II SA/Kr 1234/07

Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. reprezentowanego przez adwokata M. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], [...] w przedmiocie bezczynności Burmistrza Miasta postanawia skargę odrzucić. W dniu [...] października 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego wpłynęła skarga J. G. postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], [...] w przedmiocie bezczynności Burmistrza Miasta. Powyższa skarga została podpisana przez adwokata M. S., który jednak nie przedłożył pełnomocnictwa lub jego wierzytelnego odpisu, z którego wynikałoby umocowanie do reprezentowania skarżącego przed sądem administracyjnym. Zgodnie bowiem z brzmieniem art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 z późn. zm.) pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Obowiązek ten potwierdza art. 46 § 3 cytowanej ustawy, z którego wynika, że pełnomocnik wnoszący pismo dołącza do niego pełnomocnictwo, jeśli przedtem go nie złożył. Gdy pierwsza czynność w postępowaniu sądowoadministracyjnym polega na złożeniu skargi, wówczas należy do niej dołączyć pełnomocnictwo lub jego odpis. Wprawdzie w aktach administracyjnych znajduje się pełnomocnictwo udzielone adwokatowi M. S. przez J. G., ale z jego treści nie wynika prawo do reprezentowania mocodawcy przed sądami administracyjnymi. Poza tym w wyroku z dnia 21 kwietnia 2005 r., FSK 1551/04 (LEX 249501) NSA zaznaczył, że pełnomocnik ma obowiązek przedłożenia pełnomocnictwa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, mimo że pełnomocnictwo zostało już przedłożone w postępowaniu administracyjnym. W związku z powyższym pismem z dnia [...] grudnia 2007 r. doręczonym w dniu 11 grudnia 2007 r. – dowód doręczenia w aktach sprawy) adwokat M. S. został wezwany do usunięcia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi jej braków formalnych poprzez złożenie stosownego pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi. Należy bowiem zaznaczyć, iż w orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowało się stanowisko, wedle którego powyższe braki stanowią braki formalne usuwalne w trybie art. 49 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Pomimo wezwania adwokat M. S. nie złożył żądanego pełnomocnictwa. Z uwagi na powyższe zaistniały podstawy do odrzucenia skargi, zgodnie z brzmieniem art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 z późn. zm.) stanowiącego, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji.