II SA/Kr 123/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Michaldo Sędziowie: NSA Anna Szkodzińska WSA Iwona Niżnik-Dobosz (spr.) Protokolant: Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 marca 2014 r. sprawy ze skargi JP. na decyzję nr [....] [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 6 listopada 2013 r., znak: [....] w przedmiocie wniosku S.S. z dnia 24 marca 2014 r. o dopuszczenie go do udziału w spawie w charakterze uczestnika postępowania postanawia: wniosek oddalić Decyzją nr [...] z dnia 6 listopada 2013 r., znak [...], Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn. Dz. U. 2013 r., póz. 267) oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. jedn. Dz. U. 2010 r., Nr 243, póz. 1623 ze zm., dalej w skrócie u.p.b.), utrzymał w mocy decyzję nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. nr [...] z dnia 6 czerwca 2013 r. znak: [...], którą nakazano J. P. rozbiórkę na własny koszt samowolnie wybudowanego tarasu od strony wschodniej i południowej budynku górnej stacji narciarskiej na działce ewidencyjnej numer [...], położnej w miejscowości P.. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym: W związku ze skargą [...] Parku Narodowego z dnia 13 grudnia 2011 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. przeprowadził w dniu 22 marca 2012 r. kontrolę na działce nr [...], na której prowadzona jest przez J. P. działalność gospodarcza polegająca na eksploatacji nartostrady. W jej trakcie ustalono, że na działce przy istniejącym budynku górnej stacji wykonano podest o konstrukcji drewnianej o zróżnicowanej długości i szerokości na dwóch różnych poziomach. Podest ten częściowo posadowiono na gruncie, a częściowo - z uwagi na konfigurację terenu - na słupach drewnianych. Z protokołu kontroli wynikało, że inwestorem wykonanych robót jest J. P. oraz, że do robót budowlanych przystąpiono ok. drugiej połowy 2011 r. W dniu 18 maja 2012 r. w siedzibie PINB stawił się J. P., który dla celu złożenia wyjaśnień w niniejszej sprawie podał, że "budynek zlokalizowany na działce [...] w P., przy którym wykonane zostały roboty budowlane objęte kontrolą z dnia 22 marca 2012 r. użytkowany jest jako bar oraz budynek górnej stacji. (...) podest (podłoga) wykonany na w/w działce nie jest połączony konstrukcyjnie z budynkiem. Natomiast słupy, na których częściowo posadowiony został podest nie są połączone z gruntem - posadowione zostały na klockach betonowych, do których zostały przykręcone". Postanowieniem z dnia 28 maja 2012 r. znak: [...] organ l instancji wstrzymał roboty budowlane "prowadzone przy budowie tarasu od strony wschodniej i południowej istniejącego budynku górnej stacji narciarskiej na działce ewidencyjnej numer [...], położonej w miejscowości P.; o konstrukcji drewnianej posadowionej częściowo na gruncie oraz ma słupkach drewnianych; o wymiarach w rzucie poziomym (w największym rozstawie) 14,60 x 7,35m" oraz nałożył obowiązek przedłożenia w terminie do dnia 31 sierpnia 2012 r. następujących dokumentów: 1. zaświadczenie Wójta Gminy o zgodności w/w budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; 2. cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi, 3. zaświadczenie o wpisie osoby sporządzającej w/w projekt budowlany, w drodze decyzji do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane oraz zaświadczenie o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego, aktualne na dzień opracowania projektu, 4. oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W dniu 30 sierpnia 2012 r. J. P. przedłożył w PINB pismo z prośbą o zmianę terminu przedłożenia dokumentów i opracowań związanych z budową tarasu. W związku z powyższym, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. postanowieniem z dnia 5 września 2012 r. znak: [...] zmienił postanowienie własne z 28 maja 2012 r. znak j.w. i wyznaczył nowy termin przedłożenia dokumentów wskazanych w w/w postanowieniu, do dnia 30 grudnia 2012 r. W dniu 27 grudnia 2012 r. inwestor przedłożył następujące dokumenty: 1. oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, 2. kopię pisma Dyrektora [...] Parku Narodowego z dnia 5 grudnia 2012 r. dotyczącą pozytywnej opinii "koncepcji architektonicznej przebudowy, rozbudowy i nadbudowy o część gastronomiczną wraz z węzłem sanitarnym istniejącego budynku górnej stacji kolei linowej T. na działce ewidencyjnej [...] obręb ewidencyjny P." wraz z załącznikiem w postaci kopii "Koncepcji architektonicznej" z października 2012 r., 3. projekt budowlany z lipca 2012 r. dla inwestycji pn. "Taras od strony wschodniej i południowej istniejącego budynku górnej stacji narciarskiej o konstrukcji drewnianej, posadowionej częściowo na gruncie oraz na słupach drewnianych na dz. ewid. nr [...] P." autorstwa mgr inż. arch. S. B. (nr upr. [...]). W dniu 31 grudnia 2012 r. organ l instancji wydał postanowienie znak: [...], którym nałożył na J. P. obowiązek usunięcia nieprawidłowości w przedłożonym projekcie budowlanym w terminie do 15 maja 2013 r. Decyzją z 6 czerwca 2013 r, znak; [...] organ l instancji, działając na podstawie art. 48 ust. 1 w związku z art. 49 ust. 3 ustawy Prawo budowlane nakazał J. P. rozbiórkę na własny koszt samowolnie wybudowanego tarasu od strony wschodniej i południowej budynku górnej stacji narciarskiej na działce ewidencyjnej numer [...], położnej w miejscowości P.; o konstrukcji drewnianej posadowionej częściowo na gruncie oraz na słupach drewnianych; o wymiarach w rzucie poziomym (w największym rozstawie 14,60 x 7, 35m). Organ wskazał, że w wyniku uchybienia terminu do usunięcia nieprawidłowości w przedłożonym projekcie budowlanym, strona utraciła przyznane jej prawo do legalizacji samowoli budowlanej. Odwołanie od w/w decyzji złożył J. P., wnosząc o uchylenie skarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania. W uzasadnieniu podniósł, że organ l instancji dokonał błędnych ustaleń faktycznych, tj. nieprawidłowo przyjął, iż przedmiotowy taras jest budowlą, wobec czego zastosowano w sprawie niewłaściwe przepisy prawa. Zaskarżoną w sprawie decyzją nr [...] z dnia 6 listopada 2013 r. znak [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu l instancji. Organ wskazał, że w przedmiotowej sprawie inwestor wykonał na działce nr [...] w P. przy istniejącym budynku górnej stacji, taras zewnętrzny, konstrukcji drewnianej, o zróżnicowanej długości i szerokości, na dwóch poziomach, częściowo posadowiony na gruncie, a częściowo na słupach drewnianych, niepowiązany trwale z gruntem, ani niepowiązany konstrukcyjnie z istniejącym budynkiem. Dalej podniósł, że prawo budowlane nie zawiera definicji legalnej "tarasu", nie wskazuje też wprost, jaki charakter ma tego rodzaju obiekt. Bazując na potocznym rozumieniu słowa taras, przyjął, iż jest to określona cześć budynku, zwykle funkcjonalnie i konstrukcyjnie połączona z tym budynkiem, z przeznaczeniem na cele wypoczynkowe i rekreacyjne, w przypadku obiektów użyteczności publicznej, np. na cele gastronomiczne. W takim przypadku budowa tarasu stanowi równocześnie rozbudowę istniejącego budynku. W niniejszej sprawie przedmiotowy taras nie jest powiązany konstrukcyjnie z istniejącym budynkiem, stanowi samodzielną konstrukcję. W ocenie organu odwoławczego, przedmiotowy taras stanowi budowlę, w rozumieniu przepisu art. 3 pkt 3 u.p.b. Obiekt ten nie jest ani budynkiem (art. 3 pkt 2 u.p.b,), ani obiektem małej architektury (art. 3 pkt 4 u.p.b.), a powstał w wyniku robót budowlanych (art. 3 pkt 7 u.p.b.). Biorąc pod uwagę wielkość przedmiotowego tarasu, jego funkcję, usytuowanie, konstrukcję, organ II instancji stwierdził, iż stanowi on obiekt budowlany, a z racji tego, że nie mieści się w wyłączeniach, o których mowa w art. 29-31 u.p.b., zatem jego budowa wymaga pozwolenia, o którym mowa w art. 28 u.p.b. Bezspornym jest, że inwestor nie posiada pozwolenia na realizację przedmiotowej inwestycji. W przypadku budowy obiektu lub jego części bez pozwolenia na budowę zastosowanie ma art. 48 u.p.b. Zdaniem WINB, w przedmiotowej sprawie zaistniały przesłanki do wdrożenia procedury legalizacyjnej, prawidłowo zatem organ l instancji wydał w dniu 28 maja 2012 r. postanowienie znak: [...] w oparciu o przepis art. 48 ust 2 u.p.b. Inwestor w dniu 27 grudnia 2012 r. przedłożył niekompletną dokumentację budowy, w związku z czym, postanowieniem PINB w L. z dnia 31 grudnia 2012 r. został zobowiązany do usunięcia wskazanych nieprawidłowości stwierdzonych w przedłożonym projekcie budowlanym w terminie do 15 maja 2013 r. We wskazanym terminie inwestor nie uzupełnił braków w przedłożonej w dniu 27 grudnia 2012 r. dokumentacji, wobec czego organ l instancji zobligowany był do zastosowania w sprawie normy prawnej wyrażonej w art. 49 ust. 3 u.p.b., w świetle której, po bezskutecznym upływie terminu określonego w postanowieniu w sprawie usunięcia nieprawidłowości w przedłożonej dokumentacji, organ wydaje decyzję, o której mowa w art. 48 ust. 1 u.p.b. tj. decyzję nakazującą rozbiórkę. Organ odwoławczy wskazał ponadto, że nie dopatrzył się naruszenia art. 10 k.p.a. przez uniemożliwienie aktywnego udziału strony w toku postępowania. Pismem z dnia 23 maja 2013 r. znak: [...], organ l instancji zawiadomił o zakończeniu postępowania dowodowego oraz o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia co do zebranych dowodów w terminie 7 dni od daty doręczenia w/w zawiadomienia, informując, iż po upływie tego terminu zostanie wydana decyzja kończąca postępowania. Organ odwoławczy nie dopatrzył się także naruszenia przepisów w zakresie wyznaczenia terminów do przedłożenia dokumentacji. J. P. wniósł skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. W dniu 24 marca 2014 r. na rozprawie w WSA w Krakowie, aplikant radcowski K. T. osobiście przedłożył wniosek S. S. zaadresowany do WSA w Krakowie, w którym stwierdza, że w przypadku postępowań administracyjnych dotyczących działki nr [...] powinien być ich stroną jako właściciel nieruchomości znajdującej się w sferze oddziaływania budynków zlokalizowanych na tej nieruchomości. To co się dzieje na sąsiednich nieruchomościach wpływa bowiem, jego zdaniem, pośrednio na wartość nieruchomości, której jest właścicielem. Nie dopuszczenie go do udziału w takich postępowaniach np. do postępowania prowadzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru budowlanego w L. o sygn. [...] naruszało, zdaniem wnioskującego, jego interes prawny. Wnioskujący jest właścicielem działki nr [...] położonej w P. gm. [...] na szczycie góry [...]. Jego działka, jak podaje, graniczy bezpośrednio z terenem górnej stacji kolejki linowej oraz zlokalizowanych wokół budynków i budowli (budynku baru i tarasu), w tym zlokalizowanych na działce nr [...]. Jego zdaniem stan zagospodarowania, w tym zabudowy, sąsiedniej działki nr [...] wpływa bezpośrednio na stan jego działki nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Wniosek S. S. w swej istocie obecnie stanowi wniosek o dopuszczenie go do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym w charakterze uczestnika tego postępowania. Bezsprzecznym faktem jest, że S. S. nie uczestniczył w charakterze strony w postępowaniu administracyjnym, w ramach którego została wydana zaskarżona do WSA w Krakowie decyzja administracyjna. W przekonaniu Sądu ustalenia właściwych organów w przedmiocie ustalenia kręgu stron prowadzonego postępowania, pomijające S. S., są prawidłowe. W myśl art. 33 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z dnia 14 marca 2012 r., póz. 270; dalej "p.p.s.a.") osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego (art. 33 § 2 zd. 1 p.p.s.a.). Z literalnej wykładni przepisu art. 33 § 2 p.p.s.a. wynika, że przepis ten zawiera dwie normy prawne określające podmioty, które w postępowaniu sądowoadministracyjnym mogą zostać dopuszczone do udziału w sprawie w charakterze uczestników postępowania. W pierwszej grupie znajdują się osoby, które nie brały udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym, jeżeli wynik postępowania dotyczy ich interesu prawnego, w drugiej natomiast organizacje społeczne jeżeli sprawa dotyczy zakresu ich statutowej działalności. W odniesieniu do wniosku S. S. zastosowanie znajduje norma odnosząca się do osób, które nie brały udziału w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z art. 28 u.p.b., który znajduje tutaj zastosowanie "1. Roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31. 2. Stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu". Z akt kontrolowanej sprawy nie wynika, aby usytuowanie i indywidualne cechy legalizowanego obiektu jakim jest taras, a także jego funkcja, w jakikolwiek sposób oddziaływały na sposób zagospodarowania działki wnioskującego S. S., która znajduje się w znacznej odległości i nie sąsiaduje bezpośrednio z działką [...]. (m.in. dowód: mapa inwentaryzacji powykonawczej oświetlenia, która odzwierciedla usytuowanie w/w działek, karta 63 administracyjnych akt sprawy). Niezależnie od tych ustaleń trzeba zauważyć, że wniosek S. S. ma charakter ogólnikowy, nie uzasadnia szczegółowo na czym konkretnie polegają ograniczenia wynikające dla jego działki nr [...] ze sposobu zagospodarowania działki nr [...]. W konsekwencji tych ustaleń trzeba stwierdzić, że S. S. nie posiada konkretnego, realnego - w przeciwieństwie do tylko hipotetycznego wynikającego z samego bytu prawnego art. 28 u.p.b. - interesu prawnego w samodzielnym uruchomieniu sądowej kontroli nad przedmiotową decyzją administracyjną w rozumieniu art. 50 p.p.s.a. ani też interesu prawnego legitymującego go na uczestnika postępowania sądowoadministracyjnego w myśl art. 33 § 2 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd postanowił na podstawie przepisu art. 33 § 2 p.p.s.a. jak w sentencji.