II SA/Kr 1244/11

WyrokWSA w Krakowie2011-11-17

Skład orzekający: Andrzej Niecikowski, Renata Czeluśniak, Ewa Rynczak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego w zakresie usytuowania słupów oświetleniowych, przekraczające dopuszczalne normy odchylenia określone w przepisach dotyczących sieci uzbrojenia terenu, może być uznane za odstępstwo nieistotne, pozwalające na przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego?
Ratio decidendi
Sąd podzielił argumentację organów administracji, że odstępstwo od projektu budowlanego w zakresie usytuowania słupów oświetleniowych, przekraczające dopuszczalne normy odchylenia dla sieci uzbrojenia terenu (0,30 m dla gruntów zabudowanych lub 0,50 m dla gruntów rolnych i leśnych), nie może być kwalifikowane jako odstępstwo nieistotne. W związku z tym, sprzeciw organu nadzoru budowlanego wobec przystąpienia do użytkowania obiektu był zasadny, a skarga Gminy K. podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 PPSA.
Stan faktyczny
Gmina K. zawiadomiła o zakończeniu budowy oświetlenia ulicznego. Do zawiadomienia dołączono inwentaryzację geodezyjną, która wykazała niezgodność usytuowania słupów oświetleniowych z projektem. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł sprzeciw wobec przystąpienia do użytkowania obiektu, wskazując na konieczność zmiany decyzji pozwolenia na budowę w związku z odstępstwami. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał decyzję w mocy. Gmina K. wniosła skargę do WSA, argumentując, że przesunięcie słupów było konieczne ze względów bezpieczeństwa i stanowiło odstępstwo nieistotne.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę Gminy K.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Niecikowski (spr.) Sędziowie: WSA Renata Czeluśniak WSA Ewa Rynczak Protokolant: Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2011 r. sprawy ze skargi Gminy K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 18 kwietnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec przystąpienia do użytkowania skargę oddala Decyzją z dnia [...].10.2010 r. (znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M. , działając na podstawie art. 54 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo Budowlane (tj. Dz.U. z 2010 r. nr.243 póz. 1623 z późn.zm. - zwanej dalej Prawem Budowlanym z 1994 r.), po rozpatrzeniu zawiadomienia inwestora - Gminy K. o zakończeniu budowy obiektu: "oświetlenie uliczne w ramach zadania "Przebudowa drogi gminnej [...]", na nieruchomości w M. , gm. K. - działki nr ewid. 1, 2, 3, i 4 "; kategoria obiektu: XXVI (roboty budowlane prowadzone na bazie decyzji o pozwoleniu na budowę Nr [...] wydanej z up. Starosty M. dnia [...].10.2009r. znak: [...] ) - wniósł sprzeciw do zamierzonego przez inwestora - Gmina K. przystąpienia do użytkowania objętego zawiadomieniem obiektu budowlanego. W uzasadnieniu podniesiono co następuje. 1. W dniu 15.10.2010 r., Gmina K. zawiadomiła Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w M. o zakończeniu budowy obiektu budowlanego oświetlenia ulicznego. 2. Do zawiadomienia o zakończeniu budowy obiektu załączono inwentaryzację geodezyjną powykonawczą na której geodeta uprawniony - inż. G.M. zamieścił adnotację m.in. o następującej treści: "Usytuowanie trasy kablowej oraz słupów oświetleniowych nie jest zgodny z projektem oświetlenia u/jc zatwierdzonym decyzją Starosty M. - znak: [...] z dnia [...].10.2009 roku oraz uzgodnieniami ZUDP nr [...] z dnia 28.09.2009 roku". 3. W trakcie realizacji inwestycji w sytuacji, gdy inwestor zamierza dokonać zmian w zakresie, o którym mowa w art. 36a ust. 5 pkt 1, 2, 5, 6, 7 Prawa Budowlanego z 1994 r., winien zgodnie z przepisem art. 36a ust. 1 tej ustawy - wystąpić z wnioskiem do właściwego miejscowo organu administracji architektoniczno-budowlanej o zmianę decyzji pozwolenia na budowę załączając do wniosku aneks do projektu budowlanego w zakresie planowanych zmian w projekcie pierwotnym. 4. Zgodnie z przepisem § 14 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 2.04. 2001 r. w sprawie geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu oraz zespołów uzgadniania dokumentacji projektowej (Dz.U. Nr 38, póz. 455) po zrealizowaniu projektu przeprowadza się inwentaryzację. Przy realizacji sieci uzbrojenia terenu dopuszczalne jest odstępstwo od uzgodnionego projektu nieprzekraczające 0,30m dla gruntów zabudowanych lub 0,50m dla gruntów rolnych i leśnych, przy zachowaniu przepisów regulujących odległość między poszczególnych obiektami budowlanymi. 5. funkcje kierownika budowy pełnił B.B. , który posiadał uprawnienia budowlane do wykonywania pracy na stanowisku majstra budowlanego i kierowania - w powierzonym zakresie robotami budowlanymi w rzemiośle instalatorstwo elektryczne, z wyłączeniem robót budowlanych przy obiektach zabytkowych. W literaturze rozpowszechnianej przez Polską Izbę Inżynierów Budownictwa podano - cyt: "(pkt 12) f Uprawnienia budowlane do wykonywania pracy na stanowisku majstra budowlanego i kierowania w powierzonym zakresie robotami budowlanymi stanowiły podstawę do wykonywania tych czynności w zakresie objętym rzemiosłem określonym w dyplomie mistrza, z wyłączeniem robót budowlanych przy obiektach zabytkowych." (Dzierżewicz Z., Mokrosz R. "Uprawnienia budowlane wynikające z prawa budowlanego i przepisów wykonawczych w latach 1928-2003 (stan prawny na dzień 31 grudnia 2003r.), Warszawa 2004, str. 57). W związku z powyższym podaje się, że roboty budowlane zostały zrealizowane bez nadzoru osoby uprawnionej. 6. W zaistniałych okolicznościach faktycznych i prawnych, orzeczono jak w sentencji decyzji, odstępując od zasady określonej w art. 10 § 1 kpa , z uwagi na to, iż znana jest inwestorowi jako jedynej stronie postępowania treść materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy. Odwołanie Gminy K. nie zostało uwzględnione i Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia [...].04.2011 r. (znak: [...]) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję podtrzymując ustalenia faktyczne i prawne organu l instancji. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję wniosła Gmina K. i wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji jak i utrzymanej nią decyzji organu l instancji w uzasadnieniu podniosła, że: - rozstrzygnięcie sprawy, jest krzywdzące dla Gminy. W powstałej sytuacji nie jest możliwe korzystanie przez mieszkańców Gminy wykonanego już i gotowego do użytku oświetlenia drogi, - w toku realizacji przedmiotowego zadania, w dzienniku budowy jej Kierownik, B.B. dokonał w dniu 26.06.2010 r., wpisu że ze względu na bezpieczeństwo użytkowników dokonano przesunięcia lokalizacji słupów energetycznych, oświetleniowych z pobocza drogi. Fakt ten był oczywistą konsekwencją tego, że 3 z 7 słupów oświetleniowych znalazły się w poboczu drogi, a zatem nie ulega wątpliwości, że słupy te należało z powodu konieczności zachowania bezpieczeństwa w ruchu drogowym na drodze, przy której zlokalizowano słupy oświetleniowe - przesunąć w inne bezpieczne dla użytkowników drogi miejsce. - odstępstwo od projektu jakie nastąpiło w realizacji przedmiotowej inwestycji, w wyniku przesunięcia 3 słupów oświetleniowych Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uznaje za odstępstwo nie spełniające warunków jakim powinno odpowiadać odstępstwo o charakterze "nieistotnym". Dokonane w trakcie budowy przesunięcie słupów nastąpiło jak widać po odpowiednim wpisie kierownika budowy w dzienniku budowy i doprowadziło do uzyskania stanu umożliwiającego bezpieczne korzystanie z drogi. W przypadku braku takiego działania użytkowanie drogi wiązałoby się z zagrożeniami w ruchu na drodze, do czego z oczywistych powodów nie można było dopuścić. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, póz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej: p.o.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Trzeba też wskazać, że zgodnie z art. 134 p.o.p.s.a. Sąd nie jest związany granicami skargi i zobowiązany jest do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa, a także przepisów, które powinny znaleźć zastosowanie w sprawie. Przedmiotem kontroli Sądu w sprawie niniejszej była decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. utrzymująca w mocy decyzję zawierającą sprzeciw do zamierzonego przez inwestora - przystąpienia do użytkowania objętego zawiadomieniem obiektu budowlanego. Skarga nie kwestionuje, iż przedmiotowa inwestycja polegająca na budowie oświetlenia ulicznego jest niezgodna z projektem i udzielonym pozwoleniem na budowę natomiast w ocenie skarżącej Gminy odstępstwa nie mogą być uznane za istotne. Sąd podziela argumentację orzekających organów, iż tego rodzaju odstępstwo od projektu nie może być kwalifikowanego jako nieistotne. Przedmiotowa inwestycja należy niewątpliwie do sieci uzbrojenie terenu w rozumieniu art. 2 pkt.11 ustawy z dnia 17 maja 1989 r., Prawo geodezyjne i kartograficzne, a jeżeli tak, to przepisy tego prawa mogą określać i precyzować - w jakiej sytuacji dane odstępstwo od projektu i pozwolenia na budowę jest istotne. Na podstawie delegacji zawartej w art. 28 ust. 4 - Prawa geodezyjnego i kartograficznego Minister Rozwoju Regionalnego i Budownictwa wydał rozporządzenie z dnia 2 kwietnia 2001 r., w sprawie geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu oraz zespołów uzgadniania dokumentacji projektowej (Dz.U.nr.38 poz.455), w którym wyraźnie określił że, przy realizacji sieci uzbrojenia terenu dopuszczalne jest odstępstwo od uzgodnionego projektu nieprzekraczające 0,30 m dla gruntów zabudowanych lub 0,50 m dla gruntów rolnych i leśnych, przy zachowaniu przepisów regulujących odległość między poszczególnymi obiektami budowlanymi ( § 14 ust.2). W sprawie jest niespprne, że parametry te zostały przekroczone. W tej sytuacji kwestia uprawnień kierownika budowy jest w ocenie Sądu drugorzędna. Skoro więc dokonana kontrola nie wykazała aby zaskarżona decyzja, czy poprzedzająca ją decyzja organu l instancji naruszały prawo, na podstawie art. 151 p.o.ps.a należało orzec jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło