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji. W ocenie Sądu, nie może budzić wątpliwości możliwość żądania wstrzymania wykonania decyzji organu I instancji, bowiem decyzja ta wydana jest w granicach tej samej sprawy co zaskarżone rozstrzygnięcie organu II instancji. Pojęcie "granic danej sprawy" było analizowane w literaturze i orzecznictwie (por. np. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 czerwca 2000 r., sygn. akt FPS 12/99, J. P. Tarno: "Naczelny Sąd Administracyjny a wykładnia prawa administracyjnego", str. 83). Z rozważań tych wynika, że w wypadku tym chodzi o sprawę administracyjną w ujęciu materialnym. Na sprawę administracyjną składają się elementy podmiotowe i przedmiotowe, a zatem przy ustalania tożsamości tej sprawy należy badać te właśnie elementy. Tożsamość elementów podmiotowych - to tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, a tożsamość przedmiotowa - to tożsamość treści tych praw i obowiązków oraz ich podstawy prawnej i faktycznej. Mając na uwadze powyższe, należało przyjąć dopuszczalność żądania wstrzymania wykonania decyzji organu pierwszej instancji w skardze na decyzję organu drugiej instancji. Przechodząc do rozstrzygnięcia kwestii wstrzymania wykonania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na m.in. przebudowę dachu i rozbudowę budynku mieszkalnego w kierunku południowym, zasadnicze znaczenia ma ocena, czy może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wywołane wykonaniem tej decyzji, jeżeli okazałoby się, że w wyniku uwzględnienia skargi może dojść do ewentualnego wzruszenia decyzji organu I instancji. W orzecznictwie zauważa się, że "instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy. Z reguły wiąże się z obawą wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zaś jej zastosowanie nie może być poprzedzone merytoryczną oceną zasadności skargi lub obawą wystąpienia jakiejkolwiek straty. Podstawową przesłanką wstrzymania, jest wykazanie we wniosku, niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym ostatnim wypadku, chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), kiedy nie będzie możliwe przywrócenie stanu pierwotnego, w szczególności jeśli szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia" (postanowienie WSA w Warszawie z dnia 14 marca 2013 r., sygn. akt V SA/Wa 54/13). Dokonując oceny złożonego wniosku w kontekście opisanych wyżej przesłanek, Sąd doszedł do przekonania, że w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji. Istotne znaczenie ma przy tym fakt, że skarżący kwestionują przebieg granicy między działką ewidencyjną nr [...], stanowiącą ich własność a działką ewidencyjną nr [...], będącą własnością inwestora, na której zamierzone jest przeprowadzenie objętej zaskarżoną decyzją o pozwoleniu na budowę inwestycji. W razie wykonania tej decyzji, a przed rozstrzygnięciem kwestii przebiegu granicy między ww. nieruchomościami, mogłoby dojść do sytuacji, w której proces inwestycyjny toczyłby się na nieruchomości niebędącej własnością inwestora. Stałoby to w sprzeczności z wymogiem przepisu art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.), dotyczącym posiadania przez adresata decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W sferze skutków faktycznych zaś sytuacja taka stanowiłaby naruszenie posiadania w odniesieniu do nieruchomości skarżących, a biorąc pod uwagę potencjalną trwałość posadowionego na tym gruncie obiektu – groziłaby znaczną szkodą i trudnymi do odwrócenia skutkami. W tym stanie rzeczy Sąd uznał za usprawiedliwione udzielenie skarżącym ochrony tymczasowej ich praw i interesów – do momentu rozpoznania skargi na decyzję w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę. Mając powyższe na względzie, na mocy art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji.