II SA/Kr 1229/24

Kraków, dnia 29 października 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 29 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Towarzystwa [...] z siedziba w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 9 lipca 2024 r. nr SKO.ZP/415/203/2024 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odrzucić skargę Pismem z 17 sierpnia 2024 r. Towarzystwo [...] z siedzibą w K. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 9 lipca 2024 r. nr SKO.ZP/415/203/2024 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Zarządzeniem z dnia 10 września 2024 r. wezwano skarżące Towarzystwo do usunięcia braków formalnych skargi - w terminie 7 dni - pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie oryginału dokumentu lub jego uwierzytelnionej kopii wykazującego umocowanie do działania w imieniu strony skarżącej przez osobę podpisaną pod skargą i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (np. odpis KRS). Ponadto zarządzeniem z dnia 19 września 2024 r. wezwano skarżące Towarzystwo do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł stosownie do § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu przed sądami administracyjnymi – w terminie 7 dni – pod rygorem odrzucenia skargi. Odpisy powyższych zarządzeń zostały doręczone stronie skarżącej w dniu 28 września 2024 r. - dowody doręczenia UPD k. 30 i 31. Do chwili obecnej braki formalne i fiskalne skargi nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2024 r., póz. 935 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do regulacji zawartej w art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast w przypadku skargi obarczonej brakami formalnymi, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd zobowiązany jest do jej odrzucenia w przypadku nieuzupełnienia braków formalnych w wyznaczonym terminie. W myśl art. 28 § 1 P.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Oznacza to, że osoby te mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 P.p.s.a.). Niewykazanie umocowania do podpisania skargi w imieniu osoby prawnej stanowią braki formalne skargi podlegające usunięciu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. Towarzystwo na [...] w K. jest tzw. stowarzyszeniem rejestrowym, podlegającym obowiązkowi wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego, z chwilą dokonania którego podmiot ten nabywa osobowość prawną (art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (t.j.: Dz. U. z 2020 r., poz. 2261, zwanej dalej p.o.s.). W myśl art. 10 ust. 1 pkt 5 p.o.s. statut stowarzyszenia określa m.in. władze stowarzyszenia, tryb dokonywania ich wyboru, uzupełniania składu oraz ich kompetencje. Najwyższą władzą stowarzyszenia jest walne zebranie członków. W sprawach, w których statut nie określa właściwości władz stowarzyszenia, podejmowanie uchwał należy do walnego zebrania członków (art. 11 ust. 1 p.o.s.). Statut może przewidywać zamiast walnego zebrania członków zebranie delegatów lub zastąpienie walnego zebrania członków zebraniem delegatów, jeżeli liczba członków przekroczy określoną w statucie wielkość (art. 11 ust. 2 zd. 1 p.o.s.). Stowarzyszenie jest obowiązane posiadać zarząd i organ kontroli wewnętrznej (art. 11 ust. 3 p.o.s.). Statut z kolei jest niezbędnym dokumentem dołączonym do wniosku o wpis stowarzyszenia do Krajowego Rejestru Sądowego (art. 12 ust. 1 p.o.s.). Z przytoczonych przepisów wynika, że strona skarżąca będąca stowarzyszeniem rejestrowym winna wykazać umocowanie do działania przed sądem administracyjnym przedkładając odpis z Krajowego Rejestru Sądowego ujawniający właściwy sposób reprezentacji stowarzyszenia. W niniejszej sprawie wraz ze skargą podpisaną w imieniu skarżącego Stowarzyszenia przez jego prezesa nie został przedłożony dokument wskazujący, że jest on umocowany do dokonywania tych czynności procesowych w imieniu Stowarzyszenia. Mimo wezwania Sądu skarżące Stowarzyszenie nie przedłożyło odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego strony skarżącej, który umożliwiłoby weryfikację uprawnień do reprezentacji skarżącego przez osobę, która podpisała skargę. W tej sytuacji Sąd nie dysponował dokumentem pozwalającym na sprawdzenie prawidłowości umocowania prezesa do działania w imieniu skarżącego Stowarzyszenia. Ponadto stosownie do przepisu art. 230 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Stosownie natomiast do art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których - mimo wezwania - nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało doręczone stronie skarżącej. Termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął bezskutecznie. W skardze Towarzystwo podkreśliło, że jako organizacja pożytku publicznego jest zwolnione od uiszczania opłat sądowych. Wyjaśnić zatem należy, że stosownie do art.239 § 1 P.p.s.a. nie mają obowiązku uiszczania opłat sądowych organizacje pożytku publicznego, działające na podstawie przepisów o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, w sprawach własnych, z wyjątkiem spraw dotyczących prowadzonej przez te organizacje działalności gospodarczej, a także organizacje pozarządowe oraz podmioty wymienione w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2023 r. póz. 571) w sprawach własnych dotyczących realizacji zleconego zadania publicznego na podstawie przepisów o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym od dawna utrwalone jest stanowisko, że jeżeli organizacja pożytku publicznego wnosi skargę jako organizacja społeczna działająca zgodnie z jej celem statutowym, to nie działa w "sprawie własnej" w rozumieniu art. 239 § 2 P.p.s.a. Pojęcie "sprawy własnej" w rozumieniu art. 239 § 2 P.p.s.a. odnosić należy nie do wykonywanej przez organizację pożytku publicznego działalności statutowej ukierunkowanej na realizację interesu publicznego, lecz do pojęcia sprawy administracyjnej, w której skarga została wniesiona w ramach indywidualnego interesu prawnego takiej organizacji. Przyjmuje się, że sformułowanie "sprawa własna" dotyczy zatem postępowania, w którym w drodze indywidualnego aktu administracyjnego organ władzy publicznej przyznaje lub nakłada określone prawa lub obowiązki wynikające z norm materialnoprawnych, a utożsamianie "spraw własnych" z działalnością statutową prowadziłoby do nieznajdującego podstaw prawnych wniosku, że zwolnienie z kosztów przysługiwałoby stronie automatycznie w każdej sprawie dotyczącej jej działalności statutowej (por. wyrok NSA z dnia 30.11.2018 r., sygn. l OSK 159/17, opublikowany w LEX). Wobec tego ziściła się dyspozycja art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. który stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi, jak również oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., stanowiącego że skarga, od której- mimo wezwania - nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., skargę odrzucił.