II SA/Kr 1234/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 18 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.K. i M.K. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie ze skargi J.K. i M.K. na decyzję [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 10 lipca 2013 r. Nr: [....] znak: [....] w przedmiocie nakazu rozbiórki p o s t a n a w i a I) zwolnić skarżących od kosztów sądowych; II) ustanowić dla skarżących adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K. W skardze na decyzję [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 10 lipca 2013 roku w przedmiocie nakazu rozbiórki skarżący J.K. i M.K. zawarli wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz przyznanie pełnomocnika z urzędu z powodu ciężkich warunków materialnych rodziny. Do skargi dołączony został wypełniony formularz "PPF". We wniosku skarżący oświadczyli, iż prowadzą wspólne gospodarstwo domowe z synem M.K. ur. [....] .1994 r. Ich miesięczny dochód wynosi około 615 zł i stanowi go zasiłek rodzinny w wysokości 115 zł na syna oraz dochód J.K. z prac dorywczych w wysokości około 500 zł. M.K. nie osiąga żadnych dochodów, jest osobą bezrobotną zarejestrowaną w urzędzie pracy. W skład majątku skarżących wchodzi dom wolnostojący o powierzchni 84,64 m² oraz budynek gospodarczy, nieruchomość rolna wielkości 0,1862 ha i 0,1751 ha oraz działka budowlana wielkości 0,344 ha. Skarżący nie dysponują zasobami pieniężnymi, ani przedmiotami wartościowymi. Dodatkowy dochód skarżący uzyskują z hodowli drobiu na własny użytek oraz uprawy pola ornego wielkości 0,35 ha. W uzasadnieniu wniosku skarżący powołali argumenty odnoszące się do złożonej skargi. Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje: Instytucja przyznania prawa pomocy, zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym), lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). W niniejszej sprawie skarżący domagają się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Użyte w art. 246 p.p.s.a. sformułowanie "gdy osoba wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W ocenie orzekającego skarżący uwiarygodnili w sposób wystarczający i skuteczny, że nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Sytuacja materialna rodziny jest bardzo trudna. Zarówno M.K. , jak i J.K. nie posiadają stałej pracy. Głównym źródłem utrzymania rodziny jest dochód skarżącego z prac dorywczych, a jego wysokość wynosi około 500 zł. Na utrzymaniu skarżących pozostaje syn M. , uczeń technikum. Środki finansowe, którymi dysponuje w miesiącu rodzina K. , zważywszy na aktualny poziom cen za dobra i usługi, z trudem wystarczają na pokrycie kosztów bieżącej egzystencji. Skarżący nie posiadają przy tym żadnych oszczędności, ani przedmiotów wartościowych, które mogłyby zostać spieniężone celem pokrycie kosztów sądowych i wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Biorąc powyższe pod uwagę uznano, że w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania skarżącym prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie ich od kosztów sądowych w całości i ustanowienie na ich rzecz kwalifikowanego pełnomocnika z urzędu. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.