II SA/Kr 1228/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 14 lipca 2016 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia: oddalić wniosek skarżącej o sprostowanie postanowienia z 13 marca 2017 r., sygn. akt II SA/Kr 1228/16 w zakresie określenia przedmiotu zaskarżonego orzeczenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z 14 lipca 2016 r. znak: [...] utrzymało w mocy postanowienie tego organu z 29 kwietnia 2016 r., znak: [...] o odmowie stwierdzenia nieważności postanowienia z 15 grudnia 2015 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta i Gminy [...] z 28 grudnia 2009 r. nr [...] przedłużającej na okres od 9 stycznia 2010 r. do 8 stycznia 2011 r. decyzję Burmistrza Miasta i Gminy z 9 stycznia 2006 r. nr [...]. Postanowieniem z 13 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę M. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z 14 lipca 2016 r., znak: [...]. W piśmie z 7 kwietnia 2017 r., skarżąca wniosła o sprostowanie ww. postanowienia w zakresie opisu przedmiotu sprawy poprzez wskazanie, że dotyczy utrzymania w mocy zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z 29 kwietnia 2016 r., znak: [...]. Odmowa stwierdzenia nieważności postanowienia nastąpiła bowiem we wcześniejszym postanowieniu z 29 kwietnia 2016 r. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – dalej jako: "p.p.s.a.") sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Może tego dokonać w formie postanowienia na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zd. 1 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie, przedmiot sprawy w postanowieniu z 13 marca 2017 r. został określony prawidłowo, jako odmowa stwierdzenia nieważności postanowienia. Opisując sprawę w której zostało wydane zaskarżone do sądu orzeczenie, nie wskazuje się bowiem rodzaju rozstrzygnięcia organu rozpoznającego środek zaskarżenia, a jedynie materię w której zapadło. Bez znaczenia jest więc czy została wydana decyzja (postanowienie) kasatoryjna, czy też zaskarżone orzeczenie zostało utrzymane w mocy. W świetle powyższych uwag, wniosek skarżącej o sprostowanie postanowienia z 13 marca 2017 r. jest niezasadny. Na marginesie, wobec argumentacji podniesionej przez skarżącą we wniosku z 6 kwietnia 2017 r. o przyznanie prawa pomocy, sąd wyjaśnia, że na postanowienie o odrzuceniu skargi wydane w tej sprawie, przysługuje zażalenie, a nie skarga kasacyjna i może być ono sporządzone osobiście przez stronę (nie ma tzw. przymusu adwokackiego). Pouczenie tej treści zostało przesłane wraz z odpisem postanowienia. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 194 § 1 pkt 5 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.